वृष्णः कोशः पवते मध्व ऊर्मिर्वृषभान्नाय वृषभाय पातवे । वृषणाध्वर्यू वृषभासो अद्रयो वृषणं सोमं वृषभाय सुष्वति
वृषभाचा कलश मधासारखा गोड प्रवाहित होतो, वृषभांनी वृषभासाठी तो आणला आहे. यजमान वृषभ आहेत, दगड वृषभ आहेत, आणि वृषभ सोम वृषभासाठी पिळला जातो.
वृषा ते वज्र उत ते वृषा रथो वृषणा हरी वृषभाण्यायुधा । वृष्णो मदस्य वृषभ त्वमीशिष इन्द्र सोमस्य वृषभस्य तृप्णुहि
तुझा वज्र वृषभ आहे, तुझा रथ वृषभ आहे, तुझे दोन घोडे वृषभ आहेत, तुझे शस्त्र वृषभ आहेत. वृषभ, तू मदाचा स्वामी आहेस, इंद्रा, वृषभ सोमाने तृप्त हो.
प्र ते नावं न समने वचस्युवं ब्रह्मणा यामि सवनेषु दाधृषिः । कुविन्नो अस्य वचसो निबोधिषदिन्द्रमुत्सं न वसुनः सिचामहे
जशी सभा स्थळी नौका आणली जाते, तशी मी तुझ्या स्तुतीने येतो, इंद्रा, तूं स्तोत्रांनी यज्ञात स्थिर आहेस. आमचे शब्द ऐक, आम्ही तुझ्या संपत्तीचा लाभ विहिरीतून पाणी काढतो तसे मिळवू दे.
पुरा सम्बाधादभ्या ववृत्स्व नो धेनुर्न वत्सं यवसस्य पिप्युषी । सकृत्सु ते सुमतिभिः शतक्रतो सं पत्नीभिर्न वृषणो नसीमहि
जुन्या संकटातून आम्हाला सोडव, जशी गायी आपल्या वासराला गवतासाठी घेऊन जाते. शतशक्तीमान, तुझ्या कृपेने आम्ही आणि आमच्या पत्नी, वृषभांसारखे भरभराटीला जाऊ दे.
नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः
इंद्रा, तुझी उदार देणगी नेहमी गायकाला उत्तम फळ देऊ दे. स्तुती करणाऱ्यांना तू दे, आमच्याकडून काहीही मागे ठेवू नको, म्हणजे आम्ही सभेत मोठ्या आणि वीरश्रीने बोलू शकू.
तदस्मै नव्यमङ्गिरस्वदर्चत शुष्मा यदस्य प्रत्नथोदीरते । विश्वा यद्गोत्रा सहसा परीवृता मदे सोमस्य दृंहितान्यैरयत्
अंगिरस, त्याच्या प्राचीन सामर्थ्याला जागृत करणारे नवे स्तोत्र गा, कारण सोमाच्या मदात त्याने सर्व गायी, ज्या बळाने अडवल्या होत्या, सोडवल्या.
स भूतु यो ह प्रथमाय धायस ओजो मिमानो महिमानमातिरत् । शूरो यो युत्सु तन्वं परिव्यत शीर्षणि द्यां महिना प्रत्यमुञ्चत
तो येथे असो, ज्याने पहिल्या सोमपानासाठी आपली शक्ती मोजली आणि मोठेपण गाठले; जो वीर युद्धात स्वतःचे रक्षण करतो आणि आपल्या सामर्थ्याने आकाश मुक्त करतो.
अधाकृणोः प्रथमं वीर्यं महद्यदस्याग्रे ब्रह्मणा शुष्ममैरयः । रथेष्ठेन हर्यश्वेन विच्युताः प्र जीरयः सिस्रते सध्र्यक्पृथक्
त्यावेळी तू तुझे पहिले महान कार्य केले, जेव्हा आरंभी तुझ्या सामर्थ्याने तुझी शक्ती जागृत केलीस. पिवळ्या घोड्यांच्या रथावर, तू जुने शत्रू दूर केलेस आणि जिवंत लोक एकत्र, पण स्वतंत्र राहिले.
अधा यो विश्वा भुवनाभि मज्मनेशानकृत्प्रवया अभ्यवर्धत । आद्रोदसी ज्योतिषा वह्निरातनोत्सीव्यन्तमांसि दुधिता समव्ययत्
मग तो सर्व जगावर प्रभुत्व मिळवून, आपल्या तरुण शक्तीने वाढला. मग अग्नीने आकाश आणि पृथ्वी यांच्यात प्रकाश पसरवला आणि तेजस्वी लोकांनी प्रकाशाचे क्षेत्र विस्तारले.
स प्राचीनान्पर्वतान्दृंहदोजसाधराचीनमकृणोदपामपः । अधारयत्पृथिवीं विश्वधायसमस्तभ्नान्मायया द्यामवस्रसः
त्याने आपल्या सामर्थ्याने प्राचीन पर्वत फोडले, वाहणारे पाणी खाली आणले. त्याने पृथ्वीला सर्व रूपांनी आधार दिला आणि आपल्या मायने आकाशाला धारणा दिली.
सास्मा अरं बाहुभ्यां यं पिताकृणोद्विश्वस्मादा जनुषो वेदसस्परि । येना पृथिव्यां नि क्रिविं शयध्यै वज्रेण हत्व्यवृणक्तुविष्वणिः
ज्या भुजांना त्याच्या वडिलांनी बळ दिले, त्या भुजांनी तो जन्मापासून प्रत्येक कार्यासाठी तयार आहे. त्याच्याच वज्राने पृथ्वीवरील शत्रू मारून, तो नेहमी विजयी मार्ग उघडतो.
अमाजूरिव पित्रोः सचा सती समानादा सदसस्त्वामिये भगम् । कृधि प्रकेतमुप मास्या भर दद्धि भागं तन्वो येन मामहः
जसा प्रेमळ मुलगा आईवडिलांसोबत असतो, तसा तू, भग, नेहमी एकत्र राहतोस. आम्हाला स्पष्ट समज दे, जवळ घे, आणि अशी भाग्याची देणगी दे की आम्हाला कधीच हानी होऊ नये.
भोजं त्वामिन्द्र वयं हुवेम ददिष्ट्वमिन्द्रापांसि वाजान् । अविड्ढीन्द्र चित्रया न ऊती कृधि वृषन्निन्द्र वस्यसो नः
इंद्रा, आम्ही तुला दयाळू म्हणून हाक मारतो, तू आम्हाला दान दे, आम्हाला बळ दे. इंद्रा, तुझ्या अद्भुत मदतीने आम्हाला सोडू नकोस, वृषभ, आम्हाला संपन्न कर.
नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः
इंद्रा, तुझी उदार देणगी नेहमी गायकाला उत्तम फळ देऊ दे. स्तुती करणाऱ्यांना तू दे, आमच्याकडून काहीही मागे ठेवू नको, म्हणजे आम्ही सभेत मोठ्या आणि वीरश्रीने बोलू शकू.
प्राता रथो नवो योजि सस्निश्चतुर्युगस्त्रिकशः सप्तरश्मिः । दशारित्रो मनुष्यः स्वर्षाः स इष्टिभिर्मतिभी रंह्यो भूत्
प्रातःकाळी तुझ्यासाठी नवा रथ जुळवला जातो, त्याला चार जुवे, तीन आसने आणि सात लगाम आहेत. दहा चाकांचा, माणसांसाठी तेजस्वी, तो यज्ञ आणि विचारांनी वेगवान आहे.
सास्मा अरं प्रथमं स द्वितीयमुतो तृतीयं मनुषः स होता । अन्यस्या गर्भमन्य ऊ जनन्त सो अन्येभिः सचते जेन्यो वृषा
त्याच्यासाठी पहिले, दुसरे आणि तिसरे यज्ञ तयार असतात, आणि तो माणसांसाठी पुरोहित असतो. एकजण दुसऱ्याची संतती निर्माण करतो, दुसरा जन्म घेतो, आणि तो बलवान वृषभ इतरांसोबत एकत्र होतो.
हरी नु कं रथ इन्द्रस्य योजमायै सूक्तेन वचसा नवेन । मो षु त्वामत्र बहवो हि विप्रा नि रीरमन्यजमानासो अन्ये
इंद्राच्या रथाला दोन सुंदर घोडे जोडा, नवीन स्तोत्र आणि ताज्या शब्दांनी त्याला बोलवा. इंद्रा, इथे तुला कोणीही थांबवू नये, कारण अनेक ज्ञानी ऋत्विज आणि इतर यजमान तुला हाक देतात.
आ द्वाभ्यां हरिभ्यामिन्द्र याह्या चतुर्भिरा षड्भिर्हूयमानः । आष्टाभिर्दशभिः सोमपेयमयं सुतः सुमख मा मृधस्कः
इंद्रा, दोन, चार किंवा सहा घोड्यांसह बोलावल्यावर ये. आठ किंवा दहा घोड्यांसह सोमपानासाठी ये, दानशूरा, आणि तुला कोणतीही अडचण येऊ नये.
आ विंशत्या त्रिंशता याह्यर्वाङा चत्वारिंशता हरिभिर्युजानः । आ पञ्चाशता सुरथेभिरिन्द्रा षष्ट्या सप्तत्या सोमपेयम्
वीस, तीस किंवा चाळीस घोडे जोडून जवळ ये. इंद्रा, पन्नास तेजस्वी घोड्यांसह, साठ किंवा सत्तर घोड्यांसह सोमपानासाठी ये.
आशीत्या नवत्या याह्यर्वाङा शतेन हरिभिरुह्यमानः । अयं हि ते शुनहोत्रेषु सोम इन्द्र त्वाया परिषिक्तो मदाय
ऐंशी, नव्वद किंवा शंभर घोड्यांनी ओढल्या गेलेल्या रथाने जवळ ये. शुनहोत्रांच्या यज्ञात तुझ्या आनंदासाठी हा सोम तुला अर्पण केला आहे.
मम ब्रह्मेन्द्र याह्यच्छा विश्वा हरी धुरि धिष्वा रथस्य । पुरुत्रा हि विहव्यो बभूथास्मिञ्छूर सवने मादयस्व
इंद्रा, माझ्या स्तोत्रासाठी माझ्याकडे ये. तुझ्या सर्व घोड्यांना रथाच्या जुव्ह्यावर बांध. तू अनेक ठिकाणी बोलावला जातोस; या सोमयज्ञात, वीर, आनंद घे.
न म इन्द्रेण सख्यं वि योषदस्मभ्यमस्य दक्षिणा दुहीत । उप ज्येष्ठे वरूथे गभस्तौ प्रायेप्राये जिगीवांसः स्याम
इंद्रासोबतची आपली मैत्री कधीही तुटू नये. त्याच्या दानाची कन्या आपल्याला लाभो. आम्ही वारंवार जेष्ठ रक्षण, आसरा आणि आलिंगन मिळवू, आणि दीर्घायुषी होऊ.
नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः
इंद्रा, ती उदार दाक्षिण्य आता भक्ताला खास देणगी म्हणून लाभो. स्तोत्र गाणाऱ्यांना तू दे; आपल्याला भाग्य कधीही कमी पडू नये. आपण सर्व वीर सभेत मोठ्या आवाजात बोलू.
अपाय्यस्यान्धसो मदाय मनीषिणः सुवानस्य प्रयसः । यस्मिन्निन्द्रः प्रदिवि वावृधान ओको दधे ब्रह्मण्यन्तश्च नरः
प्रेरणादायक, पिळलेल्या, वाहणाऱ्या सोमाच्या आनंदासाठी, ज्यात इंद्राने वरच्या स्वर्गात आपले घर वसवले, आणि ब्रह्मनिष्ठ लोक तिथे राहतात.
अस्य मन्दानो मध्वो वज्रहस्तोऽहिमिन्द्रो अर्णोवृतं वि वृश्चत् । प्र यद्वयो न स्वसराण्यच्छा प्रयांसि च नदीनां चक्रमन्त
या मधुर पेयाचा आस्वाद घेत, वज्रधारी इंद्राने पाण्यांवर आच्छादन करणाऱ्या सर्पाचा वध केला. जशी पक्षी आपल्या भगिनींकडे धावतात, तशी नद्या वाहू लागल्या.
स माहिन इन्द्रो अर्णो अपां प्रैरयदहिहाच्छा समुद्रम् । अजनयत्सूर्यं विदद्गा अक्तुनाह्नां वयुनानि साधत्
त्या बलाढ्य इंद्राने सर्पाचा वध करून पाण्यांना समुद्राकडे वाहू दिले. त्याने सूर्य निर्माण केला, दिवस-रात्र निर्माण केली आणि काळाची गती ठरवली.
सो अप्रतीनि मनवे पुरूणीन्द्रो दाशद्दाशुषे हन्ति वृत्रम् । सद्यो यो नृभ्यो अतसाय्यो भूत्पस्पृधानेभ्यः सूर्यस्य सातौ
अपराजित इंद्राने मनूला अनेक दान दिली, आणि भक्तासाठी तो शत्रूचा नाश करतो. तो पुरुषांसाठी तत्काळ सहाय्यकारी झाला, सूर्याच्या स्पर्धेत सर्वांना मागे टाकला.
स सुन्वत इन्द्रः सूर्यमा देवो रिणङ्मर्त्याय स्तवान् । आ यद्रयिं गुहदवद्यमस्मै भरदंशं नैतशो दशस्यन्
जो सोम पिळतो त्याला इंद्र सूर्य देतो, देव त्याची स्तुती करणाऱ्या मर्त्यांचे संकट दूर करतो. जेव्हा तो गुप्त किंवा उघड संपत्ती देतो, तेव्हा तो त्याला भाग देतो आणि कृपा करतो.
स रन्धयत्सदिवः सारथये शुष्णमशुषं कुयवं कुत्साय । दिवोदासाय नवतिं च नवेन्द्रः पुरो व्यैरच्छम्बरस्य
इंद्राने सारथ्यसाठी शुष्ण आणि कुत्सासाठी कुयवाचा नाश केला. दिवोदासासाठी त्याने शंबराच्या नव्वद नऊ नगरी उद्ध्वस्त केल्या.
एवा त इन्द्रोचथमहेम श्रवस्या न त्मना वाजयन्तः । अश्याम तत्साप्तमाशुषाणा ननमो वधरदेवस्य पीयोः
इंद्रा, आम्ही कीर्ती मिळवण्यासाठी तुझी योग्य स्तुती करू. आम्ही त्या सातव्या प्रवाहाला पोहोचू, आणि दानशूर, शत्रूंचा नाश करणाऱ्याला वंदन करू.