इदं द्यावापृथिवी सत्यमस्तु पितर्मातर्यदिहोपब्रुवे वाम् । भूतं देवानामवमे अवोभिर्विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्
हे आकाश आणि पृथ्वी, मी आता तुम्हाला जे सांगतो ते खरे ठरो—वडील आणि आई, हे तुमच्यासाठी आहे. तुम्ही देवतांच्या सर्वांत जवळच्या मदतनीस व्हा; आम्हाला हे दीर्घायुषी आणि बळकट लोक मिळू देत.
आ न इळाभिर्विदथे सुशस्ति विश्वानरः सविता देव एतु । अपि यथा युवानो मत्सथा नो विश्वं जगदभिपित्वे मनीषा
सर्वज्ञ देव सविता आमच्याकडे इळा देवींसह, सभेत शुभाशीर्वाद घेऊन येवो. जशी तरुण मंडळी एकत्र येतात, तशी त्याच्या बुद्धीने सर्व जग आमच्या रक्षणासाठी एकत्र येवो.
आ नो विश्व आस्क्रा गमन्तु देवा मित्रो अर्यमा वरुणः सजोषाः । भुवन्यथा नो विश्वे वृधासः करन्सुषाहा विथुरं न शवः
सर्व देवता, सर्व बाजूंनी आमच्याकडे येवोत—मित्र, अर्यमन्, वरुण, एकत्रितपणे. जसे सर्व बलवान जगातील आहेत, तसे ते आम्हाला सामर्थ्य देवोत, जणू एखाद्या शक्तिशाली गटासारखे.
प्रेष्ठं वो अतिथिं गृणीषेऽग्निं शस्तिभिस्तुर्वणिः सजोषाः । असद्यथा नो वरुणः सुकीर्तिरिषश्च पर्षदरिगूर्तः सूरिः
मी तुम्हा सर्वांना, अग्नी, सर्वात प्रिय पाहुणा म्हणून, शुभाशीर्वादांसह आणि तुर्वणींसह, एकत्रितपणे स्तुती करतो. वरुण आम्हाला चांगली कीर्ती देवो, आणि तेजस्वी सूर्य द्वेष व दारिद्र्यापासून आम्हाला पार नेवो.
उप व एषे नमसा जिगीषोषासानक्ता सुदुघेव धेनुः । समाने अहन्विमिमानो अर्कं विषुरूपे पयसि सस्मिन्नूधन्
मी विजयाच्या इच्छेने, नम्रतेने, तुमच्याकडे येतो, उषा आणि रात्र, जशी दूधाने भरलेली गाय. त्या दिवशीच्या स्तोत्राचे मापन करत, तुमच्या दोन रूपांत, तुम्ही त्या पात्रात दूध धरता.
उत नोऽहिर्बुध्न्यो मयस्कः शिशुं न पिप्युषीव वेति सिन्धुः । येन नपातमपां जुनाम मनोजुवो वृषणो यं वहन्ति
आम्हाला आनंद देणारा अहिर्बुध्न्य, जसा मायाळू आई आपल्या लहान मुलाला सांभाळते, तसा आमचा सांभाळ करो. ज्या नदीमुळे आपण पाण्याच्या संततीवरून सहजपणे जातो, ती नदी आम्हाला सुखरूप पार घालो.
उत न ईं त्वष्टा गन्त्वच्छा स्मत्सूरिभिरभिपित्वे सजोषाः । आ वृत्रहेन्द्रश्चर्षणिप्रास्तुविष्टमो नरां न इह गम्याः
त्वष्टा आमच्या ज्ञानी मित्रांसह, एकत्रितपणे, या यज्ञात सहभागी व्हावा. वृत्तराचा संहार करणारा, सर्वात सामर्थ्यवान इंद्र, आपल्या लोकांसह येथे यावा.
उत न ईं मतयोऽश्वयोगाः शिशुं न गावस्तरुणं रिहन्ति । तमीं गिरो जनयो न पत्नीः सुरभिष्टमं नरां नसन्त
आमच्या घोड्यांनी जुळलेल्या भावना, जशा गायी आपल्या वासराला प्रेमाने चाटतात, तशा त्याच्याजवळ जावोत. तो सर्वात सुगंधी, प्रिय देव, ज्या प्रमाणे स्त्रिया आपल्या पतीला गाणे गातात, तसा आमचा गौरव होवो.
उत न ईं मरुतो वृद्धसेनाः स्मद्रोदसी समनसः सदन्तु । पृषदश्वासोऽवनयो न रथा रिशादसो मित्रयुजो न देवाः
प्राचीन सैन्य असलेले मरुतगण आमच्याशी एकविचाराने राहोत. पांढऱ्या घोड्यांनी ओढलेल्या रथांप्रमाणे, मैत्रीने जोडलेल्या देवांप्रमाणे, ते आमचे रक्षण करणारे असोत.
प्र नु यदेषां महिना चिकित्रे प्र युञ्जते प्रयुजस्ते सुवृक्ति । अध यदेषां सुदिने न शरुर्विश्वमेरिणं प्रुषायन्त सेनाः
जेव्हा त्यांची महानता प्रकट होते, तेव्हा ते उत्तम प्रकारे सज्ज होऊन पुढे जातात. चांगल्या दिवशी, त्यांच्या सैन्याने, तीक्ष्ण शस्त्रासारखे, सर्व अडथळे दूर केले जातात.
प्रो अश्विनाववसे कृणुध्वं प्र पूषणं स्वतवसो हि सन्ति । अद्वेषो विष्णुर्वात ऋभुक्षा अच्छा सुम्नाय ववृतीय देवान्
आश्विनीकडून मदतीसाठी हाक द्या, पूषणालाही बोलवा, कारण ते स्वतः समर्थ आहेत. वैररहित विष्णू, वायू आणि कुशल ऋभू, देवांच्या कृपेने आमच्याकडे वळावेत.
इयं सा वो अस्मे दीधितिर्यजत्रा अपिप्राणी च सदनी च भूयाः । नि या देवेषु यतते वसूयुर्विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्
हे पूज्य देवहो, तुमची ही तेजस्विता आमच्याजवळ राहो, वाढवणारी आणि सुरक्षितता देणारी असो. जी देवांमध्ये संपत्ती मिळवण्यासाठी प्रयत्न करते, तीच दीर्घकाळ लोकांमध्ये आम्हाला मिळो.
पितुं नु स्तोषं महो धर्माणं तविषीम् । यस्य त्रितो व्योजसा वृत्रं विपर्वमर्दयत्
मी त्या पित्याचे स्तवन करतो, जो धर्म आणि सामर्थ्याने महान आहे, ज्याच्या बळावर त्रिताने अनेक स्तरांचा वृत्तराचा नाश केला.
स्वादो पितो मधो पितो वयं त्वा ववृमहे । अस्माकमविता भव
गोड पित्या, मधुर पित्या, आम्ही तुलाच निवडले आहे; आमचा तू रक्षणकर्ता हो.
उप नः पितवा चर शिवः शिवाभिरूतिभिः । मयोभुरद्विषेण्यः सखा सुशेवो अद्वयाः
आमच्याकडे ये, पोसणाऱ्या पित्या, शुभ मार्गदर्शनासह. आनंद देणारा, द्वेषरहित, मित्र, दयाळू आणि स्थिर असा हो.
तव त्ये पितो रसा रजांस्यनु विष्ठिताः । दिवि वाता इव श्रिताः
हे पित्या, तुझे ते रस सर्व विश्वात पसरले आहेत, जणू आकाशात वाऱ्यांसारखे स्थिर झाले आहेत.
तव त्ये पितो ददतस्तव स्वादिष्ठ ते पितो । प्र स्वाद्मानो रसानां तुविग्रीवा इवेरते
हे पित्या, तुझे ते दान, तुझा तो सर्वात गोड रस. गोड रसांचे जे प्रिय आहेत, ते बलवान गळ्यांसारखे त्यात रममाण होतात.
त्वे पितो महानां देवानां मनो हितम् । अकारि चारु केतुना तवाहिमवसावधीत्
हे पित्या, महान देवतांचे मन तुझ्यातच स्थिर आहे. तुझ्या चिन्हामुळे त्रिताने सर्पाचा वध केला.
यददो पितो अजगन्विवस्व पर्वतानाम् । अत्रा चिन्नो मधो पितोऽरं भक्षाय गम्याः
जेव्हा तू, पित्या, तेजस्वी पर्वतांमध्ये गेला होतास, तेथेही, मधुर पित्या, उत्तम अन्न मिळवण्यासारखे आहे.
यदपामोषधीनां परिंशमारिशामहे । वातापे पीव इद्भव
जेव्हा आपण पाणी आणि औषधींचा सार चाखतो, तेव्हा तू, वातापी, आमच्यात पोषण करणारा हो.
यत्ते सोम गवाशिरो यवाशिरो भजामहे । वातापे पीव इद्भव
तुझ्या सोमाचा, गायीच्या शिराचा, ज्वारीच्या शिराचा आम्ही आस्वाद घेतो; तू, वातापी, आमच्यात पोषण करणारा हो.
करम्भ ओषधे भव पीवो वृक्क उदारथिः । वातापे पीव इद्भव
ओ औषधी, करंभासारखी, मूत्राशयासारखी, मज्जासारखी पोषण करणारी हो; तू, वातापी, आमच्यात पोषण करणारा हो.
तं त्वा वयं पितो वचोभिर्गावो न हव्या सुषूदिम । देवेभ्यस्त्वा सधमादमस्मभ्यं त्वा सधमादम्
हे पित्या, आम्ही तुला प्रेमाने बोलून, जशा गायी हव्या त्या आहुतीला ओढतात, तसा स्वीकारू इच्छितो. देवांकडून तुला सहभोजनासाठी मागतो, आणि स्वतःसाठीही तुला सहभोजनासाठी मागतो.
समिद्धो अद्य राजसि देवो देवैः सहस्रजित् । दूतो हव्या कविर्वह
आज प्रज्वलित झालेला, तूच देवांमध्ये विजयीपणे राज्य करतोस. हे बुद्धिमान दूत, आमच्या समिधा देवांपर्यंत पोहोचव.
तनूनपादृतं यते मध्वा यज्ञः समज्यते । दधत्सहस्रिणीरिषः
तनूनपात, तुझ्या कृपेने मधुरतेने यज्ञ सिद्ध होतो, आणि तू आम्हाला असंख्य संपत्ती देतोस.
आजुह्वानो न ईड्यो देवाँ आ वक्षि यज्ञियान् । अग्ने सहस्रसा असि
जसा कोणी देवांना बोलावतो, तसाच तू स्तुतीस पात्र आहेस. अग्ने, या यज्ञासाठी योग्य देवांना इथे आण, कारण तुझ्यात हजारो शक्ती आहेत.
प्राचीनं बर्हिरोजसा सहस्रवीरमस्तृणन् । यत्रादित्या विराजथ
ते तेजाने प्राचीन कुशांची आसनं पसरतात, ज्यात हजारो वीर आहेत, जिथे आदित्य तेजाने झळकतात.
विराट् सम्राड्विभ्वीः प्रभ्वीर्बह्वीश्च भूयसीश्च याः । दुरो घृतान्यक्षरन्
ते तेजस्वी, सार्वभौम, सामर्थ्यशाली आणि विपुल प्रवाह, हे सर्व मोठे आणि असंख्य, तुपात वाहतात.
सुरुक्मे हि सुपेशसाधि श्रिया विराजतः । उषासावेह सीदताम्
सुंदर आणि सजवलेल्या आसनावर, तेजाने झळकणाऱ्या उषा इथे येऊन बसा.
प्रथमा हि सुवाचसा होतारा दैव्या कवी । यज्ञं नो यक्षतामिमम्
पहिले आणि मधुर वाणी असलेले दिव्य होतार, हे ज्ञानी, आमचा हा यज्ञ स्वीकारो.