आ च त्वामेता वृषणा वहातो हरी सखाया सुधुरा स्वङ्गा । धानावदिन्द्रः सवनं जुषाणः सखा सख्युः शृणवद्वन्दनानि
हे सखा, तुझे दोन बलवान, सुंदर घोडे तुला येथे घेऊन येतील. इंद्रा, सोमरसाच्या आस्वादात आनंद मानणारा, सखा आपल्या सख्याच्या स्तुती ऐकू दे.
कुविन्मा गोपां करसे जनस्य कुविद्राजानं मघवन्नृजीषिन् । कुविन्म ऋषिं पपिवांसं सुतस्य कुविन्मे वस्वो अमृतस्य शिक्षाः
हे दानशूर, पराक्रमी, तू मला लोकांचा रक्षक करशील का? की राजा करशील? की सोमपान केलेला ऋषी करशील? की मला अमर संपत्तीचा भाग मिळवून देशील?
आ त्वा बृहन्तो हरयो युजाना अर्वागिन्द्र सधमादो वहन्तु । प्र ये द्विता दिव ऋञ्जन्त्याताः सुसम्मृष्टासो वृषभस्य मूराः
इंद्रा, तुझे मोठे, जोतलेले घोडे तुला येथे सहभोजनासाठी घेऊन येऊ देत. जे स्वर्गातून वेगाने येतात, नीट राखलेले, ते वृषभाचे बलवान आहेत.
इन्द्र पिब वृषधूतस्य वृष्ण आ यं ते श्येन उशते जभार । यस्य मदे च्यावयसि प्र कृष्टीर्यस्य मदे अप गोत्रा ववर्थ
इंद्रा, हे बलशाली, तू सोमरस प्या, जे तुझ्यासाठी वेगवान गरुडाने आणले आहे. ज्याच्या नशेत तू लोकांना हलवतोस, आणि ज्याच्या नशेत तू बंधने फोडलीस.
शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्
या स्पर्धेत आपण दानशूर इंद्राला बोलावू या, जो पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ आहे आणि विजय मिळवतो. रणात मदतीसाठी ऐकणारा, शत्रूंचा नाश करणारा, संपत्ती जिंकणारा.
अयं ते अस्तु हर्यतः सोम आ हरिभिः सुतः । जुषाण इन्द्र हरिभिर्न आ गह्या तिष्ठ हरितं रथम्
हे आनंददायक इंद्रा, हा तुझ्यासाठी सोम, तुझ्या घोड्यांसह पाजलेला असो. तो स्वीकार, आणि तुझ्या घोड्यांसह आमच्याकडे ये; आपला सुवर्ण रथ चढ.
हर्यन्नुषसमर्चयः सूर्यं हर्यन्नरोचयः । विद्वाँश्चिकित्वान्हर्यश्व वर्धस इन्द्र विश्वा अभि श्रियः
तू, घोड्यांमध्ये रमणारा, उषेला उजळ करतोस; सूर्याला तेज देतोस. जाणता, बुद्धिमान, हरीघोड्यांचा इंद्रा, तू सर्व कीर्ती वाढवतोस.
द्यामिन्द्रो हरिधायसं पृथिवीं हरिवर्पसम् । अधारयद्धरितोर्भूरि भोजनं ययोरन्तर्हरिश्चरत्
इंद्राने सोन्यासारखी आकाश आणि हिरवट तेजाची पृथ्वी धरून ठेवली. त्याने घोड्यांच्या मदतीने विपुल अन्न दिले, ज्यांच्या मध्ये हरी फिरतो.
जज्ञानो हरितो वृषा विश्वमा भाति रोचनम् । हर्यश्वो हरितं धत्त आयुधमा वज्रं बाह्वोर्हरिम्
जन्मलेला हरी वृषभ सर्व विश्वात तेजाने झळकतो. हरीघोड्यांचा स्वामी सुवर्ण शस्त्र, म्हणजेच वज्र, आपल्या हातात घेतो.
इन्द्रो हर्यन्तमर्जुनं वज्रं शुक्रैरभीवृतम् । अपावृणोद्धरिभिरद्रिभिः सुतमुद्गा हरिभिराजत
इंद्राने तेजस्वी, उजळ वज्राने, जे तेजाने आच्छादलेले आहे, घोड्यांसह आणि दगडांनी सोमरस उघडला आणि घोड्यांसह तो तेजाने झळकला.
आ मन्द्रैरिन्द्र हरिभिर्याहि मयूररोमभिः । मा त्वा के चिन्नि यमन्विं न पाशिनोऽति धन्वेव ताँ इहि
इंद्रा, मोराच्या पिसांसारखी अयाल असलेल्या तुझ्या आनंददायक घोड्यांसह ये. तुला कोणीही थांबवू नये, जसे वेगवानाला जाळे थांबवत नाही; बाण जसा पुढे जातो तसा ये.
वृत्रखादो वलंरुजः पुरां दर्मो अपामजः । स्थाता रथस्य हर्योरभिस्वर इन्द्रो दृळ्हा चिदारुजः
वृत्राचा संहार करणारा, किल्ले फोडणारा, जलातून जन्मलेला, दोन घोड्यांचा रथवान, तू जवळ येणारा आहेस; इंद्रा, तू कठीण गोष्टीही फोडतोस.
गम्भीराँ उदधीँरिव क्रतुं पुष्यसि गा इव । प्र सुगोपा यवसं धेनवो यथा ह्रदं कुल्या इवाशत
सागरासारखा खोल, तू बुद्धीने संपन्न आहेस, जशी गायी आपल्या कुरणात असतात. जशा गायी चांगल्या राखणीत गवत शोधतात, तशा नद्या तळ्याकडे धावतात.
आ नस्तुजं रयिं भरांशं न प्रतिजानते । वृक्षं पक्वं फलमङ्कीव धूनुहीन्द्र सम्पारणं वसु
कोणीही ज्या संपत्तीशी तुलना करू शकत नाही, अशी विपुल संपत्ती आम्हाला दे. इंद्रा, जसा एखादा झाडावरील पिकलेले फळ हलवतो, तसा आमच्यासाठी धनाचा वर्षाव कर.
स्वयुरिन्द्र स्वराळसि स्मद्दिष्टिः स्वयशस्तरः । स वावृधान ओजसा पुरुष्टुत भवा नः सुश्रवस्तमः
स्वतःच्या सामर्थ्याने तेजस्वी इंद्रा, तुझे मार्गदर्शन स्वयंसिद्ध आहे, तुझी कीर्ती सर्वांपेक्षा मोठी आहे. अशा प्रकारे सामर्थ्याने वाढलेला, बहुस्तुत, आमच्यासाठी सर्वश्रेष्ठ कीर्तिवान हो.
युध्मस्य ते वृषभस्य स्वराज उग्रस्य यून स्थविरस्य घृष्वेः । अजूर्यतो वज्रिणो वीर्याणीन्द्र श्रुतस्य महतो महानि
हे वीर, तरुण आणि प्राचीन असा, स्वतःचे राज्य करणारा, कठोर, कधीही न वृद्ध होणारा, वज्रधारी इंद्र, तुझी मोठी आणि प्रसिद्ध कृत्ये किती महान आहेत!
महाँ असि महिष वृष्ण्येभिर्धनस्पृदुग्र सहमानो अन्यान् । एको विश्वस्य भुवनस्य राजा स योधया च क्षयया च जनान्
तू खरोखर महान आहेस, बलशाली, धन मिळवणारा, कठोर, इतरांवर विजय मिळवणारा. या साऱ्या जगाचा एकटाच राजा तू आहेस—युद्धाने आणि राज्याने सर्व लोकांवर राज्य करतोस.
प्र मात्राभी रिरिचे रोचमानः प्र देवेभिर्विश्वतो अप्रतीतः । प्र मज्मना दिव इन्द्रः पृथिव्याः प्रोरोर्महो अन्तरिक्षादृजीषी
तू आपल्या मोजमापाने विस्तारला आहेस, तेजाने उजळून निघालास. देवांसोबत, सर्व बाजूंनी तुला कोणीही हरवू शकत नाही. आपल्या सामर्थ्याने, इंद्रा, तू आकाश आणि पृथ्वी पसरवलीस आणि त्या विशाल आकाशमधून शक्ती मिळवलीस.
उरुं गभीरं जनुषाभ्युग्रं विश्वव्यचसमवतं मतीनाम् । इन्द्रं सोमासः प्रदिवि सुतासः समुद्रं न स्रवत आ विशन्ति
ज्याचा जन्म मोठा, खोल आणि व्यापक आहे, कठोर, सर्वत्र प्रकाश पसरवणारा, विचारांचा रक्षक असा इंद्र, त्याच्यासाठी द्रवणारे सोम, जणू नद्या, उच्च आकाशात मिळतात.
यं सोममिन्द्र पृथिवीद्यावा गर्भं न माता बिभृतस्त्वाया । तं ते हिन्वन्ति तमु ते मृजन्त्यध्वर्यवो वृषभ पातवा उ
इंद्रा, तो सोम ज्याला पृथ्वी आणि आकाश, जणू आईसारखे, तुझ्यासाठी गर्भासारखा वाढवतात—तोच सोम यज्ञकर्ते तुझ्यासाठी ओततात, तुझ्यासाठी शुद्ध करतात, हे वृषभ, तू प्यावास म्हणून.
मरुत्वाँ इन्द्र वृषभो रणाय पिबा सोममनुष्वधं मदाय । आ सिञ्चस्व जठरे मध्व ऊर्मिं त्वं राजासि प्रदिवः सुतानाम्
मरुतांसह, हे इंद्रा, युद्धासाठी वृषभ, सोमपान कर, जसे माणसे आनंदासाठी करतात. मधुर लाट आपल्या पोटात ओत, कारण तूच उच्च आकाशातील यज्ञरसांचा राजा आहेस.
सजोषा इन्द्र सगणो मरुद्भिः सोमं पिब वृत्रहा शूर विद्वान् । जहि शत्रूँरप मृधो नुदस्वाथाभयं कृणुहि विश्वतो नः
मरुतांसह, आपल्या सैन्यासह, हे इंद्रा, सोमपान कर, वृत्राचा संहार करणारा, शूर आणि ज्ञानी. शत्रूंना नष्ट कर, वैर दूर कर आणि आम्हाला सर्व बाजूंनी निर्भय कर.
उत ऋतुभिरृतुपाः पाहि सोममिन्द्र देवेभिः सखिभिः सुतं नः । याँ आभजो मरुतो ये त्वान्वहन्वृत्रमदधुस्तुभ्यमोजः
ऋतूंनुसार, ऋतपालक इंद्रा, देवमित्रांसह आमच्यासाठी पिळलेला सोमपान कर. ते मरुत, ज्यांनी तुला मदत केली, उचलले आणि वृत्राचा वध करण्यासाठी तुला बळ दिले.
ये त्वाहिहत्ये मघवन्नवर्धन्ये शाम्बरे हरिवो ये गविष्टौ । ये त्वा नूनमनुमदन्ति विप्राः पिबेन्द्र सोमं सगणो मरुद्भिः
हे दानशूर, जे तुझ्या सोबत अहिच्या वधात, शंबराच्या युद्धात, गोधनाच्या इच्छेत तुला वाढवतात; आणि जे यज्ञकर्ते आता तुझा सन्मान करतात—इंद्रा, मरुतांसह सोमपान कर.
मरुत्वन्तं वृषभं वावृधानमकवारिं दिव्यं शासमिन्द्रम् । विश्वासाहमवसे नूतनायोग्रं सहोदामिह तं हुवेम
मरुतांसह, वाढणारा वृषभ, मेघ फाडणारा, दिव्य अधिपती, सर्व मदतीसाठी बलवान, नवीन सहाय्यासाठी कठोर आणि बळकट असा इंद्र, आपण येथे आवाहन करू या.
सद्यो ह जातो वृषभः कनीनः प्रभर्तुमावदन्धसः सुतस्य । साधोः पिब प्रतिकामं यथा ते रसाशिरः प्रथमं सोम्यस्य
नवीन जन्मलेला वृषभ, लहान असतानाच, लगेचच पिळलेल्या सोमरसाची इच्छा करतो. हे उत्तम, तुझ्या इच्छेप्रमाणे प्या, जसा तू प्रथम सोमरसाचा आस्वाद घेतलास.
यज्जायथास्तदहरस्य कामेऽंशोः पीयूषमपिबो गिरिष्ठाम् । तं ते माता परि योषा जनित्री महः पितुर्दम आसिञ्चदग्रे
ज्या दिवशी तू जन्मलास, त्याच दिवशी, आपल्या इच्छेने, पर्वतावरच्या भागातील गोड सार प्यायलास. तुझ्या आईने, जननीने, सुरुवातीला तुझ्या महान पित्याच्या घरी ते तुझ्यासाठी ओतले.
उपस्थाय मातरमन्नमैट्ट तिग्ममपश्यदभि सोममूधः । प्रयावयन्नचरद्गृत्सो अन्यान्महानि चक्रे पुरुधप्रतीकः
आईजवळ जाऊन, त्याने अन्नाची इच्छा केली; त्याने तीक्ष्ण सोमरस पाहिला. इतरांना दूर लोटून, तो ज्ञानी सर्वत्र फिरला; त्याने अनेक रूपे घेऊन मोठी कृत्ये केली.
उग्रस्तुराषाळभिभूत्योजा यथावशं तन्वं चक्र एषः । त्वष्टारमिन्द्रो जनुषाभिभूयामुष्या सोममपिबच्चमूषु
कठोर, बलवान, अपराजित सामर्थ्याचा, त्याने आपल्या इच्छेप्रमाणे देह घडवला. जन्माने त्वष्टृला मागे टाकून, इंद्राने तिथे संघात सोमपान केले.
शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्
या स्पर्धेत आपण दानशूर इंद्राला, सर्वात श्रेष्ठ वीराला, विजयासाठी बोलावू या. तो कठोर, मदतीसाठी हाक ऐकणारा, युद्धात वृत्रांचा संहार करणारा, संपत्ती मिळवणारा आमच्याकडे यावा.