इन्द्रोतिभिर्बहुलाभिर्नो अद्य याच्छ्रेष्ठाभिर्मघवञ्छूर जिन्व । यो नो द्वेष्ट्यधरः सस्पदीष्ट यमु द्विष्मस्तमु प्राणो जहातु
इंद्रा, आज भरपूर आणि उत्तम साथीदारांसह आम्हाला श्रेष्ठत्व दे, वीरशूरा, विजय मिळव. जो आम्हाला द्वेष करतो, तो पराभूत होवो; ज्याचा आम्ही द्वेष करतो, त्याला आमचा श्वास सोडून जावो.
परशुं चिद्वि तपति शिम्बलं चिद्वि वृश्चति । उखा चिदिन्द्र येषन्ती प्रयस्ता फेनमस्यति
कुऱ्हाड जरी जळते, छुरी जरी कापते, अग्नी पेटवला की उखळीही फेसाळते, हे इंद्रा.
न सायकस्य चिकिते जनासो लोधं नयन्ति पशु मन्यमानाः । नावाजिनं वाजिना हासयन्ति न गर्दभं पुरो अश्वान्नयन्ति
लोकांना बाणाचे भान राहत नाही; स्वतःला हुशार समजून, ते जनावरांना चुकीच्या वाटेने नेतात. वेगवान घोड्याला वेगवानासोबत जोडत नाहीत, गाढवाला घोड्यांपुढे नेत नाहीत.
इम इन्द्र भरतस्य पुत्रा अपपित्वं चिकितुर्न प्रपित्वम् । हिन्वन्त्यश्वमरणं न नित्यं ज्यावाजं परि णयन्त्याजौ
हे इंद्रा, या भारतपुत्रांना वडिलांचे किंवा आजोबांचे ज्ञान नाही. ते घोड्याला मृत्यूसाठी जोडतात, टिकण्यासाठी नाही; युद्धात ते धनुष्य बांधलेल्या घोड्याला फिरवतात.
इमं महे विदथ्याय शूषं शश्वत्कृत्व ईड्याय प्र जभ्रुः । शृणोतु नो दम्येभिरनीकैः शृणोत्वग्निर्दिव्यैरजस्रः
ही स्तुती, महान ज्ञानासाठी, नेहमीच स्तुतीसाठी तयार केलेली, त्यांनी स्वीकारली आहे. उत्तम सैन्यांनी आम्हाला ऐकावे; स्वर्गातील शाश्वत अग्नीने ऐकावे.
महि महे दिवे अर्चा पृथिव्यै कामो म इच्छञ्चरति प्रजानन् । ययोर्ह स्तोमे विदथेषु देवाः सपर्यवो मादयन्ते सचायोः
महानासाठी, आकाशासाठी मोठ्याने गा; पृथ्वीकरिता, माझ्या मनात इच्छा फिरते, जाणणारा मी. ज्यांच्या स्तुतीत, यज्ञात, देवता आणि त्यांचे साथीदार एकत्र आनंद मानतात.
युवोरृतं रोदसी सत्यमस्तु महे षु णः सुविताय प्र भूतम् । इदं दिवे नमो अग्ने पृथिव्यै सपर्यामि प्रयसा यामि रत्नम्
तुमच्या दोघांचे, आकाश आणि पृथ्वीचे सत्य दृढ राहो; ते आम्हाला मोठे सौख्य देवो. हे अग्नी, ही माझी आकाशाला आणि पृथ्वीला वंदना; मी पूजा करतो, रत्नासाठी प्रयत्न करतो.
उतो हि वां पूर्व्या आविविद्र ऋतावरी रोदसी सत्यवाचः । नरश्चिद्वां समिथे शूरसातौ ववन्दिरे पृथिवि वेविदानाः
खरं सांगायचं झालं तर, तुमचं प्राचीन आणि सत्यावर चालणारं आकाश फार मोठं झालं आहे, कारण तुम्ही नेहमी सत्य बोलता. सभा असो वा पराक्रमाची स्पर्धा, माणसंही तुम्हाला, हे पृथ्वीदेवी, विविध ज्ञानाने सन्मान देतात.
को अद्धा वेद क इह प्र वोचद्देवाँ अच्छा पथ्या का समेति । ददृश्र एषामवमा सदांसि परेषु या गुह्येषु व्रतेषु
खरंच कोणाला माहीत आहे, किंवा इथे कोण सांगू शकतो, योग्य मार्ग कुठल्या देवाकडे नेतो? त्यांच्या मध्ये, काहींना खालील जागा मिळतात, आणि काही दूर, गुप्त व्रतांमध्ये, लपलेल्या कर्मांमध्ये असतात.
कविर्नृचक्षा अभि षीमचष्ट ऋतस्य योना विघृते मदन्ती । नाना चक्राते सदनं यथा वेः समानेन क्रतुना संविदाने
मानवी डोळ्यांनी पाहणाऱ्या ऋषीनं तिला पाहिलं, ती सत्याच्या गर्भात आनंदाने विखुरलेली आहे. त्यांनी वेगवेगळ्या जागा तयार केल्या, जणू काही विणकर विणतो, एकमेकांच्या मनाने आणि समजुतीने एकत्र येऊन.
समान्या वियुते दूरेअन्ते ध्रुवे पदे तस्थतुर्जागरूके । उत स्वसारा युवती भवन्ती आदु ब्रुवाते मिथुनानि नाम
एकत्र आणि वेगळ्या, दूर आणि जवळ, त्या दोघी जागरूकपणे स्थिर जागी उभ्या आहेत; आणि त्या बहिणी, आता तरुण झाल्या, जोड्यांची नावं उच्चारतात.
विश्वेदेते जनिमा सं विविक्तो महो देवान्बिभ्रती न व्यथेते । एजद्ध्रुवं पत्यते विश्वमेकं चरत्पतत्रि विषुणं वि जातम्
ही सगळी जन्मं वेगवेगळी आहेत, देवांचं मोठेपण घेऊन त्या कधीही घाबरत नाहीत; जे हलतं आणि जे स्थिर आहे, त्या सर्वांवर एकच स्वामी राज्य करतो, जे उडतं, भटकतं, वेगवेगळं आहे, ते सर्व त्याने निर्माण केलं आहे.
सना पुराणमध्येम्यारान्महः पितुर्जनितुर्जामि तन्नः । देवासो यत्र पनितार एवैरुरौ पथि व्युते तस्थुरन्तः
सदैव प्राचीन, मी मधल्या प्रदेशात येतो, महान पित्याच्या मूळापासून आपल्यासाठी जन्म घेतो; जिथे देव मार्गदर्शक म्हणून एकत्र उभे आहेत, त्या विस्तीर्ण मार्गावर, वेगळे, आतमध्ये.
इमं स्तोमं रोदसी प्र ब्रवीम्यृदूदराः शृणवन्नग्निजिह्वाः । मित्रः सम्राजो वरुणो युवान आदित्यासः कवयः पप्रथानाः
ही स्तुती मी आकाश आणि पृथ्वीला सांगतो; ज्यांची पोटं विशाल आहेत, त्यांनी अग्नीच्या जिभेने ऐकावं; मित्र, सम्राट, वरुण, हे तरुण आदित्य, ज्ञानी आणि प्रसिद्ध असलेले.
हिरण्यपाणिः सविता सुजिह्वस्त्रिरा दिवो विदथे पत्यमानः । देवेषु च सवितः श्लोकमश्रेरादस्मभ्यमा सुव सर्वतातिम्
सुवर्णहस्त असलेला, सुंदर जिभेचा सविता, तीनदा आकाशातून, सभेत राज्य करणारा; देवांमध्ये, हे सविता, तू स्तोत्र सांगितलेस; आम्हाला सर्वश्रेष्ठ कल्याण दे.
सुकृत्सुपाणिः स्ववाँ ऋतावा देवस्त्वष्टावसे तानि नो धात् । पूषण्वन्त ऋभवो मादयध्वमूर्ध्वग्रावाणो अध्वरमतष्ट
कुशल, चांगल्या हाताचा, स्वतःचं कौतुक करणारा, सत्यावर चालणारा देव त्वष्टा, आमच्या मदतीसाठी ते सर्व देो; पूषणासह, हे ऋभू, आनंद करा, जे यज्ञात दगड उंचावता.
विद्युद्रथा मरुत ऋष्टिमन्तो दिवो मर्या ऋतजाता अयासः । सरस्वती शृणवन्यज्ञियासो धाता रयिं सहवीरं तुरासः
विजेसारख्या रथांनी, हे मरुत, भाले घेऊन, आकाशपुत्र, सत्यजन्मा, न थकणारे; सरस्वती, यज्ञास पात्र, तिने ऐकावं; धाता, आम्हाला वीरांसह भरपूर संपत्ती दे.
विष्णुं स्तोमासः पुरुदस्ममर्का भगस्येव कारिणो यामनि ग्मन् । उरुक्रमः ककुहो यस्य पूर्वीर्न मर्धन्ति युवतयो जनित्रीः
विष्णूला, अनेक प्रकारे सामर्थ्यशाली असलेल्या, स्तोत्रं आणि स्तुती अर्पण करतो, जसं काम करणारे भागासाठी भगाकडे जातात; ज्याची पाऊलवाट विशाल आहे, ज्याचं बोलणं प्राचीन आहे, ज्याला अनेक तरुण मातांनी, सर्जनकर्त्यांनी, कधीही हरवू शकले नाही.
इन्द्रो विश्वैर्वीर्यैः पत्यमान उभे आ पप्रौ रोदसी महित्वा । पुरंदरो वृत्रहा धृष्णुषेणः संगृभ्या न आ भरा भूरि पश्वः
इंद्र, सर्व सामर्थ्यांनी राज्य करणारा, त्याच्या मोठेपणाने दोन्ही आकाश भरून टाकतो; नगरांचा नाश करणारा, वृत्राचा वध करणारा, बलशाली सैन्यासह, तो आमच्यासाठी भरपूर संपत्ती एकत्र करो.
नासत्या मे पितरा बन्धुपृच्छा सजात्यमश्विनोश्चारु नाम । युवं हि स्थो रयिदौ नो रयीणां दात्रं रक्षेथे अकवैरदब्धा
नासत्य, माझे पिता, नातेवाईकांची चौकशी करणारे, अश्विनांचं सुंदर नाव; तुम्हीच खऱ्या अर्थाने सर्व संपत्तीचे दाते, तुम्ही देणगी जपता, कधीही चुकत नाही, फसवत नाही.
महत्तद्वः कवयश्चारु नाम यद्ध देवा भवथ विश्व इन्द्रे । सख ऋभुभिः पुरुहूत प्रियेभिरिमां धियं सातये तक्षता नः
तुमचं सुंदर नाव फार मोठं आहे, हे ज्ञानीहो, जेव्हा तुम्ही, हे देवहो, इंद्रासाठी सर्व काही होता; ऋभूंसह, हे अनेकदा आळवलेले मित्र, प्रियजनांसह, आमच्या या प्रार्थनेला यशासाठी घडवा.
अर्यमा णो अदितिर्यज्ञियासोऽदब्धानि वरुणस्य व्रतानि । युयोत नो अनपत्यानि गन्तोः प्रजावान्नः पशुमाँ अस्तु गातुः
अर्यमन, अदिती, यज्ञास पात्र, वरुणाची अखंड व्रतं; तुम्ही आम्हाला संततीने जोडावं, हे प्रवासी, आमचा मार्ग फलदायी होवो, प्रवासासाठी आम्हाला जनावरे मिळो.
देवानां दूतः पुरुध प्रसूतोऽनागान्नो वोचतु सर्वताता । शृणोतु नः पृथिवी द्यौरुतापः सूर्यो नक्षत्रैरुर्वन्तरिक्षम्
देवांचा दूत, अनेक प्रकारे जन्मलेला, सर्वज्ञ, निष्पाप, तो आमच्याशी बोले; पृथ्वी, आकाश आणि पाणी आमचं ऐकू देत, सूर्य आणि तारे, आणि विस्तीर्ण आकाशमध्य.
शृण्वन्तु नो वृषणः पर्वतासो ध्रुवक्षेमास इळया मदन्तः । आदित्यैर्नो अदितिः शृणोतु यच्छन्तु नो मरुतः शर्म भद्रम्
बलवान पर्वत आमचं ऐकू देत, आपल्या जागी स्थिर राहून, समृद्धीने आनंदी होत; आदित्यांसह अदिती आमचं ऐकू दे, मरुत आम्हाला शुभ रक्षण देवो.
सदा सुगः पितुमाँ अस्तु पन्था मध्वा देवा ओषधीः सं पिपृक्त । भगो मे अग्ने सख्ये न मृध्या उद्रायो अश्यां सदनं पुरुक्षोः
आपल्या पित्यांपर्यंतचा मार्ग नेहमी सोपा असो, देवांनी मधुरतेने औषधींना ओतावं; भागा, मैत्रीत मला कधीही कमी पडू नकोस, मी दानशूराच्या घरात सुखरूप पोहोचू दे.
स्वदस्व हव्या समिषो दिदीह्यस्मद्र्यक्सं मिमीहि श्रवांसि । विश्वाँ अग्ने पृत्सु ताञ्जेषि शत्रूनहा विश्वा सुमना दीदिही नः
हे अग्ने, आमच्या या अर्पणांचा आनंद घे, आमच्या समिधांनी तेजस्वी हो. आम्हाला थेट कीर्ती मिळवून दे. प्रत्येक लढाईत तू आमचे शत्रू जिंकतोस; सर्व शुभाशी आम्हावर प्रकाश टाक.
उषसः पूर्वा अध यद्व्यूषुर्महद्वि जज्ञे अक्षरं पदे गोः । व्रता देवानामुप नु प्रभूषन्महद्देवानामसुरत्वमेकम्
जेव्हा उषा इतरांपेक्षा आधी प्रकटते, तेव्हा गायीच्या पावलावर मोठे, नाश न होणारे चिन्ह जन्माला येते. देवांच्या नियमांचे पालन करत, तो सामर्थ्यवान पुढे येतो; हे देवांचे एकमेव, महान अधिपत्य आहे.
मो षू णो अत्र जुहुरन्त देवा मा पूर्वे अग्ने पितरः पदज्ञाः । पुराण्योः सद्मनोः केतुरन्तर्महद्देवानामसुरत्वमेकम्
देवांनी किंवा प्राचीन मार्ग जाणणाऱ्या पूर्वजांनी आम्हाला सोडू नये, अग्ने. दोन जुन्या निवासांमध्ये ते चिन्ह आहे; हे देवांचे एकमेव, महान अधिपत्य आहे.
वि मे पुरुत्रा पतयन्ति कामाः शम्यच्छा दीद्ये पूर्व्याणि । समिद्धे अग्नावृतमिद्वदेम महद्देवानामसुरत्वमेकम्
माझ्या इच्छा अनेक ठिकाणी भटकतात; मी शांततेने जुनी गोष्टी मिळवू पाहतो. अग्नी पेटवून, आपण योग्य बोलू या; हे देवांचे एकमेव, महान अधिपत्य आहे.
समानो राजा विभृतः पुरुत्रा शये शयासु प्रयुतो वनानु । अन्या वत्सं भरति क्षेति माता महद्देवानामसुरत्वमेकम्
तोच राजा, विभागलेला, अनेक ठिकाणी झोपलेला आहे, झोपणाऱ्यांमध्ये, जंगलांमध्ये फिरतो. एक माता वासरू जन्माला घालते, दुसरी त्याला सांभाळते; हे देवांचे एकमेव, महान अधिपत्य आहे.