शंसा महामिन्द्रं यस्मिन्विश्वा आ कृष्टयः सोमपाः काममव्यन् । यं सुक्रतुं धिषणे विभ्वतष्टं घनं वृत्राणां जनयन्त देवाः
मी त्या महान इंद्राचे स्तवन करतो, ज्याच्यात सर्व लोक, सोमपान करणारे, आपल्या इच्छेप्रमाणे समाधान मिळवतात; ज्याला, उत्तम युक्ती असलेल्या, सर्व कुशलतेने युक्त धिषणा आणि देवांनी वृत्रांचा संहार करणारा बनवले.
यं नु नकिः पृतनासु स्वराजं द्विता तरति नृतमं हरिष्ठाम् । इनतमः सत्वभिर्यो ह शूषैः पृथुज्रया अमिनादायुर्दस्योः
ज्याला कोणताही योद्धा, स्वराज्य असलेला, युद्धात मागे टाकू शकत नाही, जो सर्वात श्रेष्ठ वीर, सर्वात चपळ रथी आहे; जो सर्वात बलवान, आपल्या सामर्थ्याने, दस्यूंच्या दीर्घायुष्याचा नाश करतो.
सहावा पृत्सु तरणिर्नार्वा व्यानशी रोदसी मेहनावान् । भगो न कारे हव्यो मतीनां पितेव चारुः सुहवो वयोधाः
स्पर्धेत बलवान, युद्धात जलद, कधीही न अपयशी, त्याने आकाश आणि पृथ्वी फाडली. यज्ञात भाग्याप्रमाणे, विचारांत आवाहन करण्याजोगा, वडिलांसारखा, सुंदर, सहज पाचारण होणारा, आयुष्य देणारा.
धर्ता दिवो रजसस्पृष्ट ऊर्ध्वो रथो न वायुर्वसुभिर्नियुत्वान् । क्षपां वस्ता जनिता सूर्यस्य विभक्ता भागं धिषणेव वाजम्
जो आकाशाला धरून ठेवतो, धुळीला न लागता वर उचलतो, वाऱ्याच्या वेगाने खजिन्यांसह धावणाऱ्या रथासारखा आहे; जो रात्रभर राहतो, सूर्याचा जन्म देतो, भाग पाडतो, जणू प्रेरित करणाऱ्या बुद्धीप्रमाणे संपत्ती वाटतो.
शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्
या स्पर्धेत आम्ही उदार इंद्राला, सर्वात श्रेष्ठ वीराला, विजयासाठी बोलावू या; तो आमच्या हाकेला युद्धात ऐकतो, शत्रूंना पराभूत करतो आणि धनात विजयी होतो.
इन्द्रः स्वाहा पिबतु यस्य सोम आगत्या तुम्रो वृषभो मरुत्वान् । ओरुव्यचाः पृणतामेभिरन्नैरास्य हविस्तन्वः काममृध्याः
इंद्राने, मरुतांसह, 'स्वाहा' म्हणत अर्पण केलेला सोम येऊन प्यावा; तो बलवान वृषभ आहे. त्याची कीर्ती सर्वदूर पसरलेली आहे, या अर्पणांनी तो तृप्त होवो आणि आमच्या सर्व इच्छा पूर्ण करो.
आ ते सपर्यू जवसे युनज्मि ययोरनु प्रदिवः श्रुष्टिमावः । इह त्वा धेयुर्हरयः सुशिप्र पिबा त्वस्य सुषुतस्य चारोः
तुझ्या वेगासाठी मी ही उपासना बांधली आहे, जेणेकरून आम्ही तुझा वरदहस्त मिळवू शकू; इथे तुझे सुंदर केस असलेले घोडे तुला घेऊन येवोत, आणि तू हा गोड, उत्तम सोम पिऊन तृप्त हो.
गोभिर्मिमिक्षुं दधिरे सुपारमिन्द्रं ज्यैष्ठ्याय धायसे गृणानाः । मन्दानः सोमं पपिवाँ ऋजीषिन्समस्मभ्यं पुरुधा गा इषण्य
गायींनी तुला, इंद्रा, उत्तम मार्ग कापणारा, श्रेष्ठत्वासाठी, आणि स्तुतीसाठी निवडले आहे; तू आनंदाने सोम पिऊन आम्हाला अनेक प्रकारे हव्या असलेल्या गायी दे.
इमं कामं मन्दया गोभिरश्वैश्चन्द्रवता राधसा पप्रथश्च । स्वर्यवो मतिभिस्तुभ्यं विप्रा इन्द्राय वाहः कुशिकासो अक्रन्
गायी, घोडे आणि तेजस्वी संपत्तीने हा आमचा मनोरथ पूर्ण कर आणि तो सर्वत्र पसरव; कुशिक ऋषींनी त्यांच्या स्तोत्रांनी तुझ्यासाठी, इंद्रा, प्रकाश देणारा, सुंदर स्तुती तयार केली आहे.
शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्
या स्पर्धेत आम्ही उदार इंद्राला, सर्वात श्रेष्ठ वीराला, विजयासाठी बोलावू या; तो आमच्या हाकेला युद्धात ऐकतो, शत्रूंना पराभूत करतो आणि धनात विजयी होतो.
चर्षणीधृतं मघवानमुक्थ्यमिन्द्रं गिरो बृहतीरभ्यनूषत । वावृधानं पुरुहूतं सुवृक्तिभिरमर्त्यं जरमाणं दिवेदिवे
प्रचंड स्तोत्रांनी लोकांचे रक्षण करणाऱ्या, स्तुत्य इंद्राला जवळ केले आहे; तो नेहमी वाढणारा, अनेकदा बोलावला जाणारा, अमर, वृद्ध न होणारा, दिवसेंदिवस सुंदर स्तोत्रांनी गौरविला जातो.
शतक्रतुमर्णवं शाकिनं नरं गिरो म इन्द्रमुप यन्ति विश्वतः । वाजसनिं पूर्भिदं तूर्णिमप्तुरं धामसाचमभिषाचं स्वर्विदम्
शंभर सामर्थ्य असलेल्या, अथांग, बलवान, पुरुषार्थी इंद्राकडे सर्व बाजूंनी स्तोत्रे येतात; तो बक्षीस मिळवणारा, किल्ले फोडणारा, वेगवान, मदतीला धावणारा, निवासस्थान शोधणारा आणि प्रकाश जाणणारा आहे.
आकरे वसोर्जरिता पनस्यतेऽनेहस स्तुभ इन्द्रो दुवस्यति । विवस्वतः सदन आ हि पिप्रिये सत्रासाहमभिमातिहनं स्तुहि
गायक संपत्तीचा स्रोत शोधतो; स्तुती केल्यावर इंद्र निष्कलंकपणे देतो; त्याला सूर्याच्या आसनात आनंद मिळतो; जो एकत्र जिंकतो आणि विरोध मोडतो, त्याची स्तुती कर.
नृणामु त्वा नृतमं गीर्भिरुक्थैरभि प्र वीरमर्चता सबाधः । सं सहसे पुरुमायो जिहीते नमो अस्य प्रदिव एक ईशे
स्तुती आणि गाण्यांनी, पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ, वीर, अजेय इंद्राचा गौरव करा; तो एकटाच उच्च आकाशातून प्रभू आहे, अनेक प्रकारे बलशाली, शत्रूंना जिंकणारा, त्याला वंदन करा.
पूर्वीरस्य निष्षिधो मर्त्येषु पुरू वसूनि पृथिवी बिभर्ति । इन्द्राय द्याव ओषधीरुतापो रयिं रक्षन्ति जीरयो वनानि
त्याच्या अनेक संपत्ती माणसांत ठेवलेल्या आहेत; पृथ्वी त्याच्यासाठी भरपूर धन देते; इंद्रासाठी, आकाश, वनस्पती, पाणी आणि जुनी अरण्ये संपत्तीचे रक्षण करतात.
तुभ्यं ब्रह्माणि गिर इन्द्र तुभ्यं सत्रा दधिरे हरिवो जुषस्व । बोध्यापिरवसो नूतनस्य सखे वसो जरितृभ्यो वयो धाः
इंद्रा, तुझ्यासाठी प्रार्थना आणि स्तोत्रे आहेत; तुझ्यासाठीच मित्रांनी ती अर्पण केली आहेत; कृपावंत हो, आमच्या या नवीन मागणीची आठवण ठेव, मित्रा, गायकांना दीर्घायुष्य दे.
इन्द्र मरुत्व इह पाहि सोमं यथा शार्याते अपिबः सुतस्य । तव प्रणीती तव शूर शर्मन्ना विवासन्ति कवयः सुयज्ञाः
इंद्रा, मरुतांसह, इथे सोम प्या, जसे तू शार्याते साठी द्रव पिऊन तृप्त झाला होतास; तुझ्या मार्गदर्शनाखाली, हे वीर, तुझ्या संरक्षणाखाली, ज्ञानी आणि उत्तम यज्ञ करणारे कधीही भरकटत नाहीत.
स वावशान इह पाहि सोमं मरुद्भिरिन्द्र सखिभिः सुतं नः । जातं यत्त्वा परि देवा अभूषन्महे भराय पुरुहूत विश्वे
आनंदाने, इंद्रा, मरुतांसह, तुझे मित्र, आमच्या द्रव अर्पणाचा सोम इथे प्या; जेव्हा तुझा जन्म झाला, तेव्हा सर्व देवांनी तुला मोठ्या कार्यासाठी सजवले होते, हे अनेकदा बोलावलेला.
अप्तूर्ये मरुत आपिरेषोऽमन्दन्निन्द्रमनु दातिवाराः । तेभिः साकं पिबतु वृत्रखादः सुतं सोमं दाशुषः स्वे सधस्थे
मरुतांनी, उत्साहीपणे, उदार इंद्राला भरपूर दान देऊन आनंदित केले; त्यांच्या सोबत, वृत्राचा वध करणारा इंद्र यजमानाच्या आसनावर हा द्रव सोम पिऊन तृप्त होवो.
इदं ह्यन्वोजसा सुतं राधानां पते । पिबा त्वस्य गिर्वणः
हे संपत्तीच्या अधिपती, हा खरोखरच सामर्थ्याने भरलेला द्रव सोम आहे; तो प्यावा, हे गाण्याला प्रिय असलेल्या.
यस्ते अनु स्वधामसत्सुते नि यच्छ तन्वम् । स त्वा ममत्तु सोम्यम्
तुझ्यासाठी जो सोम बाजूला ठेवला आहे, तो तू स्वीकार; तो सोम तुला पोषण करो.
प्र ते अश्नोतु कुक्ष्योः प्रेन्द्र ब्रह्मणा शिरः । प्र बाहू शूर राधसे
हे इंद्रा, तुझ्या पोटात आम्ही अर्पण केलेले अन्न जावो, तुझे शिर स्तुतीने उंचावो, आणि दान देण्यासाठी तुझे हात सदैव विस्तारलेले असोत.
धानावन्तं करम्भिणमपूपवन्तमुक्थिनम् । इन्द्र प्रातर्जुषस्व नः
इंद्रा, सकाळी आम्ही तुला दही, करंभ, अपूप आणि स्तुती अर्पण करतो, कृपया ते स्वीकार.
पुरोळाशं पचत्यं जुषस्वेन्द्रा गुरस्व च । तुभ्यं हव्यानि सिस्रते
इंद्रा, तुझ्यासाठी शिजवलेला अपूप आणि इतर अर्पण आनंदाने स्वीकार, कारण ही सर्व हव्ये तुलाच समर्पित आहेत.
पुरोळाशं च नो घसो जोषयासे गिरश्च नः । वधूयुरिव योषणाम्
तू आमच्या अपूपावर आणि स्तुतीवर तितकाच आनंदी हो जसा वर मुलींत आनंद घेतो.
पुरोळाशं सनश्रुत प्रातःसावे जुषस्व नः । इन्द्र क्रतुर्हि ते बृहन्
सदैव प्रसिद्ध असलेल्या इंद्रा, सकाळच्या सोमयज्ञात आमचा अपूप स्वीकार, कारण तुझी शक्ती मोठी आहे.
माध्यंदिनस्य सवनस्य धानाः पुरोळाशमिन्द्र कृष्वेह चारुम् । प्र यत्स्तोता जरिता तूर्ण्यर्थो वृषायमाण उप गीर्भिरीट्टे
इंद्रा, मध्यान्हच्या सोमयज्ञात येथे धान्य आणि सुंदर अपूप स्वीकार; कारण जेव्हा स्तोत्र म्हणणारा उत्कटतेने तुला बोलावतो, तेव्हा तू लगेच येतोस.
तृतीये धानाः सवने पुरुष्टुत पुरोळाशमाहुतं मामहस्व नः । ऋभुमन्तं वाजवन्तं त्वा कवे प्रयस्वन्त उप शिक्षेम धीतिभिः
अतिशय स्तुत्य इंद्रा, तिसऱ्या सोमयज्ञात तुझ्यासाठी अर्पण केलेला अपूप आनंदाने स्वीकार; आम्ही आमच्या स्तोत्रांनी तुझ्याजवळ येऊ दे, कारण तू कौशल्य आणि सामर्थ्याने परिपूर्ण आहेस.
पूषण्वते ते चकृमा करम्भं हरिवते हर्यश्वाय धानाः । अपूपमद्धि सगणो मरुद्भिः सोमं पिब वृत्रहा शूर विद्वान्
पूषणासाठी आम्ही करंभ तयार केला आहे, सोन्याच्या घोड्यांसाठी धान्य; इंद्रा, मरुतांसह अपूप खा आणि वृत्स्राचा संहार करणारा, शूर आणि ज्ञानी असलेल्या, सोमपान कर.
प्रति धाना भरत तूयमस्मै पुरोळाशं वीरतमाय नृणाम् । दिवेदिवे सदृशीरिन्द्र तुभ्यं वर्धन्तु त्वा सोमपेयाय धृष्णो
त्याला धान्य अर्पण कर, वीरांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या त्याच्यासाठी अपूप घेऊन जा; इंद्रा, प्रत्येक दिवशी तुझ्यासाठी अशीच अर्पणे वाढू देत, कारण तू सोमपानासाठी उत्सुक आहेस.