भारतीळे सरस्वति या वः सर्वा उपब्रुवे । ता नश्चोदयत श्रिये
हे भारती, इळा, सरस्वती आणि ज्या सर्व देवींना मी बोलावतो, त्या आम्हाला कीर्ती मिळवण्यासाठी प्रेरणा देवोत.
त्वष्टा रूपाणि हि प्रभुः पशून्विश्वान्समानजे । तेषां न स्फातिमा यज
त्वष्टा, सर्व रूपांचा आणि प्राण्यांचा निर्माता, त्याने त्यांची समृद्धी आम्हाला मिळवून दे.
उप त्मन्या वनस्पते पाथो देवेभ्यः सृज । अग्निर्हव्यानि सिष्वदत्
हे वनस्पते, तुझा रस देवांसाठी वाहू दे. अग्नी आमच्या समिधा पोहोचवो.
पुरोगा अग्निर्देवानां गायत्रेण समज्यते । स्वाहाकृतीषु रोचते
अग्नी, देवांचा पुढारी, गायत्री छंदाने यज्ञात एकरूप होतो आणि स्वाहा म्हणण्यात तो तेजाने झळकतो.
अग्ने नय सुपथा राये अस्मान्विश्वानि देव वयुनानि विद्वान् । युयोध्यस्मज्जुहुराणमेनो भूयिष्ठां ते नमउक्तिं विधेम
अग्ने, आम्हाला चांगल्या मार्गाने समृद्धीकडे ने. सर्व मार्ग जाणणारा देव, वाईट पापांपासून दूर ठेव. आम्ही तुला सर्वश्रेष्ठ वंदन करतो.
अग्ने त्वं पारया नव्यो अस्मान्स्वस्तिभिरति दुर्गाणि विश्वा । पूश्च पृथ्वी बहुला न उर्वी भवा तोकाय तनयाय शं योः
अग्ने, तुझ्या आशीर्वादाने आम्हाला सर्व संकटांतून सुखरूप पार ने. पूषण आणि विशाल पृथ्वी आमच्या संततीसाठी कल्याणकारी होवोत.
अग्ने त्वमस्मद्युयोध्यमीवा अनग्नित्रा अभ्यमन्त कृष्टीः । पुनरस्मभ्यं सुविताय देव क्षां विश्वेभिरमृतेभिर्यजत्र
अग्ने, आमच्यापासून सर्व शत्रुत्व दूर कर, अग्निहीन किंवा शत्रू असो. पुन्हा आमच्या कल्याणासाठी, सर्व अमरांसह आम्हाला भूमी मिळू दे, हे पूज्य देव.
पाहि नो अग्ने पायुभिरजस्रैरुत प्रिये सदन आ शुशुक्वान् । मा ते भयं जरितारं यविष्ठ नूनं विदन्मापरं सहस्वः
अग्ने, अखंड रक्षणाने आम्हाला जपा. आपल्या प्रिय आसनावर तेजाने झळक. तुझ्या भक्ताला भीती वाटू देऊ नकोस, हे तरुण; आता आम्ही तुझी अधिक शक्ती जाणू दे.
मा नो अग्नेऽव सृजो अघायाविष्यवे रिपवे दुच्छुनायै । मा दत्वते दशते मादते नो मा रीषते सहसावन्परा दाः
अग्ने, वाईट करणारा, शत्रू किंवा द्वेष करणारा आम्हाला त्रास देऊ नये. चोर, फसवणारा किंवा निंदा करणारा आम्हाला हानी पोहोचवू नये. हे बलवान, त्यांना दूर लोट.
वि घ त्वावाँ ऋतजात यंसद्गृणानो अग्ने तन्वे वरूथम् । विश्वाद्रिरिक्षोरुत वा निनित्सोरभिह्रुतामसि हि देव विष्पट्
हे अग्ने, सत्यातून जन्मलेला, तू गाणाऱ्याला स्वतःसाठी संरक्षण देतोस. जो त्रास देतो किंवा अपाय करतो, त्यांच्यापासून तूच सर्वांचा रक्षक आहेस.
त्वं ताँ अग्न उभयान्वि विद्वान्वेषि प्रपित्वे मनुषो यजत्र । अभिपित्वे मनवे शास्यो भूर्मर्मृजेन्य उशिग्भिर्नाक्रः
अग्ने, दोन्ही बाजू जाणणारा, तू मानवासाठी प्राचीन मार्ग शोधतोस, हे पूज्य. जो पुढे जायला इच्छितो त्याने तुझं ऐकावं, आणि तू ऋषींचा पुढारी आहेस.
अवोचाम निवचनान्यस्मिन्मानस्य सूनुः सहसाने अग्नौ । वयं सहस्रमृषिभिः सनेम विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्
आम्ही मनाच्या पुत्राच्या साक्षीने, प्रचंड अग्नित या वचनांचा उच्चार केला. आम्ही हजार ऋषींसह बळ मिळवू, आणि या दीर्घायुषी, पोषण करणाऱ्या लोकांचा खरा अर्थ जाणू.
अनर्वाणं वृषभं मन्द्रजिह्वं बृहस्पतिं वर्धया नव्यमर्कैः । गाथान्यः सुरुचो यस्य देवा आशृण्वन्ति नवमानस्य मर्ताः
कोमल जिभेचा, वृषभासारखा बृहस्पतीला, नवीन स्तोत्रांनी वाढवा. त्याच्या तेजस्वी गाथा ऐकायला देव येतात, आणि नव्या मनाने माणसेही त्याला ऐकतात.
तमृत्विया उप वाचः सचन्ते सर्गो न यो देवयतामसर्जि । बृहस्पतिः स ह्यञ्जो वरांसि विभ्वाभवत्समृते मातरिश्वा
त्याच्यासाठी ऋत्विक आपली वाणी जोडतात, जशी देवभक्तांनी सुरू केलेली प्रवाह वाहतो. बृहस्पती वेगवान आणि सामर्थ्यवान आहे, तो अनेक रूपांनी प्रकटला, मातरिश्वानने नेहमी स्मरण केला.
उपस्तुतिं नमस उद्यतिं च श्लोकं यंसत्सवितेव प्र बाहू । अस्य क्रत्वाहन्यो यो अस्ति मृगो न भीमो अरक्षसस्तुविष्मान्
त्याला स्तुती, नम्रता आणि गौरव अर्पण करा, ज्याचे स्तोत्र सवितारच्या बाहूंसारखे उंचावते. त्याच्या निर्धाराने तो अद्वितीय आहे, जसा रौद्र वन्य प्राणी, बलवान आणि संकटांपासून रक्षण करणारा.
अस्य श्लोको दिवीयते पृथिव्यामत्यो न यंसद्यक्षभृद्विचेताः । मृगाणां न हेतयो यन्ति चेमा बृहस्पतेरहिमायाँ अभि द्यून्
त्याचे स्तोत्र आकाशात आणि पृथ्वीवर घुमते, जणू काही रथवान अदृश्य भार वाहतो. जसे वन्य प्राण्यांचे पायथळे इकडे तिकडे जातात, तसे बृहस्पतीचे सामर्थ्य मेघांवर विजय मिळवते.
ये त्वा देवोस्रिकं मन्यमानाः पापा भद्रमुपजीवन्ति पज्राः । न दूढ्ये अनु ददासि वामं बृहस्पते चयस इत्पियारुम्
जे तुला दुर्बल समजून, बृहस्पती, चांगल्या नशिबासाठी येतात, ते सुखात राहतात. तू पात्रांना कधीच दान नाकारत नाहीस, अगदी साध्यांनाही कृपा देतोस.
सुप्रैतुः सूयवसो न पन्था दुर्नियन्तुः परिप्रीतो न मित्रः । अनर्वाणो अभि ये चक्षते नोऽपीवृता अपोर्णुवन्तो अस्थुः
दात्यांचा मार्ग नेहमी मोकळा असो, जसा सहज प्रसन्न मित्राचा असतो. जे दुर्बल नाहीत, जे आपल्याकडे प्रेमाने पाहतात, ते समृद्धी मिळवून समाधानी राहतात.
सं यं स्तुभोऽवनयो न यन्ति समुद्रं न स्रवतो रोधचक्राः । स विद्वाँ उभयं चष्टे अन्तर्बृहस्पतिस्तर आपश्च गृध्रः
जी स्तुती गायली जाते ती कधीच वाया जात नाही, जशी पाण्याची धार अडथळ्यांशिवाय समुद्राकडे जाते. बृहस्पती दोन्ही बाजू जाणतो, तो आतून सर्व ओळखतो, आणि गिधाडासारखा पाण्यांवरून जातो.
एवा महस्तुविजातस्तुविष्मान्बृहस्पतिर्वृषभो धायि देवः । स न स्तुतो वीरवद्धातु गोमद्विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्
म्हणून, बृहस्पती जो महानतेत जन्मलेला, बलवान, वृषभ आणि देव आहे, तो स्थिर आहे. आमच्या स्तुतीने तो आम्हाला वीरशक्ती आणि गोधन देवो, आणि या दीर्घायुषी, पोषण करणाऱ्या लोकांचा खरा अर्थ आम्ही जाणू.
कङ्कतो न कङ्कतोऽथो सतीनकङ्कतः । द्वाविति प्लुषी इति न्यदृष्टा अलिप्सत
कांगकटा पक्ष्याचा आवाज, पुन्हा तोच आवाज, आणि सतीन कांगकटा पक्ष्याचा. दोन जण 'प्लुषी' म्हणतात, असे अदृश्य लोक स्थिर झाले आणि त्यांनी स्पर्श केला नाही.
अदृष्टान्हन्त्यायत्यथो हन्ति परायती । अथो अवघ्नती हन्त्यथो पिनष्टि पिंषती
अदृश्य लोक येणाऱ्यांना मारतात, आणि जाणाऱ्यांनाही मारतात. ते वरूनही मारतात, आणि दडपतात, चिरडतात.
शरासः कुशरासो दर्भासः सैर्या उत । मौञ्जा अदृष्टा वैरिणाः सर्वे साकं न्यलिप्सत
बाण, खोटे बाण, कुश, आणि सईर गवत; मुञ्ज गवत, हे अदृश्य शत्रू सगळे एकत्र स्थिर झाले आणि त्यांनी स्पर्श केला नाही.
नि गावो गोष्ठे असदन्नि मृगासो अविक्षत । नि केतवो जनानां न्यदृष्टा अलिप्सत
गायी गोठ्यात स्थिर झाल्या, वन्य प्राणी इकडे तिकडे भटकले. लोकांमधील चिन्हे, अदृश्य लोक स्थिर झाले आणि त्यांनी स्पर्श केला नाही.
एत उ त्ये प्रत्यदृश्रन्प्रदोषं तस्करा इव । अदृष्टा विश्वदृष्टाः प्रतिबुद्धा अभूतन
हे संध्याकाळी प्रकटले, जणू काही चोर. अदृश्य लोक, सगळ्यांना दिसणारे, जागे झाले.
द्यौर्वः पिता पृथिवी माता सोमो भ्रातादितिः स्वसा । अदृष्टा विश्वदृष्टास्तिष्ठतेलयता सु कम्
आकाश तुझा पिता, पृथ्वी तुझी माता, सोम तुझा भाऊ, अदिती तुझी बहीण. अदृश्य, सर्वांना दिसणारे, उभे आहेत; तू चांगल्या मार्गाने चाल.
ये अंस्या ये अङ्ग्याः सूचीका ये प्रकङ्कताः । अदृष्टाः किं चनेह वः सर्वे साकं नि जस्यत
जे खांद्यावर आहेत, जे हातपायावर आहेत, जे सुईसारखे आहेत, जे प्राकंकटा आहेत; अदृश्य लोक, इथे जे काही आहात, सगळे एकत्र शांत व्हा.
उत्पुरस्तात्सूर्य एति विश्वदृष्टो अदृष्टहा । अदृष्टान्सर्वाञ्जम्भयन्सर्वाश्च यातुधान्यः
सूर्य समोरून उगवतो, सर्वांना दिसणारा, अदृश्यांचा नाश करणारा. तो सर्व अदृश्य लोकांना आणि सर्व यातुधानांना जिंकतो.
उदपप्तदसौ सूर्यः पुरु विश्वानि जूर्वन् । आदित्यः पर्वतेभ्यो विश्वदृष्टो अदृष्टहा
तो सूर्य उगवला, सर्व दुःख दूर करतो. पर्वतांवरून आलेला आदित्य, सर्वांना दिसणारा, अदृश्यांचा नाश करणारा.
सूर्ये विषम् आ सजामि दृतिꣳ सुरावतो गृहे । सो चिन् नु न मराति नो वयम् मरामारे अस्य योजनꣳ हरिष्ठा मधु त्वा मधुला चकार
मी माझा निश्चय सूर्याच्या प्रकाशात आणि दानशूराच्या घरात ठेवतो; तो नष्ट होऊ नये, आम्हीही नष्ट होऊ नये; याचं बंधन तुटू नये; तुझं सामर्थ्य मधासारखं गोड आहे, तुझे कृत्यही मधुर आहे.