उभा देवा दिविस्पृशेन्द्रवायू हवामहे । अस्य सोमस्य पीतये
इंद्र आणि वायू, आकाशाला स्पर्श करणारे दोन्ही देव, आम्ही तुम्हाला या सोमपानासाठी बोलावतो.
इन्द्रवायू मनोजुवा विप्रा हवन्त ऊतये । सहस्राक्षा धियस्पती
इंद्र आणि वायू, विचारासारखे जलद, हजार डोळ्यांचे, बुद्धीचे स्वामी, ज्ञानी तुमच्याकडे मदतीसाठी हाक देतात.
मित्रं वयं हवामहे वरुणं सोमपीतये । जज्ञाना पूतदक्षसा
मित्र आणि वरुण, शुद्ध कौशल्याने जन्मलेले, आम्ही तुम्हाला सोमपानासाठी बोलावतो.
ऋतेन यावृतावृधावृतस्य ज्योतिषस्पती । ता मित्रावरुणा हुवे
सत्याने वाढणारे, सत्याचे आणि प्रकाशाचे स्वामी, ते मित्रावरुण मी हाक मारतो.
वरुणः प्राविता भुवन्मित्रो विश्वाभिरूतिभिः । करतां नः सुराधसः
वरुण आणि मित्र, हे दोघेही सर्व प्रकारच्या सहाय्याने आमच्यावर कृपा करोत.
मरुत्वन्तं हवामह इन्द्रमा सोमपीतये । सजूर्गणेन तृम्पतु
आम्ही मरुतांसह असलेल्या इंद्राला सोमपानासाठी बोलावतो; तो आपल्या गणांसह आनंद मानो.
इन्द्रज्येष्ठा मरुद्गणा देवासः पूषरातयः । विश्वे मम श्रुता हवम्
इंद्र प्रमुख असलेले मरुतगण, हे दैवी संपत्ती देणारे सर्व देव, माझी हाक ऐकावी.
हत वृत्रं सुदानव इन्द्रेण सहसा युजा । मा नो दुःशंस ईशत
इंद्राच्या सामर्थ्याने, तुम्ही दानशूरांनी वृत्राचा नाश केला; आमच्यावर वाईट बोलणाऱ्यांचे राज्य होऊ नये.
विश्वान्देवान्हवामहे मरुतः सोमपीतये । उग्रा हि पृश्निमातरः
आम्ही सर्व देवांना, मरुतांना सोमपानासाठी बोलावतो; कारण ते प्रचंड आणि पृश्नीचे पुत्र आहेत.
जयतामिव तन्यतुर्मरुतामेति धृष्णुया । यच्छुभं याथना नरः
विजयी वज्रासारखे मरुतगण धाडसाने येतात; हे वीरांनो, जे काही शुभ आहे ते आम्हाला द्या.
हस्काराद्विद्युतस्पर्यतो जाता अवन्तु नः । मरुतो मृळयन्तु नः
विजेच्या चमक आणि गडगडाटातून जन्मलेले मरुत आमचे रक्षण करो; त्यांनी आम्हावर कृपा करावी.
आ पूषञ्चित्रबर्हिषमाघृणे धरुणं दिवः । आजा नष्टं यथा पशुम्
हे पूषण, तेजस्वी, हरवलेला जसा गुराखी हरवलेला पशू परत आणतो, तसा त्याला आकाशातील सुंदर आसनावर आण.
पूषा राजानमाघृणिरपगूळ्हं गुहा हितम् । अविन्दच्चित्रबर्हिषम्
तेजस्वी पूषणाने, लपवून ठेवलेला राजा शोधून, त्याला सुंदर आसनावर आणले.
उतो स मह्यमिन्दुभिः षड्युक्ताँ अनुसेषिधत् । गोभिर्यवं न चर्कृषत्
तो सोमरसाच्या थेंबांसह माझ्यासाठी सहा जोडी जनावरांना मार्गदर्शन करतो; गायींनी जणू ज्वारी उगाळली जाते.
अम्बयो यन्त्यध्वभिर्जामयो अध्वरीयताम् । पृञ्चतीर्मधुना पयः
पाणी त्यांच्या मार्गाने वाहतात, त्या बहिणी यज्ञासाठी येतात; त्या मधुर दूध ओततात.
अमूर्या उप सूर्ये याभिर्वा सूर्यः सह । ता नो हिन्वन्त्वध्वरम्
ज्यांच्या सहाय्याने सूर्य उगवतो किंवा ज्यांच्यासह सूर्य असतो, त्या आमच्या यज्ञास मदत करो.
अपो देवीरुप ह्वये यत्र गावः पिबन्ति नः । सिन्धुभ्यः कर्त्वं हविः
जिथे आमच्या गायी पाणी पितात, त्या पवित्र नद्यांना मी बोलावतो; अर्पण नद्यांसाठी आहे.
अप्स्वन्तरमृतमप्सु भेषजमपामुत प्रशस्तये । देवा भवत वाजिनः
पाण्यात अमृत आहे, औषध आहे, आणि पाण्यातच कल्याण आहे; हे देवांनो, तुम्ही विजयी व्हा.
अप्सु मे सोमो अब्रवीदन्तर्विश्वानि भेषजा । अग्निं च विश्वशम्भुवमापश्च विश्वभेषजीः
पाण्यात सोमाने मला सांगितले—पाण्यात सर्व औषधे आहेत; अग्नी सर्व शुभ देणारा, आणि पाणी सर्व उपचार करणारे आहेत.
आपः पृणीत भेषजं वरूथं तन्वे मम । ज्योक्च सूर्यं दृशे
हे पाण्यांनो, मला औषध, माझ्या शरीरासाठी संरक्षण द्या, आणि मी दीर्घकाळ सूर्य पाहू दे.
इदमापः प्र वहत यत्किं च दुरितं मयि । यद्वाहमभिदुद्रोह यद्वा शेप उतानृतम्
हे पाण्यांनो, माझ्यातील जे काही वाईट आहे ते वाहून घ्या—मी काही चुकीचे केले असेल, शाप दिला असेल, किंवा असत्य बोललो असेन.
आपो अद्यान्वचारिषं रसेन समगस्महि । पयस्वानग्न आ गहि तं मा सं सृज वर्चसा
हे पाण्यांनो, आज मी तुमच्याकडे आलो आहे; तुमच्या सारात आम्ही मिसळलो आहोत. दूधाने परिपूर्ण अग्नी, येथे ये; तो माझे तेज हिरावू नये.
सं माग्ने वर्चसा सृज सं प्रजया समायुषा । विद्युर्मे अस्य देवा इन्द्रो विद्यात्सह ऋषिभिः
अग्ने, मला तेज, संतती आणि दीर्घायुष्य एकत्र मिळू दे. हे सर्व देव आणि इंद्र, ऋषींसह, माझ्यासाठी जाणो.
कस्य नूनं कतमस्यामृतानां मनामहे चारु देवस्य नाम । को नो मह्या अदितये पुनर्दात्पितरं च दृशेयं मातरं च
आपण कोणत्या अमरांचा, कोणत्या देवाचा सुंदर नाव आठवतो? कोण आपल्याला अदितीकडे परत नेईल, जेणेकरून मी पुन्हा माझ्या वडिलांना आणि आईला पाहू शकेन?
अग्नेर्वयं प्रथमस्यामृतानां मनामहे चारु देवस्य नाम । स नो मह्या अदितये पुनर्दात्पितरं च दृशेयं मातरं च
आपण अमरांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या अग्नीचे सुंदर नाव आठवतो. तोच आपल्याला अदितीकडे परत नेवो, जेणेकरून मी पुन्हा माझ्या वडिलांना आणि आईला पाहू शकेन.
अभि त्वा देव सवितरीशानं वार्याणाम् । सदावन्भागमीमहे
हे सविता देव, सर्व संपत्तीचे स्वामी, आम्ही नेहमीच तुझ्याकडे आपला हिस्सा मागतो.
यश्चिद्धि त इत्था भगः शशमानः पुरा निदः । अद्वेषो हस्तयोर्दधे
जो खरोखरच भाग्यवान आहे, आनंदी आहे, त्याने पूर्वीच आपल्या हातात समतेचे बीज ठेवले आहे.
भगभक्तस्य ते वयमुदशेम तवावसा । मूर्धानं राय आरभे
हे भग, तुझ्या कृपेने आम्ही तुझ्या भक्तीने उन्नती साधतो आणि संपत्तीच्या शिखराला स्पर्श करतो.
नहि ते क्षत्रं न सहो न मन्युं वयश्चनामी पतयन्त आपुः । नेमा आपो अनिमिषं चरन्तीर्न ये वातस्य प्रमिनन्त्यभ्वम्
हे नमि, तुझं सामर्थ्य, तुझी सत्ता, तुझा वेग वा तुझा राग, हे काहीही उडणाऱ्यांनी गाठलेलं नाही. या पाण्यांना डोळा न हलवता प्रवास करता येतो, आणि जे वाऱ्याच्या खोल गाभ्याचा मागोवा घेतात, तेही तुझ्या मर्यादेला पोहोचत नाहीत.
अबुध्ने राजा वरुणो वनस्योर्ध्वं स्तूपं ददते पूतदक्षः । नीचीना स्थुरुपरि बुध्न एषामस्मे अन्तर्निहिताः केतवः स्युः
राजा वरुण, शुद्ध बुद्धीचा, त्याने जंगलात उंच खांब उभा केला आहे. त्याची मुळे खाली, शिखर वर आहे—आपल्या आत काही चिन्हे लपलेली आहेत.