शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्
या स्पर्धेत, आम्ही उदार इंद्राला, बक्षिसासाठी सर्वोत्तम वीराला हाक मारू; तो कठोर, मदतीसाठी ऐकणारा, युद्धात वृत्रांचा नाश करणारा आणि संपत्ती जिंकणारा असो.
इन्द्रं मतिर्हृद आ वच्यमानाच्छा पतिं स्तोमतष्टा जिगाति । या जागृविर्विदथे शस्यमानेन्द्र यत्ते जायते विद्धि तस्य
माझ्या अंतःकरणातून उगवणारी ही भावना, भक्तीने घडवलेल्या स्तोत्रांनी, इंद्राला, आपल्या स्वामीला, गौरवते. जी जागरूक आहे आणि सभेत गौरवली जाते, हे इंद्रा, तुझ्यातून जे काही जन्मते, ते सर्व तुझेच आहे, हे जाण.
दिवश्चिदा पूर्व्या जायमाना वि जागृविर्विदथे शस्यमाना । भद्रा वस्त्राण्यर्जुना वसाना सेयमस्मे सनजा पित्र्या धीः
स्वर्गातूनही, ती प्राचीन भावना नित्य नवीने जन्म घेते, सतत जागी राहते आणि सभेत गौरवली जाते. शुभ्र, उजळ वस्त्र परिधान केलेली, ही आपली पूर्वजांची, चिरंतन भावना नेहमी आमच्यासोबत राहो.
यमा चिदत्र यमसूरसूत जिह्वाया अग्रं पतदा ह्यस्थात् । वपूंषि जाता मिथुना सचेते तमोहना तपुषो बुध्न एता
इथे, यमसुद्धा, देवपुत्र, जिभेच्या टोकावर उभा राहिला जशी ती खाली पडली. दोन जन्मलेली रूपे एकत्र येतात—ही सामर्थ्याची मुळे अंधकार दूर करतात.
नकिरेषां निन्दिता मर्त्येषु ये अस्माकं पितरो गोषु योधाः । इन्द्र एषां दृंहिता माहिनावानुद्गोत्राणि ससृजे दंसनावान्
माणसांत आमच्या कुणाच्याही—गायींसाठी लढणाऱ्या आमच्या पूर्वजांची—निंदा कोणी करत नाही. इंद्राने, आपल्या सामर्थ्याने, त्यांच्या वंशाला आधार दिला आणि नवे निर्माण केले.
सखा ह यत्र सखिभिर्नवग्वैरभिज्ञ्वा सत्वभिर्गा अनुग्मन् । सत्यं तदिन्द्रो दशभिर्दशग्वैः सूर्यं विवेद तमसि क्षियन्तम्
जिथे मित्राने, नव्या सोबत्यांसह, ज्ञान आणि सामर्थ्याने गायींचा पाठपुरावा केला—हे खरे आहे: इंद्राने दहा दहाच्या गायींसह, अंधारात असलेला सूर्य शोधून काढला.
इन्द्रो मधु सम्भृतमुस्रियायां पद्वद्विवेद शफवन्नमे गोः । गुहा हितं गुह्यं गूळ्हमप्सु हस्ते दधे दक्षिणे दक्षिणावान्
इंद्राने गायीच्या अंगात साठवलेले मध, खुर आणि गळ्याखालील भाग, गायीचे अन्न शोधले. पाण्यात लपलेले, गुप्त ठेवलेले ते गुपित त्याने आपल्या उजव्या हातात ठेवले, कारण तो देण्यात कुशल आहे.
ज्योतिर्वृणीत तमसो विजानन्नारे स्याम दुरितादभीके । इमा गिरः सोमपाः सोमवृद्ध जुषस्वेन्द्र पुरुतमस्य कारोः
अंधार ओळखून, प्रकाश निवडू या, आणि संकटांपासून दूर राहू या. सोमपान करणाऱ्या, सोमामुळे बलवान झालेल्या इंद्रा, या आमच्या अनेकविध गायकांच्या स्तुतिगीता स्वीकार.
ज्योतिर्यज्ञाय रोदसी अनु ष्यादारे स्याम दुरितस्य भूरेः । भूरि चिद्धि तुजतो मर्त्यस्य सुपारासो वसवो बर्हणावत्
यज्ञासाठी प्रकाश आकाश आणि पृथ्वीवर पसरू दे. आपण विपुल संकटांपासून दूर राहू. अनेक शत्रू असलेल्या माणसालाही, हे वसुहो, तुमचे तेजस्वी रक्षण मोठे आहे.
शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्
या स्पर्धेत, दानशूर इंद्राला, पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ, विजयासाठी आपण हाक मारू. तो बलवान, मदतीसाठी युद्धात ऐकणारा, शत्रूंना मारणारा आणि संपत्ती जिंकणारा आहे.
इन्द्र त्वा वृषभं वयं सुते सोमे हवामहे । स पाहि मध्वो अन्धसः
इंद्रा, आम्ही तुला, वृषभासारख्या सामर्थ्यशाली, सोमरसाच्या पिळणीवेळी बोलावतो. ये, आणि या मधुर सोमरसाचा आस्वाद घे.
इन्द्र क्रतुविदं सुतं सोमं हर्य पुरुष्टुत । पिबा वृषस्व तातृपिम्
इंद्रा, अनेकांनी गौरवलेला, ठाम निश्चय जाणणारा, पिळलेला सोमरस प्या, आनंद घ्या, तृप्त व्हा.
इन्द्र प्र णो धितावानं यज्ञं विश्वेभिर्देवेभिः । तिर स्तवान विश्पते
इंद्रा, सर्व देवांसह, आमच्या प्रेरित यज्ञाचे नेतृत्व कर. स्तुतीत सर्वांना मागे टाक, लोकांचा स्वामी.
इन्द्र सोमाः सुता इमे तव प्र यन्ति सत्पते । क्षयं चन्द्रास इन्दवः
इंद्रा, हे पिळलेले सोम तुझ्याकडे येतात, हे सत्यस्वरूप स्वामी. तेजस्वी सोमधारा तुझ्या निवासासाठी आहेत.
दधिष्वा जठरे सुतं सोममिन्द्र वरेण्यम् । तव द्युक्षास इन्दवः
इंद्रा, आपल्या पोटात हा पिळलेला, श्रेष्ठ सोमरस घे. तेजस्वी सोमधारा तुझ्याच आहेत.
गिर्वणः पाहि नः सुतं मधोर्धाराभिरज्यसे । इन्द्र त्वादातमिद्यशः
गायनप्रिय इंद्रा, आमचा पिळलेला सोमरस प्या. मधुर धारांनी तू आनंदित होतोस, आणि तुझ्यामुळेच ही कीर्ती मिळते.
अभि द्युम्नानि वनिन इन्द्रं सचन्ते अक्षिता । पीत्वी सोमस्य वावृधे
अक्षय सामर्थ्ये, विजयशाली इंद्राला बळासाठी शोधतात. सोमरस पिऊन तो अधिक बळावला आहे.
अर्वावतो न आ गहि परावतश्च वृत्रहन् । इमा जुषस्व नो गिरः
जवळून किंवा दूरून, हे वृत्रहंता, आमच्याकडे ये. या आमच्या स्तुतिगीता स्वीकार.
यदन्तरा परावतमर्वावतं च हूयसे । इन्द्रेह तत आ गहि
दूर असो किंवा जवळ, जेव्हा जेव्हा तुला हाक मारली जाते, हे इंद्रा, तिथून इथे ये.
आ तू न इन्द्र मद्र्यग्घुवानः सोमपीतये । हरिभ्यां याह्यद्रिवः
हे इंद्रा, आम्ही तुला सोमपानासाठी बोलावले आहे, तू आमच्याकडे ये. वज्रधारी, तुझ्या प्रिय दोन अश्वांवर बसून इथे ये.
सत्तो होता न ऋत्वियस्तिस्तिरे बर्हिरानुषक् । अयुज्रन्प्रातरद्रयः
यजमान पुरोहित आपल्या जागी बसला आहे आणि त्याने योग्य रीतीने कुशांचे आसन पसरले आहे. सकाळी रथही जुळवले आहेत.
इमा ब्रह्म ब्रह्मवाहः क्रियन्त आ बर्हिः सीद । वीहि शूर पुरोळाशम्
ही स्तुतीची गीते आम्ही अर्पण करतो, तू या आसनावर येऊन बस, हे वीर, आणि यज्ञातील पुरोळा स्वीकार.
रारन्धि सवनेषु ण एषु स्तोमेषु वृत्रहन् । उक्थेष्विन्द्र गिर्वणः
हे वृत्रहंता, या सोमरसात आणि या स्तोत्रांमध्ये आमच्यासोबत आनंद मान, हे गीते आवडणाऱ्या इंद्रा, या गाण्यांमध्ये रम.
मतयः सोमपामुरुं रिहन्ति शवसस्पतिम् । इन्द्रं वत्सं न मातरः
सोमपान करणाऱ्याच्या भावना, जशा आई आपल्या वासराकडे धावतात तशा, सामर्थ्यशाली इंद्राकडे धावतात.
स मन्दस्वा ह्यन्धसो राधसे तन्वा महे । न स्तोतारं निदे करः
हे इंद्रा, या सोमरसाचा आस्वाद घे आणि आम्हाला संपत्ती व बळ मिळू दे. आपल्या स्तोत्र करणाऱ्याला कधीही दारिद्र्यात टाकू नकोस.
वयमिन्द्र त्वायवो हविष्मन्तो जरामहे । उत त्वमस्मयुर्वसो
हे इंद्रा, आम्ही तुझ्या भक्तीने युक्त होऊन हविर्दान करतो; आणि तू, हे दयाळू, आम्हावर कृपा कर.
मारे अस्मद्वि मुमुचो हरिप्रियार्वाङ्याहि । इन्द्र स्वधावो मत्स्वेह
तुझे प्रिय अश्व आमच्यापासून तुला दूर नेऊ नयेत; तू जवळ ये, हे इंद्रा, स्वयंपूर्ण, आणि इथे आमच्यासोबत आनंद मान.
अर्वाञ्चं त्वा सुखे रथे वहतामिन्द्र केशिना । घृतस्नू बर्हिरासदे
तुझे दोन केशरी अश्व तुला सुखरूप रथावर बसवून इथे आणोत, हे इंद्रा; तूप लावलेल्या आसनावर येऊन बस.
उप नः सुतमा गहि सोममिन्द्र गवाशिरम् । हरिभ्यां यस्ते अस्मयुः
हे इंद्रा, गायींनी समृद्ध असा आमचा हा सोमरस पिण्यासाठी, तुझे प्रिय दोन अश्व घेऊन आमच्याकडे ये.
तमिन्द्र मदमा गहि बर्हिष्ठां ग्रावभिः सुतम् । कुविन्न्वस्य तृप्णवः
हे इंद्रा, हा आनंददायक सोमरस दगडांनी पिळून आसनावर ठेवला आहे; तू ये आणि त्याने तृप्त हो.