अग्ने कदा त आनुषग्भुवद्देवस्य चेतनम् । अधा हि त्वा जगृभ्रिरे मर्तासो विक्ष्वीड्यम्
अग्ने, तुझं देवांशी नातं केव्हा प्रकट होईल? कारण मगच, मर्त्य लोकांनी तुला जमातींमध्ये स्तुत्य मानून स्वीकारलं आहे.
ऋतावानं विचेतसं पश्यन्तो द्यामिव स्तृभिः । विश्वेषामध्वराणां हस्कर्तारं दमेदमे
सर्व यज्ञांचा सुव्यवस्थापक, प्रत्येक घरात आनंद देणारा, आकाशासारखा, सत्यप्रिय आणि बुद्धिमान असा अग्नी सर्वांनी पाहिला.
आशुं दूतं विवस्वतो विश्वा यश्चर्षणीरभि । आ जभ्रुः केतुमायवो भृगवाणं विशेविशे
विवस्वताचा वेगवान दूत, ज्याला सर्व लोकांनी स्वीकारले, कुशल भृगुंनी त्या तेजस्वी, प्रसिद्ध अग्नीला सर्व लोकांत उचलले.
तमीं होतारमानुषक्चिकित्वांसं नि षेदिरे । रण्वं पावकशोचिषं यजिष्ठं सप्त धामभिः
मानवांचा पुरोहित, ज्ञानी, तेजस्वी, शुद्ध ज्वाळांचा, यज्ञासाठी सर्वात योग्य, अशा या अग्नीला त्यांनी सात ठिकाणी बसवले.
तं शश्वतीषु मातृषु वन आ वीतमश्रितम् । चित्रं सन्तं गुहा हितं सुवेदं कूचिदर्थिनम्
तो, शाश्वत मातांमध्ये, वनात, चांगल्या प्रकारे आवाहन केलेला, आश्रय घेतो; अद्भुत, उपस्थित, गुप्त ठिकाणी ठेवलेला, सर्व जाणणारा, कधी कधी शोधला जातो.
ससस्य यद्वियुता सस्मिन्नूधन्नृतस्य धामन्रणयन्त देवाः । महाँ अग्निर्नमसा रातहव्यो वेरध्वराय सदमिदृतावा
जेव्हा वनस्पतीपासून वेगळा केला जातो, त्याच्यात सत्याचा स्तन ठेवला जातो; देवांनी मोठ्या अग्नीला नम्रतेने प्रज्वलित केले, तो हव्यांचा दाता, नेहमी विधीला खरा राहणारा.
वेरध्वरस्य दूत्यानि विद्वानुभे अन्ता रोदसी संचिकित्वान् । दूत ईयसे प्रदिव उराणो विदुष्टरो दिव आरोधनानि
यज्ञ करणाऱ्याच्या कार्यांची माहिती असलेला, तू, ज्ञानी, आकाश आणि पृथ्वीचे दोन्ही टोक समजून घेतलेस; दूत म्हणून तू, विस्तृत जाणारा, सर्वोच्च आकाशातून येतोस, आकाशाचे दरवाजे उत्तमरीत्या ओळखतोस.
कृष्णं त एम रुशतः पुरो भाश्चरिष्ण्वर्चिर्वपुषामिदेकम् । यदप्रवीता दधते ह गर्भं सद्यश्चिज्जातो भवसीदु दूतः
तुझे रूप काळे, पुढील भाग चमकदार, तुझी ज्वाळा हालचाल करते, रूपांमध्ये अद्वितीय; जेव्हा अजून न उघडलेले गर्भ ठेवतात, तू जन्मताच दूत होतोस.
सद्यो जातस्य ददृशानमोजो यदस्य वातो अनुवाति शोचिः । वृणक्ति तिग्मामतसेषु जिह्वां स्थिरा चिदन्ना दयते वि जम्भैः
नवजात अग्नीची ताकद दिसते, जेव्हा त्याची ज्वाळा वाऱ्याच्या मागे जाते; तो लाकडांमध्ये आपली तीक्ष्ण जीभ निवडतो, अगदी कठीण अन्नही तो आपल्या जबड्यांनी खातो.
तृषु यदन्ना तृषुणा ववक्ष तृषुं दूतं कृणुते यह्वो अग्निः । वातस्य मेळिं सचते निजूर्वन्नाशुं न वाजयते हिन्वे अर्वा
तीन प्रकारच्या अन्नाने, तीन पट शक्तीने वाढतो, बलवान अग्नी स्वतःला तीन पट दूत बनवतो; तो वाऱ्याच्या मित्राशी जुळतो, नेहमी सक्रिय, तो वेगवानाला पुढे ढकलतो.
दूतं वो विश्ववेदसं हव्यवाहममर्त्यम् । यजिष्ठमृञ्जसे गिरा
आम्ही गाण्याने सर्वज्ञ, हव्य वाहणारा, अमर, पूजा करण्यास योग्य दूताची स्तुती करतो.
स हि वेदा वसुधितिं महाँ आरोधनं दिवः । स देवाँ एह वक्षति
तो धन देणारे, आकाशाचा मोठा विस्तार जाणतो; तो देवांना येथे आणतो.
स वेद देव आनमं देवाँ ऋतायते दमे । दाति प्रियाणि चिद्वसु
तो देवांचा आगमन जाणतो, देवांना सत्याच्या घरात ठेवतो; तो प्रिय संपत्तीही देतो.
स होता सेदु दूत्यं चिकित्वाँ अन्तरीयते । विद्वाँ आरोधनं दिवः
तो, होतार म्हणून, दूताचे काम घेतो, ज्ञानी, तो मध्येच फिरतो; जाणता, तो आकाशाचे दरवाजे पोहोचतो.
ते स्याम ये अग्नये ददाशुर्हव्यदातिभिः । य ईं पुष्यन्त इन्धते
आम्ही त्यांच्यात असू, ज्यांनी अग्नीला हव्यांनी दिले; जे त्याला पोसतात, प्रज्वलित करतात.
ते राया ते सुवीर्यैः ससवांसो वि शृण्विरे । ये अग्ना दधिरे दुवः
ते, संपत्ती आणि वीरशक्तीने समृद्ध, प्रसिद्ध आहेत; ज्यांनी अग्नीला आपला प्रकाश म्हणून ठेवला.
अस्मे रायो दिवेदिवे सं चरन्तु पुरुस्पृहः । अस्मे वाजास ईरताम्
आमच्याकडे, दिवसेंदिवस, अनेक इच्छित संपत्ती येवो; आमच्याकडे बल लवकर पोहोचो.
स विप्रश्चर्षणीनां शवसा मानुषाणाम् । अति क्षिप्रेव विध्यति
तो, लोकांचा प्रेरित, शक्तीने, माणसांना वेगवान बाणासारखा मागे टाकतो.
अग्ने मृळ महाँ असि य ईमा देवयुं जनम् । इयेथ बर्हिरासदम्
अग्ने, कृपा कर, तू महान आहेस; तू या देवाभिलाषी लोकांना अनुकूल आहेस, ये आणि बार्ह्यावर बस.
स मानुषीषु दूळभो विक्षु प्रावीरमर्त्यः । दूतो विश्वेषां भुवत्
तो, माणसांमध्ये फसवणे कठीण, कुटुंबांमध्ये बलवान, अमर आहे; तो सर्वांचा दूत होतो.
स सद्म परि णीयते होता मन्द्रो दिविष्टिषु । उत पोता नि षीदति
तो, होतार म्हणून, निवासात फिरवला जातो, पूजकांमध्ये आनंददायक; आणि पोटार म्हणून, तो बसतो.
उत ग्ना अग्निरध्वर उतो गृहपतिर्दमे । उत ब्रह्मा नि षीदति
अग्नी यज्ञात पुरोहित आहे, घरात गृहपती आहे; आणि ब्रह्मा म्हणून, तो बसतो.
वेषि ह्यध्वरीयतामुपवक्ता जनानाम् । हव्या च मानुषाणाम्
तू खरंच यज्ञाचा पुरोहित, लोकांचा प्रतिनिधी आणि मानवांच्या अर्पणाचा वाहक बनतोस.
वेषीद्वस्य दूत्यं यस्य जुजोषो अध्वरम् । हव्यं मर्तस्य वोळ्हवे
तू संदेशवाहकाचा कार्य स्वीकारतोस, यज्ञात आनंद घेतोस आणि मर्त्यांचा अर्पण देवांपर्यंत पोहोचवतोस.
अस्माकं जोष्यध्वरमस्माकं यज्ञमङ्गिरः । अस्माकं शृणुधी हवम्
आमच्या यज्ञात, आमच्या यज्ञकर्मात, अङ्गिरस, तू प्रसन्न हो आणि आमचे आह्वान ऐक.
परि ते दूळभो रथोऽस्माँ अश्नोतु विश्वतः । येन रक्षसि दाशुषः
हे संदेशवाहका, तुझा रथ सर्व बाजूंनी आमच्यापर्यंत पोहोचो, ज्याने तू भक्ताचे रक्षण करतोस.
अग्ने तमद्याश्वं न स्तोमैः क्रतुं न भद्रं हृदिस्पृशम् । ऋध्यामा त ओहैः
अग्ने, आज आम्ही तुझ्या स्तुतीने, वेगवान घोड्यासारख्या, हृदयाला स्पर्शणाऱ्या उत्तम संकल्पासारख्या, तुझे वर मिळवू दे.
अधा ह्यग्ने क्रतोर्भद्रस्य दक्षस्य साधोः । रथीरृतस्य बृहतो बभूथ
खरंच अग्ने, तू उत्तम संकल्प, कौशल्य आणि सद्गुण यांचा रथवान झाला आहेस.
एभिर्नो अर्कैर्भवा नो अर्वाङ्स्वर्ण ज्योतिः । अग्ने विश्वेभिः सुमना अनीकैः
या स्तोत्रांनी तू आमच्याजवळ ये, अग्ने, तुझ्या सर्व शुभ रूपांनी आम्हाला तेजस्वी प्रकाश दे.
आभिष्टे अद्य गीर्भिर्गृणन्तोऽग्ने दाशेम । प्र ते दिवो न स्तनयन्ति शुष्माः
आज या गीतांनी, तुझी स्तुती करून, अग्ने, आम्ही सेवा करू; तुझे सामर्थ्य आकाशासारखे गर्जते.