उप प्रेत कुशिकाश्चेतयध्वमश्वं राये प्र मुञ्चता सुदासः । राजा वृत्रं जङ्घनत्प्रागपागुदगथा यजाते वर आ पृथिव्याः
कुशिकांनो, जवळ या, लक्ष द्या; संपत्ती मिळवण्यासाठी घोडा सोडून द्या, तो सुदासाला द्या. राजाने वृत्राचा पराभव केला आहे; तो पूर्व-पश्चिम दिशांना यज्ञ करतो, पृथ्वीवर सर्वश्रेष्ठ आहे.
य इमे रोदसी उभे अहमिन्द्रमतुष्टवम् । विश्वामित्रस्य रक्षति ब्रह्मेदं भारतं जनम्
ज्याने हे आकाश आणि पृथ्वी दोन्ही तृप्त केले, त्या इंद्राची मी स्तुती केली. विश्वामित्राची प्रार्थना या भारत वंशाचे रक्षण करते.
विश्वामित्रा अरासत ब्रह्मेन्द्राय वज्रिणे । करदिन्नः सुराधसः
विश्वामित्रांनी वज्रधारी इंद्रासाठी प्रार्थना केली आहे; तो आम्हाला भरपूर दान देवो.
किं ते कृण्वन्ति कीकटेषु गावो नाशिरं दुह्रे न तपन्ति घर्मम् । आ नो भर प्रमगन्दस्य वेदो नैचाशाखं मघवन्रन्धया नः
तुझ्या गायी किकट प्रदेशात काय करत आहेत? त्या दूध देत नाहीत, ना उष्णतेचा त्रास सहन करतात. प्रामगंदाचा ज्ञान आम्हाला दे, दानशूरा, आमच्यासाठी नीच फांदी तोड.
ससर्परीरमतिं बाधमाना बृहन्मिमाय जमदग्निदत्ता । आ सूर्यस्य दुहिता ततान श्रवो देवेष्वमृतमजुर्यम्
सर्पासारखी ती भावना, विरोध करत मोठी झाली, ती जमदग्नीने दिली. सूर्यकन्येने देवांमध्ये अमर, नाशरहित कीर्ती पसरवली.
ससर्परीरभरत्तूयमेभ्योऽधि श्रवः पाञ्चजन्यासु कृष्टिषु । सा पक्ष्या नव्यमायुर्दधाना यां मे पलस्तिजमदग्नयो ददुः
सर्पासारखी कीर्ती या लोकांमध्ये पसरली, पाच जातींमध्ये गौरव वाढवला. ती पंखांची, नवे आयुष्य घेऊन येणारी, जी मला पलस्त्य आणि जमदग्नी यांनी दिली.
स्थिरौ गावौ भवतां वीळुरक्षो मेषा वि वर्हि मा युगं वि शारि । इन्द्रः पातल्ये ददतां शरीतोररिष्टनेमे अभि नः सचस्व
तुमच्या दोन गायी मजबूत राहो, मेंढ्या सुरक्षित राहो; जू घासावर किंवा नांगरावर लावू नका. पातल्यात इंद्राने आमचे रक्षण करावे; तो संकट दूर करो, आमच्यासोबत राहो.
बलं धेहि तनूषु नो बलमिन्द्रानळुत्सु नः । बलं तोकाय तनयाय जीवसे त्वं हि बलदा असि
इंद्रा, आमच्या अंगात बळ दे, आमच्या कर्मात बळ दे. आमच्या मुलांना, संततीला, आयुष्यासाठी बळ दे; कारण तूच बळ देणारा आहेस.
अभि व्ययस्व खदिरस्य सारमोजो धेहि स्पन्दने शिंशपायाम् । अक्ष वीळो वीळित वीळयस्व मा यामादस्मादव जीहिपो नः
खदिराच्या लाकडाचा सार पसरव, शिंशपाच्या थरथरण्यात तेज दे. अक्षा, तू मजबूत राहा, स्थिर राहा; आमच्यापासून दूर जाऊ नकोस, संकट दूर कर.
अयमस्मान्वनस्पतिर्मा च हा मा च रीरिषत् । स्वस्त्या गृहेभ्य आवसा आ विमोचनात्
हा वनस्पती वृक्ष आमचा आहे; तो आम्हाला न दुखवो, न इजा करो. सुखसमृद्धीने तो आमच्या घरात राहो, आणि सुटका मिळो.
इन्द्रोतिभिर्बहुलाभिर्नो अद्य याच्छ्रेष्ठाभिर्मघवञ्छूर जिन्व । यो नो द्वेष्ट्यधरः सस्पदीष्ट यमु द्विष्मस्तमु प्राणो जहातु
इंद्रा, आज भरपूर आणि उत्तम साथीदारांसह आम्हाला श्रेष्ठत्व दे, वीरशूरा, विजय मिळव. जो आम्हाला द्वेष करतो, तो पराभूत होवो; ज्याचा आम्ही द्वेष करतो, त्याला आमचा श्वास सोडून जावो.
परशुं चिद्वि तपति शिम्बलं चिद्वि वृश्चति । उखा चिदिन्द्र येषन्ती प्रयस्ता फेनमस्यति
कुऱ्हाड जरी जळते, छुरी जरी कापते, अग्नी पेटवला की उखळीही फेसाळते, हे इंद्रा.
न सायकस्य चिकिते जनासो लोधं नयन्ति पशु मन्यमानाः । नावाजिनं वाजिना हासयन्ति न गर्दभं पुरो अश्वान्नयन्ति
लोकांना बाणाचे भान राहत नाही; स्वतःला हुशार समजून, ते जनावरांना चुकीच्या वाटेने नेतात. वेगवान घोड्याला वेगवानासोबत जोडत नाहीत, गाढवाला घोड्यांपुढे नेत नाहीत.
इम इन्द्र भरतस्य पुत्रा अपपित्वं चिकितुर्न प्रपित्वम् । हिन्वन्त्यश्वमरणं न नित्यं ज्यावाजं परि णयन्त्याजौ
हे इंद्रा, या भारतपुत्रांना वडिलांचे किंवा आजोबांचे ज्ञान नाही. ते घोड्याला मृत्यूसाठी जोडतात, टिकण्यासाठी नाही; युद्धात ते धनुष्य बांधलेल्या घोड्याला फिरवतात.
इमं महे विदथ्याय शूषं शश्वत्कृत्व ईड्याय प्र जभ्रुः । शृणोतु नो दम्येभिरनीकैः शृणोत्वग्निर्दिव्यैरजस्रः
ही स्तुती, महान ज्ञानासाठी, नेहमीच स्तुतीसाठी तयार केलेली, त्यांनी स्वीकारली आहे. उत्तम सैन्यांनी आम्हाला ऐकावे; स्वर्गातील शाश्वत अग्नीने ऐकावे.
महि महे दिवे अर्चा पृथिव्यै कामो म इच्छञ्चरति प्रजानन् । ययोर्ह स्तोमे विदथेषु देवाः सपर्यवो मादयन्ते सचायोः
महानासाठी, आकाशासाठी मोठ्याने गा; पृथ्वीकरिता, माझ्या मनात इच्छा फिरते, जाणणारा मी. ज्यांच्या स्तुतीत, यज्ञात, देवता आणि त्यांचे साथीदार एकत्र आनंद मानतात.
युवोरृतं रोदसी सत्यमस्तु महे षु णः सुविताय प्र भूतम् । इदं दिवे नमो अग्ने पृथिव्यै सपर्यामि प्रयसा यामि रत्नम्
तुमच्या दोघांचे, आकाश आणि पृथ्वीचे सत्य दृढ राहो; ते आम्हाला मोठे सौख्य देवो. हे अग्नी, ही माझी आकाशाला आणि पृथ्वीला वंदना; मी पूजा करतो, रत्नासाठी प्रयत्न करतो.
उतो हि वां पूर्व्या आविविद्र ऋतावरी रोदसी सत्यवाचः । नरश्चिद्वां समिथे शूरसातौ ववन्दिरे पृथिवि वेविदानाः
खरं सांगायचं झालं तर, तुमचं प्राचीन आणि सत्यावर चालणारं आकाश फार मोठं झालं आहे, कारण तुम्ही नेहमी सत्य बोलता. सभा असो वा पराक्रमाची स्पर्धा, माणसंही तुम्हाला, हे पृथ्वीदेवी, विविध ज्ञानाने सन्मान देतात.
को अद्धा वेद क इह प्र वोचद्देवाँ अच्छा पथ्या का समेति । ददृश्र एषामवमा सदांसि परेषु या गुह्येषु व्रतेषु
खरंच कोणाला माहीत आहे, किंवा इथे कोण सांगू शकतो, योग्य मार्ग कुठल्या देवाकडे नेतो? त्यांच्या मध्ये, काहींना खालील जागा मिळतात, आणि काही दूर, गुप्त व्रतांमध्ये, लपलेल्या कर्मांमध्ये असतात.
कविर्नृचक्षा अभि षीमचष्ट ऋतस्य योना विघृते मदन्ती । नाना चक्राते सदनं यथा वेः समानेन क्रतुना संविदाने
मानवी डोळ्यांनी पाहणाऱ्या ऋषीनं तिला पाहिलं, ती सत्याच्या गर्भात आनंदाने विखुरलेली आहे. त्यांनी वेगवेगळ्या जागा तयार केल्या, जणू काही विणकर विणतो, एकमेकांच्या मनाने आणि समजुतीने एकत्र येऊन.
समान्या वियुते दूरेअन्ते ध्रुवे पदे तस्थतुर्जागरूके । उत स्वसारा युवती भवन्ती आदु ब्रुवाते मिथुनानि नाम
एकत्र आणि वेगळ्या, दूर आणि जवळ, त्या दोघी जागरूकपणे स्थिर जागी उभ्या आहेत; आणि त्या बहिणी, आता तरुण झाल्या, जोड्यांची नावं उच्चारतात.
विश्वेदेते जनिमा सं विविक्तो महो देवान्बिभ्रती न व्यथेते । एजद्ध्रुवं पत्यते विश्वमेकं चरत्पतत्रि विषुणं वि जातम्
ही सगळी जन्मं वेगवेगळी आहेत, देवांचं मोठेपण घेऊन त्या कधीही घाबरत नाहीत; जे हलतं आणि जे स्थिर आहे, त्या सर्वांवर एकच स्वामी राज्य करतो, जे उडतं, भटकतं, वेगवेगळं आहे, ते सर्व त्याने निर्माण केलं आहे.
सना पुराणमध्येम्यारान्महः पितुर्जनितुर्जामि तन्नः । देवासो यत्र पनितार एवैरुरौ पथि व्युते तस्थुरन्तः
सदैव प्राचीन, मी मधल्या प्रदेशात येतो, महान पित्याच्या मूळापासून आपल्यासाठी जन्म घेतो; जिथे देव मार्गदर्शक म्हणून एकत्र उभे आहेत, त्या विस्तीर्ण मार्गावर, वेगळे, आतमध्ये.
इमं स्तोमं रोदसी प्र ब्रवीम्यृदूदराः शृणवन्नग्निजिह्वाः । मित्रः सम्राजो वरुणो युवान आदित्यासः कवयः पप्रथानाः
ही स्तुती मी आकाश आणि पृथ्वीला सांगतो; ज्यांची पोटं विशाल आहेत, त्यांनी अग्नीच्या जिभेने ऐकावं; मित्र, सम्राट, वरुण, हे तरुण आदित्य, ज्ञानी आणि प्रसिद्ध असलेले.
हिरण्यपाणिः सविता सुजिह्वस्त्रिरा दिवो विदथे पत्यमानः । देवेषु च सवितः श्लोकमश्रेरादस्मभ्यमा सुव सर्वतातिम्
सुवर्णहस्त असलेला, सुंदर जिभेचा सविता, तीनदा आकाशातून, सभेत राज्य करणारा; देवांमध्ये, हे सविता, तू स्तोत्र सांगितलेस; आम्हाला सर्वश्रेष्ठ कल्याण दे.
सुकृत्सुपाणिः स्ववाँ ऋतावा देवस्त्वष्टावसे तानि नो धात् । पूषण्वन्त ऋभवो मादयध्वमूर्ध्वग्रावाणो अध्वरमतष्ट
कुशल, चांगल्या हाताचा, स्वतःचं कौतुक करणारा, सत्यावर चालणारा देव त्वष्टा, आमच्या मदतीसाठी ते सर्व देो; पूषणासह, हे ऋभू, आनंद करा, जे यज्ञात दगड उंचावता.
विद्युद्रथा मरुत ऋष्टिमन्तो दिवो मर्या ऋतजाता अयासः । सरस्वती शृणवन्यज्ञियासो धाता रयिं सहवीरं तुरासः
विजेसारख्या रथांनी, हे मरुत, भाले घेऊन, आकाशपुत्र, सत्यजन्मा, न थकणारे; सरस्वती, यज्ञास पात्र, तिने ऐकावं; धाता, आम्हाला वीरांसह भरपूर संपत्ती दे.
विष्णुं स्तोमासः पुरुदस्ममर्का भगस्येव कारिणो यामनि ग्मन् । उरुक्रमः ककुहो यस्य पूर्वीर्न मर्धन्ति युवतयो जनित्रीः
विष्णूला, अनेक प्रकारे सामर्थ्यशाली असलेल्या, स्तोत्रं आणि स्तुती अर्पण करतो, जसं काम करणारे भागासाठी भगाकडे जातात; ज्याची पाऊलवाट विशाल आहे, ज्याचं बोलणं प्राचीन आहे, ज्याला अनेक तरुण मातांनी, सर्जनकर्त्यांनी, कधीही हरवू शकले नाही.
इन्द्रो विश्वैर्वीर्यैः पत्यमान उभे आ पप्रौ रोदसी महित्वा । पुरंदरो वृत्रहा धृष्णुषेणः संगृभ्या न आ भरा भूरि पश्वः
इंद्र, सर्व सामर्थ्यांनी राज्य करणारा, त्याच्या मोठेपणाने दोन्ही आकाश भरून टाकतो; नगरांचा नाश करणारा, वृत्राचा वध करणारा, बलशाली सैन्यासह, तो आमच्यासाठी भरपूर संपत्ती एकत्र करो.
नासत्या मे पितरा बन्धुपृच्छा सजात्यमश्विनोश्चारु नाम । युवं हि स्थो रयिदौ नो रयीणां दात्रं रक्षेथे अकवैरदब्धा
नासत्य, माझे पिता, नातेवाईकांची चौकशी करणारे, अश्विनांचं सुंदर नाव; तुम्हीच खऱ्या अर्थाने सर्व संपत्तीचे दाते, तुम्ही देणगी जपता, कधीही चुकत नाही, फसवत नाही.