ये नाकस्याधि रोचने दिवि देवास आसते । मरुद्भिरग्न आ गहि
जे देव स्वर्गाच्या प्रकाशमान स्थानी बसतात; अग्ने, मरुतांसह ये.
य ईङ्खयन्ति पर्वतान्तिरः समुद्रमर्णवम् । मरुद्भिरग्न आ गहि
जे पर्वतशिखरे हलवतात आणि समुद्राचा विस्तार ओलांडतात; अग्ने, मरुतांसह ये.
आ ये तन्वन्ति रश्मिभिस्तिरः समुद्रमोजसा । मरुद्भिरग्न आ गहि
जे आपल्या किरणांनी पसरतात आणि सामर्थ्याने समुद्र ओलांडतात; अग्ने, मरुतांसह ये.
अभि त्वा पूर्वपीतये सृजामि सोम्यं मधु । मरुद्भिरग्न आ गहि
तुझ्या पूर्वीच्या पानासाठी मी सोमरस ओततो; अग्ने, मरुतांसह ये.
अयं देवाय जन्मने स्तोमो विप्रेभिरासया । अकारि रत्नधातमः
हा स्तोत्र, ज्ञानी लोकांनी रचलेला, देवाच्या जन्मासाठी आणि धन देणारा म्हणून केला आहे.
य इन्द्राय वचोयुजा ततक्षुर्मनसा हरी । शमीभिर्यज्ञमाशत
त्यांनी इंद्रासाठी मन आणि वाणी एकत्र केली, आणि फांद्यांनी यज्ञ सजवला.
तक्षन्नासत्याभ्यां परिज्मानं सुखं रथम् । तक्षन्धेनुं सबर्दुघाम्
अश्विनांसाठी त्यांनी वेगवान आणि सुखद रथ तयार केला, आणि भरपूर दूध देणारी गाय घडवली.
युवाना पितरा पुनः सत्यमन्त्रा ऋजूयवः । ऋभवो विष्ट्यक्रत
हे तरुण, सत्य बोलणारे आणि सरळ मार्गाने जाणारे ऋभुंनी पुन्हा आपल्या आईवडिलांना नव्याने घडवले.
सं वो मदासो अग्मतेन्द्रेण च मरुत्वता । आदित्येभिश्च राजभिः
इंद्र आणि मरुतांसह, तसेच राजसत्ताधारी आदित्यांसह, तुमचे आनंद एकत्र यावेत.
उत त्यं चमसं नवं त्वष्टुर्देवस्य निष्कृतम् । अकर्त चतुरः पुनः
त्या देवत्व असलेल्या त्वष्ट्याने तयार केलेली नवीन पात्र, त्याने चार वेळा पुन्हा बनवली.