स रेवाँ इव विश्पतिर्दैव्यः केतुः शृणोतु नः । उक्थैरग्निर्बृहद्भानुः
जो संपत्तीचा स्वामी आहे, नदीसारखा प्रवाही, दैवी चिन्ह असलेला, तो आमचे ऐकू दे; अग्नी, विशाल तेज असलेला, आमच्या स्तुतिंनी प्रसन्न होवो.
नमो महद्भ्यो नमो अर्भकेभ्यो नमो युवभ्यो नम आशिनेभ्यः । यजाम देवान्यदि शक्नवाम मा ज्यायसः शंसमा वृक्षि देवाः
महानांना नमस्कार, लहानांना नमस्कार, तरुणांना नमस्कार, वृद्धांना नमस्कार; आम्ही देवांची पूजा करतो, जसे जमेल तसे. हे देवहो, मोठ्यांची कीर्ती आमच्याकडून कधीही हिरावू नका.
यत्र ग्रावा पृथुबुध्न ऊर्ध्वो भवति सोतवे । उलूखलसुतानामवेद्विन्द्र जल्गुलः
जिथे रुंद पाया असलेला दगड द्रव पिळण्यासाठी उभा असतो, तिथे उखळात तयार झालेल्या रसाचा आवाज येतो; इंद्राला तो गडगडाट माहीत आहे.
यत्र द्वाविव जघनाधिषवण्या कृता । उलूखलसुतानामवेद्विन्द्र जल्गुलः
जिथे दोन दगड कंबरापासून जोडल्यासारखे पिळण्यासाठी ठेवले आहेत, तिथे उखळात तयार झालेल्या रसाचा आवाज येतो; इंद्राला तो गडगडाट माहीत आहे.
यत्र नार्यपच्यवमुपच्यवं च शिक्षते । उलूखलसुतानामवेद्विन्द्र जल्गुलः
जिथे स्त्री पिळणे आणि गोळा करणे हे दोन्ही शिकते, तिथे उखळात तयार झालेल्या रसाचा आवाज येतो; इंद्राला तो गडगडाट माहीत आहे.
यत्र मन्थां विबध्नते रश्मीन्यमितवा इव । उलूखलसुतानामवेद्विन्द्र जल्गुलः
जिथे मंथणासाठी दोरांनी घट्ट बांधले जाते, जणू काही मोजून घेतलेल्या लगामांसारखे, तिथे उखळात तयार झालेल्या रसाचा आवाज येतो; इंद्राला तो गडगडाट माहीत आहे.
यच्चिद्धि त्वं गृहेगृह उलूखलक युज्यसे । इह द्युमत्तमं वद जयतामिव दुन्दुभिः
उखळा, प्रत्येक घरात जेव्हा तुला कामाला लावतात, तेव्हा इथे विजयाच्या नगाऱ्यासारखा तेजस्वी आवाज कर.
उत स्म ते वनस्पते वातो वि वात्यग्रमित् । अथो इन्द्राय पातवे सुनु सोममुलूखल
वनस्पतीजन्य उखळा, वाऱ्यानेही तुझा टोक हलतो; आता इंद्रासाठी पिण्यास सोमरस पिळ.
आयजी वाजसातमा ता ह्युच्चा विजर्भृतः । हरी इवान्धांसि बप्सता
बक्षीस मिळवणारे बोलावले गेले आहेत; ते उंच आणि जोमदार आहेत, जणू काही घोडे चारा खातात तसे.
ता नो अद्य वनस्पती ऋष्वावृष्वेभिः सोतृभिः । इन्द्राय मधुमत्सुतम्
आज, हे वृक्षांनो, बलवान पिळणाऱ्यांसह, इंद्रासाठी मधुर सोमरस तयार करा.
उच्छिष्टं चम्वोर्भर सोमं पवित्र आ सृज । नि धेहि गोरधि त्वचि
कपातील उरलेला सोमरस ओता, तो गाळणीतून वाहू द्या; गायीच्या कातडीवर तो ठेवा.
यच्चिद्धि सत्य सोमपा अनाशस्ता इव स्मसि । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ
खरे सोमरस पिणारे असलो तरी आम्ही जणू काही शक्तिहीन आहोत; हे इंद्रा, गायींमध्ये, घोड्यांमध्ये, तेजस्वी आणि हजारो संपत्तीमध्ये आम्हाला तुझे आशीर्वाद दे.
शिप्रिन्वाजानां पते शचीवस्तव दंसना । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ
कोरडा हातात घेणारा, बक्षीसांचा स्वामी, सामर्थ्यशाली कृती करणारा, हे इंद्रा, गायींमध्ये, घोड्यांमध्ये, तेजस्वी आणि हजारो संपत्तीमध्ये आम्हाला तुझे आशीर्वाद दे.
नि ष्वापया मिथूदृशा सस्तामबुध्यमाने । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ
जे शत्रुत्वाने वागतात त्यांना झोपवून टाक, झोपलेले तसेच राहू दे; हे इंद्रा, गायींमध्ये, घोड्यांमध्ये, तेजस्वी आणि हजारो संपत्तीमध्ये आम्हाला तुझे आशीर्वाद दे.
ससन्तु त्या अरातयो बोधन्तु शूर रातयः । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ
दुश्मनांनी पराभूत व्हावं, दानशूर लोक जागृत व्हावेत, हे वीर इंद्रा, तू आमच्याकडे कृपेनं ये. गायींमध्ये, घोड्यांमध्ये, तेजस्वी आणि हजारो संपत्तीमध्ये, दयाळू इंद्रा, आम्हाला लाभ होवो.
समिन्द्र गर्दभं मृण नुवन्तं पापयामुया । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ
इंद्रा, ओरडणाऱ्या आणि वाईट करणाऱ्या गाढवाला तू नष्ट कर. गायींमध्ये, घोड्यांमध्ये, तेजस्वी आणि हजारो संपत्तीमध्ये, दयाळू इंद्रा, आमच्याकडे कृपेनं ये.
पताति कुण्डृणाच्या दूरं वातो वनादधि । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ
वनातून वारा धूळ दूर नेतो. गायींमध्ये, घोड्यांमध्ये, तेजस्वी आणि हजारो संपत्तीमध्ये, दयाळू इंद्रा, आमच्याकडे कृपेनं ये.
सर्वं परिक्रोशं जहि जम्भया कृकदाश्वम् । आ तू न इन्द्र शंसय गोष्वश्वेषु शुभ्रिषु सहस्रेषु तुवीमघ
सर्व ओरड नष्ट कर, दंश करणाऱ्या घोड्याला शांत कर. गायींमध्ये, घोड्यांमध्ये, तेजस्वी आणि हजारो संपत्तीमध्ये, दयाळू इंद्रा, आमच्याकडे कृपेनं ये.
आ व इन्द्रं क्रिविं यथा वाजयन्तः शतक्रतुम् । मंहिष्ठं सिञ्च इन्दुभिः
जसे विजयासाठी प्रयत्न करणारे इंद्रासाठी सोम ओततात, तसेच आम्हीही शतक्रतु, महान इंद्रा, तुझ्यासाठी सोम वाहतो.
शतं वा यः शुचीनां सहस्रं वा समाशिराम् । एदु निम्नं न रीयते
ज्याच्याकडे शंभर शुद्ध किंवा हजार पुष्ट जन आहेत, तो प्रवाहासारखा कधीही खाली जात नाही.
सं यन्मदाय शुष्मिण एना ह्यस्योदरे । समुद्रो न व्यचो दधे
जेव्हा आनंदासाठी तो याच्याशी एकरूप होतो, तेव्हा त्याची शक्ती पोटात समुद्रासारखी विस्तारते.
अयमु ते समतसि कपोत इव गर्भधिम् । वचस्तच्चिन्न ओहसे
हे तुझे वचन, जणू कपोताच्या गर्भात लपलेले, तू कधीही दुर्लक्ष करत नाहीस.
स्तोत्रं राधानां पते गिर्वाहो वीर यस्य ते । विभूतिरस्तु सूनृता
हे दानशूर, स्तुती ऐकणारा, वीर, तुझी कीर्ती सर्वत्र पसरू दे, तुझे यश खरे ठरू दे.
ऊर्ध्वस्तिष्ठा न ऊतयेऽस्मिन्वाजे शतक्रतो । समन्येषु ब्रवावहै
शतक्रतु, या स्पर्धेत आमच्या मदतीसाठी तू उभा राहा. आपल्या मित्रांमध्ये आपण एकत्र बोलू या.
योगेयोगे तवस्तरं वाजेवाजे हवामहे । सखाय इन्द्रमूतये
प्रत्येक संगतीत, प्रत्येक स्पर्धेत, आम्ही मित्र म्हणून मदतीसाठी बलशाली इंद्राला हाक मारतो.
आ घा गमद्यदि श्रवत्सहस्रिणीभिरूतिभिः । वाजेभिरुप नो हवम्
तो खरंच येवो, जर त्याने ऐकलं, हजारो सहाय्यांसह, बक्षिसांसह, आमच्या हाकेला प्रतिसाद देण्यासाठी.
अनु प्रत्नस्यौकसो हुवे तुविप्रतिं नरम् । यं ते पूर्वं पिता हुवे
मी त्या प्राचीन घराला, महान ज्ञानी पुरुषाला हाक मारतो, ज्याला तुझ्या वडिलांनी पूर्वी हाक मारली होती.
तं त्वा वयं विश्ववारा शास्महे पुरुहूत । सखे वसो जरितृभ्यः
सर्व कल्याणाची इच्छा करणारे आम्ही, पुरुहूत, तुला मित्रासारखा, उदार देणाऱ्यांमध्ये गायकांसाठी हाक मारतो.
अस्माकं शिप्रिणीनां सोमपाः सोमपाव्नाम् । सखे वज्रिन्सखीनाम्
आमच्यात, सोमपान करणाऱ्यांमध्ये, वज्रधारी मित्रांमध्ये, तू सोमपान करणारा मित्र आहेस.
तथा तदस्तु सोमपाः सखे वज्रिन्तथा कृणु । यथा त उश्मसीष्टये
हे सोमपान करणारा, वज्रधारी मित्रा, आमच्या हितासाठी जसं तुला हवं तसं कर. तसंच होवो.