त्वमीशिषे वसुपते वसूनां त्वं मित्राणां मित्रपते धेष्ठः । इन्द्र त्वं मरुद्भिः सं वदस्वाध प्राशान ऋतुथा हवींषि
तूच संपत्तीचा स्वामी, धनाचा मालक; तूच मित्रांचा श्रेष्ठ, मैत्रीचा अधिपती. हे इंद्रा, मरुतांसोबत बोल, मग योग्य वेळी अर्पण स्वीकार.
प्रति व एना नमसाहमेमि सूक्तेन भिक्षे सुमतिं तुराणाम् । रराणता मरुतो वेद्याभिर्नि हेळो धत्त वि मुचध्वमश्वान्
या स्तोत्राने, नम्रतेने मी तुमच्याकडे येतो, वेगवान मरुतांची कृपा मागतो. हे मरुत, द्यायला योग्य अशी दानं देणारे, दोष दूर करा आणि घोडे मोकळे करा.
एष व स्तोमो मरुतो नमस्वान्हृदा तष्टो मनसा धायि देवाः । उपेमा यात मनसा जुषाणा यूयं हि ष्ठा नमस इद्वृधासः
ही स्तुती, हे मरुत, तुम्हाला नम्रतेने अर्पण करतो, हृदयातून घडवलेली, मनात ठेवलेली. देवांनो, मनाने स्वीकारून इथे या, कारण तुम्ही खरोखर नम्रतेमुळे बळकट होता.
स्तुतासो नो मरुतो मृळयन्तूत स्तुतो मघवा शम्भविष्ठः । ऊर्ध्वा नः सन्तु कोम्या वनान्यहानि विश्वा मरुतो जिगीषा
मरुतांनी, ज्यांची स्तुती केली आहे, त्यांनी आमच्यावर कृपा करावी, आणि स्तुती केलेल्या, दयाळू मघवानानेही तसंच करावं. आमची रम्य वनं उभी राहो, आणि मरुतांनी दररोज आम्हाला विजय मिळवून द्यावा.
अस्मादहं तविषादीषमाण इन्द्राद्भिया मरुतो रेजमानः । युष्मभ्यं हव्या निशितान्यासन्तान्यारे चकृमा मृळता नः
या सामर्थ्यापासून मी संरक्षण मागतो, इंद्राच्या भीतीने, हे मरुत, मी पळतो आहे. ती तीक्ष्ण अर्पणं तुमच्यासाठी असू द्या; आम्ही वेगळं वागलो आहोत—आमच्यावर कृपा करा.
येन मानासश्चितयन्त उस्रा व्युष्टिषु शवसा शश्वतीनाम् । स नो मरुद्भिर्वृषभ श्रवो धा उग्र उग्रेभि स्थविरः सहोदाः
ज्याच्या सामर्थ्याने सकाळी उजाडतात, उषा तेजाने फुलते, तो नेहमी टिकणारा बलवान—तो मरुतांसोबत वृषभ आम्हाला कीर्ती देवो, तो उग्र, उग्रांसोबत कायमचा सोबती.
त्वं पाहीन्द्र सहीयसो नॄन्भवा मरुद्भिरवयातहेळाः । सुप्रकेतेभिः सासहिर्दधानो विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्
हे इंद्रा, अधिक बलवानांसोबत आम्हाला वाचव; मरुतांसोबत राहा, दोष दूर करा. चांगली दिशा दाखवणारे, विजयी, आम्ही हे दीर्घायुषी, विजयी लोक जाणू दे.
चित्रो वोऽस्तु यामश्चित्र ऊती सुदानवः । मरुतो अहिभानवः
तुमचं येणं तेजस्वी असो, तुमचं सहाय्यही तेजस्वी असो, दानशूर मरुतांनो, नागासारखी चमक तुमच्यात आहे.
आरे सा वः सुदानवो मरुत ऋञ्जती शरुः । आरे अश्मा यमस्यथ
दानशूर मरुतांनो, तुमचं तीक्ष्ण शस्त्र आमच्यापासून दूर असो; बलवानांनो, तुम्ही तो दगड दूर फेकावा.
तृणस्कन्दस्य नु विशः परि वृङ्क्त सुदानवः । ऊर्ध्वान्नः कर्त जीवसे
तृणस्कंदाच्या घराभोवती, दानशूरांनो, तुम्ही रक्षणाचा कवच पसरता; आम्हाला सरळ उभं करा, जीवनासाठी.
गायत्साम नभन्यं यथा वेरर्चाम तद्वावृधानं स्वर्वत् । गावो धेनवो बर्हिष्यदब्धा आ यत्सद्मानं दिव्यं विवासान्
आपण आकाशात सामगान गाऊ, जसा आपण त्या तेजस्वी, गूंजणाऱ्याचं स्तुती करतो; गायी, दूध देणाऱ्या गायी, बांध न लावता, त्या दिव्य निवासाकडे जातात.
अर्चद्वृषा वृषभिः स्वेदुहव्यैर्मृगो नाश्नो अति यज्जुगुर्यात् । प्र मन्दयुर्मनां गूर्त होता भरते मर्यो मिथुना यजत्रः
तो वृषभ, वृषभांसह आणि हविर्द्रव्यांनी स्तुत केला जातो, जसा न खाण्याचा प्राणी, यज्ञासाठी जोतावा; पूज्य, यजमान, मन आणि स्तोत्रांनी दोन आहुती आणतो.
नक्षद्धोता परि सद्म मिता यन्भरद्गर्भमा शरदः पृथिव्याः । क्रन्ददश्वो नयमानो रुवद्गौरन्तर्दूतो न रोदसी चरद्वाक्
होता यजमान, घराचं चिन्ह करतो, जसा तो पृथ्वीच्या पोटातून गर्भ आणतो; हंबर करणारा घोडा, पुढे नेतो, गायी गर्जना करत, स्वर्ग आणि पृथ्वी यांच्यात दूतासारखी वागत, शब्द उच्चारते.
ता कर्माषतरास्मै प्र च्यौत्नानि देवयन्तो भरन्ते । जुजोषदिन्द्रो दस्मवर्चा नासत्येव सुग्म्यो रथेष्ठाः
त्या कर्मांना, अष्टार, देवतांनी त्याच्यासाठी वाहिलं आहे, जुने लोक; इंद्र, अद्भुत तेजाने आनंदित होतो, नासत्यांसारखा, रथ चालवण्यात कुशल.
तमु ष्टुहीन्द्रं यो ह सत्वा यः शूरो मघवा यो रथेष्ठाः । प्रतीचश्चिद्योधीयान्वृषण्वान्ववव्रुषश्चित्तमसो विहन्ता
त्या खऱ्या बलवान, शूर, दानशूर, रथ चालवण्यात कुशल इंद्राची स्तुती करा; विरोधातही तो बलवानांना जिंकतो, तो अंधाराचा नाश करणारा आहे.
प्र यदित्था महिना नृभ्यो अस्त्यरं रोदसी कक्ष्ये नास्मै । सं विव्य इन्द्रो वृजनं न भूमा भर्ति स्वधावाँ ओपशमिव द्याम्
जेव्हा अशा प्रकारे त्याचं मोठेपण माणसांत असतं, तेव्हा दोनही जगं त्याच्या कवेत असतात; इंद्राने लोकांना एकत्र केलं, तो विशाल पृथ्वीला आधार देतो, जणू छप्पर धरल्यासारखा, तो आकाशालाही सांभाळतो.
समत्सु त्वा शूर सतामुराणं प्रपथिन्तमं परितंसयध्यै । सजोषस इन्द्रं मदे क्षोणीः सूरिं चिद्ये अनुमदन्ति वाजैः
युद्धात, शूरवीरा, तू बलवानांमध्ये सर्वात बलवान आहेस, विजयासाठी प्रसिद्ध आहेस; इंद्रासोबत, आनंदात, पृथ्वी आणि अगदी स्वामीही त्याचं बक्षीसांनी स्तुती करतात.
एवा हि ते शं सवना समुद्र आपो यत्त आसु मदन्ति देवीः । विश्वा ते अनु जोष्या भूद्गौः सूरीँश्चिद्यदि धिषा वेषि जनान्
अशाप्रकारे, इंद्रा, सोमपानाच्या वेळी, पाणी, देवता, तुझ्यात आनंद मानतात; सर्व गोष्टींमध्ये तू आनंद घेतोस, गायी तुझ्या असोत, अगदी स्वामीही, तू इच्छिल्यास, तू लोकांना मार्ग दाखवतोस.
असाम यथा सुषखाय एन स्वभिष्टयो नरां न शंसैः । असद्यथा न इन्द्रो वन्दनेष्ठास्तुरो न कर्म नयमान उक्था
मित्रासारखा, समाधानाने, आशीर्वादांसह, माणसं त्याची स्तुती गातात; इंद्र, स्तुतीत श्रेष्ठ, कर्मात वेगवान, स्तोत्रांना मार्गदर्शन करतो.
विष्पर्धसो नरां न शंसैरस्माकासदिन्द्रो वज्रहस्तः । मित्रायुवो न पूर्पतिं सुशिष्टौ मध्यायुव उप शिक्षन्ति यज्ञैः
कोणताही स्पर्धक नसताना, माणसं त्याची स्तुती गातात; वज्रधारी इंद्र आमच्यासोबत असो; मित्रासारखे, ते चांगल्या स्वामीला सन्मान देतात, मधल्या वयातले जण यज्ञांनी त्याच्याकडे येतात.
यज्ञो हि ष्मेन्द्रं कश्चिदृन्धञ्जुहुराणश्चिन्मनसा परियन् । तीर्थे नाच्छा तातृषाणमोको दीर्घो न सिध्रमा कृणोत्यध्वा
यज्ञासाठी, कोणी ना कोणी नेहमी इंद्राला शोधतो, अगदी मनाने अर्पण करणारा देखील; मार्गावर, तो देणाऱ्याची तहान लागते, जसा लांब प्रवासाची ओढ असते, तो मार्ग सुलभ करतो.
मो षू ण इन्द्रात्र पृत्सु देवैरस्ति हि ष्मा ते शुष्मिन्नवयाः । महश्चिद्यस्य मीळ्हुषो यव्या हविष्मतो मरुतो वन्दते गीः
इंद्रा, देवांसोबतच्या युद्धात आम्हाला सोडू नकोस, कारण तुझं बळ नेहमी नवीन असतं; अगदी मोठा, ज्याची कीर्ती सर्वत्र आहे, मरुत त्याची स्तुती करतात, आहुती देतात.
एष स्तोम इन्द्र तुभ्यमस्मे एतेन गातुं हरिवो विदो नः । आ नो ववृत्याः सुविताय देव विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्
ही स्तुती, इंद्रा, तुझ्यासाठी आणि आमच्यासाठी आहे; तिच्या जोरावर, हरिव, आम्ही योग्य मार्ग शोधू; तू आमच्याकडे कल्याणासाठी वळावंस, देव, आम्ही हे दीर्घायुषी लोक ओळखू.
त्वं राजेन्द्र ये च देवा रक्षा नॄन्पाह्यसुर त्वमस्मान् । त्वं सत्पतिर्मघवा नस्तरुत्रस्त्वं सत्यो वसवानः सहोदाः
तू राजा आहेस, इंद्रा, आणि तुम्ही सर्व देवता, माणसांचं रक्षण करा; असुरा, तू आमचं रक्षण कर; दानशूर, तू खरा स्वामी, आमचा तारक; तू खरा आहेस, वसु, बलवान आणि एकत्रित.
दनो विश इन्द्र मृध्रवाचः सप्त यत्पुरः शर्म शारदीर्दर्त् । ऋणोरपो अनवद्यार्णा यूने वृत्रं पुरुकुत्साय रन्धीः
इंद्रा, लोकांच्या शत्रुत्वाच्या बोलांना दूर कर, जेव्हा तू सात किल्ले फोडतोस, शरद ऋतूचं रक्षण देतोस; निर्दोष पाणी दूर कर, तरुणा, पुरुकुत्सासाठी वृत्प्रत अडथळा फोड.
अजा वृत इन्द्र शूरपत्नीर्द्यां च येभिः पुरुहूत नूनम् । रक्षो अग्निमशुषं तूर्वयाणं सिंहो न दमे अपांसि वस्तोः
हे इंद्रा, तू शूरवीरांच्या पत्नींचं आणि आकाशाचं रक्षण केलंस. तू पुन्हा पुन्हा बोलावला जातोस, आणि तुझ्या सामर्थ्याने राक्षस, कोरडा, वेगवान तुर्वयाण याचा नाश केलास. घरात सिंह जसा पापांचा नाश करतो, तसंच तू श्रीमंतांच्या पापांचं हरण केलंस.
* शेषन्नु त इन्द्र सस्मिन्योनौ प्रशस्तये पवीरवस्य मह्ना । सृजदर्णांस्यव यद्युधा गास्तिष्ठद्धरी धृषता मृष्ट वाजान्
इंद्रा, तू त्या पवित्र जागेत कीर्ती मिळवण्यासाठी विसावलास. मोठ्या सामर्थ्याने, युद्धात पाणी सोडवलंस, आणि तुझ्या तेजस्वी, बलाढ्य घोड्यांवर बसून विजय मिळवण्यासाठी उभा राहिलास.
वह कुत्समिन्द्र यस्मिञ्चाकन्स्यूमन्यू ऋज्रा वातस्याश्वा । प्र सूरश्चक्रं वृहतादभीकेऽभि स्पृधो यासिषद्वज्रबाहुः
इंद्रा, त्या रथात कुत्साला घेऊन जा, जिथे वाऱ्यासारखे वेगवान, उत्साही घोडे जुंपले आहेत. सूर्याचं चाक विशाल आकाशात फिरू दे, आणि तुझ्या वज्रबळाने शत्रूंचा नाश कर.
जघन्वाँ इन्द्र मित्रेरूञ्चोदप्रवृद्धो हरिवो अदाशून् । प्र ये पश्यन्नर्यमणं सचायोस्त्वया शूर्ता वहमाना अपत्यम्
इंद्रा, तू मित्रासारखा शत्रूंचा पराभव केलास, आणि वेगवान, उत्साही घोड्यांना पुढे नेलंस. जे आर्यमानाला पाहून मैत्री शोधतात, त्यांना तू आपल्या सामर्थ्याने योग्य संतान दिलीस.
रपत्कविरिन्द्रार्कसातौ क्षां दासायोपबर्हणीं कः । करत्तिस्रो मघवा दानुचित्रा नि दुर्योणे कुयवाचं मृधि श्रेत्
इंद्रा, सूर्याच्या स्पर्धेत तू बुद्धिमानपणे दासासाठी पृथ्वी आधार म्हणून दिलीस. दानशूर, बलाढ्य असलेल्या तुझ्या हातून तीन तेजस्वी दान मिळाले. वाईट बोलणाऱ्यांना घर मिळू देऊ नकोस.