इन्द्राय सोमाः प्रदिवो विदाना ऋभुर्येभिर्वृषपर्वा विहायाः । प्रयम्यमानान्प्रति षू गृभायेन्द्र पिब वृषधूतस्य वृष्णः
इंद्रासाठी, सोमरस आकाशातून दाबले जातात, ज्यामुळे बलवान देव वर जातात; ते ओतले जात असताना, ते पकड, हे इंद्र, वृषभाने ढवळलेला सोम प्या.
पिबा वर्धस्व तव घा सुतास इन्द्र सोमासः प्रथमा उतेमे । यथापिबः पूर्व्याँ इन्द्र सोमाँ एवा पाहि पन्यो अद्या नवीयान्
प्या आणि वाढा, तुझ्यासाठी हे सोम दाबले आहेत, हे इंद्र; हेच पहिले आहेत. जसे तू पूर्वीचे सोम प्यायलेस, तसे आज नवे सोम प्या, हे स्तुत्य.
महाँ अमत्रो वृजने विरप्श्युग्रं शवः पत्यते धृष्ण्वोजः । नाह विव्याच पृथिवी चनैनं यत्सोमासो हर्यश्वममन्दन्
महान, मोजता न येणारा, सभेत त्याची कठोर शक्ती धैर्याने राज्य करते; पृथ्वीही त्याला सामावू शकली नाही, जेव्हा सोमांनी घोड्यांना प्रिय असलेल्याला आनंद दिला.
महाँ उग्रो वावृधे वीर्याय समाचक्रे वृषभः काव्येन । इन्द्रो भगो वाजदा अस्य गावः प्र जायन्ते दक्षिणा अस्य पूर्वीः
महान, कठोर तो शौर्यासाठी वाढला, वृषभाने बुद्धीने कार्य साधले; इंद्र, संपत्ती देणारा, त्याच्यापासून गायी जन्मतात, त्याच्या दानांची संख्या मोठी आणि जुनी आहे.
प्र यत्सिन्धवः प्रसवं यथायन्नापः समुद्रं रथ्येव जग्मुः । अतश्चिदिन्द्रः सदसो वरीयान्यदीं सोमः पृणति दुग्धो अंशुः
जेव्हा नद्या आपल्या प्रवाहाने पुढे जातात, पाणी समुद्राकडे रथासारखे जाते; त्यामुळे इंद्र सभेपेक्षा मोठा आहे, जेव्हा सोम भरतो, दाबलेला रस पोसतो.
समुद्रेण सिन्धवो यादमाना इन्द्राय सोमं सुषुतं भरन्तः । अंशुं दुहन्ति हस्तिनो भरित्रैर्मध्वः पुनन्ति धारया पवित्रैः
नद्या समुद्रासोबत एकत्र वाहत, इंद्रासाठी उत्तम दाबलेला सोम आणतात; सोम हत्तींच्या हातांनी काढला जातो, मधाने शुद्ध केला जातो आणि गाळण्याने गाळला जातो.
ह्रदा इव कुक्षयः सोमधानाः समी विव्याच सवना पुरूणि । अन्ना यदिन्द्रः प्रथमा व्याश वृत्रं जघन्वाँ अवृणीत सोमम्
सरोवरांसारखे पात्र सोम धारण करतात, अनेक सभांमध्ये तो पसरतो; जेव्हा इंद्राने प्रथम अन्न वाटले, त्याने सर्पाचा नाश केला आणि सोम निवडला.
आ तू भर माकिरेतत्परि ष्ठाद्विद्मा हि त्वा वसुपतिं वसूनाम् । इन्द्र यत्ते माहिनं दत्रमस्त्यस्मभ्यं तद्धर्यश्व प्र यन्धि
ते इथे आण, काहीही मागे ठेवू नकोस; कारण आम्ही तुला, इंद्रा, संपत्तीच्या मालकांमध्ये सर्वश्रेष्ठ म्हणून ओळखतो. हे घोड्यांना प्रिय इंद्रा, तुझे महान दान आम्हाला पाठव.
अस्मे प्र यन्धि मघवन्नृजीषिन्निन्द्र रायो विश्ववारस्य भूरेः । अस्मे शतं शरदो जीवसे धा अस्मे वीराञ्छश्वत इन्द्र शिप्रिन्
हे उदार, विजयी इंद्रा, आम्हाला सर्व प्रकारची भरपूर संपत्ती पाठव; आम्हाला शंभर शरदांचे आयुष्य दे, आम्हाला वीर दे, हे शिप्रधारी इंद्रा.
शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्
या स्पर्धेत आपण उदार इंद्राला हाक मारूया, जो पुरुषांमध्ये सर्वात पुढे आहे बक्षीस मिळवण्यात; जो मदतीसाठी ऐकतो, युद्धात शत्रूंचा नाश करतो, आणि संपत्ती जिंकतो.
वार्त्रहत्याय शवसे पृतनाषाह्याय च । इन्द्र त्वा वर्तयामसि
शत्रूंचा नाश करण्यासाठी आणि युद्धात जिंकण्यासाठी, हे इंद्रा, आम्ही तुला पुढे पाठवतो.
अर्वाचीनं सु ते मन उत चक्षुः शतक्रतो । इन्द्र कृण्वन्तु वाघतः
तुझे मन आणि दृष्टी आमच्याकडे वळू दे, हे शतशक्ती इंद्रा; प्रार्थना तुला अनुकूल करो.
नामानि ते शतक्रतो विश्वाभिर्गीर्भिरीमहे । इन्द्राभिमातिषाह्ये
हे शतशक्ती इंद्रा, तुझी सर्व नावे आम्ही प्रत्येक स्तोत्राने आळवतो, शत्रूंवर विजय मिळवण्यासाठी.
पुरुष्टुतस्य धामभिः शतेन महयामसि । इन्द्रस्य चर्षणीधृतः
खूप स्तुती मिळवलेल्या इंद्राच्या शंभर सामर्थ्यांनी, आम्ही लोकांचे रक्षण करणाऱ्या इंद्राचे मोठेपण गातो.
इन्द्रं वृत्राय हन्तवे पुरुहूतमुप ब्रुवे । भरेषु वाजसातये
सर्वांनी पुन्हा पुन्हा हाक दिलेल्या इंद्राला, युद्धात बळ मिळवण्यासाठी आणि वृत्राचा नाश करण्यासाठी मी बोलावतो.
वाजेषु सासहिर्भव त्वामीमहे शतक्रतो । इन्द्र वृत्राय हन्तवे
शंभर सामर्थ्य असलेल्या इंद्रा, स्पर्धांमध्ये तू नेहमी विजयी हो. आम्ही तुला वृत्राचा नाश करण्यासाठी शोधतो.
द्युम्नेषु पृतनाज्ये पृत्सुतूर्षु श्रवस्सु च । इन्द्र साक्ष्वाभिमातिषु
इंद्रा, कीर्तीमध्ये, युद्धाच्या गडद गतीत, बक्षिसासाठी आणि कीर्ती मिळवण्यासाठीच्या स्पर्धांमध्ये, तू आमच्यासोबत राहा.
शुष्मिन्तमं न ऊतये द्युम्निनं पाहि जागृविम् । इन्द्र सोमं शतक्रतो
शंभर सामर्थ्य असलेल्या, सदैव जागृत असलेल्या इंद्रा, आमच्या मदतीसाठी सर्वात ताजेतवाने आणि तेजस्वी सोमाचे रक्षण कर.
इन्द्रियाणि शतक्रतो या ते जनेषु पञ्चसु । इन्द्र तानि त आ वृणे
शंभर सामर्थ्य असलेल्या इंद्रा, पाच लोकांमध्ये जे तुझे सामर्थ्य आहे, तेच मी तुझ्यासाठी निवडतो.
अगन्निन्द्र श्रवो बृहद्द्युम्नं दधिष्व दुष्टरम् । उत्ते शुष्मं तिरामसि
इंद्रा, मोठी कीर्ती मिळव. जिंकता न येणारी कीर्ती मिळव आणि तुझ्या सामर्थ्याने शत्रूंवर मात कर.
अर्वावतो न आ गह्यथो शक्र परावतः । उ लोको यस्ते अद्रिव इन्द्रेह तत आ गहि
शक्तिशाली इंद्रा, जवळून किंवा दूरून, जिथे तुझे निवासस्थान असेल तिथून, आम्हा जवळ ये.
अभि तष्टेव दीधया मनीषामत्यो न वाजी सुधुरो जिहानः । अभि प्रियाणि मर्मृशत्पराणि कवीँरिच्छामि संदृशे सुमेधाः
जसा एखादा कुशल कारागीर तेजाने काम करतो, तसा प्रेरित आणि बलवान पुरुष पुढे जातो; स्पष्ट दृष्टी असलेले ज्ञानी, प्रिय आणि दूरच्या गोष्टी शोधतात.
इनोत पृच्छ जनिमा कवीनां मनोधृतः सुकृतस्तक्षत द्याम् । इमा उ ते प्रण्यो वर्धमाना मनोवाता अध नु धर्मणि ग्मन्
आता मी त्या ऋषींच्या उत्पत्तीबद्दल विचारतो, जे मनाने आधारलेले आहेत आणि ज्यांनी कौशल्याने आकाश घडवले; तुझ्या या वाढत्या स्तुती, मनाने प्रेरित होऊन, नेहमी योग्य मार्गाने जातात.
नि षीमिदत्र गुह्या दधाना उत क्षत्राय रोदसी समञ्जन् । सं मात्राभिर्ममिरे येमुरुर्वी अन्तर्मही समृते धायसे धुः
इथे त्यांनी गूढ गोष्टी ठेवलेल्या आहेत, आणि राज्यासाठी पृथ्वी व आकाश एकत्र आणले आहेत; त्यांच्या प्रमाणांनी त्यांनी व्यापले आहे आणि विशाल असलेले स्वतःला पालनासाठी तयार करतात.
आतिष्ठन्तं परि विश्वे अभूषञ्छ्रियो वसानश्चरति स्वरोचिः । महत्तद्वृष्णो असुरस्य नामा विश्वरूपो अमृतानि तस्थौ
तो उभा राहिला तेव्हा सर्वांनी त्याला शोभा दिली, तेजाने झाकलेला, प्रकाशात चालणारा; हे त्या बलवान असुराचे मोठे नाव आहे—अनेक रूपे धारण करणारा तो अमरांमध्ये उभा राहिला.
असूत पूर्वो वृषभो ज्यायानिमा अस्य शुरुधः सन्ति पूर्वीः । दिवो नपाता विदथस्य धीभिः क्षत्रं राजाना प्रदिवो दधाथे
पूर्वीचा वृषभाने मोठा वृषभ उत्पन्न केला; त्याच्या जुन्या काळातील अनेक शहाणपण आहेत; दिव्य पुत्रांनी, सभेत बुद्धीने, राजेहो, तुम्ही उच्च आकाशातून राज्य स्थापन केले.
त्रीणि राजाना विदथे पुरूणि परि विश्वानि भूषथः सदांसि । अपश्यमत्र मनसा जगन्वान्व्रते गन्धर्वाँ अपि वायुकेशान्
तीन राजे सभेत, अनेक ठिकाणी, तुम्ही सर्व आसने सजवली आहेत; इथे, मनाने फिरताना, त्यांनी व्रतधारी, वाऱ्याच्या केसांनी युक्त गंधर्वांना पाहिले.
तदिन्न्वस्य वृषभस्य धेनोरा नामभिर्ममिरे सक्म्यं गोः । अन्यदन्यदसुर्यं वसाना नि मायिनो ममिरे रूपमस्मिन्
हे खरंच त्या वृषभ आणि गायीचे कार्य आहे; त्यांच्या नावांनी त्यांनी गायीचा मार्ग मोजला; वेगवेगळ्या दैवी शक्ती धारण करून, मायावी लोकांनी याच्यात वेगवेगळी रूपे मोजली.
तदिन्न्वस्य सवितुर्नकिर्मे हिरण्ययीममतिं यामशिश्रेत् । आ सुष्टुती रोदसी विश्वमिन्वे अपीव योषा जनिमानि वव्रे
हे खरंच सवितृचे कार्य आहे; तो देईल अशी सोन्याची बुद्धी मला नको आहे; उत्तम स्तुतीने, पृथ्वी आणि आकाश, सर्व त्याने व्यापले—त्या युवतीने आपली जन्मे निवडली.
युवं प्रत्नस्य साधथो महो यद्दैवी स्वस्तिः परि णः स्यातम् । गोपाजिह्वस्य तस्थुषो विरूपा विश्वे पश्यन्ति मायिनः कृतानि
तुम्ही दोघेही प्राचीन, महान कार्य पूर्ण करता, जेणेकरून दैवी कल्याण आमच्याभोवती राहो; गायीच्या जिभेसारखा उभा असलेल्या मायावी पुरुषाची सर्वजण विविध कृत्ये पाहतात.