अनायतो अनिबद्धः कथायं न्यङ्ङुत्तानोऽव पद्यते न । कया याति स्वधया को ददर्श दिवः स्कम्भः समृतः पाति नाकम्
जो बांधलेला नाही, मुक्त आहे, तो कसा झोपतो, कसा उठतो? तो कोणत्या स्वाभाविक शक्तीने जातो, हे कोणाने पाहिले? आकाशाचा आधारस्तंभ स्थिर आहे, तो नभमंडलाला धरून ठेवतो.
प्रत्यग्निरुषसो जातवेदा अख्यद्देवो रोचमाना महोभिः । आ नासत्योरुगाया रथेनेमं यज्ञमुप नो यातमच्छ
अग्नी, जातवेद, तू उषांच्या समोर उभा राहून, आपल्या तेजाने प्रकाश देतोस. नासत्यद्वय, आपल्या विशाल रथाने या यज्ञाकडे या, आमच्याजवळ या.
ऊर्ध्वं केतुं सविता देवो अश्रेज्ज्योतिर्विश्वस्मै भुवनाय कृण्वन् । आप्रा द्यावापृथिवी अन्तरिक्षं वि सूर्यो रश्मिभिश्चेकितानः
सविता देवाने आपला ध्वज वर उचलला आहे, सर्व जगासाठी प्रकाश निर्माण केला आहे. आकाश, पृथ्वी आणि मध्यलोक विस्तारले आहेत, सूर्य जाणता असून आपल्या किरणांनी सर्वत्र पसरतो.
आवहन्त्यरुणीर्ज्योतिषागान्मही चित्रा रश्मिभिश्चेकिताना । प्रबोधयन्ती सुविताय देव्युषा ईयते सुयुजा रथेन
अरुण उषा प्रकाशासह येतात, विशाल आणि तेजस्वी, त्या आपले किरण पसरवतात. सर्वांना शुभेच्छेसाठी जागृत करतात, दिव्य उषा आपल्या उत्तम रथावर पुढे जाते.
आ वां वहिष्ठा इह ते वहन्तु रथा अश्वास उषसो व्युष्टौ । इमे हि वां मधुपेयाय सोमा अस्मिन्यज्ञे वृषणा मादयेथाम्
तुमचे सर्वात वेगवान घोडे आणि रथ उषेच्या प्रकाशात इथे येवोत. येथेच तुमच्यासाठी मधुर सोम आहेत, हे वीर्यवान देवांनो, या यज्ञात आनंद घ्या.
अनायतो अनिबद्धः कथायं न्यङ्ङुत्तानोऽव पद्यते न । कया याति स्वधया को ददर्श दिव स्कम्भः समृतः पाति नाकम्
जो बांधलेला नाही, मुक्त आहे, तो कसा झोपतो, कसा उठतो? तो कोणत्या स्वाभाविक शक्तीने जातो, हे कोणाने पाहिले? आकाशाचा आधारस्तंभ स्थिर आहे, तो नभमंडलाला धरून ठेवतो.
अग्निर्होता नो अध्वरे वाजी सन्परि णीयते । देवो देवेषु यज्ञियः
अग्नी, आमच्या यज्ञाचा होतार आहे, तोच आमचा मार्गदर्शक आणि बल देणारा आहे. देवांमध्येही तो पूजनीय आहे.
परि त्रिविष्ट्यध्वरं यात्यग्नी रथीरिव । आ देवेषु प्रयो दधत्
अग्नी, जणू काही रथवान, त्रिस्तरीय यज्ञाभोवती फिरतो आणि देवांसाठी अर्पण घेऊन जातो.
परि वाजपतिः कविरग्निर्हव्यान्यक्रमीत् । दधद्रत्नानि दाशुषे
समृद्धीचा स्वामी, ज्ञानी अग्नी, यज्ञातील सर्व आहुती पार करून, भक्ताला धनसंपत्ती देतो.
अयं यः सृञ्जये पुरो दैववाते समिध्यते । द्युमाँ अमित्रदम्भनः
हा अग्नी, जो सृंजयासाठी देवाच्या वाऱ्यावर पुढे पेटवला जातो, तेजाने झळकतो आणि शत्रूंना नमवतो.
अस्य घा वीर ईवतोऽग्नेरीशीत मर्त्यः । तिग्मजम्भस्य मीळ्हुषः
शक्तीची इच्छा असणारा मनुष्य या तिखट जबड्याच्या, उदार अग्नीच्या अधीन असतो.
तमर्वन्तं न सानसिमरुषं न दिवः शिशुम् । मर्मृज्यन्ते दिवेदिवे
तो वेगवान, धावपटूसारखा, आकाशातील लाल मुलासारखा, दररोज भक्तीने पूजिला जातो.
बोधद्यन्मा हरिभ्यां कुमारः साहदेव्यः । अच्छा न हूत उदरम्
साहदेवाचा पुत्र, दोन सुंदर घोड्यांसह जागा झाला की, तो आम्हाला यज्ञासाठी बोलावतो.
उत त्या यजता हरी कुमारात्साहदेव्यात् । प्रयता सद्य आ ददे
ते दोन पूज्य घोडे, साहदेवाच्या पुत्राकडून, लगेच सज्ज होऊन येतात.
एष वां देवावश्विना कुमारः साहदेव्यः । दीर्घायुरस्तु सोमकः
हे देव अश्विन, हा साहदेवाचा पुत्र सोमक आहे; त्याचे आयुष्य दीर्घ असो.
तं युवं देवावश्विना कुमारं साहदेव्यम् । दीर्घायुषं कृणोतन
हे देव अश्विन, तुम्ही साहदेवाच्या या पुत्राचे आयुष्य दीर्घ करा.
आ सत्यो यातु मघवाँ ऋजीषी द्रवन्त्वस्य हरय उप नः । तस्मा इदन्धः सुषुमा सुदक्षमिहाभिपित्वं करते गृणानः
सत्यवंत, उत्सुक आणि पराक्रमी इंद्र आमच्याकडे येवो; त्याचे घोडे वेगाने धावो. त्याच्यासाठी आम्ही आनंदाने, कौशल्याने हे पान अर्पण करतो आणि तुझी कृपा मागतो.
अव स्य शूराध्वनो नान्तेऽस्मिन्नो अद्य सवने मन्दध्यै । शंसात्युक्थमुशनेव वेधाश्चिकितुषे असुर्याय मन्म
शूरवीर या यज्ञाच्या शेवटी, आज, या समारंभात उतरावेत आणि आनंद मानावा. ज्ञानी ऋषी, उशना प्रमाणे, प्रभुत्वासाठी आणि जाणत्या असुरासाठी स्तुती गातो.
कविर्न निण्यं विदथानि साधन्वृषा यत्सेकं विपिपानो अर्चात् । दिव इत्था जीजनत्सप्त कारूनह्ना चिच्चक्रुर्वयुना गृणन्तः
तो ऋषीसारखा, गुप्त गोष्टी जाणतो आणि विधी पूर्ण करतो; बलवान, तहानलेला, स्तुती करतो. त्याने सात गायक निर्माण केले; रात्र असो वा दिवस, ते कौशल्याने कर्म करतात आणि स्तुती करतात.
स्वर्यद्वेदि सुदृशीकमर्कैर्महि ज्योती रुरुचुर्यद्ध वस्तोः । अन्धा तमांसि दुधिता विचक्षे नृभ्यश्चकार नृतमो अभिष्टौ
तो सूर्यासारखा तेजस्वी, सुंदर दिसणारा, मोठ्या प्रकाशाने जन्मला; त्याने अंधार दूर केला, स्पष्ट पाहिले आणि पुरुषांना त्यांच्या प्रयत्नात सर्वात पराक्रमी केले.
ववक्ष इन्द्रो अमितमृजीष्युभे आ पप्रौ रोदसी महित्वा । अतश्चिदस्य महिमा वि रेच्यभि यो विश्वा भुवना बभूव
इंद्र, बलवान आणि उत्सुक, अपार वाढला आहे; त्याने आकाश आणि पृथ्वी दोन्ही आपल्या महिमेने भरले आहेत. त्याच्या या सामर्थ्यामुळे त्याची कीर्ती पसरली, कारण तो सर्व जग झाला आहे.
विश्वानि शक्रो नर्याणि विद्वानपो रिरेच सखिभिर्निकामैः । अश्मानं चिद्ये बिभिदुर्वचोभिर्व्रजं गोमन्तमुशिजो वि वव्रुः
शक्र, सर्व वीरकृत्ये जाणणारा, आपल्या मित्रांसह इच्छेने पाणी वाटतो; त्यांनी शब्दांनी दगडही फोडले, उषिजांनी दुधाळ गायी सोडवल्या.
अपो वृत्रं वव्रिवांसं पराहन्प्रावत्ते वज्रं पृथिवी सचेताः । प्रार्णांसि समुद्रियाण्यैनोः पतिर्भवञ्छवसा शूर धृष्णो
त्याने पाणी रोखणाऱ्या वृत्राला दूर केले, वज्र धारण केला आणि पृथ्वी जागी झाली; त्याने प्रवाह आणि समुद्र सोडवले, हे बलवान वीर, तू आपल्या सामर्थ्याने स्वामी झाला आहेस.
अपो यदद्रिं पुरुहूत दर्दराविर्भुवत्सरमा पूर्व्यं ते । स नो नेता वाजमा दर्षि भूरिं गोत्रा रुजन्नङ्गिरोभिर्गृणानः
हे अनेकदा आह्वान केलेल्या, जेव्हा तू डोंगर फोडलास, तेव्हा प्राचीन सरमा तुझ्यासाठी प्रकट झाली; तू आमचा मार्गदर्शक हो, तू विपुल संपत्ती पाहतोस, आम्ही अंगिरसांसह स्तुती करताना गोठे फोड.
अच्छा कविं नृमणो गा अभिष्टौ स्वर्षाता मघवन्नाधमानम् । ऊतिभिस्तमिषणो द्युम्नहूतौ नि मायावानब्रह्मा दस्युरर्त
हे मघवन, पुरुषांसह, प्रयत्नात, तेजस्वी आणि श्रेष्ठ असलेल्या ऋषीकडे जा; तुझ्या सहाय्याने त्याला सामर्थ्य दे, आणि कपटी, अधार्मिक दस्यू आमचे नुकसान करू नये.
आ दस्युघ्ना मनसा याह्यस्तं भुवत्ते कुत्सः सख्ये निकामः । स्वे योनौ नि षदतं सरूपा वि वां चिकित्सदृतचिद्ध नारी
दस्यूंचा नाश करणारा, तू आपल्या मनाने त्या ठिकाणी ये; कुत्स तुझा मित्र म्हणून सोबत असो; आपल्या स्वतःच्या आसनावर, आपल्या खऱ्या रूपात बस, आणि ज्ञानी स्त्री तुझे स्वरूप ओळखो.
यासि कुत्सेन सरथमवस्युस्तोदो वातस्य हर्योरीशानः । ऋज्रा वाजं न गध्यं युयूषन्कविर्यदहन्पार्याय भूषात्
कुत्सासोबत रथात बसून, वाऱ्याच्या दोन सुंदर घोड्यांचा स्वामी म्हणून, तू मदतीला येतोस. विचाराप्रमाणे वेगाने, विजय मिळवण्यासाठी धावतोस, आणि ज्ञानी असलेल्या तुझ्या तेजाने, तू आकाश व्यापून शोभा वाढवतोस.
कुत्साय शुष्णमशुषं नि बर्हीः प्रपित्वे अह्नः कुयवं सहस्रा । सद्यो दस्यून्प्र मृण कुत्स्येन प्र सूरश्चक्रं वृहतादभीके
कुत्सासाठी, तू शुष्ण या कोरड्या शत्रूला, त्याच्या जागेवरून खाली पाडलेस; हजारो कुववांनाही हरवलेस. कुत्सासोबत, तू लगेच दस्यूंना नष्ट केलेस, आणि सूर्याने दूरवर मोठे चक्र प्रकट केले.
त्वं पिप्रुं मृगयं शूशुवांसमृजिश्वने वैदथिनाय रन्धीः । पञ्चाशत्कृष्णा नि वपः सहस्रात्कं न पुरो जरिमा वि दर्दः
तू ऋजिश्वन आणि वैदथिनासाठी, गर्जणारा पिप्रु याला ठार केलेस; हजार किल्ल्यांपैकी पन्नास काळ्या किल्ले पाडलेस, जसे वयाने जुनी नगरे मोडतात.
सूर उपाके तन्वं दधानो वि यत्ते चेत्यमृतस्य वर्पः । मृगो न हस्ती तविषीमुषाणः सिंहो न भीम आयुधानि बिभ्रत्
प्रभातच्या सूर्याच्या रूपात प्रकट होऊन, तू अमरत्वाचे तेज धारण करतोस; जसा एखादा वन्य प्राणी किंवा बलवान हत्ती, तसेच सिंहासारखा भयंकर, शस्त्रे घेऊन उभा राहतोस.