अर्वावतो न आ गह्यथो शक्र परावतः । उ लोको यस्ते अद्रिव इन्द्रेह तत आ गहि
शक्तिशाली इंद्रा, जवळून किंवा दूरून, जिथे तुझे निवासस्थान असेल तिथून, आम्हा जवळ ये.
अभि तष्टेव दीधया मनीषामत्यो न वाजी सुधुरो जिहानः । अभि प्रियाणि मर्मृशत्पराणि कवीँरिच्छामि संदृशे सुमेधाः
जसा एखादा कुशल कारागीर तेजाने काम करतो, तसा प्रेरित आणि बलवान पुरुष पुढे जातो; स्पष्ट दृष्टी असलेले ज्ञानी, प्रिय आणि दूरच्या गोष्टी शोधतात.
इनोत पृच्छ जनिमा कवीनां मनोधृतः सुकृतस्तक्षत द्याम् । इमा उ ते प्रण्यो वर्धमाना मनोवाता अध नु धर्मणि ग्मन्
आता मी त्या ऋषींच्या उत्पत्तीबद्दल विचारतो, जे मनाने आधारलेले आहेत आणि ज्यांनी कौशल्याने आकाश घडवले; तुझ्या या वाढत्या स्तुती, मनाने प्रेरित होऊन, नेहमी योग्य मार्गाने जातात.
नि षीमिदत्र गुह्या दधाना उत क्षत्राय रोदसी समञ्जन् । सं मात्राभिर्ममिरे येमुरुर्वी अन्तर्मही समृते धायसे धुः
इथे त्यांनी गूढ गोष्टी ठेवलेल्या आहेत, आणि राज्यासाठी पृथ्वी व आकाश एकत्र आणले आहेत; त्यांच्या प्रमाणांनी त्यांनी व्यापले आहे आणि विशाल असलेले स्वतःला पालनासाठी तयार करतात.
आतिष्ठन्तं परि विश्वे अभूषञ्छ्रियो वसानश्चरति स्वरोचिः । महत्तद्वृष्णो असुरस्य नामा विश्वरूपो अमृतानि तस्थौ
तो उभा राहिला तेव्हा सर्वांनी त्याला शोभा दिली, तेजाने झाकलेला, प्रकाशात चालणारा; हे त्या बलवान असुराचे मोठे नाव आहे—अनेक रूपे धारण करणारा तो अमरांमध्ये उभा राहिला.
असूत पूर्वो वृषभो ज्यायानिमा अस्य शुरुधः सन्ति पूर्वीः । दिवो नपाता विदथस्य धीभिः क्षत्रं राजाना प्रदिवो दधाथे
पूर्वीचा वृषभाने मोठा वृषभ उत्पन्न केला; त्याच्या जुन्या काळातील अनेक शहाणपण आहेत; दिव्य पुत्रांनी, सभेत बुद्धीने, राजेहो, तुम्ही उच्च आकाशातून राज्य स्थापन केले.
त्रीणि राजाना विदथे पुरूणि परि विश्वानि भूषथः सदांसि । अपश्यमत्र मनसा जगन्वान्व्रते गन्धर्वाँ अपि वायुकेशान्
तीन राजे सभेत, अनेक ठिकाणी, तुम्ही सर्व आसने सजवली आहेत; इथे, मनाने फिरताना, त्यांनी व्रतधारी, वाऱ्याच्या केसांनी युक्त गंधर्वांना पाहिले.
तदिन्न्वस्य वृषभस्य धेनोरा नामभिर्ममिरे सक्म्यं गोः । अन्यदन्यदसुर्यं वसाना नि मायिनो ममिरे रूपमस्मिन्
हे खरंच त्या वृषभ आणि गायीचे कार्य आहे; त्यांच्या नावांनी त्यांनी गायीचा मार्ग मोजला; वेगवेगळ्या दैवी शक्ती धारण करून, मायावी लोकांनी याच्यात वेगवेगळी रूपे मोजली.
तदिन्न्वस्य सवितुर्नकिर्मे हिरण्ययीममतिं यामशिश्रेत् । आ सुष्टुती रोदसी विश्वमिन्वे अपीव योषा जनिमानि वव्रे
हे खरंच सवितृचे कार्य आहे; तो देईल अशी सोन्याची बुद्धी मला नको आहे; उत्तम स्तुतीने, पृथ्वी आणि आकाश, सर्व त्याने व्यापले—त्या युवतीने आपली जन्मे निवडली.
युवं प्रत्नस्य साधथो महो यद्दैवी स्वस्तिः परि णः स्यातम् । गोपाजिह्वस्य तस्थुषो विरूपा विश्वे पश्यन्ति मायिनः कृतानि
तुम्ही दोघेही प्राचीन, महान कार्य पूर्ण करता, जेणेकरून दैवी कल्याण आमच्याभोवती राहो; गायीच्या जिभेसारखा उभा असलेल्या मायावी पुरुषाची सर्वजण विविध कृत्ये पाहतात.
शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्
या स्पर्धेत, आम्ही उदार इंद्राला, बक्षिसासाठी सर्वोत्तम वीराला हाक मारू; तो कठोर, मदतीसाठी ऐकणारा, युद्धात वृत्रांचा नाश करणारा आणि संपत्ती जिंकणारा असो.
इन्द्रं मतिर्हृद आ वच्यमानाच्छा पतिं स्तोमतष्टा जिगाति । या जागृविर्विदथे शस्यमानेन्द्र यत्ते जायते विद्धि तस्य
माझ्या अंतःकरणातून उगवणारी ही भावना, भक्तीने घडवलेल्या स्तोत्रांनी, इंद्राला, आपल्या स्वामीला, गौरवते. जी जागरूक आहे आणि सभेत गौरवली जाते, हे इंद्रा, तुझ्यातून जे काही जन्मते, ते सर्व तुझेच आहे, हे जाण.
दिवश्चिदा पूर्व्या जायमाना वि जागृविर्विदथे शस्यमाना । भद्रा वस्त्राण्यर्जुना वसाना सेयमस्मे सनजा पित्र्या धीः
स्वर्गातूनही, ती प्राचीन भावना नित्य नवीने जन्म घेते, सतत जागी राहते आणि सभेत गौरवली जाते. शुभ्र, उजळ वस्त्र परिधान केलेली, ही आपली पूर्वजांची, चिरंतन भावना नेहमी आमच्यासोबत राहो.
यमा चिदत्र यमसूरसूत जिह्वाया अग्रं पतदा ह्यस्थात् । वपूंषि जाता मिथुना सचेते तमोहना तपुषो बुध्न एता
इथे, यमसुद्धा, देवपुत्र, जिभेच्या टोकावर उभा राहिला जशी ती खाली पडली. दोन जन्मलेली रूपे एकत्र येतात—ही सामर्थ्याची मुळे अंधकार दूर करतात.
नकिरेषां निन्दिता मर्त्येषु ये अस्माकं पितरो गोषु योधाः । इन्द्र एषां दृंहिता माहिनावानुद्गोत्राणि ससृजे दंसनावान्
माणसांत आमच्या कुणाच्याही—गायींसाठी लढणाऱ्या आमच्या पूर्वजांची—निंदा कोणी करत नाही. इंद्राने, आपल्या सामर्थ्याने, त्यांच्या वंशाला आधार दिला आणि नवे निर्माण केले.
सखा ह यत्र सखिभिर्नवग्वैरभिज्ञ्वा सत्वभिर्गा अनुग्मन् । सत्यं तदिन्द्रो दशभिर्दशग्वैः सूर्यं विवेद तमसि क्षियन्तम्
जिथे मित्राने, नव्या सोबत्यांसह, ज्ञान आणि सामर्थ्याने गायींचा पाठपुरावा केला—हे खरे आहे: इंद्राने दहा दहाच्या गायींसह, अंधारात असलेला सूर्य शोधून काढला.
इन्द्रो मधु सम्भृतमुस्रियायां पद्वद्विवेद शफवन्नमे गोः । गुहा हितं गुह्यं गूळ्हमप्सु हस्ते दधे दक्षिणे दक्षिणावान्
इंद्राने गायीच्या अंगात साठवलेले मध, खुर आणि गळ्याखालील भाग, गायीचे अन्न शोधले. पाण्यात लपलेले, गुप्त ठेवलेले ते गुपित त्याने आपल्या उजव्या हातात ठेवले, कारण तो देण्यात कुशल आहे.
ज्योतिर्वृणीत तमसो विजानन्नारे स्याम दुरितादभीके । इमा गिरः सोमपाः सोमवृद्ध जुषस्वेन्द्र पुरुतमस्य कारोः
अंधार ओळखून, प्रकाश निवडू या, आणि संकटांपासून दूर राहू या. सोमपान करणाऱ्या, सोमामुळे बलवान झालेल्या इंद्रा, या आमच्या अनेकविध गायकांच्या स्तुतिगीता स्वीकार.
ज्योतिर्यज्ञाय रोदसी अनु ष्यादारे स्याम दुरितस्य भूरेः । भूरि चिद्धि तुजतो मर्त्यस्य सुपारासो वसवो बर्हणावत्
यज्ञासाठी प्रकाश आकाश आणि पृथ्वीवर पसरू दे. आपण विपुल संकटांपासून दूर राहू. अनेक शत्रू असलेल्या माणसालाही, हे वसुहो, तुमचे तेजस्वी रक्षण मोठे आहे.
शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्
या स्पर्धेत, दानशूर इंद्राला, पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ, विजयासाठी आपण हाक मारू. तो बलवान, मदतीसाठी युद्धात ऐकणारा, शत्रूंना मारणारा आणि संपत्ती जिंकणारा आहे.
इन्द्र त्वा वृषभं वयं सुते सोमे हवामहे । स पाहि मध्वो अन्धसः
इंद्रा, आम्ही तुला, वृषभासारख्या सामर्थ्यशाली, सोमरसाच्या पिळणीवेळी बोलावतो. ये, आणि या मधुर सोमरसाचा आस्वाद घे.
इन्द्र क्रतुविदं सुतं सोमं हर्य पुरुष्टुत । पिबा वृषस्व तातृपिम्
इंद्रा, अनेकांनी गौरवलेला, ठाम निश्चय जाणणारा, पिळलेला सोमरस प्या, आनंद घ्या, तृप्त व्हा.
इन्द्र प्र णो धितावानं यज्ञं विश्वेभिर्देवेभिः । तिर स्तवान विश्पते
इंद्रा, सर्व देवांसह, आमच्या प्रेरित यज्ञाचे नेतृत्व कर. स्तुतीत सर्वांना मागे टाक, लोकांचा स्वामी.
इन्द्र सोमाः सुता इमे तव प्र यन्ति सत्पते । क्षयं चन्द्रास इन्दवः
इंद्रा, हे पिळलेले सोम तुझ्याकडे येतात, हे सत्यस्वरूप स्वामी. तेजस्वी सोमधारा तुझ्या निवासासाठी आहेत.
दधिष्वा जठरे सुतं सोममिन्द्र वरेण्यम् । तव द्युक्षास इन्दवः
इंद्रा, आपल्या पोटात हा पिळलेला, श्रेष्ठ सोमरस घे. तेजस्वी सोमधारा तुझ्याच आहेत.
गिर्वणः पाहि नः सुतं मधोर्धाराभिरज्यसे । इन्द्र त्वादातमिद्यशः
गायनप्रिय इंद्रा, आमचा पिळलेला सोमरस प्या. मधुर धारांनी तू आनंदित होतोस, आणि तुझ्यामुळेच ही कीर्ती मिळते.
अभि द्युम्नानि वनिन इन्द्रं सचन्ते अक्षिता । पीत्वी सोमस्य वावृधे
अक्षय सामर्थ्ये, विजयशाली इंद्राला बळासाठी शोधतात. सोमरस पिऊन तो अधिक बळावला आहे.
अर्वावतो न आ गहि परावतश्च वृत्रहन् । इमा जुषस्व नो गिरः
जवळून किंवा दूरून, हे वृत्रहंता, आमच्याकडे ये. या आमच्या स्तुतिगीता स्वीकार.
यदन्तरा परावतमर्वावतं च हूयसे । इन्द्रेह तत आ गहि
दूर असो किंवा जवळ, जेव्हा जेव्हा तुला हाक मारली जाते, हे इंद्रा, तिथून इथे ये.
आ तू न इन्द्र मद्र्यग्घुवानः सोमपीतये । हरिभ्यां याह्यद्रिवः
हे इंद्रा, आम्ही तुला सोमपानासाठी बोलावले आहे, तू आमच्याकडे ये. वज्रधारी, तुझ्या प्रिय दोन अश्वांवर बसून इथे ये.