अस्य घा वीर ईवतोऽग्नेरीशीत मर्त्यः । तिग्मजम्भस्य मीळ्हुषः
शक्तीची इच्छा असणारा मनुष्य या तिखट जबड्याच्या, उदार अग्नीच्या अधीन असतो.
तमर्वन्तं न सानसिमरुषं न दिवः शिशुम् । मर्मृज्यन्ते दिवेदिवे
तो वेगवान, धावपटूसारखा, आकाशातील लाल मुलासारखा, दररोज भक्तीने पूजिला जातो.
बोधद्यन्मा हरिभ्यां कुमारः साहदेव्यः । अच्छा न हूत उदरम्
साहदेवाचा पुत्र, दोन सुंदर घोड्यांसह जागा झाला की, तो आम्हाला यज्ञासाठी बोलावतो.
उत त्या यजता हरी कुमारात्साहदेव्यात् । प्रयता सद्य आ ददे
ते दोन पूज्य घोडे, साहदेवाच्या पुत्राकडून, लगेच सज्ज होऊन येतात.
एष वां देवावश्विना कुमारः साहदेव्यः । दीर्घायुरस्तु सोमकः
हे देव अश्विन, हा साहदेवाचा पुत्र सोमक आहे; त्याचे आयुष्य दीर्घ असो.
तं युवं देवावश्विना कुमारं साहदेव्यम् । दीर्घायुषं कृणोतन
हे देव अश्विन, तुम्ही साहदेवाच्या या पुत्राचे आयुष्य दीर्घ करा.
आ सत्यो यातु मघवाँ ऋजीषी द्रवन्त्वस्य हरय उप नः । तस्मा इदन्धः सुषुमा सुदक्षमिहाभिपित्वं करते गृणानः
सत्यवंत, उत्सुक आणि पराक्रमी इंद्र आमच्याकडे येवो; त्याचे घोडे वेगाने धावो. त्याच्यासाठी आम्ही आनंदाने, कौशल्याने हे पान अर्पण करतो आणि तुझी कृपा मागतो.
अव स्य शूराध्वनो नान्तेऽस्मिन्नो अद्य सवने मन्दध्यै । शंसात्युक्थमुशनेव वेधाश्चिकितुषे असुर्याय मन्म
शूरवीर या यज्ञाच्या शेवटी, आज, या समारंभात उतरावेत आणि आनंद मानावा. ज्ञानी ऋषी, उशना प्रमाणे, प्रभुत्वासाठी आणि जाणत्या असुरासाठी स्तुती गातो.
कविर्न निण्यं विदथानि साधन्वृषा यत्सेकं विपिपानो अर्चात् । दिव इत्था जीजनत्सप्त कारूनह्ना चिच्चक्रुर्वयुना गृणन्तः
तो ऋषीसारखा, गुप्त गोष्टी जाणतो आणि विधी पूर्ण करतो; बलवान, तहानलेला, स्तुती करतो. त्याने सात गायक निर्माण केले; रात्र असो वा दिवस, ते कौशल्याने कर्म करतात आणि स्तुती करतात.
स्वर्यद्वेदि सुदृशीकमर्कैर्महि ज्योती रुरुचुर्यद्ध वस्तोः । अन्धा तमांसि दुधिता विचक्षे नृभ्यश्चकार नृतमो अभिष्टौ
तो सूर्यासारखा तेजस्वी, सुंदर दिसणारा, मोठ्या प्रकाशाने जन्मला; त्याने अंधार दूर केला, स्पष्ट पाहिले आणि पुरुषांना त्यांच्या प्रयत्नात सर्वात पराक्रमी केले.
ववक्ष इन्द्रो अमितमृजीष्युभे आ पप्रौ रोदसी महित्वा । अतश्चिदस्य महिमा वि रेच्यभि यो विश्वा भुवना बभूव
इंद्र, बलवान आणि उत्सुक, अपार वाढला आहे; त्याने आकाश आणि पृथ्वी दोन्ही आपल्या महिमेने भरले आहेत. त्याच्या या सामर्थ्यामुळे त्याची कीर्ती पसरली, कारण तो सर्व जग झाला आहे.
विश्वानि शक्रो नर्याणि विद्वानपो रिरेच सखिभिर्निकामैः । अश्मानं चिद्ये बिभिदुर्वचोभिर्व्रजं गोमन्तमुशिजो वि वव्रुः
शक्र, सर्व वीरकृत्ये जाणणारा, आपल्या मित्रांसह इच्छेने पाणी वाटतो; त्यांनी शब्दांनी दगडही फोडले, उषिजांनी दुधाळ गायी सोडवल्या.
अपो वृत्रं वव्रिवांसं पराहन्प्रावत्ते वज्रं पृथिवी सचेताः । प्रार्णांसि समुद्रियाण्यैनोः पतिर्भवञ्छवसा शूर धृष्णो
त्याने पाणी रोखणाऱ्या वृत्राला दूर केले, वज्र धारण केला आणि पृथ्वी जागी झाली; त्याने प्रवाह आणि समुद्र सोडवले, हे बलवान वीर, तू आपल्या सामर्थ्याने स्वामी झाला आहेस.
अपो यदद्रिं पुरुहूत दर्दराविर्भुवत्सरमा पूर्व्यं ते । स नो नेता वाजमा दर्षि भूरिं गोत्रा रुजन्नङ्गिरोभिर्गृणानः
हे अनेकदा आह्वान केलेल्या, जेव्हा तू डोंगर फोडलास, तेव्हा प्राचीन सरमा तुझ्यासाठी प्रकट झाली; तू आमचा मार्गदर्शक हो, तू विपुल संपत्ती पाहतोस, आम्ही अंगिरसांसह स्तुती करताना गोठे फोड.
अच्छा कविं नृमणो गा अभिष्टौ स्वर्षाता मघवन्नाधमानम् । ऊतिभिस्तमिषणो द्युम्नहूतौ नि मायावानब्रह्मा दस्युरर्त
हे मघवन, पुरुषांसह, प्रयत्नात, तेजस्वी आणि श्रेष्ठ असलेल्या ऋषीकडे जा; तुझ्या सहाय्याने त्याला सामर्थ्य दे, आणि कपटी, अधार्मिक दस्यू आमचे नुकसान करू नये.
आ दस्युघ्ना मनसा याह्यस्तं भुवत्ते कुत्सः सख्ये निकामः । स्वे योनौ नि षदतं सरूपा वि वां चिकित्सदृतचिद्ध नारी
दस्यूंचा नाश करणारा, तू आपल्या मनाने त्या ठिकाणी ये; कुत्स तुझा मित्र म्हणून सोबत असो; आपल्या स्वतःच्या आसनावर, आपल्या खऱ्या रूपात बस, आणि ज्ञानी स्त्री तुझे स्वरूप ओळखो.
यासि कुत्सेन सरथमवस्युस्तोदो वातस्य हर्योरीशानः । ऋज्रा वाजं न गध्यं युयूषन्कविर्यदहन्पार्याय भूषात्
कुत्सासोबत रथात बसून, वाऱ्याच्या दोन सुंदर घोड्यांचा स्वामी म्हणून, तू मदतीला येतोस. विचाराप्रमाणे वेगाने, विजय मिळवण्यासाठी धावतोस, आणि ज्ञानी असलेल्या तुझ्या तेजाने, तू आकाश व्यापून शोभा वाढवतोस.
कुत्साय शुष्णमशुषं नि बर्हीः प्रपित्वे अह्नः कुयवं सहस्रा । सद्यो दस्यून्प्र मृण कुत्स्येन प्र सूरश्चक्रं वृहतादभीके
कुत्सासाठी, तू शुष्ण या कोरड्या शत्रूला, त्याच्या जागेवरून खाली पाडलेस; हजारो कुववांनाही हरवलेस. कुत्सासोबत, तू लगेच दस्यूंना नष्ट केलेस, आणि सूर्याने दूरवर मोठे चक्र प्रकट केले.
त्वं पिप्रुं मृगयं शूशुवांसमृजिश्वने वैदथिनाय रन्धीः । पञ्चाशत्कृष्णा नि वपः सहस्रात्कं न पुरो जरिमा वि दर्दः
तू ऋजिश्वन आणि वैदथिनासाठी, गर्जणारा पिप्रु याला ठार केलेस; हजार किल्ल्यांपैकी पन्नास काळ्या किल्ले पाडलेस, जसे वयाने जुनी नगरे मोडतात.
सूर उपाके तन्वं दधानो वि यत्ते चेत्यमृतस्य वर्पः । मृगो न हस्ती तविषीमुषाणः सिंहो न भीम आयुधानि बिभ्रत्
प्रभातच्या सूर्याच्या रूपात प्रकट होऊन, तू अमरत्वाचे तेज धारण करतोस; जसा एखादा वन्य प्राणी किंवा बलवान हत्ती, तसेच सिंहासारखा भयंकर, शस्त्रे घेऊन उभा राहतोस.
इन्द्रं कामा वसूयन्तो अग्मन्स्वर्मीळ्हे न सवने चकानाः । श्रवस्यवः शशमानास उक्थैरोको न रण्वा सुदृशीव पुष्टिः
संपत्तीची इच्छा ठेवून, लोक इंद्राकडे आले, जसे सोमयज्ञात आनंद मिळतो तसे; कीर्ती मिळवण्याच्या आशेने, स्तोत्रांमध्ये रमले, जशी सुंदर आणि भरभराटीची समृद्धी.
तमिद्व इन्द्रं सुहवं हुवेम यस्ता चकार नर्या पुरूणि । यो मावते जरित्रे गध्यं चिन्मक्षू वाजं भरति स्पार्हराधाः
तोच इंद्र, जो सहज बोलावता येतो, आणि अनेक शौर्यकृत्ये केलेली आहे, त्याला आम्ही पुन्हा पुन्हा हाक मारतो. जो भक्तासाठी अद्भुत मदतीने, लवकरच विजय मिळवून देतो.
तिग्मा यदन्तरशनिः पताति कस्मिञ्चिच्छूर मुहुके जनानाम् । घोरा यदर्य समृतिर्भवात्यध स्मा नस्तन्वो बोधि गोपाः
हे वीर, जेव्हा तुझे तीक्ष्ण वज्र लोकांच्या मध्ये कोसळते, किंवा शत्रूवर तुझा प्रचंड राग उफाळतो, तेव्हा, रक्षण करणाऱ्या, आमच्या देहांची आठवण ठेव.
भुवोऽविता वामदेवस्य धीनां भुवः सखावृको वाजसातौ । त्वामनु प्रमतिमा जगन्मोरुशंसो जरित्रे विश्वध स्याः
तू वामदेवाच्या प्रार्थनांचा रक्षक झाला आहेस, विजयसंग्रामात मित्र आणि लांडगा आहेस; आमच्या सर्व इच्छा तुझ्या मागे जातात, हे सर्वत्र गौरव मिळवणाऱ्या, भक्तासाठी तू नेहमीच मदतीस तयार राहो.
एभिर्नृभिरिन्द्र त्वायुभिष्ट्वा मघवद्भिर्मघवन्विश्व आजौ । द्यावो न द्युम्नैरभि सन्तो अर्यः क्षपो मदेम शरदश्च पूर्वीः
हे इंद्र, या वीरांसोबत, तुझ्या सोबत्यांसह, आम्ही प्रत्येक स्पर्धेत जिंकू; जसे आकाश आपल्या तेजाने भरलेले असते, तसे सज्जन लोक आमचे रक्षण करो, आणि आम्ही रात्रींमध्ये व अनेक शरद ऋतूंमध्ये आनंद मानू.
एवेदिन्द्राय वृषभाय वृष्णे ब्रह्माकर्म भृगवो न रथम् । नू चिद्यथा नः सख्या वियोषदसन्न उग्रोऽविता तनूपाः
या बलाढ्य, वीर इंद्रासाठी हे स्तोत्र आहे, जसे भृगूंना त्यांचा रथ प्रिय आहे; आता आणि नेहमीसाठी, तू आमचे मैत्री कधीही सोडू नकोस, हे बलशाली, आमच्या देहांचा रक्षक.
नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः
आता स्तुती केली, आता गौरव दिला, हे इंद्र, नद्यांसारखी भक्तासाठी संपत्ती ओत. तुझ्यासाठी नवीन स्तोत्र तयार केले आहे, हे सुंदर घोड्यांचा स्वामी, आम्ही सदैव तुझ्या रथावर बसणारे, सुज्ञ होऊ दे.
त्वं महाँ इन्द्र तुभ्यं ह क्षा अनु क्षत्रं मंहना मन्यत द्यौः । त्वं वृत्रं शवसा जघन्वान्त्सृजः सिन्धूँरहिना जग्रसानान्
तू खरोखर महान आहेस, हे इंद्र; तुझ्या सामर्थ्याने पृथ्वी आणि आकाश तुझे राज्य मानतात. तू आपल्या बळाने वृत्राचा वध केला, नद्या सोडवल्या, आणि वेटोळे घालणाऱ्यांना संपवले.
तव त्विषो जनिमन्रेजत द्यौ रेजद्भूमिर्भियसा स्वस्य मन्योः । ऋघायन्त सुभ्वः पर्वतास आर्दन्धन्वानि सरयन्त आपः
तुझ्या जन्मावेळी, तुझ्या तेजाने आकाश थरथरले, तुझ्या सामर्थ्याच्या भीतीने पृथ्वी हादरली; पर्वत, सुंदर डोंगर हलले, दऱ्या फुटल्या आणि पाणी वेगाने वाहू लागले.
भिनद्गिरिं शवसा वज्रमिष्णन्नाविष्कृण्वानः सहसान ओजः । वधीद्वृत्रं वज्रेण मन्दसानः सरन्नापो जवसा हतवृष्णीः
तू आपल्या सामर्थ्याने पर्वत फोडलेस, वज्रधारी होऊन गुप्त गोष्टी उघड केल्यास; आनंदाने वज्राने वृत्राचा वध केला, आणि पाण्याने वेगाने वाहून त्यांची शक्ती नष्ट केली.