हस्काराद्विद्युतस्पर्यतो जाता अवन्तु नः । मरुतो मृळयन्तु नः
विजेच्या चमक आणि गडगडाटातून जन्मलेले मरुत आमचे रक्षण करो; त्यांनी आम्हावर कृपा करावी.
आ पूषञ्चित्रबर्हिषमाघृणे धरुणं दिवः । आजा नष्टं यथा पशुम्
हे पूषण, तेजस्वी, हरवलेला जसा गुराखी हरवलेला पशू परत आणतो, तसा त्याला आकाशातील सुंदर आसनावर आण.
पूषा राजानमाघृणिरपगूळ्हं गुहा हितम् । अविन्दच्चित्रबर्हिषम्
तेजस्वी पूषणाने, लपवून ठेवलेला राजा शोधून, त्याला सुंदर आसनावर आणले.
उतो स मह्यमिन्दुभिः षड्युक्ताँ अनुसेषिधत् । गोभिर्यवं न चर्कृषत्
तो सोमरसाच्या थेंबांसह माझ्यासाठी सहा जोडी जनावरांना मार्गदर्शन करतो; गायींनी जणू ज्वारी उगाळली जाते.
अम्बयो यन्त्यध्वभिर्जामयो अध्वरीयताम् । पृञ्चतीर्मधुना पयः
पाणी त्यांच्या मार्गाने वाहतात, त्या बहिणी यज्ञासाठी येतात; त्या मधुर दूध ओततात.
अमूर्या उप सूर्ये याभिर्वा सूर्यः सह । ता नो हिन्वन्त्वध्वरम्
ज्यांच्या सहाय्याने सूर्य उगवतो किंवा ज्यांच्यासह सूर्य असतो, त्या आमच्या यज्ञास मदत करो.
अपो देवीरुप ह्वये यत्र गावः पिबन्ति नः । सिन्धुभ्यः कर्त्वं हविः
जिथे आमच्या गायी पाणी पितात, त्या पवित्र नद्यांना मी बोलावतो; अर्पण नद्यांसाठी आहे.
अप्स्वन्तरमृतमप्सु भेषजमपामुत प्रशस्तये । देवा भवत वाजिनः
पाण्यात अमृत आहे, औषध आहे, आणि पाण्यातच कल्याण आहे; हे देवांनो, तुम्ही विजयी व्हा.
अप्सु मे सोमो अब्रवीदन्तर्विश्वानि भेषजा । अग्निं च विश्वशम्भुवमापश्च विश्वभेषजीः
पाण्यात सोमाने मला सांगितले—पाण्यात सर्व औषधे आहेत; अग्नी सर्व शुभ देणारा, आणि पाणी सर्व उपचार करणारे आहेत.
आपः पृणीत भेषजं वरूथं तन्वे मम । ज्योक्च सूर्यं दृशे
हे पाण्यांनो, मला औषध, माझ्या शरीरासाठी संरक्षण द्या, आणि मी दीर्घकाळ सूर्य पाहू दे.
इदमापः प्र वहत यत्किं च दुरितं मयि । यद्वाहमभिदुद्रोह यद्वा शेप उतानृतम्
हे पाण्यांनो, माझ्यातील जे काही वाईट आहे ते वाहून घ्या—मी काही चुकीचे केले असेल, शाप दिला असेल, किंवा असत्य बोललो असेन.
आपो अद्यान्वचारिषं रसेन समगस्महि । पयस्वानग्न आ गहि तं मा सं सृज वर्चसा
हे पाण्यांनो, आज मी तुमच्याकडे आलो आहे; तुमच्या सारात आम्ही मिसळलो आहोत. दूधाने परिपूर्ण अग्नी, येथे ये; तो माझे तेज हिरावू नये.
सं माग्ने वर्चसा सृज सं प्रजया समायुषा । विद्युर्मे अस्य देवा इन्द्रो विद्यात्सह ऋषिभिः
अग्ने, मला तेज, संतती आणि दीर्घायुष्य एकत्र मिळू दे. हे सर्व देव आणि इंद्र, ऋषींसह, माझ्यासाठी जाणो.
कस्य नूनं कतमस्यामृतानां मनामहे चारु देवस्य नाम । को नो मह्या अदितये पुनर्दात्पितरं च दृशेयं मातरं च
आपण कोणत्या अमरांचा, कोणत्या देवाचा सुंदर नाव आठवतो? कोण आपल्याला अदितीकडे परत नेईल, जेणेकरून मी पुन्हा माझ्या वडिलांना आणि आईला पाहू शकेन?
अग्नेर्वयं प्रथमस्यामृतानां मनामहे चारु देवस्य नाम । स नो मह्या अदितये पुनर्दात्पितरं च दृशेयं मातरं च
आपण अमरांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या अग्नीचे सुंदर नाव आठवतो. तोच आपल्याला अदितीकडे परत नेवो, जेणेकरून मी पुन्हा माझ्या वडिलांना आणि आईला पाहू शकेन.
अभि त्वा देव सवितरीशानं वार्याणाम् । सदावन्भागमीमहे
हे सविता देव, सर्व संपत्तीचे स्वामी, आम्ही नेहमीच तुझ्याकडे आपला हिस्सा मागतो.
यश्चिद्धि त इत्था भगः शशमानः पुरा निदः । अद्वेषो हस्तयोर्दधे
जो खरोखरच भाग्यवान आहे, आनंदी आहे, त्याने पूर्वीच आपल्या हातात समतेचे बीज ठेवले आहे.
भगभक्तस्य ते वयमुदशेम तवावसा । मूर्धानं राय आरभे
हे भग, तुझ्या कृपेने आम्ही तुझ्या भक्तीने उन्नती साधतो आणि संपत्तीच्या शिखराला स्पर्श करतो.
नहि ते क्षत्रं न सहो न मन्युं वयश्चनामी पतयन्त आपुः । नेमा आपो अनिमिषं चरन्तीर्न ये वातस्य प्रमिनन्त्यभ्वम्
हे नमि, तुझं सामर्थ्य, तुझी सत्ता, तुझा वेग वा तुझा राग, हे काहीही उडणाऱ्यांनी गाठलेलं नाही. या पाण्यांना डोळा न हलवता प्रवास करता येतो, आणि जे वाऱ्याच्या खोल गाभ्याचा मागोवा घेतात, तेही तुझ्या मर्यादेला पोहोचत नाहीत.
अबुध्ने राजा वरुणो वनस्योर्ध्वं स्तूपं ददते पूतदक्षः । नीचीना स्थुरुपरि बुध्न एषामस्मे अन्तर्निहिताः केतवः स्युः
राजा वरुण, शुद्ध बुद्धीचा, त्याने जंगलात उंच खांब उभा केला आहे. त्याची मुळे खाली, शिखर वर आहे—आपल्या आत काही चिन्हे लपलेली आहेत.
उरुं हि राजा वरुणश्चकार सूर्याय पन्थामन्वेतवा उ । अपदे पादा प्रतिधातवेऽकरुतापवक्ता हृदयाविधश्चित्
राजा वरुणाने सूर्याला चालण्यासाठी विस्तृत मार्ग तयार केला आहे. त्याने पावलांशिवाय मार्गदर्शनासाठी ठसे ठेवले, आणि तो आपल्या वाणीने हृदयावर छाप उमठवतो.
शतं ते राजन्भिषजः सहस्रमुर्वी गभीरा सुमतिष्टे अस्तु । बाधस्व दूरे निरृतिं पराचैः कृतं चिदेनः प्र मुमुग्ध्यस्मत्
राजा, तुझे शंभर वैद्य आहेत, हजार आहेत; तुझी विशाल, खोल कृपा आमच्यावर असो. संकट दूर लोट, केलेलं पाप आम्हाला माफ कर.
अमी य ऋक्षा निहितास उच्चा नक्तं ददृश्रे कुह चिद्दिवेयुः । अदब्धानि वरुणस्य व्रतानि विचाकशच्चन्द्रमा नक्तमेति
ही तारे उंच ठेवलेली आहेत, रात्री दिसतात, पण दिवसा कुठे जातात? वरुणाचे नियम कधीही मोडले जात नाहीत; चंद्र रात्री चमकतो आणि फिरतो.
तत्त्वा यामि ब्रह्मणा वन्दमानस्तदा शास्ते यजमानो हविर्भिः । अहेळमानो वरुणेह बोध्युरुशंस मा न आयुः प्र मोषीः
मी तुझ्या स्तुतीने, प्रार्थनेने तुझ्याजवळ येतो; यजमानही अर्पणांनी तुझी आज्ञा पाळतो. हे वरुण, राग न धरता येथे जागरूक रहा; हे कीर्तीमान, आमचं आयुष्य कधीही घेऊ नकोस.
तदिन्नक्तं तद्दिवा मह्यमाहुस्तदयं केतो हृद आ वि चष्टे । शुनःशेपो यमह्वद्गृभीतः सो अस्मान्राजा वरुणो मुमोक्तु
हे, रात्री आणि दिवसा, माझं आहे असं लोक म्हणतात; हे चिन्ह हृदयात दिसतं. ज्याला बांधलं, तो शुनःशेप, त्याला राजा वरुण आमच्यासाठी सोडवो.
शुनःशेपो ह्यह्वद्गृभीतस्त्रिष्वादित्यं द्रुपदेषु बद्धः । अवैनं राजा वरुणः ससृज्याद्विद्वाँ अदब्धो वि मुमोक्तु पाशान्
शुनःशेप खरोखरच पकडला गेला, तीन खांबांवर अदितीच्या पुत्रासाठी बांधला गेला. राजा वरुण, जाणता आणि निर्दोष, त्याच्या पाशातून त्याला मुक्त करो.
अव ते हेळो वरुण नमोभिरव यज्ञेभिरीमहे हविर्भिः । क्षयन्नस्मभ्यमसुर प्रचेता राजन्नेनांसि शिश्रथः कृतानि
हे वरुण, तुझा राग नम्रतेने दूर कर. यज्ञ आणि अर्पणांनी आम्ही तुला साद घालतो. हे ज्ञानी आणि राजा, आम्ही केलेल्या चुका तू क्षमा कर.
उदुत्तमं वरुण पाशमस्मदवाधमं वि मध्यमं श्रथाय । अथा वयमादित्य व्रते तवानागसो अदितये स्याम
हे वरुण, आमच्यावरील सर्वात मोठा पाश सोडव, मधला आणि खालचा पाशही सैल कर. मग, हे आदित्य, तुझ्या नियमात आम्ही निर्दोष राहू आणि अदितीचे होऊ.
यच्चिद्धि ते विशो यथा प्र देव वरुण व्रतम् । मिनीमसि द्यविद्यवि
हे वरुण, तुझे नियम, जसे लोकांचे तसे देवाचे, आम्ही रोज तपासतो.
मा नो वधाय हत्नवे जिहीळानस्य रीरधः । मा हृणानस्य मन्यवे
आम्ही काही चुकलो म्हणून, किंवा अपराध केला म्हणून, किंवा पश्चात्ताप करणाऱ्यावर रागावून, आम्हाला त्रास देऊ नकोस.