वि मृळीकाय ते मनो रथीरश्वं न संदितम् । गीर्भिर्वरुण सीमहि
हे वरुणा, तुझं कृपाळू मन, जसं रथाला जुडलंय आणि घोड्यासारखं वेगवान आहे, ते आमच्याकडे येवो, म्हणजे आम्ही तुझ्या स्तुतीनं तुला गाठू शकू.
परा हि मे विमन्यवः पतन्ति वस्यइष्टये । वयो न वसतीरुप
माझा राग संपतो, सुखासाठी, जसं पक्षी आपल्या घरट्याकडे परततात.
कदा क्षत्रश्रियं नरमा वरुणं करामहे । मृळीकायोरुचक्षसम्
हे वरुणा, आम्ही तुझ्यासाठी, तुझ्या राजसत्तेची कीर्ती मिळवून देणारी सेवा कधी करू, तू कृपाळू आणि दूरदृष्टी असलेला आहेस.
तदित्समानमाशाते वेनन्ता न प्र युच्छतः । धृतव्रताय दाशुषे
ती मिळकत, जशी वाटून घेतलेली बक्षीस असते, ती व्रतस्थ आणि भक्त लोक शोधतात, जे कधीही मागे फिरत नाहीत.
वेदा यो वीनां पदमन्तरिक्षेण पतताम् । वेद नावः समुद्रियः
तो आकाशातून उडणाऱ्या पक्ष्यांचा मार्ग जाणतो; समुद्रावरून जाणाऱ्या नौका त्याला माहीत आहेत.
वेद मासो धृतव्रतो द्वादश प्रजावतः । वेदा य उपजायते
व्रतस्थ असलेला तो बारा संततीने भरलेले महिने जाणतो; काय जन्मते हेही त्याला माहीत आहे.
वेद वातस्य वर्तनिमुरोरृष्वस्य बृहतः । वेदा ये अध्यासते
तो वाऱ्याचा, विशाल आणि उंच असलेल्या मार्गाचा जाणकार आहे; वर राहणाऱ्यांनाही तो ओळखतो.
नि षसाद धृतव्रतो वरुणः पस्त्यास्वा । साम्राज्याय सुक्रतुः
व्रतस्थ वरुणाने उत्तम सल्ल्याने, राजसत्तेसाठी, घराघरात आपले स्थान घेतले आहे.
अतो विश्वान्यद्भुता चिकित्वाँ अभि पश्यति । कृतानि या च कर्त्वा
त्या ठिकाणाहून, ज्ञानी देव सर्व अद्भुत गोष्टी पाहतो, जे झाले आणि जे करायचं आहे तेही.
स नो विश्वाहा सुक्रतुरादित्यः सुपथा करत् । प्र ण आयूंषि तारिषत्
तो बुद्धिमान आदित्य दररोज आम्हाला चांगल्या मार्गावर नेवो; आमचं आयुष्य सुखरूप पार करावं.
बिभ्रद्द्रापिं हिरण्ययं वरुणो वस्त निर्णिजम् । परि स्पशो नि षेदिरे
वरुणाने सोन्याचा वस्त्र परिधान केला आहे; त्याची तेजस्वी वस्त्रे अंगावर आहेत; त्याचे गुप्तचर सर्वत्र आहेत.
न यं दिप्सन्ति दिप्सवो न द्रुह्वाणो जनानाम् । न देवमभिमातयः
कोणताही शत्रू, फसवणूक करणारा माणूस किंवा विरोध करणारी शक्ती या देवावर विजय मिळवू शकत नाही.
उत यो मानुषेष्वा यशश्चक्रे असाम्या । अस्माकमुदरेष्वा
जो माणसांत अद्वितीय कीर्ती मिळवतो, ती कीर्ती आमच्यातही असू दे.
परा मे यन्ति धीतयो गावो न गव्यूतीरनु । इच्छन्तीरुरुचक्षसम्
माझ्या भावना, जशा गायी आपल्या कुरणाच्या मागे जातात, तशाच दूरदृष्टी असलेल्या देवाच्या शोधात निघतात.
सं नु वोचावहै पुनर्यतो मे मध्वाभृतम् । होतेव क्षदसे प्रियम्
चला, पुन्हा एकदा बोलूया, जिथून माझ्या मधुर शब्दांचा उगम होतो, जसा पुरोहित प्रिय व्यक्तीला बोलतो.
दर्शं नु विश्वदर्शतं दर्शं रथमधि क्षमि । एता जुषत मे गिरः
मला सर्वज्ञानी देव दिसू दे, त्याला त्याच्या रथावर उभा पाहू दे; माझ्या या स्तुती स्वीकार.
इमं मे वरुण श्रुधी हवमद्या च मृळय । त्वामवस्युरा चके
हे वरुणा, माझं हे आर्जव ऐक आणि आज कृपा कर; मदतीसाठी मी तुझ्याकडे आलो आहे.
त्वं विश्वस्य मेधिर दिवश्च ग्मश्च राजसि । स यामनि प्रति श्रुधि
हे ज्ञानी, तू आकाश आणि पृथ्वी यांच्यावर राज्य करतोस; या आमच्या प्रवासात आमचं ऐक.
उदुत्तमं मुमुग्धि नो वि पाशं मध्यमं चृत । अवाधमानि जीवसे
हे चृता, आमच्यावरचं सगळ्यात मोठं बंधन तू सोडव, मधलंही दूर कर, पण सर्वात लहान बंधन आमच्या जगण्यासाठी राहू दे.
वसिष्वा हि मियेध्य वस्त्राण्यूर्जां पते । सेमं नो अध्वरं यज
हे ऊर्जेचे स्वामी, तुझ्यासाठी वस्त्रे तयार केली आहेत; आमच्या या यज्ञाला तू स्वीकार.
नि नो होता वरेण्यः सदा यविष्ठ मन्मभिः । अग्ने दिवित्मता वचः
सदैव तरुण आणि योग्य होतार आमच्यासाठी आमच्या स्तुतींनी बसो; हे अग्ने, दिव्य वाणीने.
आ हि ष्मा सूनवे पितापिर्यजत्यापये । सखा सख्ये वरेण्यः
खरंच, वडील आपल्या मुलासाठी, त्याच्या रक्षणासाठी यज्ञ करतात; मित्रही मैत्रीसाठी योग्य असतो.
आ नो बर्ही रिशादसो वरुणो मित्रो अर्यमा । सीदन्तु मनुषो यथा
वरुण, मित्र आणि अर्यमान, हे धर्मशीलांनो, आमच्या यज्ञकुशावर माणसांसारखे बसा.
पूर्व्य होतरस्य नो मन्दस्व सख्यस्य च । इमा उ षु श्रुधी गिरः
आमच्या प्राचीन होतारात आणि मैत्रीत आनंद मान; आता या आमच्या स्तुती ऐक.
यच्चिद्धि शश्वता तना देवंदेवं यजामहे । त्वे इद्धूयते हविः
आपण नेहमीच्या संततीसह प्रत्येक देवतेची पूजा करतो; तुझ्यातच हव्य प्रज्वलित होते.
प्रियो नो अस्तु विश्पतिर्होता मन्द्रो वरेण्यः । प्रियाः स्वग्नयो वयम्
लोकांचा स्वामी, आनंददायक आणि योग्य होतार आम्हाला प्रिय असो; आम्ही आमच्या अग्नीला प्रिय आहोत.
स्वग्नयो हि वार्यं देवासो दधिरे च नः । स्वग्नयो मनामहे
आमच्या अग्नीला देवांनी उत्तम बक्षीस दिले आहे; आम्ही आमच्या अग्नीचे सन्मान करतो.
अथा न उभयेषाममृत मर्त्यानाम् । मिथः सन्तु प्रशस्तयः
मग, अमर आणि मर्त्य या दोघांमध्ये, परस्पर स्तुती असू देत.
विश्वेभिरग्ने अग्निभिरिमं यज्ञमिदं वचः । चनो धाः सहसो यहो
सर्व अग्नी आणि सर्व देवांसह, हे अग्ने, हा यज्ञ आणि हे वचन अर्पण कर; आम्हाला सामर्थ्य आणि कीर्ती दे.
अश्वं न त्वा वारवन्तं वन्दध्या अग्निं नमोभिः । सम्राजन्तमध्वराणाम्
शक्तिशाली घोड्यासारखा, आम्ही तुझी, हे अग्ने, नम्रतेने स्तुती करतो; यज्ञांचा राजा म्हणून.