आ यः स्वर्ण भानुना चित्रो विभात्यर्चिषा । अञ्जानो अजरैरभि
जो तेजस्वी प्रकाशाने उजळतो, आपल्या किरणांनी अद्भुत दिसतो, आणि कधीही न संपणाऱ्या प्रकाशाने सर्वांना व्यापून टाकतो.
अत्रिमनु स्वराज्यमग्निमुक्थानि वावृधुः । विश्वा अधि श्रियो दधे
अत्रीने सूर्याचे राज्य मिळवावे म्हणून अग्नीचे स्तोत्रांनी वाढवले; त्याच्यावर सर्व गौरव ठेवले.
अग्नेरिन्द्रस्य सोमस्य देवानामूतिभिर्वयम् । अरिष्यन्तः सचेमह्यभि ष्याम पृतन्यतः
अग्नी, इंद्र, सोम आणि देवांच्या सामर्थ्याने आम्ही अखंड राहू, एकत्र येऊ आणि शत्रूंवर विजय मिळवू.
नि होता होतृषदने विदानस्त्वेषो दीदिवाँ असदत्सुदक्षः । अदब्धव्रतप्रमतिर्वसिष्ठः सहस्रम्भरः शुचिजिह्वो अग्निः
होता आपल्या आसनावर जाणणारा, प्रखर, तेजस्वी, कुशल आहे; अग्नी आपल्या व्रताला खंबीर, ज्ञानी, हजारो देणारा आणि शुद्ध जिव्हेचा आहे.
त्वं दूतस्त्वमु नः परस्पास्त्वं वस्य आ वृषभ प्रणेता । अग्ने तोकस्य नस्तने तनूनामप्रयुच्छन्दीद्यद्बोधि गोपाः
तू आमचा दूत, रक्षक आणि संपत्ती देणारा आहेस, हे बलवान अग्नी; आमच्या संततीचे आणि शरीराचे तू सदैव जागरूक आणि अडथळारहित रक्षण कर.
विधेम ते परमे जन्मन्नग्ने विधेम स्तोमैरवरे सधस्थे । यस्माद्योनेरुदारिथा यजे तं प्र त्वे हवींषि जुहुरे समिद्धे
आम्ही तुझ्या सर्वोच्च स्थानावर, तसेच खालच्या आसनावर स्तोत्रांनी अर्पण करतो; ज्या गर्भातून तू प्रकट झाला, तिथे प्रज्वलित असताना तुझ्याकडे अर्पण नेले जाते.
अग्ने यजस्व हविषा यजीयाञ्छ्रुष्टी देष्णमभि गृणीहि राधः । त्वं ह्यसि रयिपती रयीणां त्वं शुक्रस्य वचसो मनोता
अग्नी, सर्वांत योग्य अशी आहुती अर्पण कर, भक्ताला भरपूर दान दे; तूच संपत्तीचा स्वामी आणि तेजस्वी वाणीला प्रेरणा देणारा आहेस.
उभयं ते न क्षीयते वसव्यं दिवेदिवे जायमानस्य दस्म । कृधि क्षुमन्तं जरितारमग्ने कृधि पतिं स्वपत्यस्य रायः
तुझी दोन्ही दाने कधीच कमी होत नाहीत, हे अद्भुत अग्नी, रोज सकाळी तुझा जन्म होतो; गायकाला समृद्ध कर, त्याला इच्छित संपत्तीचा स्वामी कर.
सैनानीकेन सुविदत्रो अस्मे यष्टा देवाँ आयजिष्ठः स्वस्ति । अदब्धो गोपा उत नः परस्पा अग्ने द्युमदुत रेवद्दिदीहि
देवतांच्या कृपेने, युद्धातील आमच्या सेनापतीसारखा, अग्नी, तू आम्हाला कल्याण मिळवून दे; अडथळारहित रक्षक हो, आमचे संरक्षण कर, तेज आणि समृद्धीने उजळ.
जोहूत्रो अग्निः प्रथमः पितेवेळस्पदे मनुषा यत्समिद्धः । श्रियं वसानो अमृतो विचेता मर्मृजेन्यः श्रवस्यः स वाजी
अग्नी, प्रथम आवाहन केलेला, घरात वडिलांसारखा, मनुष्यांनी प्रज्वलित केलेला, तेजस्वी वस्त्र परिधान करणारा, अमर, ज्ञानी, स्तुत्य आणि स्पर्धेत बलवान आहे.
श्रूया अग्निश्चित्रभानुर्हवं मे विश्वाभिर्गीर्भिरमृतो विचेताः । श्यावा रथं वहतो रोहिता वोतारुषाह चक्रे विभृत्रः
हे तेजस्वी अग्नी, अमर, ज्ञानी, माझे आवाहन सर्व गीतांनी ऐक; तुझे पिंगट घोडे तुझी रथ ओढतात, लाल घोडे वाहतात, तू उषांचा रक्षणकर्ता झाला आहेस.
उत्तानायामजनयन्सुषूतं भुवदग्निः पुरुपेशासु गर्भः । शिरिणायां चिदक्तुना महोभिरपरीवृतो वसति प्रचेताः
त्यांनी पोसलेला, सरळ असलेला अग्नी उत्पन्न केला; अग्नी अनेक रूपांत गर्भ झाला; अगदी कोरड्या लाकडातही तो आपल्या शक्तीने, विरोध न होता, ज्ञानाने वास करतो.
जिघर्म्यग्निं हविषा घृतेन प्रतिक्षियन्तं भुवनानि विश्वा । पृथुं तिरश्चा वयसा बृहन्तं व्यचिष्ठमन्नै रभसं दृशानम्
मी अग्नीला आहुती आणि तुपाने जवळ करतो, जो सर्व जग व्यापतो; तो विस्तारलेला, सामर्थ्याने मोठा, अन्नाने उदार, आणि वेगाने प्रकट होणारा आहे.
आ विश्वतः प्रत्यञ्चं जिघर्म्यरक्षसा मनसा तज्जुषेत । मर्यश्री स्पृहयद्वर्णो अग्निर्नाभिमृशे तन्वा जर्भुराणः
सर्व बाजूंनी मी त्या अग्नीला जवळ करतो, जो दुष्टपणा दूर करतो, तो हे मनाने स्वीकारो; तरुण शोभेचा, आकर्षक रूपाचा अग्नी, मी त्याला स्पर्श करतो, तो नेहमी वाढतो.
ज्ञेया भागं सहसानो वरेण त्वादूतासो मनुवद्वदेम । अनूनमग्निं जुह्वा वचस्या मधुपृचं धनसा जोहवीमि
हे अग्नी, निवडक शब्दांनी, ज्ञानाने आणि मनूच्या पद्धतीने, आम्ही तुझ्या दूतांसारखे तुझ्याशी बोलू; मी कधीही न संपणाऱ्या, मधुर स्तुतीने आणि वाणीने, संपत्ती मिळवण्यासाठी तुझे आवाहन करतो.
श्रुधी हवमिन्द्र मा रिषण्यः स्याम ते दावने वसूनाम् । इमा हि त्वामूर्जो वर्धयन्ति वसूयवः सिन्धवो न क्षरन्तः
हे इंद्र, आमचे आवाहन ऐक, आम्हाला काहीही हानी होऊ देऊ नकोस; आम्ही तुझ्या कृपेने धनाढ्य होऊ; कारण या स्तुती, वाहणाऱ्या नद्यांसारख्या, तुझ्या सामर्थ्यात वाढ करतात, हे दान देणारा.
सृजो महीरिन्द्र या अपिन्वः परिष्ठिता अहिना शूर पूर्वीः । अमर्त्यं चिद्दासं मन्यमानमवाभिनदुक्थैर्वावृधानः
इंद्रा, तू वीर, त्या महाकाय नद्या ज्या सर्पाने अडवल्या होत्या, त्या तू सोडवल्यास. स्वतःला अमर समजणाऱ्या दासाला, तुझ्या स्तुतींमुळे बळ मिळवलेल्या, तू सहजच पराभूत केलास.
उक्थेष्विन्नु शूर येषु चाकन्स्तोमेष्विन्द्र रुद्रियेषु च । तुभ्येदेता यासु मन्दसानः प्र वायवे सिस्रते न शुभ्राः
वीर इंद्रा, ज्या स्तोत्रांमध्ये, ज्या सुंदर गाण्यांमध्ये, आणि रुद्रासारख्या स्तुत्यांमध्ये तुझं गुणगान केलं जातं, त्या सर्व तुझ्यासाठीच आहेत. जशा तेजस्वी नद्या वायूसाठी वाहतात, तसंच या स्तुतींमध्ये तू आनंद घेतोस.
शुभ्रं नु ते शुष्मं वर्धयन्तः शुभ्रं वज्रं बाह्वोर्दधानाः । शुभ्रस्त्वमिन्द्र वावृधानो अस्मे दासीर्विशः सूर्येण सह्याः
इंद्रा, आम्ही तुझं तेज वाढवतो, तुझ्या हातातला वज्र तेजस्वी आहे. तू आमच्यात वाढत असताना, सूर्याच्या सोबतीने, दासांची लोकं सहज जिंकतोस.
गुहा हितं गुह्यं गूळ्हमप्स्वपीवृतं मायिनं क्षियन्तम् । उतो अपो द्यां तस्तभ्वांसमहन्नहिं शूर वीर्येण
पाण्यात लपलेला, गुप्त आणि मायावी सर्प, जो तिथेच राहात होता, त्याला, हे वीर, तुझ्या सामर्थ्याने तू ठार केलास आणि पाणी सोडवलंस, आकाशही स्थिर केलंस.
स्तवा नु त इन्द्र पूर्व्या महान्युत स्तवाम नूतना कृतानि । स्तवा वज्रं बाह्वोरुशन्तं स्तवा हरी सूर्यस्य केतू
इंद्रा, तुझे प्राचीन आणि महान पराक्रम आपण गौरवू या, आणि तुझे नवे कृत्यही आपण गाऊ या. तुझ्या हातातला रुंद वज्र, आणि सूर्याचे झेंडे असलेले तुझे घोडे, हे सर्व आपण स्तुती करू या.
हरी नु त इन्द्र वाजयन्ता घृतश्चुतं स्वारमस्वार्ष्टाम् । वि समना भूमिरप्रथिष्टारंस्त पर्वतश्चित्सरिष्यन्
इंद्रा, तुझे दोन घोडे, विजय आणणारे, तुपासारखे मधुर आणि सुंदर आवाज करणारे आहेत. पृथ्वी स्थिर झाली, आणि पर्वतही पुढे सरकला.
नि पर्वतः साद्यप्रयुच्छन्सं मातृभिर्वावशानो अक्रान् । दूरे पारे वाणीं वर्धयन्त इन्द्रेषितां धमनिं पप्रथन्नि
इंद्राने ढकलल्यावर पर्वत खाली कोसळला, आईंसोबत आनंदाने धावत गेला. दूरदूरपर्यंत त्यांनी आवाज वाढवला, आणि इंद्राने सुरू केलेली नदीची वाट पसरली.
इन्द्रो महां सिन्धुमाशयानं मायाविनं वृत्रमस्फुरन्निः । अरेजेतां रोदसी भियाने कनिक्रदतो वृष्णो अस्य वज्रात्
महान इंद्राने, मायावी आणि विशाल सर्प वृताला ठार केले. त्याच्या गजर आणि वज्राच्या गर्जनेने, हे दोन विश्वेही भीतीने थरथरली.
अरोरवीद्वृष्णो अस्य वज्रोऽमानुषं यन्मानुषो निजूर्वात् । नि मायिनो दानवस्य माया अपादयत्पपिवान्सुतस्य
या वृषभाचा वज्र मोठ्याने गर्जला, जेव्हा मानवाने अमानुषाला पराभूत केलं. सोमरस प्यायल्यानंतर, त्याने मायावी दानवाच्या सर्व मायाजाळाचा नाश केला.
पिबापिबेदिन्द्र शूर सोमं मन्दन्तु त्वा मन्दिनः सुतासः । पृणन्तस्ते कुक्षी वर्धयन्त्वित्था सुतः पौर इन्द्रमाव
इंद्रा, वीर, सोमरस प्यायचा, प्यायचा. ताज्या रसांनी तू आनंदी हो. तुझं पोट भरतं, वाढतं, आणि अशा प्रकारे, हा सोमरस तुला आमच्याकडे बोलावतो.
त्वे इन्द्राप्यभूम विप्रा धियं वनेम ऋतया सपन्तः । अवस्यवो धीमहि प्रशस्तिं सद्यस्ते रायो दावने स्याम
इंद्रा, तुझ्यामुळे आम्ही बलवान झालो आहोत, हे ज्ञानी. सत्य मार्गाने चालत, आम्ही बुद्धी मिळवू या. तुझी मदत मिळू दे, तुझी कीर्ती मिळवू दे, आणि तुझ्या संपत्तीला आम्ही तत्पर होऊ.
स्याम ते त इन्द्र ये त ऊती अवस्यव ऊर्जं वर्धयन्तः । शुष्मिन्तमं यं चाकनाम देवास्मे रयिं रासि वीरवन्तम्
इंद्रा, आम्ही तुझ्या संरक्षणाखाली असणाऱ्यांमध्ये असू, तुझ्या मदतीने आमचं बळ वाढू दे. हे देवांनो, आपण सर्वात तेजस्वी इंद्राचं गाणं गाऊ या. वीरांनी भरलेली संपत्ती इंद्रा, आम्हाला दे.
रासि क्षयं रासि मित्रमस्मे रासि शर्ध इन्द्र मारुतं नः । सजोषसो ये च मन्दसानाः प्र वायवः पान्त्यग्रणीतिम्
आम्हाला निवास दे, मैत्री दे, आणि इंद्रा, मारुतांसारखी तुझी शक्ती आम्हाला दे. जे एकत्र आनंदी असतात, त्यांना वारे सर्वोत्तम मार्गाकडे नेतात.
व्यन्त्विन्नु येषु मन्दसानस्तृपत्सोमं पाहि द्रह्यदिन्द्र । अस्मान्सु पृत्स्वा तरुत्रावर्धयो द्यां बृहद्भिरर्कैः
इंद्रा, ज्या लोकांत तू आनंद घेतोस, त्यांच्यात ताजं सोमरस भरपूर प्यावं. आम्हाला युद्धात वाचव, आमचं बळ वाढव, आणि मोठ्या स्तोत्रांनी आकाश सांभाळ.