विश्वेदनु रोधना अस्य पौंस्यं ददुरस्मै दधिरे कृत्नवे धनम् । षळस्तभ्ना विष्टिरः पञ्च संदृशः परि परो अभवः सास्युक्थ्यः
सर्व शक्तींनी त्याच्या पराक्रमाचे अनुसरण केले, त्याला संपत्ती दिली आणि यशस्वीसाठी धन ठेवले; त्याने सहा आधारले, पाच स्थापन केले आणि इतरांपेक्षा श्रेष्ठ ठरला, म्हणून तो स्तुत्य आहे.
सुप्रवाचनं तव वीर वीर्यं यदेकेन क्रतुना विन्दसे वसु । जातूष्ठिरस्य प्र वयः सहस्वतो या चकर्थ सेन्द्र विश्वास्युक्थ्यः
तुझे शौर्य सर्वत्र कौतुकास्पद आहे, वीर, कारण एकट्या निर्धाराने तू संपत्ती मिळवतोस; नेहमी स्थिर आणि बलाढ्य असलेल्या तुझ्या सर्व कृत्यांची आपण स्तुती करतो, हे इंद्र.
अरमयः सरपसस्तराय कं तुर्वीतये च वय्याय च स्रुतिम् । नीचा सन्तमुदनयः परावृजं प्रान्धं श्रोणं श्रवयन्सास्युक्थ्यः
तू वेगवान आणि बलवानांना पार नेतोस, तू तुर्वीत आणि वय्य यांना ऐकू देतोस; तू नीचांना वर नेतोस, दूर गेलेल्यांना परत आणतोस, आणि आंधळ्यांना ऐकू देतोस, म्हणून तू स्तुत्य आहेस.
अस्मभ्यं तद्वसो दानाय राधः समर्थयस्व बहु ते वसव्यम् । इन्द्र यच्चित्रं श्रवस्या अनु द्यून्बृहद्वदेम विदथे सुवीराः
हे उदार, आमच्यासाठी ते दान निश्चित कर, तुझ्याकडे भरपूर संपत्ती आहे. हे इंद्र, आकाशातील जी काही उज्ज्वल कीर्ती आहे, ती आम्ही मोठ्या गर्जनेने सभेत बोलू, हे बलवान.
अध्वर्यवो भरतेन्द्राय सोममामत्रेभिः सिञ्चता मद्यमन्धः । कामी हि वीरः सदमस्य पीतिं जुहोत वृष्णे तदिदेष वष्टि
हे यजमानहो, इंद्रासाठी सोम आणा, आपल्या प्रमाणाने ती मादक द्रव्ये ओता; कारण वीराला आपल्या घरातील मेजवानी हवी आहे. ती बलाढ्याला अर्पण करा, कारण त्यालाच ती हवी आहे.
अध्वर्यवो यो अपो वव्रिवांसं वृत्रं जघानाशन्येव वृक्षम् । तस्मा एतं भरत तद्वशायँ एष इन्द्रो अर्हति पीतिमस्य
हे यजमानहो, ज्याने पाणी अडवले आणि वृत्राचा नाश केला, जसे एखाद्याने झाड तोडावे, त्याच्यासाठी ही अर्पण आणा, कारण त्यालाच ती हवी आहे; हा इंद्र त्या पेयाचा योग्य आहे.
अध्वर्यवो यो दृभीकं जघान यो गा उदाजदप हि वलं वः । तस्मा एतमन्तरिक्षे न वातमिन्द्रं सोमैरोर्णुत जूर्न वस्त्रैः
हे यजमानहो, ज्याने दृहिकाचा वध केला, गायी सोडवल्या, आणि तुमच्यासाठी वळाचा भेद केला, त्याच्यासाठी, आकाशात वाऱ्यासारखा, सोम इंद्राला अर्पण करा, वस्त्रांनी सजवा.
अध्वर्यवो य उरणं जघान नव चख्वांसं नवतिं च बाहून् । यो अर्बुदमव नीचा बबाधे तमिन्द्रं सोमस्य भृथे हिनोत
हे यजमानहो, ज्याने उरणाचा वध केला, नऊ आणि नव्वद भुजा तोडल्या, आणि अर्बुदाला खाली दडपले, त्याच्या आनंदासाठी इंद्राला सोम अर्पण करा.
अध्वर्यवो यः स्वश्नं जघान यः शुष्णमशुषं यो व्यंसम् । यः पिप्रुं नमुचिं यो रुधिक्रां तस्मा इन्द्रायान्धसो जुहोत
हे यजमानहो, ज्याने स्वश्नाचा वध केला, शुष्ण, अशुष आणि व्यंसाचा नाश केला, पिप्रु, नमुचि आणि रुधिक्राचा वध केला, त्यासाठी इंद्राला मादक पेय अर्पण करा.
अध्वर्यवो यः शतं शम्बरस्य पुरो बिभेदाश्मनेव पूर्वीः । यो वर्चिनः शतमिन्द्रः सहस्रमपावपद्भरता सोममस्मै
हे यजमानहो, ज्याने शंबराच्या शंभर नगरी फोडल्या, जसे दगड फोडावेत, आणि वर्चिनच्या शंभर आणि हजारांचा नाश केला, त्याला, इंद्राला सोम अर्पण करा.
अध्वर्यवो यः शतमा सहस्रं भूम्या उपस्थेऽवपज्जघन्वान् । कुत्सस्यायोरतिथिग्वस्य वीरान्न्यावृणग्भरता सोममस्मै
अध्वर्यूहो, ज्याने पृथ्वीच्या कुशीत शंभर आणि हजार जणांना जिंकले, ज्याने कुत्स, आयु, अतिथिग्व यांच्या वीरांना हरवले — त्याला, म्हणजे इंद्राला, सोम अर्पण करा.
अध्वर्यवो यन्नरः कामयाध्वे श्रुष्टी वहन्तो नशथा तदिन्द्रे । गभस्तिपूतं भरत श्रुतायेन्द्राय सोमं यज्यवो जुहोत
अध्वर्यूहो, जेव्हा माणसं इच्छेने यज्ञ करतात, तेव्हा ते इंद्रासाठी करा; आपल्या हातांनी शुद्ध केलेला सोम त्या प्रसिद्ध इंद्रासाठी अर्पण करा.
अध्वर्यवः कर्तना श्रुष्टिमस्मै वने निपूतं वन उन्नयध्वम् । जुषाणो हस्त्यमभि वावशे व इन्द्राय सोमं मदिरं जुहोत
अध्वर्यूहो, त्याच्यासाठी विधी तयार करा; जंगलात शुद्ध केलेले लाकूड उचलून आणा; मद्याने आनंदी होणाऱ्या, बलवान इंद्राला सोम अर्पण करा.
अध्वर्यवः पयसोधर्यथा गोः सोमेभिरीं पृणता भोजमिन्द्रम् । वेदाहमस्य निभृतं म एतद्दित्सन्तं भूयो यजतश्चिकेत
अध्वर्यूहो, जशी तुम्ही गायीचे दूध आणि सोम देऊन उदार इंद्राला तृप्त करता, तशीच मी त्याची शांत उपस्थिती येथे जाणतो — तो नेहमी देणारा, यज्ञासाठी उत्सुक असतो.
अध्वर्यवो यो दिव्यस्य वस्वो यः पार्थिवस्य क्षम्यस्य राजा । तमूर्दरं न पृणता यवेनेन्द्रं सोमेभिस्तदपो वो अस्तु
अध्वर्यूहो, जो स्वर्गातील संपत्तीचा स्वामी आहे, जो पृथ्वीचा आणि भूमीवरच्या सर्वांचा राजा आहे, त्या बलाढ्य इंद्राला सोमाने तृप्त करा; हे तुमच्यासाठी यशस्वी होवो.
अस्मभ्यं तद्वसो दानाय राधः समर्थयस्व बहु ते वसव्यम् । इन्द्र यच्चित्रं श्रवस्या अनु द्यून्बृहद्वदेम विदथे सुवीराः
हे वासुदेव, आम्हाला दानासाठी अशी संपत्ती दे; तुझ्याकडे भरपूर दानशक्ती आहे. इंद्रा, तुझी जी कीर्ती दिवसेंदिवस पसरते, ती आम्ही सभेत मोठ्या अभिमानाने बोलू, आणि वीरतेने वागू.
प्र घा न्वस्य महतो महानि सत्या सत्यस्य करणानि वोचम् । त्रिकद्रुकेष्वपिबत्सुतस्यास्य मदे अहिमिन्द्रो जघान
आता मी या महान आणि सत्य इंद्राची मोठी कृत्ये सांगतो: त्रिकद्रुक यज्ञात त्याने सोम प्यायला आणि त्या आनंदात त्याने सर्पाचा वध केला.
अवंशे द्यामस्तभायद्बृहन्तमा रोदसी अपृणदन्तरिक्षम् । स धारयत्पृथिवीं पप्रथच्च सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार
त्याने आपल्या सामर्थ्याने आकाशाला आधार दिला, दोन जग भरून टाकली, मध्यप्रदेश विस्तारला; पृथ्वीला आधार दिला आणि पसरवली — हे सर्व इंद्राने सोमाच्या आनंदाने केले.
सद्मेव प्राचो वि मिमाय मानैर्वज्रेण खान्यतृणन्नदीनाम् । वृथासृजत्पथिभिर्दीर्घयाथैः सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार
तो आपल्या शक्तीने पूर्व दिशेचे प्रदेश मोजतो, वज्राने नद्यांचे मार्ग फोडतो; त्या नद्या लांबच्या वाटेवर मोकळ्या सोडतो — हे सर्व इंद्राने सोमाच्या आनंदाने केले.
स प्रवोळ्हॄन्परिगत्या दभीतेर्विश्वमधागायुधमिद्धे अग्नौ । सं गोभिरश्वैरसृजद्रथेभिः सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार
तो सर्वत्र फिरून अडथळे पार करतो, सर्व शस्त्रास्त्रे अग्नीमध्ये तयार करतो; गायी, घोडे आणि रथ सोडतो — हे सर्व इंद्राने सोमाच्या आनंदाने केले.
स ईं महीं धुनिमेतोररम्णात्सो अस्नातॄनपारयत्स्वस्ति । त उत्स्नाय रयिमभि प्र तस्थुः सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार
त्याने आपल्या सामर्थ्याने मोठ्या पृथ्वीला हलवले, तिला सुखद केले; असमाधानी लोकांना कल्याणाकडे नेले; दानासाठी उत्सुक असणारे त्याच्यासाठी उभे राहिले — हे सर्व इंद्राने सोमाच्या आनंदाने केले.
सोदञ्चं सिन्धुमरिणान्महित्वा वज्रेणान उषसः सं पिपेष । अजवसो जविनीभिर्विवृश्चन्सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार
त्याने आपल्या सामर्थ्याने सिंधू नदीला हलवले, वज्राने उषा नष्ट केली; वेगवानांना आपल्या वेगाने विभागले — हे सर्व इंद्राने सोमाच्या आनंदाने केले.
स विद्वाँ अपगोहं कनीनामाविर्भवन्नुदतिष्ठत्परावृक् । प्रति श्रोण स्थाद्व्यनगचष्ट सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार
त्याने जाणून लपलेल्या पाण्यांना उघड केले, प्रकट होऊन उभा राहिला, शत्रूला मागे हटवले; तो ठामपणे उभा राहिला आणि शत्रूकडे पाहिले — हे सर्व इंद्राने सोमाच्या आनंदाने केले.
भिनद्वलमङ्गिरोभिर्गृणानो वि पर्वतस्य दृंहितान्यैरत् । रिणग्रोधांसि कृत्रिमाण्येषां सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार
त्याने अंगिरसांसह स्तुती करत डोंगरातील बंदिस्त जागा फोडल्या; पर्वताच्या गडद जागा उघडल्या; त्यांनी कृत्रिम अडथळे मोडले — हे सर्व इंद्राने सोमाच्या आनंदाने केले.
स्वप्नेनाभ्युप्या चुमुरिं धुनिं च जघन्थ दस्युं प्र दभीतिमावः । रम्भी चिदत्र विविदे हिरण्यं सोमस्य ता मद इन्द्रश्चकार
स्वप्नात जाऊन त्याने कुमुरी आणि धुनी यांचा नाश केला; दस्यूचा वध केला, भीतीवर मात केली; इथे थरथरणाऱ्यालाही सोनं मिळालं — हे सर्व इंद्राने सोमाच्या आनंदाने केले.
नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः
आता, इंद्रा, तुझं दान भक्ताला मिळू दे; तुझं बक्षीस आम्हाला मिळू दे. स्तोत्र म्हणणाऱ्यांना शिकव; भाग्य आमच्याकडे येवो. आम्ही सभेत मोठ्या अभिमानाने बोलू, आणि वीरतेने वागू.
प्र वः सतां ज्येष्ठतमाय सुष्टुतिमग्नाविव समिधाने हविर्भरे । इन्द्रमजुर्यं जरयन्तमुक्षितं सनाद्युवानमवसे हवामहे
मी तुमच्यासाठी श्रेष्ठ, सत्य इंद्राची मोठी स्तुती करतो, जशी यज्ञात अग्नीला समिधा अर्पण करतात; आम्ही अजिंक्य, सदा तरुण, उत्साही इंद्राला मदतीसाठी हाक मारतो.
यस्मादिन्द्राद्बृहतः किं चनेमृते विश्वान्यस्मिन्सम्भृताधि वीर्या । जठरे सोमं तन्वी सहो महो हस्ते वज्रं भरति शीर्षणि क्रतुम्
महान इंद्रापासून काहीच कमी नाही; सर्व सामर्थ्य त्याच्यात एकवटले आहे. त्याच्या पोटात सोम आहे, देहात शक्ती आणि महानता; हातात वज्र आहे, डोक्यात बुध्दी आहे.
न क्षोणीभ्यां परिभ्वे त इन्द्रियं न समुद्रैः पर्वतैरिन्द्र ते रथः । न ते वज्रमन्वश्नोति कश्चन यदाशुभिः पतसि योजना पुरु
इंद्रा, तुझी ताकद पृथ्वीपेक्षा मोठी आहे, तुझ्या रथाला समुद्र किंवा पर्वत जुळू शकत नाहीत. जेव्हा तू वेगवान घोड्यांवर बसून दूरवर जातोस, तेव्हा तुझ्या वज्राला कोणीही गाठू शकत नाही.
विश्वे ह्यस्मै यजताय धृष्णवे क्रतुं भरन्ति वृषभाय सश्चते । वृषा यजस्व हविषा विदुष्टरः पिबेन्द्र सोमं वृषभेण भानुना
सर्व पूज्य आणि बलवान देव आपली शक्ती या वंदनीय वृषभाला अर्पण करतात. वृषभासारखा, यज्ञातील हविर्भाग अर्पण कर आणि वृषभाच्या तेजाने, इंद्रा, सोमपान कर.