इन्द्रमित्था गिरो ममाच्छागुरिषिता इतः । आवृते सोमपीतये
सोमरसाने प्रेरित माझ्या या गीता, इंद्राला इथे पिण्यासाठी बोलावत आहेत.
इन्द्रं सोमस्य पीतये स्तोमैरिह हवामहे । उक्थेभिः कुविदागमत्
सोमपानासाठी आम्ही इथे स्तोत्रांनी इंद्राचे आवाहन करतो; तो आमच्या स्तुतिंनी इथे येवो.
इन्द्र सोमाः सुता इमे तान्दधिष्व शतक्रतो । जठरे वाजिनीवसो
हे शतकर्मा इंद्रा, हे आमचे सोमरस पिळले आहेत; हे घोड्यांचे स्वामी, ते आपल्या उदरात स्वीकार.
विद्मा हि त्वा धनंजयं वाजेषु दधृषं कवे । अधा ते सुम्नमीमहे
हे ज्ञानी, आम्ही तुला धन मिळवणारा, स्पर्धेत धाडसी म्हणून ओळखतो; म्हणूनच तुझ्या कृपेची आम्ही इच्छा करतो.
इममिन्द्र गवाशिरं यवाशिरं च नः पिब । आगत्या वृषभिः सुतम्
हे इंद्रा, गायी आणि जवांनी समृद्ध असा आमचा हा सोमरस प्या; वृषभांसह पिळलेल्या रसाकडे ये.
तुभ्येदिन्द्र स्व ओक्ये सोमं चोदामि पीतये । एष रारन्तु ते हृदि
हे इंद्रा, तुझ्या स्वतःच्या निवासात आम्ही तुझ्यासाठी सोमरस पिण्यासाठी अर्पण करतो; हे तुझे मन आनंदित होवो.
त्वां सुतस्य पीतये प्रत्नमिन्द्र हवामहे । कुशिकासो अवस्यवः
हे इंद्रा, पिळलेल्या सोमरसाच्या पानासाठी, आम्ही कुशिक वंशज पूर्वीप्रमाणे तुझे आवाहन करतो, मदतीसाठी.
आ याह्यर्वाङुप वन्धुरेष्ठास्तवेदनु प्रदिवः सोमपेयम् । प्रिया सखाया वि मुचोप बर्हिस्त्वामिमे हव्यवाहो हवन्ते
हे रथाला जोतलेले, आमच्याकडे वळून ये, तुझ्यासाठी सजवलेली जागा येथे आहे. तुझ्या पाठोपाठ, दिव्यातील सोमपान तयार आहे. प्रिय सखा, स्वतःला मुक्त कर आणि या कुशावर ये; हे यज्ञ करणारे तुला बोलावत आहेत.
आ याहि पूर्वीरति चर्षणीराँ अर्य आशिष उप नो हरिभ्याम् । इमा हि त्वा मतय स्तोमतष्टा इन्द्र हवन्ते सख्यं जुषाणाः
अनेक लोकांतून प्रवास करत, आर्य, आशीर्वादांसह, तुझ्या दोन सुंदर घोड्यांसह आमच्याकडे ये. कारण आमच्या स्तुतीने घडवलेल्या या भावना, इंद्रा, तुझ्या मैत्रीसाठी तुला बोलावत आहेत.
आ नो यज्ञं नमोवृधं सजोषा इन्द्र देव हरिभिर्याहि तूयम् । अहं हि त्वा मतिभिर्जोहवीमि घृतप्रयाः सधमादे मधूनाम्
इंद्रा, आपल्या दोन घोड्यांसह, नम्रतेने वाढणाऱ्या आमच्या या यज्ञाकडे ये. कारण मी तुझी मनापासून प्रार्थना करतो, तुपाने युक्त मधुर भोजनाच्या या सहभोजनात.
आ च त्वामेता वृषणा वहातो हरी सखाया सुधुरा स्वङ्गा । धानावदिन्द्रः सवनं जुषाणः सखा सख्युः शृणवद्वन्दनानि
हे सखा, तुझे दोन बलवान, सुंदर घोडे तुला येथे घेऊन येतील. इंद्रा, सोमरसाच्या आस्वादात आनंद मानणारा, सखा आपल्या सख्याच्या स्तुती ऐकू दे.
कुविन्मा गोपां करसे जनस्य कुविद्राजानं मघवन्नृजीषिन् । कुविन्म ऋषिं पपिवांसं सुतस्य कुविन्मे वस्वो अमृतस्य शिक्षाः
हे दानशूर, पराक्रमी, तू मला लोकांचा रक्षक करशील का? की राजा करशील? की सोमपान केलेला ऋषी करशील? की मला अमर संपत्तीचा भाग मिळवून देशील?
आ त्वा बृहन्तो हरयो युजाना अर्वागिन्द्र सधमादो वहन्तु । प्र ये द्विता दिव ऋञ्जन्त्याताः सुसम्मृष्टासो वृषभस्य मूराः
इंद्रा, तुझे मोठे, जोतलेले घोडे तुला येथे सहभोजनासाठी घेऊन येऊ देत. जे स्वर्गातून वेगाने येतात, नीट राखलेले, ते वृषभाचे बलवान आहेत.
इन्द्र पिब वृषधूतस्य वृष्ण आ यं ते श्येन उशते जभार । यस्य मदे च्यावयसि प्र कृष्टीर्यस्य मदे अप गोत्रा ववर्थ
इंद्रा, हे बलशाली, तू सोमरस प्या, जे तुझ्यासाठी वेगवान गरुडाने आणले आहे. ज्याच्या नशेत तू लोकांना हलवतोस, आणि ज्याच्या नशेत तू बंधने फोडलीस.
शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्
या स्पर्धेत आपण दानशूर इंद्राला बोलावू या, जो पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ आहे आणि विजय मिळवतो. रणात मदतीसाठी ऐकणारा, शत्रूंचा नाश करणारा, संपत्ती जिंकणारा.
अयं ते अस्तु हर्यतः सोम आ हरिभिः सुतः । जुषाण इन्द्र हरिभिर्न आ गह्या तिष्ठ हरितं रथम्
हे आनंददायक इंद्रा, हा तुझ्यासाठी सोम, तुझ्या घोड्यांसह पाजलेला असो. तो स्वीकार, आणि तुझ्या घोड्यांसह आमच्याकडे ये; आपला सुवर्ण रथ चढ.
हर्यन्नुषसमर्चयः सूर्यं हर्यन्नरोचयः । विद्वाँश्चिकित्वान्हर्यश्व वर्धस इन्द्र विश्वा अभि श्रियः
तू, घोड्यांमध्ये रमणारा, उषेला उजळ करतोस; सूर्याला तेज देतोस. जाणता, बुद्धिमान, हरीघोड्यांचा इंद्रा, तू सर्व कीर्ती वाढवतोस.
द्यामिन्द्रो हरिधायसं पृथिवीं हरिवर्पसम् । अधारयद्धरितोर्भूरि भोजनं ययोरन्तर्हरिश्चरत्
इंद्राने सोन्यासारखी आकाश आणि हिरवट तेजाची पृथ्वी धरून ठेवली. त्याने घोड्यांच्या मदतीने विपुल अन्न दिले, ज्यांच्या मध्ये हरी फिरतो.
जज्ञानो हरितो वृषा विश्वमा भाति रोचनम् । हर्यश्वो हरितं धत्त आयुधमा वज्रं बाह्वोर्हरिम्
जन्मलेला हरी वृषभ सर्व विश्वात तेजाने झळकतो. हरीघोड्यांचा स्वामी सुवर्ण शस्त्र, म्हणजेच वज्र, आपल्या हातात घेतो.
इन्द्रो हर्यन्तमर्जुनं वज्रं शुक्रैरभीवृतम् । अपावृणोद्धरिभिरद्रिभिः सुतमुद्गा हरिभिराजत
इंद्राने तेजस्वी, उजळ वज्राने, जे तेजाने आच्छादलेले आहे, घोड्यांसह आणि दगडांनी सोमरस उघडला आणि घोड्यांसह तो तेजाने झळकला.
आ मन्द्रैरिन्द्र हरिभिर्याहि मयूररोमभिः । मा त्वा के चिन्नि यमन्विं न पाशिनोऽति धन्वेव ताँ इहि
इंद्रा, मोराच्या पिसांसारखी अयाल असलेल्या तुझ्या आनंददायक घोड्यांसह ये. तुला कोणीही थांबवू नये, जसे वेगवानाला जाळे थांबवत नाही; बाण जसा पुढे जातो तसा ये.
वृत्रखादो वलंरुजः पुरां दर्मो अपामजः । स्थाता रथस्य हर्योरभिस्वर इन्द्रो दृळ्हा चिदारुजः
वृत्राचा संहार करणारा, किल्ले फोडणारा, जलातून जन्मलेला, दोन घोड्यांचा रथवान, तू जवळ येणारा आहेस; इंद्रा, तू कठीण गोष्टीही फोडतोस.
गम्भीराँ उदधीँरिव क्रतुं पुष्यसि गा इव । प्र सुगोपा यवसं धेनवो यथा ह्रदं कुल्या इवाशत
सागरासारखा खोल, तू बुद्धीने संपन्न आहेस, जशी गायी आपल्या कुरणात असतात. जशा गायी चांगल्या राखणीत गवत शोधतात, तशा नद्या तळ्याकडे धावतात.
आ नस्तुजं रयिं भरांशं न प्रतिजानते । वृक्षं पक्वं फलमङ्कीव धूनुहीन्द्र सम्पारणं वसु
कोणीही ज्या संपत्तीशी तुलना करू शकत नाही, अशी विपुल संपत्ती आम्हाला दे. इंद्रा, जसा एखादा झाडावरील पिकलेले फळ हलवतो, तसा आमच्यासाठी धनाचा वर्षाव कर.
स्वयुरिन्द्र स्वराळसि स्मद्दिष्टिः स्वयशस्तरः । स वावृधान ओजसा पुरुष्टुत भवा नः सुश्रवस्तमः
स्वतःच्या सामर्थ्याने तेजस्वी इंद्रा, तुझे मार्गदर्शन स्वयंसिद्ध आहे, तुझी कीर्ती सर्वांपेक्षा मोठी आहे. अशा प्रकारे सामर्थ्याने वाढलेला, बहुस्तुत, आमच्यासाठी सर्वश्रेष्ठ कीर्तिवान हो.
युध्मस्य ते वृषभस्य स्वराज उग्रस्य यून स्थविरस्य घृष्वेः । अजूर्यतो वज्रिणो वीर्याणीन्द्र श्रुतस्य महतो महानि
हे वीर, तरुण आणि प्राचीन असा, स्वतःचे राज्य करणारा, कठोर, कधीही न वृद्ध होणारा, वज्रधारी इंद्र, तुझी मोठी आणि प्रसिद्ध कृत्ये किती महान आहेत!
महाँ असि महिष वृष्ण्येभिर्धनस्पृदुग्र सहमानो अन्यान् । एको विश्वस्य भुवनस्य राजा स योधया च क्षयया च जनान्
तू खरोखर महान आहेस, बलशाली, धन मिळवणारा, कठोर, इतरांवर विजय मिळवणारा. या साऱ्या जगाचा एकटाच राजा तू आहेस—युद्धाने आणि राज्याने सर्व लोकांवर राज्य करतोस.
प्र मात्राभी रिरिचे रोचमानः प्र देवेभिर्विश्वतो अप्रतीतः । प्र मज्मना दिव इन्द्रः पृथिव्याः प्रोरोर्महो अन्तरिक्षादृजीषी
तू आपल्या मोजमापाने विस्तारला आहेस, तेजाने उजळून निघालास. देवांसोबत, सर्व बाजूंनी तुला कोणीही हरवू शकत नाही. आपल्या सामर्थ्याने, इंद्रा, तू आकाश आणि पृथ्वी पसरवलीस आणि त्या विशाल आकाशमधून शक्ती मिळवलीस.
उरुं गभीरं जनुषाभ्युग्रं विश्वव्यचसमवतं मतीनाम् । इन्द्रं सोमासः प्रदिवि सुतासः समुद्रं न स्रवत आ विशन्ति
ज्याचा जन्म मोठा, खोल आणि व्यापक आहे, कठोर, सर्वत्र प्रकाश पसरवणारा, विचारांचा रक्षक असा इंद्र, त्याच्यासाठी द्रवणारे सोम, जणू नद्या, उच्च आकाशात मिळतात.
यं सोममिन्द्र पृथिवीद्यावा गर्भं न माता बिभृतस्त्वाया । तं ते हिन्वन्ति तमु ते मृजन्त्यध्वर्यवो वृषभ पातवा उ
इंद्रा, तो सोम ज्याला पृथ्वी आणि आकाश, जणू आईसारखे, तुझ्यासाठी गर्भासारखा वाढवतात—तोच सोम यज्ञकर्ते तुझ्यासाठी ओततात, तुझ्यासाठी शुद्ध करतात, हे वृषभ, तू प्यावास म्हणून.