पृथुपाजा अमर्त्यो घृतनिर्णिक्स्वाहुतः । अग्निर्यज्ञस्य हव्यवाट्
पसरलेल्या पावलांचा अमर अग्नी, तुपाने शुद्ध झालेला, आहुतींनी बोलावला जातो; तो यज्ञातील हव्य वाहणारा आहे.
तं सबाधो यतस्रुच इत्था धिया यज्ञवन्तः । आ चक्रुरग्निमूतये
एकत्र प्रयत्न करणारे, योग्य साधनांनी आणि भक्तीने, अग्नीची स्थापना पूजेसाठी करतात.
होता देवो अमर्त्यः पुरस्तादेति मायया । विदथानि प्रचोदयन्
अमर देव, पुरोहित, कौशल्याने पुढे जातो आणि विधी चालवतो.
वाजी वाजेषु धीयतेऽध्वरेषु प्र णीयते । विप्रो यज्ञस्य साधनः
बलवानांमध्ये तो सन्मानित होतो, यज्ञात पुढे नेला जातो; ऋषी यज्ञाचा साधक आहे.
धिया चक्रे वरेण्यो भूतानां गर्भमा दधे । दक्षस्य पितरं तना
विचाराने त्याने श्रेष्ठ निर्मिती केली, सर्व प्राण्यांचे बीज ठेवले, कौशल्याचा आणि संततीचा पिता झाला.
नि त्वा दधे वरेण्यं दक्षस्येळा सहस्कृत । अग्ने सुदीतिमुशिजम्
मी तुला, हे श्रेष्ठ, कौशल्याने, प्रार्थना आणि सामर्थ्याने स्थापन केले; हे अग्नी, तेजस्वी, मार्ग उघडणारा आहेस.
अग्निं यन्तुरमप्तुरमृतस्य योगे वनुषः । विप्रा वाजैः समिन्धते
ज्ञानी लोक अग्नीला, मार्गदर्शक आणि मदतनीस, अमरत्वाच्या संगतीत, बळ आणि आहुतींनी प्रज्वलित करतात.
ऊर्जो नपातमध्वरे दीदिवांसमुप द्यवि । अग्निमीळे कविक्रतुम्
मी अग्नीचे, ऊर्जेचा पुत्र, यज्ञात तेजस्वी, वेदीवर, ऋषीच्या बुद्धीचा, स्तुती करतो.
ईळेन्यो नमस्यस्तिरस्तमांसि दर्शतः । समग्निरिध्यते वृषा
तो स्तुती करण्यास आणि नमवण्यास योग्य आहे, अंधार दूर करणारा, दिसणारा; अग्नी, बलवान, एकत्र प्रज्वलित होतो.
वृषो अग्निः समिध्यतेऽश्वो न देववाहनः । तं हविष्मन्त ईळते
बलवान अग्नी प्रज्वलित होतो, जणू देवांना वाहून नेणारा घोडा; आहुती देणारे त्याची स्तुती करतात.
वृषणं त्वा वयं वृषन्वृषणः समिधीमहि । अग्ने दीद्यतं बृहत्
आम्ही, बलवान, तुला, हे बलशाली अग्नी, बलवानांसह प्रज्वलित करतो; तू मोठ्या तेजाने उजळ.
अग्ने जुषस्व नो हविः पुरोळाशं जातवेदः । प्रातःसावे धियावसो
हे अग्नी, आमची आहुती, पुरोळाश, स्वीकार; हे जातवेद, सकाळच्या वेळी, प्रार्थनेसह, हे ज्ञानी, कृपा कर.
पुरोळा अग्ने पचतस्तुभ्यं वा घा परिष्कृतः । तं जुषस्व यविष्ठ्य
अग्ने, तुझ्यासाठी शिजवलेला आणि तयार केलेला पुरोडाश आहे; सर्वात लहान असलेल्या अग्ने, तो प्रेमाने स्वीकार.
अग्ने वीहि पुरोळाशमाहुतं तिरोअह्न्यम् । सहसः सूनुरस्यध्वरे हितः
अग्ने, दिवसभर लपवलेला आणि तुला अर्पण केलेला पुरोडाश घे; बलशाली पुत्रा, यज्ञात ठेवलेला आहे.
माध्यंदिने सवने जातवेदः पुरोळाशमिह कवे जुषस्व । अग्ने यह्वस्य तव भागधेयं न प्र मिनन्ति विदथेषु धीराः
मध्यान्हाच्या सोमयागात, सर्व जन्म जाणणाऱ्या कवी अग्ने, इथे हा पुरोडाश स्वीकार; अग्ने, सभा-मंडळात तुझा हिस्सा शहाणे लोक कधीच कमी करत नाहीत.
अग्ने तृतीये सवने हि कानिषः पुरोळाशं सहसः सूनवाहुतम् । अथा देवेष्वध्वरं विपन्यया धा रत्नवन्तममृतेषु जागृविम्
अग्ने, तिसऱ्या सोमयागात, तुलाच बलशाली पुत्रासाठी अर्पण केलेला पुरोडाश बोलावतात; मग, विवेकाने, अमर देवांमध्ये हा मौल्यवान यज्ञ जागृत ठेव.
अग्ने वृधान आहुतिं पुरोळाशं जातवेदः । जुषस्व तिरोअह्न्यम्
सतत वाढणाऱ्या अग्ने, सर्व जन्म जाणणाऱ्या, दिवसभर लपवलेला हा पुरोडाश स्वीकार.
अस्तीदमधिमन्थनमस्ति प्रजननं कृतम् । एतां विश्पत्नीमा भराग्निं मन्थाम पूर्वथा
हे घर्षणकाष्ठ तयार आहे, सृजनाचं कार्य पूर्ण झालं आहे; ही गृहस्वामिनी समोर आणा, आपण पूर्वीप्रमाणे अग्नीला घासूया.
अरण्योर्निहितो जातवेदा गर्भ इव सुधितो गर्भिणीषु । दिवेदिव ईड्यो जागृवद्भिर्हविष्मद्भिर्मनुष्येभिरग्निः
दोन काष्ठांमध्ये ठेवलेला, सर्व जन्म जाणणारा अग्नी, जसा गर्भवती स्त्रियांमध्ये जपलेला गर्भ असतो, तसा; दररोज जागृत आणि अर्पण करणाऱ्या माणसांनी अग्नीचे स्तवन करावे.
उत्तानायामव भरा चिकित्वान्सद्यः प्रवीता वृषणं जजान । अरुषस्तूपो रुशदस्य पाज इळायास्पुत्रो वयुनेऽजनिष्ट
समजून उमजून, सरळ ठेवलेल्याला समोर आणा; क्षणात, बलशाली अग्नी जन्म घेतो; लालसर स्तंभ, तेजस्वी बळ, इळेचा पुत्र मार्गावर प्रकट होतो.
इळायास्त्वा पदे वयं नाभा पृथिव्या अधि । जातवेदो नि धीमह्यग्ने हव्याय वोळ्हवे
इळेच्या स्थानावर, पृथ्वीच्या नाभीवर, सर्व जन्म जाणणाऱ्या अग्ने, तुला आम्ही इथे ठेवतो, अर्पणासाठी, पुरोडाशासाठी.
मन्थता नरः कविमद्वयन्तं प्रचेतसममृतं सुप्रतीकम् । यज्ञस्य केतुं प्रथमं पुरस्तादग्निं नरो जनयता सुशेवम्
पुरुषांनी त्या सर्वज्ञ, अमर, सुंदर अग्नीला घासून प्रकट करावा; तुम्ही पुरुषांनी यज्ञाचा चिन्ह, प्रथम आणि कल्याणकारी अग्नी समोर आणावा.
यदी मन्थन्ति बाहुभिर्वि रोचतेऽश्वो न वाज्यरुषो वनेष्वा । चित्रो न यामन्नश्विनोरनिवृतः परि वृणक्त्यश्मनस्तृणा दहन्
जेव्हा ते आपले हात वापरून त्याला घासतात, तेव्हा तो जंगलात वेगवान, लाल घोड्यासारखा चमकतो; अश्विनांच्या मुक्त मार्गासारखा, तो दगडातून गवताला वेढून जाळतो.
जातो अग्नी रोचते चेकितानो वाजी विप्रः कविशस्तः सुदानुः । यं देवास ईड्यं विश्वविदं हव्यवाहमदधुरध्वरेषु
जन्मलेला अग्नी तेजाने चमकतो, समजूतदार, बलवान, ऋषीप्रिय, उदार; देवांनी यज्ञात स्तुतीस पात्र, सर्वज्ञ, अर्पण वाहणारा म्हणून त्याला ठेवले आहे.
सीद होतः स्व उ लोके चिकित्वान्सादया यज्ञं सुकृतस्य योनौ । देवावीर्देवान्हविषा यजास्यग्ने बृहद्यजमाने वयो धाः
होता, आपल्या जागी बस, समजूतदार; यज्ञाला शुभ स्थानावर बसव; देवस्वरूपा, अर्पणाने देवांची पूजा कर, अग्ने, मोठ्या यजमानाला बळ दे.
कृणोत धूमं वृषणं सखायोऽस्रेधन्त इतन वाजमच्छ । अयमग्निः पृतनाषाट् सुवीरो येन देवासो असहन्त दस्यून्
मित्रांनो, धूर मजबूत करा, थांबू नका, विजयासाठी प्रयत्न करा; हा अग्नी, शत्रूंचा नाश करणारा, बलवान, ज्याच्यामुळे देवांनी दस्यूंना हरवले.
अयं ते योनिरृत्वियो यतो जातो अरोचथाः । तं जानन्नग्न आ सीदाथा नो वर्धया गिरः
हे ऋत्विजा, हे तुझे स्थान आहे, जिथून तू जन्मलास आणि प्रकाशमान झालास; ते जाणून, अग्ने, इथे बस आणि आमच्या स्तुती वाढव.
तनूनपादुच्यते गर्भ आसुरो नराशंसो भवति यद्विजायते । मातरिश्वा यदमिमीत मातरि वातस्य सर्गो अभवत्सरीमणि
त्याला देहाचा रक्षक, दैवी गर्भ म्हणतात; तो जन्मला की, तो पुरुषांचा आशय होतो; मातरिश्वानाने त्याला मोजले, तेव्हा वाऱ्याचा प्रवाह आईच्या पोटी प्रकट झाला.
सुनिर्मथा निर्मथितः सुनिधा निहितः कविः । अग्ने स्वध्वरा कृणु देवान्देवयते यज
सुयोग्य घासून, नीट ठेवलेला, हा कवी अग्नी; योग्य यज्ञ कर, अग्ने, भक्तासाठी देवांची पूजा कर.
अजीजनन्नमृतं मर्त्यासोऽस्रेमाणं तरणिं वीळुजम्भम् । दश स्वसारो अग्रुवः समीचीः पुमांसं जातमभि सं रभन्ते
मरणधर्म्यांनी अमर, थकवा न येणारा, वेगवान, लपलेले जबडे असलेला अग्नी उत्पन्न केला; दहा बहिणी एकत्र येऊन, जन्मलेल्या तेजस्वी पुरुषाला वेढतात.