यद्ध स्या त इन्द्र श्रुष्टिरस्ति यया बभूथ जरितृभ्य ऊती । मा नः कामं महयन्तमा धग्विश्वा ते अश्यां पर्याप आयोः
हे इंद्रा, तुझ्याकडे जी कृपा आहे, ज्यामुळे तू गायकांना मदत करणारा झाला होतास—आपली मोठी इच्छा अपूर्ण राहू नये; तुझे सर्व धन मला मिळू दे, हे महाबली.
न घा राजेन्द्र आ दभन्नो या नु स्वसारा कृणवन्त योनौ । आपश्चिदस्मै सुतुका अवेषन्गमन्न इन्द्रः सख्या वयश्च
कोणताही राजा, हे इंद्रा, तुला त्रास देऊ शकत नाही; अगदी तुझ्या बहिणीही तुझ्या स्थानाला स्पर्श करू शकत नाहीत. वाहणाऱ्या पाण्याही त्याच्याकडे येतात; इंद्राने मैत्री आणि बळ मिळवलं आहे.
जेता नृभिरिन्द्रः पृत्सु शूरः श्रोता हवं नाधमानस्य कारोः । प्रभर्ता रथं दाशुष उपाक उद्यन्ता गिरो यदि च त्मना भूत्
इंद्र माणसांसह जिंकणारा आहे, युद्धात शूर आहे, नम्र गायकाच्या हाकेला ऐकणारा आहे. तो भक्तासाठी रथ पुढे करतो, तो गीते उंचावतो, जर तो खरा स्वतः आहे.
एवा नृभिरिन्द्रः सुश्रवस्या प्रखादः पृक्षो अभि मित्रिणो भूत् । समर्य इष स्तवते विवाचि सत्राकरो यजमानस्य शंसः
अशा प्रकारे, इंद्र माणसांत प्रसिद्ध आहे, तेजस्वी आहे, बलवान असून आपल्या प्रतिस्पर्ध्यांना मागे टाकतो. प्रत्येक सभेत त्याची शक्तीसाठी स्तुती होते; यजमानाची स्तुती त्याला दृढ करते.
त्वया वयं मघवन्निन्द्र शत्रूनभि ष्याम महतो मन्यमानान् । त्वं त्राता त्वमु नो वृधे भूर्विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्
हे दानशूर इंद्रा, तुझ्यासह आम्ही शत्रूंना, स्वतःला मोठे समजणाऱ्यांना, जिंकू. तू आमचा रक्षक आहेस, तूच आमचं बळ आहेस; हे लोक, दीर्घायुषी, ओळखू दे.
पूर्वीरहं शरदः शश्रमाणा दोषा वस्तोरुषसो जरयन्तीः । मिनाति श्रियं जरिमा तनूनामप्यू नु पत्नीर्वृषणो जगम्युः
मी अनेक शरद ऋतू झेलले, दमलो, रात्री आणि पहाट माझं बळ कमी करत गेल्या. वय शरीराचं सौंदर्य कमी करतं, तरीही बलवान आपल्या पत्नीपर्यंत पोहोचले.
ये चिद्धि पूर्व ऋतसाप आसन्साकं देवेभिरवदन्नृतानि । ते चिदवासुर्नह्यन्तमापुः समू नु पत्नीर्वृषभिर्जगम्युः
जे पूर्वी धर्म पाळणारे होते, देवांसोबत असतानाही, त्यांनी असत्य बोललं. तेही, दुर्बल होत, शेवटपर्यंत पोहोचू शकले नाहीत; तरीही बलवान आपल्या पत्नीपर्यंत पोहोचले.
न मृषा श्रान्तं यदवन्ति देवा विश्वा इत्स्पृधो अभ्यश्नवाव । जयावेदत्र शतनीथमाजिं यत्सम्यञ्चा मिथुनावभ्यजाव
देव थकलेल्या माणसाला मदत करतात, हे व्यर्थ नाही; मी सर्व स्पर्धकांवर मात केली. इथे मी शंभरपट युद्ध जिंकलं, जेव्हा दोघं योग्यरित्या एकत्र आले.
नदस्य मा रुधतः काम आगन्नित आजातो अमुतः कुतश्चित् । लोपामुद्रा वृषणं नी रिणाति धीरमधीरा धयति श्वसन्तम्
इथून किंवा तिथून, कुठूनही, कुठलाही इच्छाशक्ती माझ्याकडे आलेली नाही. लोपामुद्रा बलवानाला जवळ ओढते; शहाणी, ठाम स्त्री धापा टाकणाऱ्या पुरुषाला वश करते.
इमं नु सोममन्तितो हृत्सु पीतमुप ब्रुवे । यत्सीमागश्चकृमा तत्सु मृळतु पुलुकामो हि मर्त्यः
हा सोम, हृदयात पिळून प्यायलेला, मी आता बोलावतो. आपण जे काही केलं असेल, ते तो क्षमा करो, कारण माणूस नेहमीच सुखाची इच्छा करतो.
अगस्त्यः खनमानः खनित्रैः प्रजामपत्यं बलमिच्छमानः । उभौ वर्णावृषिरुग्रः पुपोष सत्या देवेष्वाशिषो जगाम
अगस्त्याने फावड्यांनी खोदत, संतती, अपत्य आणि बळ मिळवायचं ठरवलं; त्या बलाढ्य ऋषीने दोन्ही वंश वाढवले; तो देवांमध्ये खरी आशीर्वादे मिळवून गेला.
युवो रजांसि सुयमासो अश्वा रथो यद्वां पर्यर्णांसि दीयत् । हिरण्यया वां पवयः प्रुषायन्मध्वः पिबन्ता उषसः सचेथे
तुमच्या राज्यांमध्ये, उत्तम मार्गदर्शन असलेले घोडे आणि रथ, हे सर्व तुम्ही मार्गक्रमण करता तेव्हा मिळतात; तुमच्या सोन्याच्या गाळणीतून मधासारखे अमृत ओघळते, आणि तुम्ही उषेच्या संगतीने ते पितात.
युवमत्यस्याव नक्षथो यद्विपत्मनो नर्यस्य प्रयज्योः । स्वसा यद्वां विश्वगूर्ती भराति वाजायेट्टे मधुपाविषे च
तुम्ही श्रेष्ठ यज्ञ करणाऱ्याची सेवा कधीच टाळत नाही, तो तुमच्याकडे मागणी करतो तेव्हा; तुमची बहीण सर्वत्र तुमची कीर्ती घेऊन येते, ती बळ आणि मधुर पेयाची इच्छा करते.
युवं पय उस्रियायामधत्तं पक्वमामायामव पूर्व्यं गोः । अन्तर्यद्वनिनो वामृतप्सू ह्वारो न शुचिर्यजते हविष्मान्
तुम्ही गायीच्या थनात दूध ठेवले, ते जुने आणि परिपक्व दान; जेव्हा शुद्ध आणि आहुती देणारा यजमान तुम्हाला वनात बोलावतो, तेव्हा तो तुम्हाला समर्पणाने पूजतो.
युवं ह घर्मं मधुमन्तमत्रयेऽपो न क्षोदोऽवृणीतमेषे । तद्वां नरावश्विना पश्वइष्टी रथ्येव चक्रा प्रति यन्ति मध्वः
तुम्ही पाहुण्यासाठी मधुर उष्णता निवडली, जशी पाणी आपला मार्ग निवडतात; अश्विनीद्वय, जनावरे तुमच्याकडे येतात, आणि मध रथाच्या चाकांसारखे वाहते.
आ वां दानाय ववृतीय दस्रा गोरोहेण तौग्र्यो न जिव्रिः । अपः क्षोणी सचते माहिना वां जूर्णो वामक्षुरंहसो यजत्रा
तुमच्या दानासाठी, हे अद्भुत अश्विनीद्वय, मी बैलासारख्या बळाने वळेन; पाणी आणि पृथ्वी तुमच्या महिमेला साथ देतात, आणि वेगवान, पूज्य असा एकजण तुम्हाला गौरवतो.
नि यद्युवेथे नियुतः सुदानू उप स्वधाभिः सृजथः पुरंधिम् । प्रेषद्वेषद्वातो न सूरिरा महे ददे सुव्रतो न वाजम्
जेव्हा तुम्ही तुमचे उदार घोडे जुळवता, तेव्हा तुम्ही आपल्या शक्तीने पोषण करणाऱ्याला सोडता; वाऱ्यासारखा वेगवान ज्ञानी मोठेपणासाठी देतो, आणि शुभ संकल्प असलेला बळ प्रदान करतो.
वयं चिद्धि वां जरितारः सत्या विपन्यामहे वि पणिर्हितावान् । अधा चिद्धि ष्माश्विनावनिन्द्या पाथो हि ष्मा वृषणावन्तिदेवम्
आम्ही, तुमचे स्तुती करणारे, खरेपणाने तुमची कीर्ती गातो, कारण फळ ठरलेले आहे; म्हणूनच, अश्विनीद्वय, हे मार्ग कधीच निंदनीय नाहीत, कारण बलवान नेहमीच देवाकडे नेतात.
युवां चिद्धि ष्माश्विनावनु द्यून्विरुद्रस्य प्रस्रवणस्य सातौ । अगस्त्यो नरां नृषु प्रशस्तः काराधुनीव चितयत्सहस्रैः
तुम्ही, अश्विनीद्वय, नेहमी दिवसांचा पाठपुरावा करता, वीर्यवान प्रवाहाजवळ; अगस्त्य, पुरुषांमध्ये प्रसिद्ध, कुशल कारागिरासारखा, हजारो तेजाने उजळतो.
प्र यद्वहेथे महिना रथस्य प्र स्यन्द्रा याथो मनुषो न होता । धत्तं सूरिभ्य उत वा स्वश्व्यं नासत्या रयिषाचः स्याम
जेव्हा तुम्ही आपल्या रथाच्या महिम्याने पुढे जाता, तेव्हा तुम्ही मानव यजमानासारखे वेगाने चालता; ज्ञानी आणि तुमच्या स्वतःच्या घोड्यांनाही द्या, हे नासत्य, जेणेकरून आम्ही संपत्तीने समृद्ध होऊ.
तं वां रथं वयमद्या हुवेम स्तोमैरश्विना सुविताय नव्यम् । अरिष्टनेमिं परि द्यामियानं विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्
तुमचा तो रथ, आज आम्ही नवीन समृद्धीसाठी स्तोत्रांनी बोलावतो, हे अश्विनीद्वय; अखंड चाकांचा, आकाशात फिरणारा, आम्ही हे दीर्घायुषी लोक ओळखू.
कदु प्रेष्ठाविषां रयीणामध्वर्यन्ता यदुन्निनीथो अपाम् । अयं वां यज्ञो अकृत प्रशस्तिं वसुधिती अवितारा जनानाम्
संपत्तीमध्ये सर्वात प्रिय काय आहे, जेव्हा तुम्ही, यज्ञ करणाऱ्यांनो, पाणी उचलता? हा यज्ञ तुमची स्तुती करतो, हे रक्षण करणारे, लोकांचे हित करणारे आणि धनदायक.
आ वामश्वासः शुचयः पयस्पा वातरंहसो दिव्यासो अत्याः । मनोजुवो वृषणो वीतपृष्ठा एह स्वराजो अश्विना वहन्तु
तुमचे घोडे, शुद्ध आणि दुधाळ, वाऱ्यासारखे वेगवान, दिव्य आणि बलवान, मनाने उत्सुक, राजस, हे अश्विनीद्वय, तुम्हाला येथे आणतात.
आ वां रथोऽवनिर्न प्रवत्वान्सृप्रवन्धुरः सुविताय गम्याः । वृष्ण स्थातारा मनसो जवीयानहम्पूर्वो यजतो धिष्ण्या यः
तुमचा रथ, नदीसारखा, कधीच थांबत नाही, मजबूत जू असलेला, समृद्धीसाठी योग्य; बलवान, उभा, विचारापेक्षा वेगवान, पूज्यांमध्ये अग्रगण्य, तो तुमचाच आहे.
इहेह जाता समवावशीतामरेपसा तन्वा नामभिः स्वैः । जिष्णुर्वामन्यः सुमखस्य सूरिर्दिवो अन्यः सुभगः पुत्र ऊहे
इथेच जन्मलेले, तुम्ही एकत्र जमला आहात, आपल्या देहाने आणि नावांनी निर्दोष; तुमच्यापैकी एक विजयी, शुभकामी ज्ञानी, दुसरा, सौभाग्यशाली, स्वर्गाचा पुत्र आहे.
प्र वां निचेरुः ककुहो वशाँ अनु पिशङ्गरूपः सदनानि गम्याः । हरी अन्यस्य पीपयन्त वाजैर्मथ्रा रजांस्यश्विना वि घोषैः
तुमच्या गायी, तपकिरी रंगाच्या, मार्गाने जात, घरांपर्यंत पोहोचल्या; एकाच्या घोड्यांना बळ मिळते, हे अश्विनीद्वय, आणि रथाच्या गजराने सर्वत्र नाद होतो.
प्र वां शरद्वान्वृषभो न निष्षाट् पूर्वीरिषश्चरति मध्व इष्णन् । एवैरन्यस्य पीपयन्त वाजैर्वेषन्तीरूर्ध्वा नद्यो न आगुः
तुमचा बैल, शरद ऋतूसारखा, प्राचीन दान वाटतो, मध शोधतो; तसेच दुसऱ्याचे घोडे बळाने परिपूर्ण होतात, आणि सरळ नद्या वर येतात.
असर्जि वां स्थविरा वेधसा गीर्बाळ्हे अश्विना त्रेधा क्षरन्ती । उपस्तुताववतं नाधमानं यामन्नयामञ्छृणुतं हवं मे
प्राचीन कवीने तुमची गीते पाठवली, हे अश्विनीद्वय, ती तीन प्रकारे वाहतात; तुम्ही स्तुती करणाऱ्याला मदत केली, त्याला कधीच सोडले नाही, आणि प्रवासात असताना माझे आवाहन ऐकता.
उत स्या वां रुशतो वप्ससो गीस्त्रिबर्हिषि सदसि पिन्वते नॄन् । वृषा वां मेघो वृषणा पीपाय गोर्न सेके मनुषो दशस्यन्
खरंच, तुमच्या तेजस्वी रूपांची गाण्याने स्तुती होते, पुरुषांच्या सभेत पवित्र कुशावर; तुमचा बलवान मेघ बळाने भरतो, आणि गायीचे दूध लोकांना आनंद देतो.
युवां पूषेवाश्विना पुरंधिरग्निमुषां न जरते हविष्मान् । हुवे यद्वां वरिवस्या गृणानो विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्
हे अश्विनीकुमारांनो, जशी पूषणाची बुद्धिमान स्त्री कधीही वयस्क होत नाही, तशीच तुमची भक्ती करणारी, आहुतींनी परिपूर्ण असलेली स्त्रीही कधीही वृद्ध होत नाही. मी तुम्हा दोघांना स्तुती करताना, मदतीसाठी हाक मारतो, तेव्हा मला ही प्रजासमृद्ध, दीर्घायुषी आणि सुखी होवो, अशी कृपा करा.