स ईं महीं धुनिमेतोररम्णात्सो अस्नातॄनपारयत्स्वस्ति । त उत्स्नाय रयिमभि प्र तस्थुः सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार
त्याने आपल्या सामर्थ्याने मोठ्या पृथ्वीला हलवले, तिला सुखद केले; असमाधानी लोकांना कल्याणाकडे नेले; दानासाठी उत्सुक असणारे त्याच्यासाठी उभे राहिले — हे सर्व इंद्राने सोमाच्या आनंदाने केले.
सोदञ्चं सिन्धुमरिणान्महित्वा वज्रेणान उषसः सं पिपेष । अजवसो जविनीभिर्विवृश्चन्सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार
त्याने आपल्या सामर्थ्याने सिंधू नदीला हलवले, वज्राने उषा नष्ट केली; वेगवानांना आपल्या वेगाने विभागले — हे सर्व इंद्राने सोमाच्या आनंदाने केले.
स विद्वाँ अपगोहं कनीनामाविर्भवन्नुदतिष्ठत्परावृक् । प्रति श्रोण स्थाद्व्यनगचष्ट सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार
त्याने जाणून लपलेल्या पाण्यांना उघड केले, प्रकट होऊन उभा राहिला, शत्रूला मागे हटवले; तो ठामपणे उभा राहिला आणि शत्रूकडे पाहिले — हे सर्व इंद्राने सोमाच्या आनंदाने केले.
भिनद्वलमङ्गिरोभिर्गृणानो वि पर्वतस्य दृंहितान्यैरत् । रिणग्रोधांसि कृत्रिमाण्येषां सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार
त्याने अंगिरसांसह स्तुती करत डोंगरातील बंदिस्त जागा फोडल्या; पर्वताच्या गडद जागा उघडल्या; त्यांनी कृत्रिम अडथळे मोडले — हे सर्व इंद्राने सोमाच्या आनंदाने केले.
स्वप्नेनाभ्युप्या चुमुरिं धुनिं च जघन्थ दस्युं प्र दभीतिमावः । रम्भी चिदत्र विविदे हिरण्यं सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार
स्वप्नात जाऊन त्याने कुमुरी आणि धुनी यांचा नाश केला; दस्यूचा वध केला, भीतीवर मात केली; इथे थरथरणाऱ्यालाही सोनं मिळालं — हे सर्व इंद्राने सोमाच्या आनंदाने केले.
नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः
आता, इंद्रा, तुझं दान भक्ताला मिळू दे; तुझं बक्षीस आम्हाला मिळू दे. स्तोत्र म्हणणाऱ्यांना शिकव; भाग्य आमच्याकडे येवो. आम्ही सभेत मोठ्या अभिमानाने बोलू, आणि वीरतेने वागू.
प्र वः सतां ज्येष्ठतमाय सुष्टुतिमग्नाविव समिधाने हविर्भरे । इन्द्रमजुर्यं जरयन्तमुक्षितं सनाद्युवानमवसे हवामहे
मी तुमच्यासाठी श्रेष्ठ, सत्य इंद्राची मोठी स्तुती करतो, जशी यज्ञात अग्नीला समिधा अर्पण करतात; आम्ही अजिंक्य, सदा तरुण, उत्साही इंद्राला मदतीसाठी हाक मारतो.
यस्मादिन्द्राद्बृहतः किं चनेमृते विश्वान्यस्मिन्सम्भृताधि वीर्या । जठरे सोमं तन्वी सहो महो हस्ते वज्रं भरति शीर्षणि क्रतुम्
महान इंद्रापासून काहीच कमी नाही; सर्व सामर्थ्य त्याच्यात एकवटले आहे. त्याच्या पोटात सोम आहे, देहात शक्ती आणि महानता; हातात वज्र आहे, डोक्यात बुध्दी आहे.
न क्षोणीभ्यां परिभ्वे त इन्द्रियं न समुद्रैः पर्वतैरिन्द्र ते रथः । न ते वज्रमन्वश्नोति कश्चन यदाशुभिः पतसि योजना पुरु
इंद्रा, तुझी ताकद पृथ्वीपेक्षा मोठी आहे, तुझ्या रथाला समुद्र किंवा पर्वत जुळू शकत नाहीत. जेव्हा तू वेगवान घोड्यांवर बसून दूरवर जातोस, तेव्हा तुझ्या वज्राला कोणीही गाठू शकत नाही.
विश्वे ह्यस्मै यजताय धृष्णवे क्रतुं भरन्ति वृषभाय सश्चते । वृषा यजस्व हविषा विदुष्टरः पिबेन्द्र सोमं वृषभेण भानुना
सर्व पूज्य आणि बलवान देव आपली शक्ती या वंदनीय वृषभाला अर्पण करतात. वृषभासारखा, यज्ञातील हविर्भाग अर्पण कर आणि वृषभाच्या तेजाने, इंद्रा, सोमपान कर.
वृष्णः कोशः पवते मध्व ऊर्मिर्वृषभान्नाय वृषभाय पातवे । वृषणाध्वर्यू वृषभासो अद्रयो वृषणं सोमं वृषभाय सुष्वति
वृषभाचा कलश मधासारखा गोड प्रवाहित होतो, वृषभांनी वृषभासाठी तो आणला आहे. यजमान वृषभ आहेत, दगड वृषभ आहेत, आणि वृषभ सोम वृषभासाठी पिळला जातो.
वृषा ते वज्र उत ते वृषा रथो वृषणा हरी वृषभाण्यायुधा । वृष्णो मदस्य वृषभ त्वमीशिष इन्द्र सोमस्य वृषभस्य तृप्णुहि
तुझा वज्र वृषभ आहे, तुझा रथ वृषभ आहे, तुझे दोन घोडे वृषभ आहेत, तुझे शस्त्र वृषभ आहेत. वृषभ, तू मदाचा स्वामी आहेस, इंद्रा, वृषभ सोमाने तृप्त हो.
प्र ते नावं न समने वचस्युवं ब्रह्मणा यामि सवनेषु दाधृषिः । कुविन्नो अस्य वचसो निबोधिषदिन्द्रमुत्सं न वसुनः सिचामहे
जशी सभा स्थळी नौका आणली जाते, तशी मी तुझ्या स्तुतीने येतो, इंद्रा, तूं स्तोत्रांनी यज्ञात स्थिर आहेस. आमचे शब्द ऐक, आम्ही तुझ्या संपत्तीचा लाभ विहिरीतून पाणी काढतो तसे मिळवू दे.
पुरा सम्बाधादभ्या ववृत्स्व नो धेनुर्न वत्सं यवसस्य पिप्युषी । सकृत्सु ते सुमतिभिः शतक्रतो सं पत्नीभिर्न वृषणो नसीमहि
जुन्या संकटातून आम्हाला सोडव, जशी गायी आपल्या वासराला गवतासाठी घेऊन जाते. शतशक्तीमान, तुझ्या कृपेने आम्ही आणि आमच्या पत्नी, वृषभांसारखे भरभराटीला जाऊ दे.
नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः
इंद्रा, तुझी उदार देणगी नेहमी गायकाला उत्तम फळ देऊ दे. स्तुती करणाऱ्यांना तू दे, आमच्याकडून काहीही मागे ठेवू नको, म्हणजे आम्ही सभेत मोठ्या आणि वीरश्रीने बोलू शकू.
तदस्मै नव्यमङ्गिरस्वदर्चत शुष्मा यदस्य प्रत्नथोदीरते । विश्वा यद्गोत्रा सहसा परीवृता मदे सोमस्य दृंहितान्यैरयत्
अंगिरस, त्याच्या प्राचीन सामर्थ्याला जागृत करणारे नवे स्तोत्र गा, कारण सोमाच्या मदात त्याने सर्व गायी, ज्या बळाने अडवल्या होत्या, सोडवल्या.
स भूतु यो ह प्रथमाय धायस ओजो मिमानो महिमानमातिरत् । शूरो यो युत्सु तन्वं परिव्यत शीर्षणि द्यां महिना प्रत्यमुञ्चत
तो येथे असो, ज्याने पहिल्या सोमपानासाठी आपली शक्ती मोजली आणि मोठेपण गाठले; जो वीर युद्धात स्वतःचे रक्षण करतो आणि आपल्या सामर्थ्याने आकाश मुक्त करतो.
अधाकृणोः प्रथमं वीर्यं महद्यदस्याग्रे ब्रह्मणा शुष्ममैरयः । रथेष्ठेन हर्यश्वेन विच्युताः प्र जीरयः सिस्रते सध्र्यक्पृथक्
त्यावेळी तू तुझे पहिले महान कार्य केले, जेव्हा आरंभी तुझ्या सामर्थ्याने तुझी शक्ती जागृत केलीस. पिवळ्या घोड्यांच्या रथावर, तू जुने शत्रू दूर केलेस आणि जिवंत लोक एकत्र, पण स्वतंत्र राहिले.
अधा यो विश्वा भुवनाभि मज्मनेशानकृत्प्रवया अभ्यवर्धत । आद्रोदसी ज्योतिषा वह्निरातनोत्सीव्यन्तमांसि दुधिता समव्ययत्
मग तो सर्व जगावर प्रभुत्व मिळवून, आपल्या तरुण शक्तीने वाढला. मग अग्नीने आकाश आणि पृथ्वी यांच्यात प्रकाश पसरवला आणि तेजस्वी लोकांनी प्रकाशाचे क्षेत्र विस्तारले.
स प्राचीनान्पर्वतान्दृंहदोजसाधराचीनमकृणोदपामपः । अधारयत्पृथिवीं विश्वधायसमस्तभ्नान्मायया द्यामवस्रसः
त्याने आपल्या सामर्थ्याने प्राचीन पर्वत फोडले, वाहणारे पाणी खाली आणले. त्याने पृथ्वीला सर्व रूपांनी आधार दिला आणि आपल्या मायने आकाशाला धारणा दिली.
सास्मा अरं बाहुभ्यां यं पिताकृणोद्विश्वस्मादा जनुषो वेदसस्परि । येना पृथिव्यां नि क्रिविं शयध्यै वज्रेण हत्व्यवृणक्तुविष्वणिः
ज्या भुजांना त्याच्या वडिलांनी बळ दिले, त्या भुजांनी तो जन्मापासून प्रत्येक कार्यासाठी तयार आहे. त्याच्याच वज्राने पृथ्वीवरील शत्रू मारून, तो नेहमी विजयी मार्ग उघडतो.
अमाजूरिव पित्रोः सचा सती समानादा सदसस्त्वामिये भगम् । कृधि प्रकेतमुप मास्या भर दद्धि भागं तन्वो येन मामहः
जसा प्रेमळ मुलगा आईवडिलांसोबत असतो, तसा तू, भग, नेहमी एकत्र राहतोस. आम्हाला स्पष्ट समज दे, जवळ घे, आणि अशी भाग्याची देणगी दे की आम्हाला कधीच हानी होऊ नये.
भोजं त्वामिन्द्र वयं हुवेम ददिष्ट्वमिन्द्रापांसि वाजान् । अविड्ढीन्द्र चित्रया न ऊती कृधि वृषन्निन्द्र वस्यसो नः
इंद्रा, आम्ही तुला दयाळू म्हणून हाक मारतो, तू आम्हाला दान दे, आम्हाला बळ दे. इंद्रा, तुझ्या अद्भुत मदतीने आम्हाला सोडू नकोस, वृषभ, आम्हाला संपन्न कर.
नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः
इंद्रा, तुझी उदार देणगी नेहमी गायकाला उत्तम फळ देऊ दे. स्तुती करणाऱ्यांना तू दे, आमच्याकडून काहीही मागे ठेवू नको, म्हणजे आम्ही सभेत मोठ्या आणि वीरश्रीने बोलू शकू.
प्राता रथो नवो योजि सस्निश्चतुर्युगस्त्रिकशः सप्तरश्मिः । दशारित्रो मनुष्यः स्वर्षाः स इष्टिभिर्मतिभी रंह्यो भूत्
प्रातःकाळी तुझ्यासाठी नवा रथ जुळवला जातो, त्याला चार जुवे, तीन आसने आणि सात लगाम आहेत. दहा चाकांचा, माणसांसाठी तेजस्वी, तो यज्ञ आणि विचारांनी वेगवान आहे.
सास्मा अरं प्रथमं स द्वितीयमुतो तृतीयं मनुषः स होता । अन्यस्या गर्भमन्य ऊ जनन्त सो अन्येभिः सचते जेन्यो वृषा
त्याच्यासाठी पहिले, दुसरे आणि तिसरे यज्ञ तयार असतात, आणि तो माणसांसाठी पुरोहित असतो. एकजण दुसऱ्याची संतती निर्माण करतो, दुसरा जन्म घेतो, आणि तो बलवान वृषभ इतरांसोबत एकत्र होतो.
हरी नु कं रथ इन्द्रस्य योजमायै सूक्तेन वचसा नवेन । मो षु त्वामत्र बहवो हि विप्रा नि रीरमन्यजमानासो अन्ये
इंद्राच्या रथाला दोन सुंदर घोडे जोडा, नवीन स्तोत्र आणि ताज्या शब्दांनी त्याला बोलवा. इंद्रा, इथे तुला कोणीही थांबवू नये, कारण अनेक ज्ञानी ऋत्विज आणि इतर यजमान तुला हाक देतात.
आ द्वाभ्यां हरिभ्यामिन्द्र याह्या चतुर्भिरा षड्भिर्हूयमानः । आष्टाभिर्दशभिः सोमपेयमयं सुतः सुमख मा मृधस्कः
इंद्रा, दोन, चार किंवा सहा घोड्यांसह बोलावल्यावर ये. आठ किंवा दहा घोड्यांसह सोमपानासाठी ये, दानशूरा, आणि तुला कोणतीही अडचण येऊ नये.
आ विंशत्या त्रिंशता याह्यर्वाङा चत्वारिंशता हरिभिर्युजानः । आ पञ्चाशता सुरथेभिरिन्द्रा षष्ट्या सप्तत्या सोमपेयम्
वीस, तीस किंवा चाळीस घोडे जोडून जवळ ये. इंद्रा, पन्नास तेजस्वी घोड्यांसह, साठ किंवा सत्तर घोड्यांसह सोमपानासाठी ये.
आशीत्या नवत्या याह्यर्वाङा शतेन हरिभिरुह्यमानः । अयं हि ते शुनहोत्रेषु सोम इन्द्र त्वाया परिषिक्तो मदाय
ऐंशी, नव्वद किंवा शंभर घोड्यांनी ओढल्या गेलेल्या रथाने जवळ ये. शुनहोत्रांच्या यज्ञात तुझ्या आनंदासाठी हा सोम तुला अर्पण केला आहे.