अपाद्धोत्रादुत पोत्रादमत्तोत नेष्ट्रादजुषत प्रयो हितम् । तुरीयं पात्रममृक्तममर्त्यं द्रविणोदाः पिबतु द्राविणोदसः
होतृ, पोत्र, नेष्ट्र या तिघांकडून त्यांनी पिले, तयार केलेले अर्पण आस्वादले. चौथे पात्र, शुद्ध, अमर, धनदायकांनी धनदायकाकडून प्या.
अर्वाञ्चमद्य यय्यं नृवाहणं रथं युञ्जाथामिह वां विमोचनम् । पृङ्क्तं हवींषि मधुना हि कं गतमथा सोमं पिबतं वाजिनीवसू
आज, तुमचा उत्तम, पुरुषांना वाहणारा रथ जोडा, येथे आणा आणि मुक्त करा. नैवेद्य मधाने मिसळा, येथे या, मग सोम प्या, घोड्यांच्या संपत्तीचे मालक.
जोष्यग्ने समिधं जोष्याहुतिं जोषि ब्रह्म जन्यं जोषि सुष्टुतिम् । विश्वेभिर्विश्वाँ ऋतुना वसो मह उशन्देवाँ उशतः पायया हविः
अग्ने, समिधा स्वीकार, आहुती स्वीकार, पवित्र वचन स्वीकार, उत्तम स्तुती स्वीकार. सर्व देवांसह, सर्व ऋतूंमध्ये, हे धनदायक, हे तेजस्वी देव, अर्पण प्रिय कर.
उदु ष्य देवः सविता सवाय शश्वत्तमं तदपा वह्निरस्थात् । नूनं देवेभ्यो वि हि धाति रत्नमथाभजद्वीतिहोत्रं स्वस्तौ
सविता देव प्रेरणेकरिता उगवला आहे; नेहमी तेजस्वी अग्नी पाण्यात स्थिर झाला आहे. आता तो देवांना धन देतो, नंतर तो कल्याणासाठी यज्ञभाग वाटतो.
विश्वस्य हि श्रुष्टये देव ऊर्ध्वः प्र बाहवा पृथुपाणिः सिसर्ति । आपश्चिदस्य व्रत आ निमृग्रा अयं चिद्वातो रमते परिज्मन्
हे देव, सर्वांच्या ऐकण्यासाठी, तू आपल्या रुंद हातांनी वर हात उचलतोस; अगदी पाणीही तुझ्या नियमाचे पालन करते आणि हा वारा देखील तुझ्या मार्गात आनंद मानतो.
आशुभिश्चिद्यान्वि मुचाति नूनमरीरमदतमानं चिदेतोः । अह्यर्षूणां चिन्न्ययाँ अविष्यामनु व्रतं सवितुर्मोक्यागात्
तो आता बांधलेल्या माणसाला, जरी तो अस्थिर किंवा आळशी असला तरी, मुक्त करतो; अगदी वेगवान आणि चंचल असणाऱ्यांमध्येही, तो सवितृच्या सोडण्याच्या नियमाचे अनुसरण करतो.
पुनः समव्यद्विततं वयन्ती मध्या कर्तोर्न्यधाच्छक्म धीरः । उत्संहायास्थाद्व्यृतूँरदर्धररमतिः सविता देव आगात्
शहाण्या देवाने पुन्हा विणलेली जाळी एकत्र केली, आणि सृष्टीच्या मध्यभागी मध्यस्थान ठेवले; झरा उघडून, ऋतूंच्या जवळ उभा राहिला, आणि सविता देवाने आपल्या इच्छेने पुढे पाऊल टाकले.
नानौकांसि दुर्यो विश्वमायुर्वि तिष्ठते प्रभवः शोको अग्नेः । ज्येष्ठं माता सूनवे भागमाधादन्वस्य केतमिषितं सवित्रा
कोणतेही घर, कोणतेही दुष्टपण किंवा संपूर्ण आयुष्य, अग्नीच्या प्रचंड ज्वाळेसमोर टिकू शकत नाही; आईने मोठ्या मुलाला त्याचा हिस्सा दिला, सवितृने ठरवलेल्या चिन्हानुसार.
समाववर्ति विष्ठितो जिगीषुर्विश्वेषां कामश्चरताममाभूत् । शश्वाँ अपो विकृतं हित्व्यागादनु व्रतं सवितुर्दैव्यस्य
जो एकत्र स्थिर झाला, विजय मिळवायची इच्छा ठेवणारा, तो सर्व जिवंत प्राण्यांचा इच्छित झाला; नेहमीच, जे विकृत आहे ते सोडून, तो सवितृच्या दैवी नियमाचा पाठपुरावा करत पुढे गेला.
त्वया हितमप्यमप्सु भागं धन्वान्वा मृगयसो वि तस्थुः । वनानि विभ्यो नकिरस्य तानि व्रता देवस्य सवितुर्मिनन्ति
तुझ्यामुळे पाण्यात आणि मैदानी भागात ठेवलेला हिस्सा, शिकाऱ्यांनी वाटून घेतला; जंगलेसुद्धा, त्यातील कोणतेही, सवितृ देवाच्या नियमांना कमी करत नाहीत.
याद्राध्यं वरुणो योनिमप्यमनिशितं निमिषि जर्भुराणः । विश्वो मार्ताण्डो व्रजमा पशुर्गात्स्थशो जन्मानि सविता व्याकः
वरुणाने जे स्थान ठरवले, जे अस्थिर, थरथरणारे किंवा डोळे मिटणारे आहे, सूर्याची सर्व संतती, सर्व जनावरे, सविताने त्यांचा जन्म क्रमाने उलगडला.
न यस्येन्द्रो वरुणो न मित्रो व्रतमर्यमा न मिनन्ति रुद्रः । नारातयस्तमिदं स्वस्ति हुवे देवं सवितारं नमोभिः
ज्याच्या नियमाला इंद्र, वरुण, मित्र, अर्यमान, रुद्र किंवा शत्रूही कमी करू शकत नाहीत, त्या सवितृ देवाला मी कल्याणासाठी नम्रतेने हाक मारतो.
भगं धियं वाजयन्तः पुरंधिं नराशंसो ग्नास्पतिर्नो अव्याः । आये वामस्य संगथे रयीणां प्रिया देवस्य सवितुः स्याम
भाग, बुद्धी, बल, उदारता, नरशंस आणि स्त्रियांचा स्वामी आम्हाला जपोत; संपत्तीच्या संमेलनात, सभेत, आम्ही सवितृ देवाला प्रिय ठरू.
अस्मभ्यं तद्दिवो अद्भ्यः पृथिव्यास्त्वया दत्तं काम्यं राध आ गात् । शं यत्स्तोतृभ्य आपये भवात्युरुशंसाय सवितर्जरित्रे
स्वर्ग, पाणी आणि पृथ्वी यांच्याकडून तुझ्यामुळे मिळणारे ते इच्छित दान आमच्याकडे येवो; स्तुती करणाऱ्यांसाठी, रक्षणासाठी, सवितृकडून कल्याण आणि मोठा यश मिळो.
ग्रावाणेव तदिदर्थं जरेथे गृध्रेव वृक्षं निधिमन्तमच्छ । ब्रह्माणेव विदथ उक्थशासा दूतेव हव्या जन्या पुरुत्रा
दगड दाबण्यासाठी जसे हलवले जातात तसे, तू या हेतूसाठी प्रेरित होतोस; गिध्यासारखा खजिन्याने भरलेल्या झाडाकडे जातोस; यज्ञातील पुजाऱ्यासारखा स्तोत्रे म्हणतोस; दूतासारखा, सर्वत्र माणसांची अर्पणे पोहोचवतोस.
प्रातर्यावाणा रथ्येव वीराजेव यमा वरमा सचेथे । मेने इव तन्वा शुम्भमाने दम्पतीव क्रतुविदा जनेषु
रथावरच्या वीरांसारखे, तुम्ही पहाटे येता; वर निवडणाऱ्या वरासारखे, एकत्र होता; आपल्या देहात आनंद मानणाऱ्यासारखे, तेजस्वी होता; लोकांत सुज्ञ दांपत्यासारखे वागता.
शृङ्गेव नः प्रथमा गन्तमर्वाक्छफाविव जर्भुराणा तरोभिः । चक्रवाकेव प्रति वस्तोरुस्रार्वाञ्चा यातं रथ्येव शक्रा
शिंगासारखे, आमच्याजवळ प्रथम या; चंचल जनावराच्या जबड्यासारखे, दातांनी या; चक्रवाक पक्ष्यासारखे, उषःकालाच्या वेळी या; बलवान रथारूढांसारखे पुढे या.
नावेव नः पारयतं युगेव नभ्येव न उपधीव प्रधीव । श्वानेव नो अरिषण्या तनूनां खृगलेव विस्रसः पातमस्मान्
नावेसारखे, आम्हाला पार घ्या; जुव्यासारखे, नाभीसारखे, आधारासारखे, खांबासारखे आम्हाला सांभाळा; कुत्र्यासारखे, आमच्या शरीराचे रक्षण करा; खारसारखे, आम्हाला घसरू देऊ नका.
वातेवाजुर्या नद्येव रीतिरक्षी इव चक्षुषा यातमर्वाक् । हस्ताविव तन्वे शम्भविष्ठा पादेव नो नयतं वस्यो अच्छ
वाऱ्यासारखे, जलद; नदीसारखे, वाहणारे; डोळ्यांसारखे, आपल्या दृष्टीने जवळ या; हातांसारखे, आमच्या शरीरासाठी सर्वात कल्याणकारी व्हा; पायांसारखे, आम्हाला संपत्तीच्या दिशेने घ्या.
ओष्ठाविव मध्वास्ने वदन्ता स्तनाविव पिप्यतं जीवसे नः । नासेव नस्तन्वो रक्षितारा कर्णाविव सुश्रुता भूतमस्मे
ओठांसारखे, मधुर बोलणारे व्हा; स्तनांसारखे, आम्हाला जीवनासाठी पोसवा; नाकांसारखे, आमचे रक्षक व्हा; कानांसारखे, आम्हाला उत्तम ऐकणारे व्हा.
हस्तेव शक्तिमभि संददी नः क्षामेव नः समजतं रजांसि । इमा गिरो अश्विना युष्मयन्तीः क्ष्णोत्रेणेव स्वधितिं सं शिशीतम्
हत्तीप्रमाणे, आम्हाला बळ द्या; पृथ्वीप्रमाणे, सर्व क्षेत्रे एकत्र करा; हे अश्विनीकुमारांनो, तुमच्यामुळे प्रेरित झालेल्या या स्तोत्रांना, दगडाने कुऱ्हाडीला धार लावावी तसे, धार लावा.
एतानि वामश्विना वर्धनानि ब्रह्म स्तोमं गृत्समदासो अक्रन् । तानि नरा जुजुषाणोप यातं बृहद्वदेम विदथे सुवीराः
हे अश्विनीकुमारांनो, ही तुमची वाढ करणारी कृत्ये आहेत; गृत्समदांनी हे स्तोत्र आणि स्तुती केली आहे; हे पुरुषांनो, त्यात आनंद मानून या, आणि सभेत, वीरतेने मोठ्याने बोलूया.
सोमापूषणा जनना रयीणां जनना दिवो जनना पृथिव्याः । जातौ विश्वस्य भुवनस्य गोपौ देवा अकृण्वन्नमृतस्य नाभिम्
सोम आणि पूषण हे संपत्तीचे, आकाशाचे आणि पृथ्वीचे उत्पत्तीस्थान आहेत. सर्व जगांचे रक्षण करणारे म्हणून देवांनी त्यांना अमरत्वाचा मध्यबिंदू बनवला.
इमौ देवौ जायमानौ जुषन्तेमौ तमांसि गूहतामजुष्टा । आभ्यामिन्द्रः पक्वमामास्वन्तः सोमापूषभ्यां जनदुस्रियासु
हे दोन देव जन्माला येताच आनंदित होतात; हेच दोन, नकोसे असता, अंधार लपवतात. इंद्र सोम आणि पूषण यांच्या मदतीने गायींमधील पिकलेले दुध मिळवतो.
सोमापूषणा रजसो विमानं सप्तचक्रं रथमविश्वमिन्वम् । विषूवृतं मनसा युज्यमानं तं जिन्वथो वृषणा पञ्चरश्मिम्
सोम आणि पूषण हे सात चाकांचे, सर्व जग व्यापणारे रथ चालवतात, जो मनाने जोडलेला आहे. हे सामर्थ्यशाली देवहो, तुम्ही त्या रथाला पाच किरणांनी बळ देता.
दिव्यन्यः सदनं चक्र उच्चा पृथिव्यामन्यो अध्यन्तरिक्षे । तावस्मभ्यं पुरुवारं पुरुक्षुं रायस्पोषं वि ष्यतां नाभिमस्मे
एकाने आपले स्थान आकाशात, उंचावर केले; दुसऱ्याने पृथ्वीवर, आणि तिसऱ्याने आकाशमधल्या जागेत. तुम्ही आम्हाला भरपूर आणि विविध संपत्ती द्या आणि आमच्यासाठी जीवनाचा आधार ठेवा.
विश्वान्यन्यो भुवना जजान विश्वमन्यो अभिचक्षाण एति । सोमापूषणाववतं धियं मे युवाभ्यां विश्वाः पृतना जयेम
एकाने सर्व जग निर्माण केले; दुसरा सर्व काही पाहत फिरतो. सोम आणि पूषण, माझ्या बुध्दीला आधार द्या; तुमच्या मदतीने आम्ही सर्व लढाया जिंकू.
धियं पूषा जिन्वतु विश्वमिन्वो रयिं सोमो रयिपतिर्दधातु । अवतु देव्यदितिरनर्वा बृहद्वदेम विदथे सुवीराः
पूषण माझ्या बुध्दीला, जी सर्व संपत्तीचे मूळ आहे, बळ देओ; सोम, संपत्तीचा स्वामी, समृद्धी देओ. देवी अदिती आमचे रक्षण करो आणि आम्ही सभेत वीरपणे मोठे बोलू.
वायो ये ते सहस्रिणो रथासस्तेभिरा गहि । नियुत्वान्सोमपीतये
वायू, तुझे हजार घोड्यांचे रथ घेऊन, तुझ्या सेवकांसह, सोमपानासाठी येथे ये.
नियुत्वान्वायवा गह्ययं शुक्रो अयामि ते । गन्तासि सुन्वतो गृहम्
वायू, तुझ्या सेवकांसह ये; मी तुझ्यासाठी हा तेजस्वी सोम आणला आहे. सोम पिळणाऱ्याच्या घरी तू नक्की येशील.