या वो माया अभिद्रुहे यजत्राः पाशा आदित्या रिपवे विचृत्ताः । अश्वीव ताँ अति येषं रथेनारिष्टा उरावा शर्मन्स्याम
हे पूज्य आदित्यांनो, तुमच्या अद्भुत शक्ती, शत्रूसाठी घातलेले सापळे, ते तुटू द्या; जसा घोडा आपल्या रथासह सुटतो, तसा आम्हीही सुरक्षित राहू आणि विस्तृत आश्रय मिळवू.
माहं मघोनो वरुण प्रियस्य भूरिदाव्न आ विदं शूनमापेः । मा रायो राजन्सुयमादव स्थां बृहद्वदेम विदथे सुवीराः
हे दानशूर वरुणा, प्रिय आणि उदार, मी संकट किंवा अपयश अनुभवू नये; राजांनो, वाईट वर्तनामुळे माझे धन जाऊ नये; आम्ही सभेत मोठ्या अभिमानाने, बळकट आणि कीर्तिवंत बोलू.
इदं कवेरादित्यस्य स्वराजो विश्वानि सान्त्यभ्यस्तु मह्ना । अति यो मन्द्रो यजथाय देवः सुकीर्तिं भिक्षे वरुणस्य भूरेः
हा बुद्धिमान आदित्याचा तेज आहे, सूर्याचा स्वामी; आपल्या महिमेने तो सर्व काही शांत करतो. तो कोमल आणि दैवी आहे, पूजिला जातो, आणि मी वरुणाच्या विपुल कीर्तीची इच्छा करतो.
तव व्रते सुभगासः स्याम स्वाध्यो वरुण तुष्टुवांसः । उपायन उषसां गोमतीनामग्नयो न जरमाणा अनु द्यून्
तुझ्या राज्याखाली आम्ही भाग्यवान होऊ, वरुणा, तुझी स्तुती करत आनंद मानू; जसे अग्नी संपन्न उषांचा पाठलाग करतात, तसे आम्ही दिवसेंदिवस तुझ्याकडे जाऊ, कधीही वृद्ध न होता.
तव स्याम पुरुवीरस्य शर्मन्नुरुशंसस्य वरुण प्रणेतः । यूयं नः पुत्रा अदितेरदब्धा अभि क्षमध्वं युज्याय देवाः
हे वरुणा, असंख्य वीरांचा नायक, व्यापक कीर्तीचा, तुझ्या संरक्षणाखाली आम्ही राहू; अदितीचे पुत्र, निर्दोष देवांनो, आम्हाला कृपा द्या.
प्र सीमादित्यो असृजद्विधर्ताँ ऋतं सिन्धवो वरुणस्य यन्ति । न श्राम्यन्ति न वि मुचन्त्येते वयो न पप्तू रघुया परिज्मन्
आदित्याने, सर्जकाने, त्यांना सोडले आहे; नद्या वरुणाच्या आज्ञेने वाहतात. त्या न थकता, न थांबता, पक्ष्यांसारख्या वेगाने आपला मार्ग पूर्ण करतात.
वि मच्छ्रथाय रशनामिवाग ऋध्याम ते वरुण खामृतस्य । मा तन्तुश्छेदि वयतो धियं मे मा मात्रा शार्यपसः पुर ऋतोः
माझ्या रथासाठी, जशी दोरी सोडतात तशी, वरुणा, तू अमृताच्या प्रदेशात पोहोचण्यासाठी मला मोकळे कर; माझ्या आयुष्याचा धागा तुटू नये, माझी बुद्धी आणि धर्माचे मोजमाप कमी होऊ नये.
अपो सु म्यक्ष वरुण भियसं मत्सम्राळृतावोऽनु मा गृभाय । दामेव वत्साद्वि मुमुग्ध्यंहो नहि त्वदारे निमिषश्चनेशे
हे वरुणा, माझ्यासाठी पाणी सौम्य होऊ दे; भय दूर कर, राजांनो, मला धर्मात आधार दे. पापातून वासराला जशी दोरी सोडतात तसे मला मुक्त कर, कारण तुझ्याशिवाय कोणीही बांधू किंवा सोडवू शकत नाही.
मा नो वधैर्वरुण ये त इष्टावेनः कृण्वन्तमसुर भ्रीणन्ति । मा ज्योतिषः प्रवसथानि गन्म वि षू मृधः शिश्रथो जीवसे नः
हे वरुणा, जे शत्रू आमच्यावर अन्याय करतात, त्यांनी आम्हाला नाश करू नये; आम्ही प्रकाशाच्या मार्गापासून दूर जाऊ नये, संघर्ष टळू दे, आणि आम्ही दीर्घायुषी होऊ.
नमः पुरा ते वरुणोत नूनमुतापरं तुविजात ब्रवाम । त्वे हि कं पर्वते न श्रितान्यप्रच्युतानि दूळभ व्रतानि
आधीसारखेच, आता आणि पुढेही, आम्ही तुला वंदन करतो, वरुणा, बलशाली जन्मलेल्या; कारण तुझ्यात, पर्वतात जशी, अढळ, अचल आणि कठीण व्रते आहेत.
पर ऋणा सावीरध मत्कृतानि माहं राजन्नन्यकृतेन भोजम् । अव्युष्टा इन्नु भूयसीरुषास आ नो जीवान्वरुण तासु शाधि
राजांनो, मी केलेल्या पापांचे ऋण दूर कर; दुसऱ्याच्या चुकीसाठी मला भोगू देऊ नकोस. उषा, उजळ आणि अनेक, प्रकट होऊ दे; त्या उषांमध्ये आम्हाला जीवन दे, वरुणा.
यो मे राजन्युज्यो वा सखा वा स्वप्ने भयं भीरवे मह्यमाह । स्तेनो वा यो दिप्सति नो वृको वा त्वं तस्माद्वरुण पाह्यस्मान्
जर एखाद्या राजाने, मित्राने किंवा स्वप्नात कुणीतरी मला भितीदायक शब्द सांगितले, किंवा चोर किंवा लांडगा आमचा अपकार करायचा प्रयत्न करत असेल, तर त्यांच्यापासून आम्हाला वाचव, वरुणा.
माहं मघोनो वरुण प्रियस्य भूरिदाव्न आ विदं शूनमापेः । मा रायो राजन्सुयमादव स्थां बृहद्वदेम विदथे सुवीराः
हे दानशूर वरुणा, प्रिय आणि उदार, मी संकट किंवा अपयश अनुभवू नये; राजांनो, वाईट वर्तनामुळे माझे धन जाऊ नये; आम्ही सभेत मोठ्या अभिमानाने, बळकट आणि कीर्तिवंत बोलू.
धृतव्रता आदित्या इषिरा आरे मत्कर्त रहसूरिवागः । शृण्वतो वो वरुण मित्र देवा भद्रस्य विद्वाँ अवसे हुवे वः
आदित्य, आपल्या व्रतांना पाळणारे, सामर्थ्यशाली, माझ्या पापांपासून दूर, गुपित जाणणारे, ऐका, वरुणा, मित्रा, देवांनो; शुभ काय आहे हे जाणून, मी तुमची मदतीसाठी हाक देतो.
यूयं देवाः प्रमतिर्यूयमोजो यूयं द्वेषांसि सनुतर्युयोत । अभिक्षत्तारो अभि च क्षमध्वमद्या च नो मृळयतापरं च
देवतांनो, तुम्हीच मोठ्या दात्या आहात, तुम्हीच आमचं बळ आहात, तुम्ही द्वेष दूर करता आणि आमचं रक्षण करता. जे आम्हाला मदतीला येता, कृपया जवळ या आणि आम्हाला आधार द्या. आज आणि पुढेही आम्हावर दया करा.
किमू नु वः कृणवामापरेण किं सनेन वसव आप्येन । यूयं नो मित्रावरुणादिते च स्वस्तिमिन्द्रामरुतो दधात
हे धनदायक देवांनो, आम्ही अजून काय करू शकतो? या जुन्या किंवा नवीन यज्ञाने तुम्हाला काय मिळेल? मित्र, वरुण, अदिती, इंद्र, मरुतगण, तुम्ही आम्हाला कल्याण द्या.
हये देवा यूयमिदापय स्थ ते मृळत नाधमानाय मह्यम् । मा वो रथो मध्यमवाळृते भून्मा युष्मावत्स्वापिषु श्रमिष्म
देवतांनो, तुम्ही इथेच आहात; माझ्यावर कृपा करा, मी काहीही चुकीचं केलेलं नाही. तुमचं रथ मला मधेच सोडून जाऊ नये. आम्ही तुमच्यात विसावल्यावर थकू नये.
प्र व एको मिमय भूर्यागो यन्मा पितेव कितवं शशास । आरे पाशा आरे अघानि देवा मा माधि पुत्रे विमिव ग्रभीष्ट
एकानेच अनेक दानं वाटली, जसा वडील आपल्या अडाणी मुलाला शिकवतो. देवांनो, वाईट जाळं आणि संकटं आमच्यापासून दूर ठेवा. मी किंवा माझ्या मुलाला दुर्दैव लागू नये.
अर्वाञ्चो अद्या भवता यजत्रा आ वो हार्दि भयमानो व्ययेयम् । त्राध्वं नो देवा निजुरो वृकस्य त्राध्वं कर्तादवपदो यजत्राः
आज तुम्ही पूज्य देवता आमच्याजवळ या; तुमच्या मनात विश्वास घेऊन मी निर्भय राहू दे. देवांनो, डरकाळ्या फोडणाऱ्या लांडग्यापासून आणि आमचं नुकसान करणाऱ्यापासून आम्हाला वाचवा.
माहं मघोनो वरुण प्रियस्य भूरिदाव्न आ विदं शूनमापेः । मा रायो राजन्सुयमादव स्थां बृहद्वदेम विदथे सुवीराः
हे उदार वरुणा, तुझ्या कृपेपासून वंचित होण्याचं दुःख मला कधीही येऊ नये. राजांनो, आमच्या चुकीमुळे आमचं धन जाऊ नये. आम्ही सभेत मोठ्या आवाजात, वीरांसह विजय मिळवू दे.
ऋतं देवाय कृण्वते सवित्र इन्द्रायाहिघ्ने न रमन्त आपः । अहरहर्यात्यक्तुरपां कियात्या प्रथमः सर्ग आसाम्
पाणी देव सवितृ आणि इंद्रासाठी सत्य घडवायला आनंदी होतात, जशा स्त्रिया आपल्या पतीसाठी आनंदी होतात. दररोज ती पाणी वाहतात, काहीतरी करण्यासाठी उत्सुक असतात; त्यांची पहिली निर्मिती म्हणजे वाहणं.
यो वृत्राय सिनमत्राभरिष्यत्प्र तं जनित्री विदुष उवाच । पथो रदन्तीरनु जोषमस्मै दिवेदिवे धुनयो यन्त्यर्थम्
ज्याने वृत्पराकडे प्रवाह फेकायचा आहे, त्याला त्याच्या जननीने जाणून सांगितलं: 'त्याच्यासाठी वाटा तयार आहेत, आनंदाने, दिवसेंदिवस; प्रवाह त्याच्या हेतूसाठी धावतात.'
ऊर्ध्वो ह्यस्थादध्यन्तरिक्षेऽधा वृत्राय प्र वधं जभार । मिहं वसान उप हीमदुद्रोत्तिग्मायुधो अजयच्छत्रुमिन्द्रः
तो आकाशाच्या मधोमध उभा राहिला; मग त्याने वृत्परावर शस्त्र उचललं. धुक्याने झाकलेला, तो शत्रूकडे गेला; इंद्राने तीक्ष्ण शस्त्रांनी शत्रूवर विजय मिळवला.
बृहस्पते तपुषाश्नेव विध्य वृकद्वरसो असुरस्य वीरान् । यथा जघन्थ धृषता पुरा चिदेवा जहि शत्रुमस्माकमिन्द्र
बृहस्पती, तुझ्या सामर्थ्याने, रागीट असुराच्या मुलांना दगड फोडावं तसं फोड. जसं तू पूर्वी धाडसाने शत्रू मारलास, तसंच आता आमच्या शत्रूला इंद्रा, तू नष्ट कर.
अव क्षिप दिवो अश्मानमुच्चा येन शत्रुं मन्दसानो निजूर्वाः । तोकस्य सातौ तनयस्य भूरेरस्माँ अर्धं कृणुतादिन्द्र गोनाम्
आकाशातून दगड खाली फेक, हे सोमप्रिय, ज्याने तू शत्रू चिरडतोस. संतती आणि गायींच्या स्पर्धेत, इंद्रा, आम्हाला गायींचा हिस्सा मिळू दे.
प्र हि क्रतुं वृहथो यं वनुथो रध्रस्य स्थो यजमानस्य चोदौ । इन्द्रासोमा युवमस्माँ अविष्टमस्मिन्भयस्थे कृणुतमु लोकम्
तुम्ही ज्या सामर्थ्याला वाढवता, ज्या यजमानाला मदत करता, त्याला पुढे नेता. इंद्र आणि सोम, तुम्ही आम्हाला वाचवा; या संकटात आमच्यासाठी सुरक्षित जागा करा.
न मा तमन्न श्रमन्नोत तन्द्रन्न वोचाम मा सुनोतेति सोमम् । यो मे पृणाद्यो ददद्यो निबोधाद्यो मा सुन्वन्तमुप गोभिरायत्
माझ्या आळशीपणामुळे किंवा थकव्यामुळे मी 'सोम न पिळा' असं कधीही म्हणू नये. जो मला भरतो, देतो, समजतो, आणि गायी घेऊन सोमपिळणाऱ्याजवळ येतो—तोच माझा मित्र असो.
सरस्वति त्वमस्माँ अविड्ढि मरुत्वती धृषती जेषि शत्रून् । त्यं चिच्छर्धन्तं तविषीयमाणमिन्द्रो हन्ति वृषभं शण्डिकानाम्
सरस्वती, मरुतांसह असणारी, बलशाली, शत्रूंवर विजय मिळवणारी, आम्हाला वाचव. जो विरोध करतो, जोर लावतो, त्यालाही इंद्र, बलवानांमध्ये श्रेष्ठ, सहज हरवतो.
यो नः सनुत्य उत वा जिघत्नुरभिख्याय तं तिगितेन विध्य । बृहस्पत आयुधैर्जेषि शत्रून्द्रुहे रीषन्तं परि धेहि राजन्
जो आमच्यावर द्वेषाने किंवा नुकसान करण्याच्या हेतूने येतो, त्याला तुझ्या शस्त्राने ठार कर. बृहस्पती, तुझ्या शस्त्रांनी शत्रूंना जिंक; राजांनो, जो आमचं वाईट करतो त्याला वेढा घाला.
अस्माकेभिः सत्वभिः शूर शूरैर्वीर्या कृधि यानि ते कर्त्वानि । ज्योगभूवन्ननुधूपितासो हत्वी तेषामा भरा नो वसूनि
आमच्या वीरांसह, हे शूर, तू केलेली शौर्यकृत्ये आम्हाला मिळू दे. आम्ही दीर्घायुषी, सुरक्षित राहू दे; शत्रूंना हरवून त्यांचं धन आम्हाला मिळू दे.