प्रवाच्यं शश्वधा वीर्यं तदिन्द्रस्य कर्म यदहिं विवृश्चत् । वि वज्रेण परिषदो जघानायन्नापोऽयनमिच्छमानाः
इंद्राचे हे शौर्य नेहमी सांगावे लागेल—ज्या वेळी त्याने सर्प फोडला. त्याने वज्राने भोवती असणाऱ्याचा नाश केला, आणि पाण्याला वाहण्यासाठी वाट मिळाली.
एतद्वचो जरितर्मापि मृष्ठा आ यत्ते घोषानुत्तरा युगानि । उक्थेषु कारो प्रति नो जुषस्व मा नो नि कः पुरुषत्रा नमस्ते
हे गायक, तुझे हे शब्द व्यर्थ जाऊ नयेत; तुझ्या स्तुती अनेक पिढ्यांपर्यंत पोहोचल्या आहेत. कवी, आमचे स्तोत्र स्वीकार, आणि तुझ्या कृपेपासून कोणीही आपल्याला दूर करू नये.
ओ षु स्वसारः कारवे शृणोत ययौ वो दूराद् अनसा रथेन । नि षू नमध्वम् भवता सुपारा अधोअक्षाः सिन्धवः स्रोत्याभिः
बहिणींनो, कारवाचे ऐका, जो दूरवरून गाडी आणि रथ घेऊन आला आहे; वाकून जा, ओ नद्यांनो, ओलांडायला सोप्या व्हा, आणि तुमच्या प्रवाहांनी रथाच्या चाकाखाली खाली झोका.
आ ते कारो शृणवामा वचाꣳसि ययाथ दूराद् अनसा रथेन । नि ते नꣳसै पीप्यानेव योषा मर्यायेव कन्या शश्वचै ते
कारवा, तुझ्या बोलण्याकडे आम्ही लक्ष देऊ, कारण तू दूरवरून गाडी आणि रथ घेऊन आला आहेस; आम्ही तुझ्यासमोर वाकू, जशी स्त्री प्रियकरासाठी फुलते, जशी कन्या तरुणासाठी सजते, तसे नेहमी तुझ्यासाठी.
यद् अङ्ग त्वा भरताः सꣳतरेयुर् गव्यन् ग्राम इषित इन्द्रजूतः । अर्षाद् अह प्रसवः सर्गतक्त आ वो वृणे सुमतिꣳ यज्ञियानाम्
हे इन्द्राच्या कृपेने, जर भरत लोक आपली गायींसह नदी पार करत असतील, तर तो प्रवाह सहज वाहू दे. मी तुमच्यासाठी त्या यज्ञाला योग्य असलेल्या लोकांची चांगली कृपा मागतो.
अतारिषुर् भरता गव्यवः सम् अभक्त विप्रः सुमतिꣳ नदीनाम् । प्र पिन्वध्वम् इषयन्तीः सुराधा आ वक्षणाः पृणध्वꣳ यात शीभम्
भरत लोक आपल्या गायींसह नदी पार गेले आहेत; ज्ञानी पुरुषाने नद्यांची चांगली कृपा वाटून दिली आहे. तुम्ही सर्व नद्या, भरभरून वहा, वरदान द्या; तुमचे पात्र भरून वाहू द्या आणि सुखाने पुढे जा.
उद् व ऊर्मिः शम्या हन्त्व् आपो योक्त्राणि मुञ्चत । मादुष्कृतौ व्येनसाघ्न्यौ शूनम् आरताम्
तुमच्यासाठी लाट शांतपणे उंच होऊ द्या; हे पाण्यांनो, बंधने सोडा. तुमच्या जोरामुळे कोणालाही दुखापत किंवा त्रास होऊ देऊ नका; कोणतीही आपत्ती येऊ देऊ नका.
इन्द्रः पूर्भिदातिरद्दासमर्कैर्विदद्वसुर्दयमानो वि शत्रून् । ब्रह्मजूतस्तन्वा वावृधानो भूरिदात्र आपृणद्रोदसी उभे
इंद्राने किल्ले फोडून दासांचा नाश केला, आपली ताकद दाखवून शत्रूंना पांगवले. तो दयाळू असून धन देतो. प्रार्थनेने प्रेरित होऊन, स्वतःची शक्ती वाढवत, उदार इंद्राने आकाश आणि पृथ्वी दोन्ही भरून टाकली.
मखस्य ते तविषस्य प्र जूतिमियर्मि वाचममृताय भूषन् । इन्द्र क्षितीनामसि मानुषीणां विशां दैवीनामुत पूर्वयावा
तुझ्या यज्ञासाठी आणि सामर्थ्यासाठी मी अमृतासारखी सुंदर स्तुती अर्पण करतो. इंद्रा, तू मानवांमध्ये आणि देवांमध्ये, तसेच पूर्वजांमध्येही सर्वांचा स्वामी आहेस.
इन्द्रो वृत्रमवृणोच्छर्धनीतिः प्र मायिनाममिनाद्वर्पणीतिः । अहन्व्यंसमुशधग्वनेष्वाविर्धेना अकृणोद्राम्याणाम्
इंद्राने वृत्राचा नाश करण्याचे ठरवले, कपटी आणि गर्विष्ठांचा संहार केला. जंगलात अडथळा आणणाऱ्यांना मारून, गायी शोधणाऱ्यांसाठी उघड्या केल्या.
इन्द्रः स्वर्षा जनयन्नहानि जिगायोशिग्भिः पृतना अभिष्टिः । प्रारोचयन्मनवे केतुमह्नामविन्दज्ज्योतिर्बृहते रणाय
इंद्राने तेजाने दिवस निर्माण केले, आपल्या शस्त्रांनी शत्रूंच्या सैन्यांचा पराभव केला. त्याने मनूसाठी महान चिन्ह दाखवले आणि मोठ्या युद्धासाठी प्रकाश मिळवला.
इन्द्रस्तुजो बर्हणा आ विवेश नृवद्दधानो नर्या पुरूणि । अचेतयद्धिय इमा जरित्रे प्रेमं वर्णमतिरच्छुक्रमासाम्
इंद्र स्तुती आणि अर्पणांमध्ये सामील झाला, माणसांसाठी अनेक शौर्यकृत्ये घडवली. त्याने भक्ताच्या मनात हे विचार जागवले आणि त्यांना तेजस्वी, निर्मळ रूप दिले.
महो महानि पनयन्त्यस्येन्द्रस्य कर्म सुकृता पुरूणि । वृजनेन वृजिनान्सं पिपेष मायाभिर्दस्यूँरभिभूत्योजाः
महान इंद्राची कृत्ये कितीतरी आणि उज्ज्वल आहेत; त्याची कामे असंख्य आहेत. त्याने बलाने दुष्टांचा नाश केला आणि आपल्या सामर्थ्याने कपटी व शत्रूंवर विजय मिळवला.
युधेन्द्रो मह्ना वरिवश्चकार देवेभ्यः सत्पतिश्चर्षणिप्राः । विवस्वतः सदने अस्य तानि विप्रा उक्थेभिः कवयो गृणन्ति
युद्धात इंद्राने आपल्या सामर्थ्याने देवांसाठी मार्ग तयार केला, तो खरा स्वामी आणि लोकांचा रक्षक आहे. विवस्वानच्या घरात ऋषी त्याच्या त्या कृत्यांचे स्तोत्रांनी आणि गाण्यांनी गुणगान करतात.
सत्रासाहं वरेण्यं सहोदां ससवांसं स्वरपश्च देवीः । ससान यः पृथिवीं द्यामुतेमामिन्द्रं मदन्त्यनु धीरणासः
शूर, वंदनीय, सामर्थ्याचा सोबती, प्रकाशाचा अधिपती असा इंद्राने पृथ्वी आणि आकाश जिंकले; ज्ञानी आणि प्रेरीत लोक इंद्रात आनंद मानतात.
ससानात्याँ उत सूर्यं ससानेन्द्रः ससान पुरुभोजसं गाम् । हिरण्ययमुत भोगं ससान हत्वी दस्यून्प्रार्यं वर्णमावत्
त्याने पाणी आणि सूर्य जिंकले; इंद्राने आनंद देणाऱ्या गायी जिंकल्या. त्याने सोन्याचे धन मिळवले आणि शत्रूंचा नाश करून श्रेष्ठ रूप प्रकट केले.
इन्द्र ओषधीरसनोदहानि वनस्पतीँरसनोदन्तरिक्षम् । बिभेद वलं नुनुदे विवाचोऽथाभवद्दमिताभिक्रतूनाम्
इंद्राने औषधी, दिवस, वृक्ष आणि आकाश हलवले. त्याने अडथळा फोडून वाणी मुक्त केली; अशा प्रकारे तो गर्विष्ठांना आवरणारा झाला.
शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्
या स्पर्धेत आपण इंद्राला, दानशूर आणि श्रेष्ठ वीराला बोलावू या. तो मदतीसाठी ऐकणारा, युद्धात शत्रूंचा नाश करणारा आणि संपत्ती मिळवून देणारा असो.
तिष्ठा हरी रथ आ युज्यमाना याहि वायुर्न नियुतो नो अच्छ । पिबास्यन्धो अभिसृष्टो अस्मे इन्द्र स्वाहा ररिमा ते मदाय
रथाला जोडलेली घोडी तयार राहो, वाऱ्यासारखा ये आणि आम्हाला जवळ घे. इंद्रा, येथे अर्पण केलेला सोम प्या, 'स्वाहा' म्हणत, आमच्या आनंदासाठी.
उपाजिरा पुरुहूताय सप्ती हरी रथस्य धूर्ष्वा युनज्मि । द्रवद्यथा सम्भृतं विश्वतश्चिदुपेमं यज्ञमा वहात इन्द्रम्
मी या बहुस्तुत इंद्रासाठी वेगवान घोडी रथाला जोडतो; त्या सर्व बाजूंनी धावत येवोत आणि इंद्राला या यज्ञाकडे घेऊन येवोत.
उपो नयस्व वृषणा तपुष्पोतेमव त्वं वृषभ स्वधावः । ग्रसेतामश्वा वि मुचेह शोणा दिवेदिवे सदृशीरद्धि धानाः
तू बलवान आणि तेजस्वी घोड्यांना इथे घेऊन ये; तूच स्वयंपूर्ण आहेस. हे लाल घोडे येथे चरण आणि मोकळे राहो; दिवसागणिक त्यांची कृत्ये सारखीच असतात.
ब्रह्मणा ते ब्रह्मयुजा युनज्मि हरी सखाया सधमाद आशू । स्थिरं रथं सुखमिन्द्राधितिष्ठन्प्रजानन्विद्वाँ उप याहि सोमम्
प्रार्थनेने, मी तुझ्या प्रार्थनाप्रेरित घोड्यांना, जे मैत्रीचे आणि सहभोजनाचे आहेत, रथाला जोडतो. इंद्रा, स्थिर आणि सुखद रथावर बस, जाणता आणि ज्ञानी होऊन, सोमाकडे ये.
मा ते हरी वृषणा वीतपृष्ठा नि रीरमन्यजमानासो अन्ये । अत्यायाहि शश्वतो वयं तेऽरं सुतेभिः कृणवाम सोमैः
तुझे बलवान, रुंद पाठीचे घोडे इतर यजमानांनी थांबवू नयेत. तू लवकर ये; आम्ही नेहमी तुझ्या आनंदासाठी सोमरस अर्पण करीत राहू.
तवायं सोमस्त्वमेह्यर्वाङ्छश्वत्तमं सुमना अस्य पाहि । अस्मिन्यज्ञे बर्हिष्या निषद्या दधिष्वेमं जठर इन्दुमिन्द्र
हा सोम तुझ्यासाठी आहे; इंद्रा, जवळ ये, उत्तम जाणणारा आणि प्रसन्न मनाने, तो प्या. या यज्ञात, कुशावर बसून, हा सोमरस पोटात ठेव.
स्तीर्णं ते बर्हिः सुत इन्द्र सोमः कृता धाना अत्तवे ते हरिभ्याम् । तदोकसे पुरुशाकाय वृष्णे मरुत्वते तुभ्यं राता हवींषि
तुझ्यासाठी कुश विछवले आहे, इंद्रा; सोमरस तयार आहे. तुझ्या आणि तुझ्या घोड्यांसाठी अर्पण सज्ज आहे. हे बलशाली, अनेक रूप असलेले, मरुतांसह असलेल्या तुझ्यासाठी ही होमाहुती दिली जाते.
इमं नरः पर्वतास्तुभ्यमापः समिन्द्र गोभिर्मधुमन्तमक्रन् । तस्यागत्या सुमना ऋष्व पाहि प्रजानन्विद्वान्पथ्या अनु स्वाः
हे पुरुषांनो, पर्वतांजवळ पाणी तुमच्यासाठी आली आहेत; इंद्रासोबत, त्या गायींनी मधुर दूध तयार केले आहे. त्याच्या आगमनाने, हे उंचावलेले प्रभु, तू आमचे मनापासून रक्षण कर, जाणता आणि सुज्ञ, योग्य मार्गाने चालणारा.
याँ आभजो मरुत इन्द्र सोमे ये त्वामवर्धन्नभवन्गणस्ते । तेभिरेतं सजोषा वावशानोऽग्नेः पिब जिह्वया सोममिन्द्र
हे इंद्र, मरुत आणि सोम, ज्यांनी तुला बळ दिले, जे तुझे सोबती झाले — त्यांच्या सोबत, उत्सुकतेने, अग्नीच्या जिभेने हा सोम प्या, हे इंद्र.
इन्द्र पिब स्वधया चित्सुतस्याग्नेर्वा पाहि जिह्वया यजत्र । अध्वर्योर्वा प्रयतं शक्र हस्ताद्धोतुर्वा यज्ञं हविषो जुषस्व
हे इंद्र, आनंदाने हा दाबलेला सोम प्या, किंवा अग्नीच्या जिभेने प्या, हे पूज्य; किंवा यजमानाच्या हातून यज्ञ स्वीकार, किंवा होताराकडून यज्ञाची आहुती घे.
शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम्
या स्पर्धेत आपण उदार इंद्राला हाक मारूया, जो पुरुषांमध्ये सर्वात पुढे आहे बक्षीस मिळवण्यात; जो मदतीसाठी ऐकतो, युद्धात शत्रूंचा नाश करतो, आणि संपत्ती जिंकतो.
इमामू षु प्रभृतिं सातये धाः शश्वच्छश्वदूतिभिर्यादमानः । सुतेसुते वावृधे वर्धनेभिर्यः कर्मभिर्महद्भिः सुश्रुतो भूत्
हे यशासाठी हे अर्पण नेहमी, नेहमी पाठव, सतत दूतांच्या प्रयत्नाने; प्रत्येक सोमपानात तो वाढला, मोठ्या कर्मांनी त्याचे नाव प्रसिद्ध झाले.