बृहन्त इन्नु ये ते तरुत्रोक्थेभिर्वा सुम्नमाविवासान् । स्तृणानासो बर्हिः पस्त्यावत्त्वोता इदिन्द्र वाजमग्मन्
हे इंद्रा, जे तुझ्या स्तोत्रांनी तुला बोलावतात, तुझं आशीर्वाद मागतात, आणि आपल्या घरात कुशाचं आसन पसरतात, त्यांनी विजय मिळवला आहे.
उग्रेष्विन्नु शूर मन्दसानस्त्रिकद्रुकेषु पाहि सोममिन्द्र । प्रदोधुवच्छ्मश्रुषु प्रीणानो याहि हरिभ्यां सुतस्य पीतिम्
हे भयंकर वीर इंद्रा, आनंदाने, तीन पात्रांमध्ये सोमरस प्यावं. दाढीवाल्यांनी तुझं गाणं गायलं की, तुझ्या घोड्यांसह त्या ताज्या सोमरसाच्या पानाकडे ये.
धिष्वा शवः शूर येन वृत्रमवाभिनद्दानुमौर्णवाभम् । अपावृणोर्ज्योतिरार्याय नि सव्यतः सादि दस्युरिन्द्र
हे वीर, तेच सामर्थ्य घे, ज्याने तू वृतासारख्या मोठ्या दानवाला ठार केलंस. आर्यांसाठी प्रकाश उघडला, आणि उजव्या बाजूने, इंद्रा, दस्यू खाली बसला.
सनेम ये त ऊतिभिस्तरन्तो विश्वा स्पृध आर्येण दस्यून् । अस्मभ्यं तत्त्वाष्ट्रं विश्वरूपमरन्धयः साख्यस्य त्रिताय
इंद्रा, तुझ्या मदतीने आम्ही सर्व शत्रूंचा पराभव करू, आर्यांच्या बळाने दस्यूंचा नाश करू. जसं तू त्रिताला दिलं, तसं आम्हाला तवष्टाराचं सर्वरूपी धन मिळू दे, आणि मैत्री मिळू दे.
अस्य सुवानस्य मन्दिनस्त्रितस्य न्यर्बुदं वावृधानो अस्तः । अवर्तयत्सूर्यो न चक्रं भिनद्वलमिन्द्रो अङ्गिरस्वान्
या आनंददायक सोमाच्या पानाने बळकट झालेल्या इंद्राने मेघ फोडून टाकला; सूर्य जसा आपले चक्र फिरवतो तसे, अङ्गिरसांच्या इंद्राने वळाचा अडथळा फोडून गायी सोडवल्या.
नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः
हे इंद्रा, गाणाऱ्याला तुझ्या दानशूरतेचा नेहमीच लाभ होवो; आम्हा स्तोत्र गाणाऱ्यांना शिकव, आमच्याकडून तुझे भाग कधीही वंचित करू नकोस. आम्ही सभेत नेहमी विजयी आणि सामर्थ्याने बोलू दे.
यो जात एव प्रथमो मनस्वान्देवो देवान्क्रतुना पर्यभूषत् । यस्य शुष्माद्रोदसी अभ्यसेतां नृम्णस्य मह्ना स जनास इन्द्रः
जो जन्मताच सर्वांत प्रथम आणि बलवान झाला, ज्याने आपल्या इच्छेने इतर देवांनाही मागे टाकले, ज्याच्या सामर्थ्याने आकाश आणि पृथ्वी थरथरतात, आणि ज्याच्या पराक्रमामुळे माणसे अस्तित्वात आहेत—तोच इंद्र आहे.
यः पृथिवीं व्यथमानामदृंहद्यः पर्वतान्प्रकुपिताँ अरम्णात् । यो अन्तरिक्षं विममे वरीयो यो द्यामस्तभ्नात्स जनास इन्द्रः
ज्याने डोलणाऱ्या पृथ्वीला स्थिर केले, रागाने पर्वत हलवले, विशाल आकाशमंडळ मोजले, आणि आकाशाला आधार दिला—तोच इंद्र आहे.
यो हत्वाहिमरिणात्सप्त सिन्धून्यो गा उदाजदपधा वलस्य । यो अश्मनोरन्तरग्निं जजान संवृक्समत्सु स जनास इन्द्रः
ज्याने सर्पाचा वध करून सात नद्या सोडवल्या, वळाच्या गुहेतून गायी बाहेर काढल्या, दोन दगडांच्या मध्ये अग्नी उत्पन्न केला, आणि युद्धात सर्वांना एकत्र केले—तोच इंद्र आहे.
येनेमा विश्वा च्यवना कृतानि यो दासं वर्णमधरं गुहाकः । श्वघ्नीव यो जिगीवाँल्लक्षमाददर्यः पुष्टानि स जनास इन्द्रः
ज्याच्या कृपेने ही सर्व सृष्टी चालू आहे, ज्याने अंधाऱ्या रंगाच्या दासाला लपून असतानाही ठार केले, आणि जंगली जनावरांच्या शिकाऱ्यासारखा अनेक धनिकांचा नाश केला—तोच इंद्र आहे.
यं स्मा पृच्छन्ति कुह सेति घोरमुतेमाहुर्नैषो अस्तीत्येनम् । सो अर्यः पुष्टीर्विज इवा मिनाति श्रदस्मै धत्त स जनास इन्द्रः
ज्याबद्दल लोक विचारतात, 'तो कुठे आहे?'—तो इतका भयंकर आहे; काही जण म्हणतात, 'तो नाहीच.' पण तो सज्जन, श्रीमंतांचा ऐश्वर्य जणू फोडून टाकतो; त्याच्यावर श्रद्धा ठेवावी—तोच इंद्र आहे.
यो रध्रस्य चोदिता यः कृशस्य यो ब्रह्मणो नाधमानस्य कीरेः । युक्तग्राव्णो योऽविता सुशिप्रः सुतसोमस्य स जनास इन्द्रः
जो दुर्बळ, गरीब, आणि मान न मिळालेल्या ब्राह्मणाचा आधार आहे; जो सोम पिळणाऱ्याचे रक्षण करतो—तो सुंदर जबड्याचा, तोच इंद्र आहे.
यस्याश्वासः प्रदिशि यस्य गावो यस्य ग्रामा यस्य विश्वे रथासः । यः सूर्यं य उषसं जजान यो अपां नेता स जनास इन्द्रः
ज्याचे घोडे, गायी, गावे आणि रथ सर्व दिशांना आहेत; ज्याने सूर्य आणि उषा निर्माण केली, आणि जो पाण्यांचा नेता आहे—तोच इंद्र आहे.
यं क्रन्दसी संयती विह्वयेते परेऽवर उभया अमित्राः । समानं चिद्रथमातस्थिवांसा नाना हवेते स जनास इन्द्रः
ज्याला रडणारे आणि एकत्र आलेले, दूरचे आणि जवळचे, सर्व शत्रू हाक मारतात; एकाच रथात बसलेले पण मनाने वेगळे असलेलेही त्याला पुकारतात—तोच इंद्र आहे.
यस्मान्न ऋते विजयन्ते जनासो यं युध्यमाना अवसे हवन्ते । यो विश्वस्य प्रतिमानं बभूव यो अच्युतच्युत्स जनास इन्द्रः
ज्याच्याशिवाय माणसे कधीच जिंकू शकत नाहीत; जे युद्धात मदतीसाठी त्याला हाक मारतात; जो सर्व विश्वाचा प्रमाण आहे, आणि स्थिरांमध्येही अढळ आहे—तोच इंद्र आहे.
यः शश्वतो मह्येनो दधानानमन्यमानाञ्छर्वा जघान । यः शर्धते नानुददाति शृध्यां यो दस्योर्हन्ता स जनास इन्द्रः
जो नेहमी गर्विष्ठ आणि स्वतःला अपराजित समजणाऱ्यांचा नाश करतो; जो आव्हान करणाऱ्याला कधीही मागे हटत नाही, आणि जो दस्यूंचा संहारक आहे—तोच इंद्र आहे.
यः शम्बरं पर्वतेषु क्षियन्तं चत्वारिंश्यां शरद्यन्वविन्दत् । ओजायमानं यो अहिं जघान दानुं शयानं स जनास इन्द्रः
ज्याने पर्वतात राहणाऱ्या शंबराचा चाळीसाव्या वर्षी शोध लावला; जो वाढणाऱ्या सर्पाचा आणि झोपलेल्या दानूचा वध केला—तोच इंद्र आहे.
यः सप्तरश्मिर्वृषभस्तुविष्मानवासृजत्सर्तवे सप्त सिन्धून् । यो रौहिणमस्फुरद्वज्रबाहुर्द्यामारोहन्तं स जनास इन्द्रः
सात किरणांचा वृषभ ज्याने सात नद्या वाहू दिल्या; आणि आपल्या वज्राच्या सामर्थ्याने आकाशात चढणाऱ्या राहिणाचा वध केला—तोच इंद्र आहे.
द्यावा चिदस्मै पृथिवी नमेते शुष्माच्चिदस्य पर्वता भयन्ते । यः सोमपा निचितो वज्रबाहुर्यो वज्रहस्तः स जनास इन्द्रः
स्वर्ग आणि पृथ्वी ज्याला वाकतात, पर्वतही ज्याच्या सामर्थ्याला घाबरतात; जो सोमपान करणारा, वज्रधारी आणि सर्वत्र गौरवलेला आहे—तोच इंद्र आहे.
यः सुन्वन्तमवति यः पचन्तं यः शंसन्तं यः शशमानमूती । यस्य ब्रह्म वर्धनं यस्य सोमो यस्येदं राधः स जनास इन्द्रः
जो सोम पिळणाऱ्याचे, शिजवणाऱ्याचे, स्तुती करणाऱ्याचे आणि शांतपणे पूजा करणाऱ्याचे रक्षण करतो; ज्याच्या प्रार्थनेतच त्याचे सामर्थ्य आहे, ज्याचा सोम, ज्याचे हे दान—तोच इंद्र आहे.
यः सुन्वते पचते दुध्र आ चिद्वाजं दर्दर्षि स किलासि सत्यः । वयं त इन्द्र विश्वह प्रियासः सुवीरासो विदथमा वदेम
जो सोम पिळताना किंवा शिजवताना, अगदी दुर्बळालाही विजय देतो—तू खरोखरच सत्य आहेस; आम्ही, हे इंद्रा, नेहमी तुझे प्रिय आणि विजयी होवो, आणि सभेत सामर्थ्याने बोलू दे.
ऋतुर्जनित्री तस्या अपस्परि मक्षू जात आविशद्यासु वर्धते । तदाहना अभवत्पिप्युषी पयोऽंशोः पीयूषं प्रथमं तदुक्थ्यम्
ऋतू, जी सर्वांची जननी आहे, तिने त्याला जन्म दिला; तिच्या पाण्यात तो पटकन प्रवेश करून वाढला; त्याच्या जन्मावेळी, पोषण करणारे दूध निर्माण झाले—तेच रसाचे पहिले आणि श्रेष्ठ भाग होते.
सध्रीमा यन्ति परि बिभ्रतीः पयो विश्वप्स्न्याय प्र भरन्त भोजनम् । समानो अध्वा प्रवतामनुष्यदे यस्ताकृणोः प्रथमं सास्युक्थ्यः
त्या एकत्र जातात, दूध घेऊन, सर्वांसाठी पोषण देतात; एकाच वाटेने चालत, त्या मानवांसाठी वाहतात. ज्याने त्या प्रथम निर्माण केल्या, तो खरोखर स्तुत्य आहे.
अन्वेको वदति यद्ददाति तद्रूपा मिनन्तदपा एक ईयते । विश्वा एकस्य विनुदस्तितिक्षते यस्ताकृणोः प्रथमं सास्युक्थ्यः
एक जण देताना बोलतो, आपल्याला जसे शक्य तितके मोजतो; दुसरा एकटा निघून जातो. सर्वजण एका व्यक्तीचे कृत्य सहन करतात; ज्याने त्या प्रथम निर्माण केल्या, तो स्तुत्य आहे.
प्रजाभ्यः पुष्टिं विभजन्त आसते रयिमिव पृष्ठं प्रभवन्तमायते । असिन्वन्दंष्ट्रैः पितुरत्ति भोजनं यस्ताकृणोः प्रथमं सास्युक्थ्यः
त्या संततींमध्ये पोषण वाटतात, जणू संपत्ती शिखरावरून खाली पसरते; ती धारदार दातांनी वडिलांचे अन्न खातात. ज्याने त्या प्रथम निर्माण केल्या, तो स्तुत्य आहे.
अधाकृणोः पृथिवीं संदृशे दिवे यो धौतीनामहिहन्नारिणक्पथः । तं त्वा स्तोमेभिरुदभिर्न वाजिनं देवं देवा अजनन्सास्युक्थ्यः
ज्याने पृथ्वी आणि आकाश दिसेल असे केले, मार्ग स्वच्छ केले, आणि सर्पाचा नाश केला, त्याची आपण स्तुती करतो; देवांनी ज्याला निर्माण केले, तोच खरोखर स्तुत्य आहे.
यो भोजनं च दयसे च वर्धनमार्द्रादा शुष्कं मधुमद्दुदोहिथ । स शेवधिं नि दधिषे विवस्वति विश्वस्यैक ईशिषे सास्युक्थ्यः
जो अन्न आणि वाढ देतो, ओलसर आणि कोरड्या दोन्ही ठिकाणांहून मधुर रस काढतो, त्याने तेजस्वी साठी धन ठेवले आणि तो सर्वांचा एकमेव स्वामी आहे; तो स्तुत्य आहे.
यः पुष्पिणीश्च प्रस्वश्च धर्मणाधि दाने व्यवनीरधारयः । यश्चासमा अजनो दिद्युतो दिव उरुरूर्वाँ अभितः सास्युक्थ्यः
जो फुलणारे आणि वाहणारे आपल्या नियमाने टिकवतो, दानाचे रक्षण करतो, जो अद्वितीय, तेजस्वी आणि आकाशात सर्वत्र व्यापक आहे, तो स्तुत्य आहे.
यो नार्मरं सहवसुं निहन्तवे पृक्षाय च दासवेशाय चावहः । ऊर्जयन्त्या अपरिविष्टमास्यमुतैवाद्य पुरुकृत्सास्युक्थ्यः
जो गर्विष्ठ आणि शत्रूंचा नाश करतो, बलवान आणि उदारांना मार्ग दाखवतो, ज्याचे तोंड पोषणाने भरले आहे, तो आजही मोठ्या स्तुतीस पात्र आहे.
शतं वा यस्य दश साकमाद्य एकस्य श्रुष्टौ यद्ध चोदमाविथ । अरज्जौ दस्यून्समुनब्दभीतये सुप्राव्यो अभवः सास्युक्थ्यः
शंभर किंवा दहा जण एकत्र असोत, जेव्हा तू त्यांना एकाच्या सेवेसाठी प्रवृत्त करतोस, तू शत्रूंना भीतीने बांधतोस; तू आपल्या रक्षणासाठी प्रसिद्ध झाला आहेस.