विश्वे देवास आ गत शृणुता म इमं हवम् । एदं बर्हिर्नि षीदत
सर्व देवांनो इथे या, माझं हे आवाहन ऐका. या पवित्र कुशावर बसा.
तीव्रो वो मधुमाँ अयं शुनहोत्रेषु मत्सरः । एतं पिबत काम्यम्
शुनहोत्राच्या विधींमध्ये तुमच्यासाठी हा गोड, मधुर आणि बलवान पेय तयार केलं आहे. हे मनापासून हवं असलेलं पेय प्या.
इन्द्रज्येष्ठा मरुद्गणा देवासः पूषरातयः । विश्वे मम श्रुता हवम्
इंद्र आणि मरुत यांच्या पुढाकाराने, पूषा दयाळू देव म्हणून, सर्व देवांनो, माझं आवाहन ऐका.
अम्बितमे नदीतमे देवितमे सरस्वति । अप्रशस्ता इव स्मसि प्रशस्तिमम्ब नस्कृधि
सर्वात मायाळू, सर्वात पवित्र नदी, सर्वात दैवी सरस्वती, आम्ही जणू काही कोणी कौतुक केलं नाही असं वाटतं; आई, आम्हाला कीर्ती मिळवून दे.
त्वे विश्वा सरस्वति श्रितायूंषि देव्याम् । शुनहोत्रेषु मत्स्व प्रजां देवि दिदिड्ढि नः
सरस्वती, तुझ्यातच सर्व जीवांचं आयुष्य आहे, हे देवी; शुनहोत्राच्या विधींमध्ये आनंद मान आणि आम्हाला संतती दे, हे देवी.
इमा ब्रह्म सरस्वति जुषस्व वाजिनीवति । या ते मन्म गृत्समदा ऋतावरि प्रिया देवेषु जुह्वति
हे सरस्वती, घोड्यांनी समृद्ध अशा यज्ञात आमच्या या प्रार्थना स्वीकार. गृत्समदांनी जे सत्याला धरून देवांसाठी प्रेमाने अर्पण केलं आहे, तेही स्वीकार.
प्रेतां यज्ञस्य शम्भुवा युवामिदा वृणीमहे । अग्निं च हव्यवाहनम्
यज्ञासाठी तुझी आणि अग्नीची, जो हविर्दान पोहोचवतो, आम्ही निवड करतो, कारण तुम्ही दोघंही तरुण आणि मंगलदायक आहात.
द्यावा नः पृथिवी इमं सिध्रमद्य दिविस्पृशम् । यज्ञं देवेषु यच्छताम्
आकाश आणि पृथ्वी आज हे यज्ञ लवकर देवांपर्यंत पोहोचवो, जे आकाशाला स्पर्श करेल.
आ वामुपस्थमद्रुहा देवाः सीदन्तु यज्ञियाः । इहाद्य सोमपीतये
द्रुहा, तुझ्या वेदीवर सर्व पूज्य देव आज येथे येऊन बसोत, आणि सोमपानासाठी तयार राहोत.
कनिक्रदज्जनुषं प्रब्रुवाण इयर्ति वाचमरितेव नावम् । सुमङ्गलश्च शकुने भवासि मा त्वा का चिदभिभा विश्व्या विदत्
कडकडणाऱ्या आवाजाने आपला जन्म जाहीर करणारा, पाण्यावर बोटीप्रमाणे आपली वाणी उचलतो; शुभ शकुनी, तू मंगलमय हो, आणि कुणीही तुला हरवू नये.
मा त्वा श्येन उद्वधीन्मा सुपर्णो मा त्वा विददिषुमान्वीरो अस्ता । पित्र्यामनु प्रदिशं कनिक्रदत्सुमङ्गलो भद्रवादी वदेह
ना गरुड तुला मारो, ना मोठ्या पंखाचा पक्षी, ना धनुर्धारी तुला सापडो; पूर्वजांच्या मार्गावर चालत, कडकडणाऱ्या आवाजाने, शुभ बोल, कल्याणाची वाणी बोल.
अव क्रन्द दक्षिणतो गृहाणां सुमङ्गलो भद्रवादी शकुन्ते । मा न स्तेन ईशत माघशंसो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः
घराच्या उजव्या बाजूने बोल, शुभ शकुनी, कल्याणाची वाणी बोल; चोर किंवा द्वेष करणारा आपल्यावर राज्य करू नये; आपण सभेत मोठ्या आवाजात, वीरपुत्रांसह बोलू.
प्रदक्षिणिदभि गृणन्ति कारवो वयो वदन्त ऋतुथा शकुन्तयः । उभे वाचौ वदति सामगा इव गायत्रं च त्रैष्टुभं चानु राजति
उजव्या बाजूने फिरणारे गायक स्तुती करतात, पक्षी योग्य वेळी बोलतात; ते दोन्ही प्रकारची वाणी बोलतात, सामगायकांसारखे, गायत्री आणि त्रिष्टुप छंदानुसार ते चालतात.
उद्गातेव शकुने साम गायसि ब्रह्मपुत्र इव सवनेषु शंससि । वृषेव वाजी शिशुमतीरपीत्या सर्वतो नः शकुने भद्रमा वद विश्वतो नः शकुने पुण्यमा वद
गायकासारखा, हे शकुनी, तू साम गातोस; ब्राह्मणपुत्रासारखा, यज्ञात स्तुती करतोस; वाजिरासारखा, पिल्लात आनंद मानतोस; सर्व बाजूंनी, हे शकुनी, आमच्यासाठी शुभ बोल, सर्व बाजूंनी, आमच्यासाठी पुण्य बोल.
आवदँस्त्वं शकुने भद्रमा वद तूष्णीमासीनः सुमतिं चिकिद्धि नः । यदुत्पतन्वदसि कर्करिर्यथा बृहद्वदेम विदथे सुवीराः
बोल, हे शकुनी, आमच्यासाठी शुभ बोल; शांतपणे बसून आम्हाला कृपा दे; जेव्हा तू उडतोस आणि कडकडीत आवाजात बोलतोस, तेव्हा आम्ही सभेत मोठ्या आवाजात, वीरपुत्रांसह बोलू.
सोमस्य मा तवसं वक्ष्यग्ने वह्निं चकर्थ विदथे यजध्यै । देवाँ अच्छा दीद्यद्युञ्जे अद्रिं शमाये अग्ने तन्वं जुषस्व
अग्ने, सोमाच्या पूजेसाठी तू स्वतःला तेजस्वी अग्नी केलंस; उजळत, तू देवांना दगडाजवळ नेतोस, शांततेसाठी; अग्ने, आमचं अर्पण स्वीकार.
प्राञ्चं यज्ञं चकृम वर्धतां गीः समिद्भिरग्निं नमसा दुवस्यन् । दिवः शशासुर्विदथा कवीनां गृत्साय चित्तवसे गातुमीषुः
आम्ही यज्ञ पुढे करून तयार केला आहे; गाणं वाढू दे; समिधांनी आणि नम्रतेने अग्नीची पूजा करतो; आकाशातून ज्ञानी लोकांनी आज्ञा दिली, गृत्समदांच्या भक्तीसाठी मार्ग शोधत.
मयो दधे मेधिरः पूतदक्षो दिवः सुबन्धुर्जनुषा पृथिव्याः । अविन्दन्नु दर्शतमप्स्वन्तर्देवासो अग्निमपसि स्वसॄणाम्
ज्ञानी, शुद्ध मनाचा, आकाशाचा मित्र, त्याने पृथ्वीवर आनंद निर्माण केला; देवांनी पाण्यात लपलेला तेजस्वी अग्नी, आपल्या बहिणींमध्ये शोधला.
अवर्धयन्सुभगं सप्त यह्वीः श्वेतं जज्ञानमरुषं महित्वा । शिशुं न जातमभ्यारुरश्वा देवासो अग्निं जनिमन्वपुष्यन्
देवतांनी सात वेगवान नद्या वाढवल्या, तेजस्वी, कोमल, मोठ्या सामर्थ्याने जन्मलेल्या त्या अग्नीला, जणू नवजात बाळासारखा, त्यांनी आपल्या कुशीत घेतले आणि त्याच्या उत्पत्तीचे पालनपोषण केले.
शुक्रेभिरङ्गै रज आततन्वान्क्रतुं पुनानः कविभिः पवित्रैः । शोचिर्वसानः पर्यायुरपां श्रियो मिमीते बृहतीरनूनाः
तेजस्वी अंगांनी, आकाश विस्तारत, कवींनी शुद्ध केलेल्या आहुतींनी बुद्धी शुद्ध करत, तेज धारण करून, तो पाण्याभोवती फिरला आणि मोठ्या, कधीही न संपणाऱ्या संपत्तीचे मोजमाप केले.
वव्राजा सीमनदतीरदब्धा दिवो यह्वीरवसाना अनग्नाः । सना अत्र युवतयः सयोनीरेकं गर्भं दधिरे सप्त वाणीः
त्याने सीमारेषा ओलांडल्या, थकवा न येता, अडथळा न येता, स्वर्गातील तेजस्वी, अग्निहीन तरुणींनी, येथे, त्या जुन्या कन्यांनी, एकाच गर्भात सात स्वर ठेवले.
स्तीर्णा अस्य संहतो विश्वरूपा घृतस्य योनौ स्रवथे मधूनाम् । अस्थुरत्र धेनवः पिन्वमाना मही दस्मस्य मातरा समीची
त्याच्यासाठी सर्व प्रकारच्या, एकत्र आलेल्या, तुपाच्या गर्भात मधाचे प्रवाह वाहू लागले; येथे, पोसणाऱ्या गायी उभ्या राहिल्या, त्या महान आणि अद्भुताच्या एकरूप मातांनी एकत्र येऊन त्याला पोसले.
बभ्राणः सूनो सहसो व्यद्यौद्दधानः शुक्रा रभसा वपूंषि । श्चोतन्ति धारा मधुनो घृतस्य वृषा यत्र वावृधे काव्येन
कपिला, सामर्थ्याचा पुत्र, तेजाने झळकला, उज्ज्वल आणि बलवान रूपे धारण करून; जिथे तो वृषभ ज्ञानाने वाढला, तिथे मध आणि तुपाचे प्रवाह वाहू लागले.
पितुश्चिदूधर्जनुषा विवेद व्यस्य धारा असृजद्वि धेनाः । गुहा चरन्तं सखिभिः शिवेभिर्दिवो यह्वीभिर्न गुहा बभूव
त्याने जन्मतःच वडिलांच्या स्तनाचा शोध लावला, दोन गायींच्या प्रवाहांना मुक्त केले; शुभ आणि मित्रांसोबत, स्वर्गातील तरुणींना सोबत घेऊन, गुप्तपणे फिरला, पण तो कधीही लपला नाही.
पितुश्च गर्भं जनितुश्च बभ्रे पूर्वीरेको अधयत्पीप्यानाः । वृष्णे सपत्नी शुचये सबन्धू उभे अस्मै मनुष्ये नि पाहि
त्याने वडिलांचा आणि सृष्टीकर्त्याचा गर्भ धारण केला, एकच जुना त्याने प्यायला आणि तृप्त झाला; बलवानासाठी, त्याची पत्नी, शुद्ध आणि नातेवाईकांसह, दोघांचे रक्षण कर, हे मानव.
उरौ महाँ अनिबाधे ववर्धापो अग्निं यशसः सं हि पूर्वीः । ऋतस्य योनावशयद्दमूना जामीनामग्निरपसि स्वसॄणाम्
विशाल, महान आणि अडथळा नसलेल्या जागेत, पाण्यांनी अग्नीचे पोषण केले आणि त्याला कीर्ती मिळवून दिली; सत्याच्या गर्भात तो अद्भुत विश्रांती घेतो, अग्नी बहिणींमध्ये, मातांचा पुत्र म्हणून आहे.
अक्रो न बभ्रिः समिथे महीनां दिदृक्षेयः सूनवे भाऋजीकः । उदुस्रिया जनिता यो जजानापां गर्भो नृतमो यह्वो अग्निः
बळकट वृषभासारखा, महानांच्या सभेत, तेजाने झळकणारा, पुत्रासाठी दिसावा म्हणून उत्सुक; जो जन्मला, सर्जनहार, पाण्याचा गर्भ, सर्वात चपळ आणि तरुण अग्नी.
अपां गर्भं दर्शतमोषधीनां वना जजान सुभगा विरूपम् । देवासश्चिन्मनसा सं हि जग्मुः पनिष्ठं जातं तवसं दुवस्यन्
पाण्याचा गर्भ, औषधींमध्ये सर्वाधिक प्रकट, वनांनी निर्माण केलेला, भाग्यशाली आणि अनेक रूपांचा; देवांनीही मनाने एकत्र येऊन, त्या सामर्थ्यशाली नवजाताचे पूजन केले.
बृहन्त इद्भानवो भाऋजीकमग्निं सचन्त विद्युतो न शुक्राः । गुहेव वृद्धं सदसि स्वे अन्तरपार ऊर्वे अमृतं दुहानाः
महान तेजस्वी देवता, वीजेसारख्या उज्ज्वल अग्नीच्या सोबत होत्या; जणू गुप्तपणे वाढवलेले, स्वतःच्या जागेत, दूरच्या गर्भात, त्यांनी अमृताचे दूध काढले.
ईळे च त्वा यजमानो हविर्भिरीळे सखित्वं सुमतिं निकामः । देवैरवो मिमीहि सं जरित्रे रक्षा च नो दम्येभिरनीकैः
यजमान तुझी आहुतींनी स्तुती करतो, मैत्री आणि कृपा मागतो; देवांसह पूजन करणाऱ्याला मदत दे आणि उत्तम सेनेने आमचे रक्षण कर.