इन्द्रः स्वर्षा जनयन्नहानि जिगायोशिग्भिः पृतना अभिष्टिः । प्रारोचयन्मनवे केतुमह्नामविन्दज्ज्योतिर्बृहते रणाय
इंद्राने तेजाने दिवस निर्माण केले, आपल्या शस्त्रांनी शत्रूंच्या सैन्यांचा पराभव केला. त्याने मनूसाठी महान चिन्ह दाखवले आणि मोठ्या युद्धासाठी प्रकाश मिळवला.
इन्द्रस्तुजो बर्हणा आ विवेश नृवद्दधानो नर्या पुरूणि । अचेतयद्धिय इमा जरित्रे प्रेमं वर्णमतिरच्छुक्रमासाम्
इंद्र स्तुती आणि अर्पणांमध्ये सामील झाला, माणसांसाठी अनेक शौर्यकृत्ये घडवली. त्याने भक्ताच्या मनात हे विचार जागवले आणि त्यांना तेजस्वी, निर्मळ रूप दिले.
महो महानि पनयन्त्यस्येन्द्रस्य कर्म सुकृता पुरूणि । वृजनेन वृजिनान्सं पिपेष मायाभिर्दस्यूँरभिभूत्योजाः
महान इंद्राची कृत्ये कितीतरी आणि उज्ज्वल आहेत; त्याची कामे असंख्य आहेत. त्याने बलाने दुष्टांचा नाश केला आणि आपल्या सामर्थ्याने कपटी व शत्रूंवर विजय मिळवला.
युधेन्द्रो मह्ना वरिवश्चकार देवेभ्यः सत्पतिश्चर्षणिप्राः । विवस्वतः सदने अस्य तानि विप्रा उक्थेभिः कवयो गृणन्ति
युद्धात इंद्राने आपल्या सामर्थ्याने देवांसाठी मार्ग तयार केला, तो खरा स्वामी आणि लोकांचा रक्षक आहे. विवस्वानच्या घरात ऋषी त्याच्या त्या कृत्यांचे स्तोत्रांनी आणि गाण्यांनी गुणगान करतात.
सत्रासाहं वरेण्यं सहोदां ससवांसं स्वरपश्च देवीः । ससान यः पृथिवीं द्यामुतेमामिन्द्रं मदन्त्यनु धीरणासः
शूर, वंदनीय, सामर्थ्याचा सोबती, प्रकाशाचा अधिपती असा इंद्राने पृथ्वी आणि आकाश जिंकले; ज्ञानी आणि प्रेरीत लोक इंद्रात आनंद मानतात.
ससानात्याँ उत सूर्यं ससानेन्द्रः ससान पुरुभोजसं गाम् । हिरण्ययमुत भोगं ससान हत्वी दस्यून्प्रार्यं वर्णमावत्
त्याने पाणी आणि सूर्य जिंकले; इंद्राने आनंद देणाऱ्या गायी जिंकल्या. त्याने सोन्याचे धन मिळवले आणि शत्रूंचा नाश करून श्रेष्ठ रूप प्रकट केले.
इन्द्र ओषधीरसनोदहानि वनस्पतीँरसनोदन्तरिक्षम् । बिभेद वलं नुनुदे विवाचोऽथाभवद्दमिताभिक्रतूनाम्
इंद्राने औषधी, दिवस, वृक्ष आणि आकाश हलवले. त्याने अडथळा फोडून वाणी मुक्त केली; अशा प्रकारे तो गर्विष्ठांना आवरणारा झाला.
शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्
या स्पर्धेत आपण इंद्राला, दानशूर आणि श्रेष्ठ वीराला बोलावू या. तो मदतीसाठी ऐकणारा, युद्धात शत्रूंचा नाश करणारा आणि संपत्ती मिळवून देणारा असो.
तिष्ठा हरी रथ आ युज्यमाना याहि वायुर्न नियुतो नो अच्छ । पिबास्यन्धो अभिसृष्टो अस्मे इन्द्र स्वाहा ररिमा ते मदाय
रथाला जोडलेली घोडी तयार राहो, वाऱ्यासारखा ये आणि आम्हाला जवळ घे. इंद्रा, येथे अर्पण केलेला सोम प्या, 'स्वाहा' म्हणत, आमच्या आनंदासाठी.
उपाजिरा पुरुहूताय सप्ती हरी रथस्य धूर्ष्वा युनज्मि । द्रवद्यथा सम्भृतं विश्वतश्चिदुपेमं यज्ञमा वहात इन्द्रम्
मी या बहुस्तुत इंद्रासाठी वेगवान घोडी रथाला जोडतो; त्या सर्व बाजूंनी धावत येवोत आणि इंद्राला या यज्ञाकडे घेऊन येवोत.
उपो नयस्व वृषणा तपुष्पोतेमव त्वं वृषभ स्वधावः । ग्रसेतामश्वा वि मुचेह शोणा दिवेदिवे सदृशीरद्धि धानाः
तू बलवान आणि तेजस्वी घोड्यांना इथे घेऊन ये; तूच स्वयंपूर्ण आहेस. हे लाल घोडे येथे चरण आणि मोकळे राहो; दिवसागणिक त्यांची कृत्ये सारखीच असतात.
ब्रह्मणा ते ब्रह्मयुजा युनज्मि हरी सखाया सधमाद आशू । स्थिरं रथं सुखमिन्द्राधितिष्ठन्प्रजानन्विद्वाँ उप याहि सोमम्
प्रार्थनेने, मी तुझ्या प्रार्थनाप्रेरित घोड्यांना, जे मैत्रीचे आणि सहभोजनाचे आहेत, रथाला जोडतो. इंद्रा, स्थिर आणि सुखद रथावर बस, जाणता आणि ज्ञानी होऊन, सोमाकडे ये.
मा ते हरी वृषणा वीतपृष्ठा नि रीरमन्यजमानासो अन्ये । अत्यायाहि शश्वतो वयं तेऽरं सुतेभिः कृणवाम सोमैः
तुझे बलवान, रुंद पाठीचे घोडे इतर यजमानांनी थांबवू नयेत. तू लवकर ये; आम्ही नेहमी तुझ्या आनंदासाठी सोमरस अर्पण करीत राहू.
तवायं सोमस्त्वमेह्यर्वाङ्छश्वत्तमं सुमना अस्य पाहि । अस्मिन्यज्ञे बर्हिष्या निषद्या दधिष्वेमं जठर इन्दुमिन्द्र
हा सोम तुझ्यासाठी आहे; इंद्रा, जवळ ये, उत्तम जाणणारा आणि प्रसन्न मनाने, तो प्या. या यज्ञात, कुशावर बसून, हा सोमरस पोटात ठेव.
स्तीर्णं ते बर्हिः सुत इन्द्र सोमः कृता धाना अत्तवे ते हरिभ्याम् । तदोकसे पुरुशाकाय वृष्णे मरुत्वते तुभ्यं राता हवींषि
तुझ्यासाठी कुश विछवले आहे, इंद्रा; सोमरस तयार आहे. तुझ्या आणि तुझ्या घोड्यांसाठी अर्पण सज्ज आहे. हे बलशाली, अनेक रूप असलेले, मरुतांसह असलेल्या तुझ्यासाठी ही होमाहुती दिली जाते.
इमं नरः पर्वतास्तुभ्यमापः समिन्द्र गोभिर्मधुमन्तमक्रन् । तस्यागत्या सुमना ऋष्व पाहि प्रजानन्विद्वान्पथ्या अनु स्वाः
हे पुरुषांनो, पर्वतांजवळ पाणी तुमच्यासाठी आली आहेत; इंद्रासोबत, त्या गायींनी मधुर दूध तयार केले आहे. त्याच्या आगमनाने, हे उंचावलेले प्रभु, तू आमचे मनापासून रक्षण कर, जाणता आणि सुज्ञ, योग्य मार्गाने चालणारा.
याँ आभजो मरुत इन्द्र सोमे ये त्वामवर्धन्नभवन्गणस्ते । तेभिरेतं सजोषा वावशानोऽग्नेः पिब जिह्वया सोममिन्द्र
हे इंद्र, मरुत आणि सोम, ज्यांनी तुला बळ दिले, जे तुझे सोबती झाले — त्यांच्या सोबत, उत्सुकतेने, अग्नीच्या जिभेने हा सोम प्या, हे इंद्र.
इन्द्र पिब स्वधया चित्सुतस्याग्नेर्वा पाहि जिह्वया यजत्र । अध्वर्योर्वा प्रयतं शक्र हस्ताद्धोतुर्वा यज्ञं हविषो जुषस्व
हे इंद्र, आनंदाने हा दाबलेला सोम प्या, किंवा अग्नीच्या जिभेने प्या, हे पूज्य; किंवा यजमानाच्या हातून यज्ञ स्वीकार, किंवा होताराकडून यज्ञाची आहुती घे.
शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्
या स्पर्धेत आपण उदार इंद्राला हाक मारूया, जो पुरुषांमध्ये सर्वात पुढे आहे बक्षीस मिळवण्यात; जो मदतीसाठी ऐकतो, युद्धात शत्रूंचा नाश करतो, आणि संपत्ती जिंकतो.
इमामू षु प्रभृतिं सातये धाः शश्वच्छश्वदूतिभिर्यादमानः । सुतेसुते वावृधे वर्धनेभिर्यः कर्मभिर्महद्भिः सुश्रुतो भूत्
हे यशासाठी हे अर्पण नेहमी, नेहमी पाठव, सतत दूतांच्या प्रयत्नाने; प्रत्येक सोमपानात तो वाढला, मोठ्या कर्मांनी त्याचे नाव प्रसिद्ध झाले.
इन्द्राय सोमाः प्रदिवो विदाना ऋभुर्येभिर्वृषपर्वा विहायाः । प्रयम्यमानान्प्रति षू गृभायेन्द्र पिब वृषधूतस्य वृष्णः
इंद्रासाठी, सोमरस आकाशातून दाबले जातात, ज्यामुळे बलवान देव वर जातात; ते ओतले जात असताना, ते पकड, हे इंद्र, वृषभाने ढवळलेला सोम प्या.
पिबा वर्धस्व तव घा सुतास इन्द्र सोमासः प्रथमा उतेमे । यथापिबः पूर्व्याँ इन्द्र सोमाँ एवा पाहि पन्यो अद्या नवीयान्
प्या आणि वाढा, तुझ्यासाठी हे सोम दाबले आहेत, हे इंद्र; हेच पहिले आहेत. जसे तू पूर्वीचे सोम प्यायलेस, तसे आज नवे सोम प्या, हे स्तुत्य.
महाँ अमत्रो वृजने विरप्श्युग्रं शवः पत्यते धृष्ण्वोजः । नाह विव्याच पृथिवी चनैनं यत्सोमासो हर्यश्वममन्दन्
महान, मोजता न येणारा, सभेत त्याची कठोर शक्ती धैर्याने राज्य करते; पृथ्वीही त्याला सामावू शकली नाही, जेव्हा सोमांनी घोड्यांना प्रिय असलेल्याला आनंद दिला.
महाँ उग्रो वावृधे वीर्याय समाचक्रे वृषभः काव्येन । इन्द्रो भगो वाजदा अस्य गावः प्र जायन्ते दक्षिणा अस्य पूर्वीः
महान, कठोर तो शौर्यासाठी वाढला, वृषभाने बुद्धीने कार्य साधले; इंद्र, संपत्ती देणारा, त्याच्यापासून गायी जन्मतात, त्याच्या दानांची संख्या मोठी आणि जुनी आहे.
प्र यत्सिन्धवः प्रसवं यथायन्नापः समुद्रं रथ्येव जग्मुः । अतश्चिदिन्द्रः सदसो वरीयान्यदीं सोमः पृणति दुग्धो अंशुः
जेव्हा नद्या आपल्या प्रवाहाने पुढे जातात, पाणी समुद्राकडे रथासारखे जाते; त्यामुळे इंद्र सभेपेक्षा मोठा आहे, जेव्हा सोम भरतो, दाबलेला रस पोसतो.
समुद्रेण सिन्धवो यादमाना इन्द्राय सोमं सुषुतं भरन्तः । अंशुं दुहन्ति हस्तिनो भरित्रैर्मध्वः पुनन्ति धारया पवित्रैः
नद्या समुद्रासोबत एकत्र वाहत, इंद्रासाठी उत्तम दाबलेला सोम आणतात; सोम हत्तींच्या हातांनी काढला जातो, मधाने शुद्ध केला जातो आणि गाळण्याने गाळला जातो.
ह्रदा इव कुक्षयः सोमधानाः समी विव्याच सवना पुरूणि । अन्ना यदिन्द्रः प्रथमा व्याश वृत्रं जघन्वाँ अवृणीत सोमम्
सरोवरांसारखे पात्र सोम धारण करतात, अनेक सभांमध्ये तो पसरतो; जेव्हा इंद्राने प्रथम अन्न वाटले, त्याने सर्पाचा नाश केला आणि सोम निवडला.
आ तू भर माकिरेतत्परि ष्ठाद्विद्मा हि त्वा वसुपतिं वसूनाम् । इन्द्र यत्ते माहिनं दत्रमस्त्यस्मभ्यं तद्धर्यश्व प्र यन्धि
ते इथे आण, काहीही मागे ठेवू नकोस; कारण आम्ही तुला, इंद्रा, संपत्तीच्या मालकांमध्ये सर्वश्रेष्ठ म्हणून ओळखतो. हे घोड्यांना प्रिय इंद्रा, तुझे महान दान आम्हाला पाठव.
अस्मे प्र यन्धि मघवन्नृजीषिन्निन्द्र रायो विश्ववारस्य भूरेः । अस्मे शतं शरदो जीवसे धा अस्मे वीराञ्छश्वत इन्द्र शिप्रिन्
हे उदार, विजयी इंद्रा, आम्हाला सर्व प्रकारची भरपूर संपत्ती पाठव; आम्हाला शंभर शरदांचे आयुष्य दे, आम्हाला वीर दे, हे शिप्रधारी इंद्रा.
शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्
या स्पर्धेत आपण उदार इंद्राला हाक मारूया, जो पुरुषांमध्ये सर्वात पुढे आहे बक्षीस मिळवण्यात; जो मदतीसाठी ऐकतो, युद्धात शत्रूंचा नाश करतो, आणि संपत्ती जिंकतो.