यं स्मा पृच्छन्ति कुह सेति घोरमुतेमाहुर्नैषो अस्तीत्येनम् । सो अर्यः पुष्टीर्विज इवा मिनाति श्रदस्मै धत्त स जनास इन्द्रः
ज्याबद्दल लोक विचारतात, 'तो कुठे आहे?'—तो इतका भयंकर आहे; काही जण म्हणतात, 'तो नाहीच.' पण तो सज्जन, श्रीमंतांचा ऐश्वर्य जणू फोडून टाकतो; त्याच्यावर श्रद्धा ठेवावी—तोच इंद्र आहे.
यो रध्रस्य चोदिता यः कृशस्य यो ब्रह्मणो नाधमानस्य कीरेः । युक्तग्राव्णो योऽविता सुशिप्रः सुतसोमस्य स जनास इन्द्रः
जो दुर्बळ, गरीब, आणि मान न मिळालेल्या ब्राह्मणाचा आधार आहे; जो सोम पिळणाऱ्याचे रक्षण करतो—तो सुंदर जबड्याचा, तोच इंद्र आहे.
यस्याश्वासः प्रदिशि यस्य गावो यस्य ग्रामा यस्य विश्वे रथासः । यः सूर्यं य उषसं जजान यो अपां नेता स जनास इन्द्रः
ज्याचे घोडे, गायी, गावे आणि रथ सर्व दिशांना आहेत; ज्याने सूर्य आणि उषा निर्माण केली, आणि जो पाण्यांचा नेता आहे—तोच इंद्र आहे.
यं क्रन्दसी संयती विह्वयेते परेऽवर उभया अमित्राः । समानं चिद्रथमातस्थिवांसा नाना हवेते स जनास इन्द्रः
ज्याला रडणारे आणि एकत्र आलेले, दूरचे आणि जवळचे, सर्व शत्रू हाक मारतात; एकाच रथात बसलेले पण मनाने वेगळे असलेलेही त्याला पुकारतात—तोच इंद्र आहे.
यस्मान्न ऋते विजयन्ते जनासो यं युध्यमाना अवसे हवन्ते । यो विश्वस्य प्रतिमानं बभूव यो अच्युतच्युत्स जनास इन्द्रः
ज्याच्याशिवाय माणसे कधीच जिंकू शकत नाहीत; जे युद्धात मदतीसाठी त्याला हाक मारतात; जो सर्व विश्वाचा प्रमाण आहे, आणि स्थिरांमध्येही अढळ आहे—तोच इंद्र आहे.
यः शश्वतो मह्येनो दधानानमन्यमानाञ्छर्वा जघान । यः शर्धते नानुददाति शृध्यां यो दस्योर्हन्ता स जनास इन्द्रः
जो नेहमी गर्विष्ठ आणि स्वतःला अपराजित समजणाऱ्यांचा नाश करतो; जो आव्हान करणाऱ्याला कधीही मागे हटत नाही, आणि जो दस्यूंचा संहारक आहे—तोच इंद्र आहे.
यः शम्बरं पर्वतेषु क्षियन्तं चत्वारिंश्यां शरद्यन्वविन्दत् । ओजायमानं यो अहिं जघान दानुं शयानं स जनास इन्द्रः
ज्याने पर्वतात राहणाऱ्या शंबराचा चाळीसाव्या वर्षी शोध लावला; जो वाढणाऱ्या सर्पाचा आणि झोपलेल्या दानूचा वध केला—तोच इंद्र आहे.
यः सप्तरश्मिर्वृषभस्तुविष्मानवासृजत्सर्तवे सप्त सिन्धून् । यो रौहिणमस्फुरद्वज्रबाहुर्द्यामारोहन्तं स जनास इन्द्रः
सात किरणांचा वृषभ ज्याने सात नद्या वाहू दिल्या; आणि आपल्या वज्राच्या सामर्थ्याने आकाशात चढणाऱ्या राहिणाचा वध केला—तोच इंद्र आहे.
द्यावा चिदस्मै पृथिवी नमेते शुष्माच्चिदस्य पर्वता भयन्ते । यः सोमपा निचितो वज्रबाहुर्यो वज्रहस्तः स जनास इन्द्रः
स्वर्ग आणि पृथ्वी ज्याला वाकतात, पर्वतही ज्याच्या सामर्थ्याला घाबरतात; जो सोमपान करणारा, वज्रधारी आणि सर्वत्र गौरवलेला आहे—तोच इंद्र आहे.
यः सुन्वन्तमवति यः पचन्तं यः शंसन्तं यः शशमानमूती । यस्य ब्रह्म वर्धनं यस्य सोमो यस्येदं राधः स जनास इन्द्रः
जो सोम पिळणाऱ्याचे, शिजवणाऱ्याचे, स्तुती करणाऱ्याचे आणि शांतपणे पूजा करणाऱ्याचे रक्षण करतो; ज्याच्या प्रार्थनेतच त्याचे सामर्थ्य आहे, ज्याचा सोम, ज्याचे हे दान—तोच इंद्र आहे.
यः सुन्वते पचते दुध्र आ चिद्वाजं दर्दर्षि स किलासि सत्यः । वयं त इन्द्र विश्वह प्रियासः सुवीरासो विदथमा वदेम
जो सोम पिळताना किंवा शिजवताना, अगदी दुर्बळालाही विजय देतो—तू खरोखरच सत्य आहेस; आम्ही, हे इंद्रा, नेहमी तुझे प्रिय आणि विजयी होवो, आणि सभेत सामर्थ्याने बोलू दे.
ऋतुर्जनित्री तस्या अपस्परि मक्षू जात आविशद्यासु वर्धते । तदाहना अभवत्पिप्युषी पयोऽंशोः पीयूषं प्रथमं तदुक्थ्यम्
ऋतू, जी सर्वांची जननी आहे, तिने त्याला जन्म दिला; तिच्या पाण्यात तो पटकन प्रवेश करून वाढला; त्याच्या जन्मावेळी, पोषण करणारे दूध निर्माण झाले—तेच रसाचे पहिले आणि श्रेष्ठ भाग होते.
सध्रीमा यन्ति परि बिभ्रतीः पयो विश्वप्स्न्याय प्र भरन्त भोजनम् । समानो अध्वा प्रवतामनुष्यदे यस्ताकृणोः प्रथमं सास्युक्थ्यः
त्या एकत्र जातात, दूध घेऊन, सर्वांसाठी पोषण देतात; एकाच वाटेने चालत, त्या मानवांसाठी वाहतात. ज्याने त्या प्रथम निर्माण केल्या, तो खरोखर स्तुत्य आहे.
अन्वेको वदति यद्ददाति तद्रूपा मिनन्तदपा एक ईयते । विश्वा एकस्य विनुदस्तितिक्षते यस्ताकृणोः प्रथमं सास्युक्थ्यः
एक जण देताना बोलतो, आपल्याला जसे शक्य तितके मोजतो; दुसरा एकटा निघून जातो. सर्वजण एका व्यक्तीचे कृत्य सहन करतात; ज्याने त्या प्रथम निर्माण केल्या, तो स्तुत्य आहे.
प्रजाभ्यः पुष्टिं विभजन्त आसते रयिमिव पृष्ठं प्रभवन्तमायते । असिन्वन्दंष्ट्रैः पितुरत्ति भोजनं यस्ताकृणोः प्रथमं सास्युक्थ्यः
त्या संततींमध्ये पोषण वाटतात, जणू संपत्ती शिखरावरून खाली पसरते; ती धारदार दातांनी वडिलांचे अन्न खातात. ज्याने त्या प्रथम निर्माण केल्या, तो स्तुत्य आहे.
अधाकृणोः पृथिवीं संदृशे दिवे यो धौतीनामहिहन्नारिणक्पथः । तं त्वा स्तोमेभिरुदभिर्न वाजिनं देवं देवा अजनन्सास्युक्थ्यः
ज्याने पृथ्वी आणि आकाश दिसेल असे केले, मार्ग स्वच्छ केले, आणि सर्पाचा नाश केला, त्याची आपण स्तुती करतो; देवांनी ज्याला निर्माण केले, तोच खरोखर स्तुत्य आहे.
यो भोजनं च दयसे च वर्धनमार्द्रादा शुष्कं मधुमद्दुदोहिथ । स शेवधिं नि दधिषे विवस्वति विश्वस्यैक ईशिषे सास्युक्थ्यः
जो अन्न आणि वाढ देतो, ओलसर आणि कोरड्या दोन्ही ठिकाणांहून मधुर रस काढतो, त्याने तेजस्वी साठी धन ठेवले आणि तो सर्वांचा एकमेव स्वामी आहे; तो स्तुत्य आहे.
यः पुष्पिणीश्च प्रस्वश्च धर्मणाधि दाने व्यवनीरधारयः । यश्चासमा अजनो दिद्युतो दिव उरुरूर्वाँ अभितः सास्युक्थ्यः
जो फुलणारे आणि वाहणारे आपल्या नियमाने टिकवतो, दानाचे रक्षण करतो, जो अद्वितीय, तेजस्वी आणि आकाशात सर्वत्र व्यापक आहे, तो स्तुत्य आहे.
यो नार्मरं सहवसुं निहन्तवे पृक्षाय च दासवेशाय चावहः । ऊर्जयन्त्या अपरिविष्टमास्यमुतैवाद्य पुरुकृत्सास्युक्थ्यः
जो गर्विष्ठ आणि शत्रूंचा नाश करतो, बलवान आणि उदारांना मार्ग दाखवतो, ज्याचे तोंड पोषणाने भरले आहे, तो आजही मोठ्या स्तुतीस पात्र आहे.
शतं वा यस्य दश साकमाद्य एकस्य श्रुष्टौ यद्ध चोदमाविथ । अरज्जौ दस्यून्समुनब्दभीतये सुप्राव्यो अभवः सास्युक्थ्यः
शंभर किंवा दहा जण एकत्र असोत, जेव्हा तू त्यांना एकाच्या सेवेसाठी प्रवृत्त करतोस, तू शत्रूंना भीतीने बांधतोस; तू आपल्या रक्षणासाठी प्रसिद्ध झाला आहेस.
विश्वेदनु रोधना अस्य पौंस्यं ददुरस्मै दधिरे कृत्नवे धनम् । षळस्तभ्ना विष्टिरः पञ्च संदृशः परि परो अभवः सास्युक्थ्यः
सर्व शक्तींनी त्याच्या पराक्रमाचे अनुसरण केले, त्याला संपत्ती दिली आणि यशस्वीसाठी धन ठेवले; त्याने सहा आधारले, पाच स्थापन केले आणि इतरांपेक्षा श्रेष्ठ ठरला, म्हणून तो स्तुत्य आहे.
सुप्रवाचनं तव वीर वीर्यं यदेकेन क्रतुना विन्दसे वसु । जातूष्ठिरस्य प्र वयः सहस्वतो या चकर्थ सेन्द्र विश्वास्युक्थ्यः
तुझे शौर्य सर्वत्र कौतुकास्पद आहे, वीर, कारण एकट्या निर्धाराने तू संपत्ती मिळवतोस; नेहमी स्थिर आणि बलाढ्य असलेल्या तुझ्या सर्व कृत्यांची आपण स्तुती करतो, हे इंद्र.
अरमयः सरपसस्तराय कं तुर्वीतये च वय्याय च स्रुतिम् । नीचा सन्तमुदनयः परावृजं प्रान्धं श्रोणं श्रवयन्सास्युक्थ्यः
तू वेगवान आणि बलवानांना पार नेतोस, तू तुर्वीत आणि वय्य यांना ऐकू देतोस; तू नीचांना वर नेतोस, दूर गेलेल्यांना परत आणतोस, आणि आंधळ्यांना ऐकू देतोस, म्हणून तू स्तुत्य आहेस.
अस्मभ्यं तद्वसो दानाय राधः समर्थयस्व बहु ते वसव्यम् । इन्द्र यच्चित्रं श्रवस्या अनु द्यून्बृहद्वदेम विदथे सुवीराः
हे उदार, आमच्यासाठी ते दान निश्चित कर, तुझ्याकडे भरपूर संपत्ती आहे. हे इंद्र, आकाशातील जी काही उज्ज्वल कीर्ती आहे, ती आम्ही मोठ्या गर्जनेने सभेत बोलू, हे बलवान.
अध्वर्यवो भरतेन्द्राय सोममामत्रेभिः सिञ्चता मद्यमन्धः । कामी हि वीरः सदमस्य पीतिं जुहोत वृष्णे तदिदेष वष्टि
हे यजमानहो, इंद्रासाठी सोम आणा, आपल्या प्रमाणाने ती मादक द्रव्ये ओता; कारण वीराला आपल्या घरातील मेजवानी हवी आहे. ती बलाढ्याला अर्पण करा, कारण त्यालाच ती हवी आहे.
अध्वर्यवो यो अपो वव्रिवांसं वृत्रं जघानाशन्येव वृक्षम् । तस्मा एतं भरत तद्वशायँ एष इन्द्रो अर्हति पीतिमस्य
हे यजमानहो, ज्याने पाणी अडवले आणि वृत्राचा नाश केला, जसे एखाद्याने झाड तोडावे, त्याच्यासाठी ही अर्पण आणा, कारण त्यालाच ती हवी आहे; हा इंद्र त्या पेयाचा योग्य आहे.
अध्वर्यवो यो दृभीकं जघान यो गा उदाजदप हि वलं वः । तस्मा एतमन्तरिक्षे न वातमिन्द्रं सोमैरोर्णुत जूर्न वस्त्रैः
हे यजमानहो, ज्याने दृहिकाचा वध केला, गायी सोडवल्या, आणि तुमच्यासाठी वळाचा भेद केला, त्याच्यासाठी, आकाशात वाऱ्यासारखा, सोम इंद्राला अर्पण करा, वस्त्रांनी सजवा.
अध्वर्यवो य उरणं जघान नव चख्वांसं नवतिं च बाहून् । यो अर्बुदमव नीचा बबाधे तमिन्द्रं सोमस्य भृथे हिनोत
हे यजमानहो, ज्याने उरणाचा वध केला, नऊ आणि नव्वद भुजा तोडल्या, आणि अर्बुदाला खाली दडपले, त्याच्या आनंदासाठी इंद्राला सोम अर्पण करा.
अध्वर्यवो यः स्वश्नं जघान यः शुष्णमशुषं यो व्यंसम् । यः पिप्रुं नमुचिं यो रुधिक्रां तस्मा इन्द्रायान्धसो जुहोत
हे यजमानहो, ज्याने स्वश्नाचा वध केला, शुष्ण, अशुष आणि व्यंसाचा नाश केला, पिप्रु, नमुचि आणि रुधिक्राचा वध केला, त्यासाठी इंद्राला मादक पेय अर्पण करा.
अध्वर्यवो यः शतं शम्बरस्य पुरो बिभेदाश्मनेव पूर्वीः । यो वर्चिनः शतमिन्द्रः सहस्रमपावपद्भरता सोममस्मै
हे यजमानहो, ज्याने शंबराच्या शंभर नगरी फोडल्या, जसे दगड फोडावेत, आणि वर्चिनच्या शंभर आणि हजारांचा नाश केला, त्याला, इंद्राला सोम अर्पण करा.