सत्तो होता न ऋत्वियस्तिस्तिरे बर्हिरानुषक् । अयुज्रन्प्रातरद्रयः
यजमान पुरोहित आपल्या जागी बसला आहे आणि त्याने योग्य रीतीने कुशांचे आसन पसरले आहे. सकाळी रथही जुळवले आहेत.
इमा ब्रह्म ब्रह्मवाहः क्रियन्त आ बर्हिः सीद । वीहि शूर पुरोळाशम्
ही स्तुतीची गीते आम्ही अर्पण करतो, तू या आसनावर येऊन बस, हे वीर, आणि यज्ञातील पुरोळा स्वीकार.
रारन्धि सवनेषु ण एषु स्तोमेषु वृत्रहन् । उक्थेष्विन्द्र गिर्वणः
हे वृत्रहंता, या सोमरसात आणि या स्तोत्रांमध्ये आमच्यासोबत आनंद मान, हे गीते आवडणाऱ्या इंद्रा, या गाण्यांमध्ये रम.
मतयः सोमपामुरुं रिहन्ति शवसस्पतिम् । इन्द्रं वत्सं न मातरः
सोमपान करणाऱ्याच्या भावना, जशा आई आपल्या वासराकडे धावतात तशा, सामर्थ्यशाली इंद्राकडे धावतात.
स मन्दस्वा ह्यन्धसो राधसे तन्वा महे । न स्तोतारं निदे करः
हे इंद्रा, या सोमरसाचा आस्वाद घे आणि आम्हाला संपत्ती व बळ मिळू दे. आपल्या स्तोत्र करणाऱ्याला कधीही दारिद्र्यात टाकू नकोस.
वयमिन्द्र त्वायवो हविष्मन्तो जरामहे । उत त्वमस्मयुर्वसो
हे इंद्रा, आम्ही तुझ्या भक्तीने युक्त होऊन हविर्दान करतो; आणि तू, हे दयाळू, आम्हावर कृपा कर.
मारे अस्मद्वि मुमुचो हरिप्रियार्वाङ्याहि । इन्द्र स्वधावो मत्स्वेह
तुझे प्रिय अश्व आमच्यापासून तुला दूर नेऊ नयेत; तू जवळ ये, हे इंद्रा, स्वयंपूर्ण, आणि इथे आमच्यासोबत आनंद मान.
अर्वाञ्चं त्वा सुखे रथे वहतामिन्द्र केशिना । घृतस्नू बर्हिरासदे
तुझे दोन केशरी अश्व तुला सुखरूप रथावर बसवून इथे आणोत, हे इंद्रा; तूप लावलेल्या आसनावर येऊन बस.
उप नः सुतमा गहि सोममिन्द्र गवाशिरम् । हरिभ्यां यस्ते अस्मयुः
हे इंद्रा, गायींनी समृद्ध असा आमचा हा सोमरस पिण्यासाठी, तुझे प्रिय दोन अश्व घेऊन आमच्याकडे ये.
तमिन्द्र मदमा गहि बर्हिष्ठां ग्रावभिः सुतम् । कुविन्न्वस्य तृप्णवः
हे इंद्रा, हा आनंददायक सोमरस दगडांनी पिळून आसनावर ठेवला आहे; तू ये आणि त्याने तृप्त हो.
इन्द्रमित्था गिरो ममाच्छागुरिषिता इतः । आवृते सोमपीतये
सोमरसाने प्रेरित माझ्या या गीता, इंद्राला इथे पिण्यासाठी बोलावत आहेत.
इन्द्रं सोमस्य पीतये स्तोमैरिह हवामहे । उक्थेभिः कुविदागमत्
सोमपानासाठी आम्ही इथे स्तोत्रांनी इंद्राचे आवाहन करतो; तो आमच्या स्तुतिंनी इथे येवो.
इन्द्र सोमाः सुता इमे तान्दधिष्व शतक्रतो । जठरे वाजिनीवसो
हे शतकर्मा इंद्रा, हे आमचे सोमरस पिळले आहेत; हे घोड्यांचे स्वामी, ते आपल्या उदरात स्वीकार.
विद्मा हि त्वा धनंजयं वाजेषु दधृषं कवे । अधा ते सुम्नमीमहे
हे ज्ञानी, आम्ही तुला धन मिळवणारा, स्पर्धेत धाडसी म्हणून ओळखतो; म्हणूनच तुझ्या कृपेची आम्ही इच्छा करतो.
इममिन्द्र गवाशिरं यवाशिरं च नः पिब । आगत्या वृषभिः सुतम्
हे इंद्रा, गायी आणि जवांनी समृद्ध असा आमचा हा सोमरस प्या; वृषभांसह पिळलेल्या रसाकडे ये.
तुभ्येदिन्द्र स्व ओक्ये सोमं चोदामि पीतये । एष रारन्तु ते हृदि
हे इंद्रा, तुझ्या स्वतःच्या निवासात आम्ही तुझ्यासाठी सोमरस पिण्यासाठी अर्पण करतो; हे तुझे मन आनंदित होवो.
त्वां सुतस्य पीतये प्रत्नमिन्द्र हवामहे । कुशिकासो अवस्यवः
हे इंद्रा, पिळलेल्या सोमरसाच्या पानासाठी, आम्ही कुशिक वंशज पूर्वीप्रमाणे तुझे आवाहन करतो, मदतीसाठी.
आ याह्यर्वाङुप वन्धुरेष्ठास्तवेदनु प्रदिवः सोमपेयम् । प्रिया सखाया वि मुचोप बर्हिस्त्वामिमे हव्यवाहो हवन्ते
हे रथाला जोतलेले, आमच्याकडे वळून ये, तुझ्यासाठी सजवलेली जागा येथे आहे. तुझ्या पाठोपाठ, दिव्यातील सोमपान तयार आहे. प्रिय सखा, स्वतःला मुक्त कर आणि या कुशावर ये; हे यज्ञ करणारे तुला बोलावत आहेत.
आ याहि पूर्वीरति चर्षणीराँ अर्य आशिष उप नो हरिभ्याम् । इमा हि त्वा मतय स्तोमतष्टा इन्द्र हवन्ते सख्यं जुषाणाः
अनेक लोकांतून प्रवास करत, आर्य, आशीर्वादांसह, तुझ्या दोन सुंदर घोड्यांसह आमच्याकडे ये. कारण आमच्या स्तुतीने घडवलेल्या या भावना, इंद्रा, तुझ्या मैत्रीसाठी तुला बोलावत आहेत.
आ नो यज्ञं नमोवृधं सजोषा इन्द्र देव हरिभिर्याहि तूयम् । अहं हि त्वा मतिभिर्जोहवीमि घृतप्रयाः सधमादे मधूनाम्
इंद्रा, आपल्या दोन घोड्यांसह, नम्रतेने वाढणाऱ्या आमच्या या यज्ञाकडे ये. कारण मी तुझी मनापासून प्रार्थना करतो, तुपाने युक्त मधुर भोजनाच्या या सहभोजनात.
आ च त्वामेता वृषणा वहातो हरी सखाया सुधुरा स्वङ्गा । धानावदिन्द्रः सवनं जुषाणः सखा सख्युः शृणवद्वन्दनानि
हे सखा, तुझे दोन बलवान, सुंदर घोडे तुला येथे घेऊन येतील. इंद्रा, सोमरसाच्या आस्वादात आनंद मानणारा, सखा आपल्या सख्याच्या स्तुती ऐकू दे.
कुविन्मा गोपां करसे जनस्य कुविद्राजानं मघवन्नृजीषिन् । कुविन्म ऋषिं पपिवांसं सुतस्य कुविन्मे वस्वो अमृतस्य शिक्षाः
हे दानशूर, पराक्रमी, तू मला लोकांचा रक्षक करशील का? की राजा करशील? की सोमपान केलेला ऋषी करशील? की मला अमर संपत्तीचा भाग मिळवून देशील?
आ त्वा बृहन्तो हरयो युजाना अर्वागिन्द्र सधमादो वहन्तु । प्र ये द्विता दिव ऋञ्जन्त्याताः सुसम्मृष्टासो वृषभस्य मूराः
इंद्रा, तुझे मोठे, जोतलेले घोडे तुला येथे सहभोजनासाठी घेऊन येऊ देत. जे स्वर्गातून वेगाने येतात, नीट राखलेले, ते वृषभाचे बलवान आहेत.
इन्द्र पिब वृषधूतस्य वृष्ण आ यं ते श्येन उशते जभार । यस्य मदे च्यावयसि प्र कृष्टीर्यस्य मदे अप गोत्रा ववर्थ
इंद्रा, हे बलशाली, तू सोमरस प्या, जे तुझ्यासाठी वेगवान गरुडाने आणले आहे. ज्याच्या नशेत तू लोकांना हलवतोस, आणि ज्याच्या नशेत तू बंधने फोडलीस.
शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्
या स्पर्धेत आपण दानशूर इंद्राला बोलावू या, जो पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ आहे आणि विजय मिळवतो. रणात मदतीसाठी ऐकणारा, शत्रूंचा नाश करणारा, संपत्ती जिंकणारा.
अयं ते अस्तु हर्यतः सोम आ हरिभिः सुतः । जुषाण इन्द्र हरिभिर्न आ गह्या तिष्ठ हरितं रथम्
हे आनंददायक इंद्रा, हा तुझ्यासाठी सोम, तुझ्या घोड्यांसह पाजलेला असो. तो स्वीकार, आणि तुझ्या घोड्यांसह आमच्याकडे ये; आपला सुवर्ण रथ चढ.
हर्यन्नुषसमर्चयः सूर्यं हर्यन्नरोचयः । विद्वाँश्चिकित्वान्हर्यश्व वर्धस इन्द्र विश्वा अभि श्रियः
तू, घोड्यांमध्ये रमणारा, उषेला उजळ करतोस; सूर्याला तेज देतोस. जाणता, बुद्धिमान, हरीघोड्यांचा इंद्रा, तू सर्व कीर्ती वाढवतोस.
द्यामिन्द्रो हरिधायसं पृथिवीं हरिवर्पसम् । अधारयद्धरितोर्भूरि भोजनं ययोरन्तर्हरिश्चरत्
इंद्राने सोन्यासारखी आकाश आणि हिरवट तेजाची पृथ्वी धरून ठेवली. त्याने घोड्यांच्या मदतीने विपुल अन्न दिले, ज्यांच्या मध्ये हरी फिरतो.
जज्ञानो हरितो वृषा विश्वमा भाति रोचनम् । हर्यश्वो हरितं धत्त आयुधमा वज्रं बाह्वोर्हरिम्
जन्मलेला हरी वृषभ सर्व विश्वात तेजाने झळकतो. हरीघोड्यांचा स्वामी सुवर्ण शस्त्र, म्हणजेच वज्र, आपल्या हातात घेतो.
इन्द्रो हर्यन्तमर्जुनं वज्रं शुक्रैरभीवृतम् । अपावृणोद्धरिभिरद्रिभिः सुतमुद्गा हरिभिराजत
इंद्राने तेजस्वी, उजळ वज्राने, जे तेजाने आच्छादलेले आहे, घोड्यांसह आणि दगडांनी सोमरस उघडला आणि घोड्यांसह तो तेजाने झळकला.