विश्वानि भद्रा मरुतो रथेषु वो मिथस्पृध्येव तविषाण्याहिता । अंसेष्वा वः प्रपथेषु खादयोऽक्षो वश्चक्रा समया वि वावृते
मरुतगण, तुमच्या रथांमध्ये सर्व शुभ शक्ती ठेवलेल्या आहेत, जणू स्पर्धक जिद्दीने प्रयत्न करत आहेत. तुमच्या खांद्यावर, मार्गांवर अलंकार आहेत; अक्ष आणि चाक एकत्र फिरतात आणि सर्वत्र पसरतात.
भूरीणि भद्रा नर्येषु बाहुषु वक्षस्सु रुक्मा रभसासो अञ्जयः । अंसेष्वेताः पविषु क्षुरा अधि वयो न पक्षान्व्यनु श्रियो धिरे
तुमच्या शूर हातांवर अनेक सुंदर अलंकार आहेत, छातीवर सोन्याचे तेजस्वी दागिने आहेत. खांद्यावर, रथाच्या दांड्यांवर धारदार पाती आहेत; जणू पक्ष्यांच्या पंखांसारखी तुमची शोभा मांडलेली आहे.
महान्तो मह्ना विभ्वो विभूतयो दूरेदृशो ये दिव्या इव स्तृभिः । मन्द्राः सुजिह्वाः स्वरितार आसभिः सम्मिश्ला इन्द्रे मरुतः परिष्टुभः
महान सामर्थ्याने, विपुल ऐश्वर्याने, दूरदृष्टी असलेले, स्वर्गातील देवांसारखे सुंदर मरुतगण, मधुर वाणीने, सुंदर गाण्याने, इंद्रासोबत मिसळून स्तोत्र गातात.
तद्वः सुजाता मरुतो महित्वनं दीर्घं वो दात्रमदितेरिव व्रतम् । इन्द्रश्चन त्यजसा वि ह्रुणाति तज्जनाय यस्मै सुकृते अराध्वम्
हे मरुतगण, हेच तुमचे मोठेपण आणि दीर्घकाळ टिकणारे दान आहे, आदितीसारखे व्रत आहे. इंद्रसुद्धा ते सामर्थ्याने ओलांडू शकत नाही; जो सत्कर्म करतो त्याला तुम्ही कृपा देता.
तद्वो जामित्वं मरुतः परे युगे पुरू यच्छंसममृतास आवत । अया धिया मनवे श्रुष्टिमाव्या साकं नरो दंसनैरा चिकित्रिरे
हे मरुतगण, हेच तुमचे प्राचीन नाते आहे, जेव्हा अमर असलेल्या तुम्ही अनेक आशीर्वाद देता. या विचाराने तुम्ही मनूला स्वतःची ओळख करून दिली, चमकदार शस्त्रांसह सर्वांनी एकत्र.
येन दीर्घं मरुतः शूशवाम युष्माकेन परीणसा तुरासः । आ यत्ततनन्वृजने जनास एभिर्यज्ञेभिस्तदभीष्टिमश्याम्
ज्यामुळे आम्ही तुम्ही मरुतगणांना दीर्घकाळ गौरवले, तुमच्या संरक्षणाने, हे वेगवान देवहो. जेव्हा लोक पसरतात, तेव्हा या यज्ञांनी आम्ही इच्छित फल मिळवू दे.
एष व स्तोमो मरुत इयं गीर्मान्दार्यस्य मान्यस्य कारोः । एषा यासीष्ट तन्वे वयां विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्
हे मरुतगण, हा स्तोत्र, हा गाणे कवी मांदार्य यांचा आहे, जो मान्य आहे. हे शरीरासाठी शुभ होवो, आम्ही हे दीर्घायुषी आणि बलवान लोक जाणू दे.
सहस्रं त इन्द्रोतयो नः सहस्रमिषो हरिवो गूर्ततमाः । सहस्रं रायो मादयध्यै सहस्रिण उप नो यन्तु वाजाः
हे इंद्र, तुझ्या मदतीचे हजार मार्ग आहेत; हे सुवर्णमय, तुझ्या हजार संपत्ती आहेत, आणि हजार आनंद आहेत. हजार घोड्यांचे बल आमच्याकडे येवो.
आ नोऽवोभिर्मरुतो यान्त्वच्छा ज्येष्ठेभिर्वा बृहद्दिवैः सुमायाः । अध यदेषां नियुतः परमाः समुद्रस्य चिद्धनयन्त पारे
मरुतगण आपल्या मदतीने, श्रेष्ठांसह, मोठ्या आकाशासह आणि चांगल्या बुध्दीने आमच्याकडे येवोत. त्यांच्या सैन्याने जेव्हा दूरच्या किनाऱ्यापर्यंत पोहोचले, तेव्हा त्यांनी समुद्रही ओलांडला.
मिम्यक्ष येषु सुधिता घृताची हिरण्यनिर्णिगुपरा न ऋष्टिः । गुहा चरन्ती मनुषो न योषा सभावती विदथ्येव सं वाक्
ज्यांच्याकडे सुंदर, तेजस्वी रथ आहेत, सोन्याच्या सजावटीने, तीक्ष्ण भाल्यासारखी, ते गुप्तपणे फिरतात, जणू स्त्री पुरुषांमध्ये, आणि सभेत वाणी एकत्र येते.
परा शुभ्रा अयासो यव्या साधारण्येव मरुतो मिमिक्षुः । न रोदसी अप नुदन्त घोरा जुषन्त वृधं सख्याय देवाः
ते तेजस्वी, वेगवान मरुतगण एकत्र मार्गावर निघाले आहेत. ते भयंकर असूनही पृथ्वी आणि आकाश दूर लोटत नाहीत; देवता वृद्धांनाही मैत्रीसाठी स्वीकारतात.
जोषद्यदीमसुर्या सचध्यै विषितस्तुका रोदसी नृमणाः । आ सूर्येव विधतो रथं गात्त्वेषप्रतीका नभसो नेत्या
जेव्हा तो सूर्याशी एकत्र येण्याची इच्छा करतो, तेव्हा त्याचा वेगवान आणि गौरवशाली स्वरूपाने तो दोन्ही जगांना आपल्या सामर्थ्याने भरून टाकतो. सूर्याप्रमाणेच तो कुशलतेने रथ चालवतो, त्याचा तेजस्वी रूप आकाशातून मार्गदर्शन करते.
आस्थापयन्त युवतिं युवानः शुभे निमिश्लां विदथेषु पज्राम् । अर्को यद्वो मरुतो हविष्मान्गायद्गाथं सुतसोमो दुवस्यन्
तरुणांनी सुंदर आणि डोळे मिचकावणाऱ्या त्या तरुणीला सभांमध्ये पुढे आणले; जेव्हा तुम्हा मरुतांसाठी यज्ञगीत गायलं जातं, तेव्हा सोम पिळणारे भक्तिभावाने ते स्तोत्र गातात.
प्र तं विवक्मि वक्म्यो य एषां मरुतां महिमा सत्यो अस्ति । सचा यदीं वृषमणा अहंयु स्थिरा चिज्जनीर्वहते सुभागाः
मी त्यांच्या त्या महानतेचे वर्णन करतो, जी खरोखरच मरुतांची महिमा आहे; जेव्हा हे बलवान एकत्र येतात, तेव्हा त्यांच्या सामर्थ्याने अगदी स्थिर आणि भाग्यवान जन्मलेलेही पुढे नेले जातात.
पान्ति मित्रावरुणाववद्याच्चयत ईमर्यमो अप्रशस्तान् । उत च्यवन्ते अच्युता ध्रुवाणि वावृध ईं मरुतो दातिवारः
मित्र आणि वरुण दोषांपासून रक्षण करतात, आणि यम अयोग्यांना दूर करतो; अगदी स्थिर आणि अढळ गोष्टीही हलतात, कारण उदार मरुत आपली दाने वाढवतात.
नही नु वो मरुतो अन्त्यस्मे आरात्ताच्चिच्छवसो अन्तमापुः । ते धृष्णुना शवसा शूशुवांसोऽर्णो न द्वेषो धृषता परि ष्ठुः
खरंच, मरुतांनो, तुमच्यातला कुणीही आमच्यासाठी शेवटचा नाही; अगदी दूरवरूनही तुमचं सामर्थ्य मर्यादेपर्यंत पोहोचतं; धाडसी शक्तीने, चमकत, तुम्ही लाटा सारखे गर्जता, कठोरपणे सर्वत्र सामर्थ्याने वेढता.
वयमद्येन्द्रस्य प्रेष्ठा वयं श्वो वोचेमहि समर्ये । वयं पुरा महि च नो अनु द्यून्तन्न ऋभुक्षा नरामनु ष्यात्
आज आपण इंद्राचे आवडते आहोत, आणि उद्या स्पर्धेत आपण बोलू; पूर्वी आणि पुढेही, ऋभू नावाचे श्रेष्ठ पुरुष आपल्याला साथ देतात.
एष व स्तोमो मरुत इयं गीर्मान्दार्यस्य मान्यस्य कारोः । एषा यासीष्ट तन्वे वयां विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्
ही स्तुती, हे गीत, मरुतांनो, कवी मांदार्य यांच्याकडून आहे, जे सन्मानास पात्र आहेत; हे आमच्या संततीला लाभो, आपण हे दीर्घायुषी लोक ओळखू.
यज्ञायज्ञा वः समना तुतुर्वणिर्धियंधियं वो देवया उ दधिध्वे । आ वोऽर्वाचः सुविताय रोदस्योर्महे ववृत्यामवसे सुवृक्तिभिः
यज्ञामागून यज्ञ करत, एकत्रित मनाने, तुम्ही देवांनी ज्ञान पसरवलं; आम्ही तुम्हाला जवळून शुभ लाभासाठी, बलवान स्तोत्रांनी, मोठ्या मदतीसाठी बोलावतो.
वव्रासो न ये स्वजाः स्वतवस इषं स्वरभिजायन्त धूतयः । सहस्रियासो अपां नोर्मय आसा गावो वन्द्यासो नोक्षणः
जसे वासरू आपल्या स्वतःच्या शक्तीने जन्मतात, तसे त्या प्रवाहांनी पोषण आणि प्रकाश निर्माण केला; बलवान, त्या पाण्यावर फिरतात, या गायी स्तुतीस पात्र आहेत, कधीही थांबत नाहीत.
सोमासो न ये सुतास्तृप्तांशवो हृत्सु पीतासो दुवसो नासते । ऐषामंसेषु रम्भिणीव रारभे हस्तेषु खादिश्च कृतिश्च सं दधे
जसे पिळलेले, तृप्त सोम, तसे ते हृदयात पितात, ते पुण्यवान बसतात; त्यांच्या देहात, जाड वेलीसारखी, त्यांना आनंद मिळतो, त्यांच्या हातात अन्न आणि काम एकत्र ठेवले आहे.
अव स्वयुक्ता दिव आ वृथा ययुरमर्त्याः कशया चोदत त्मना । अरेणवस्तुविजाता अचुच्यवुर्दृळ्हानि चिन्मरुतो भ्राजदृष्टयः
स्वतः जुळवलेले, अमर देव आकाशातून वेगाने आले, स्वतःच्या इच्छेने प्रेरित होऊन; धुळीतून जन्मलेले, मरुत तेजस्वी दृष्टीने अगदी स्थिर गोष्टीही हलवतात.
को वोऽन्तर्मरुत ऋष्टिविद्युतो रेजति त्मना हन्वेव जिह्वया । धन्वच्युत इषां न यामनि पुरुप्रैषा अहन्यो नैतशः
तुमच्यातला कोण मरुत, आतून वीज चमकवतो, स्वतःच्या इच्छेने हलवतो, जशी जीभ आपटते; वाळूतून फिरतो, पोषणाच्या शोधात, अनेक वाटांनी, लहान पिल्लासारखा इकडे तिकडे जातो.
क्व स्विदस्य रजसो महस्परं क्वावरं मरुतो यस्मिन्नायय । यच्च्यावयथ विथुरेव संहितं व्यद्रिणा पतथ त्वेषमर्णवम्
खरंच, या विशाल जगाचा काठ कुठे आहे, कुठे आहे ते आश्रय जिथे मरुत पोहोचले; जेव्हा तुम्ही एकत्र गोष्टी हलवता, जणू वाऱ्याने निवडता, तेव्हा तुम्ही मोठ्या समुद्रावर वेगाने उडता.
सातिर्न वोऽमवती स्वर्वती त्वेषा विपाका मरुतः पिपिष्वती । भद्रा वो रातिः पृणतो न दक्षिणा पृथुज्रयी असुर्येव जञ्जती
तुमचं रक्षण मदतीचं आहे, प्रकाशाने भरलेलं, प्रखर, परिपक्व, मरुतांनो, पोषणाची इच्छा असलेलं; तुमचं उदार देणं शुभ आहे, देणाऱ्यासारखं, मोठं, सामर्थ्यवान, जणू स्वामीसारखं, अस्वस्थ.
प्रति ष्टोभन्ति सिन्धवः पविभ्यो यदभ्रियां वाचमुदीरयन्ति । अव स्मयन्त विद्युतः पृथिव्यां यदी घृतं मरुतः प्रुष्णुवन्ति
नद्यांमध्ये वाऱ्यांना प्रतिसाद देत गूंजते, जेव्हा त्या भरपूर वाणी बोलतात; विजा पृथ्वीवर चमकतात, जेव्हा मरुत तूप शिंपडतात.
असूत पृश्निर्महते रणाय त्वेषमयासां मरुतामनीकम् । ते सप्सरासोऽजनयन्ताभ्वमादित्स्वधामिषिरां पर्यपश्यन्
पृश्नीने मोठ्या युद्धासाठी, मरुतांच्या प्रखर सैन्याचा जन्म दिला; ते चमकणारे, पाणी निर्माण करतात, पोषणाच्या शोधात, सर्वत्र अर्पण पाहतात.
एष व स्तोमो मरुत इयं गीर्मान्दार्यस्य मान्यस्य कारोः । एषा यासीष्ट तन्वे वयां विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्
ही स्तुती, हे गीत, मरुतांनो, कवी मांदार्य यांच्याकडून आहे, जे सन्मानास पात्र आहेत; हे आमच्या संततीला लाभो, आपण हे दीर्घायुषी लोक ओळखू.
महश्चित्त्वमिन्द्र यत एतान्महश्चिदसि त्यजसो वरूता । स नो वेधो मरुतां चिकित्वान्सुम्ना वनुष्व तव हि प्रेष्ठा
इंद्रा, तू महान आहेस, आणि तुझ्यापासून हे बलाढ्य मरुत आले; तू सामर्थ्यवानांचा रक्षक आहेस; ज्ञानी सृष्टीकर्ता, मरुतांना जाणणारा, आम्हाला कृपा देवो, कारण आम्ही तुझे आवडते आहोत.
अयुज्रन्त इन्द्र विश्वकृष्टीर्विदानासो निष्षिधो मर्त्यत्रा । मरुतां पृत्सुतिर्हासमाना स्वर्मीळ्हस्य प्रधनस्य सातौ
हे इंद्रा, ज्या ज्या रथांना जोतलेलं नाही, त्यांनी सगळ्या लोकांना हालवून टाकलं; जे ज्ञानी आहेत, त्यांना माणसांनी थांबवता येत नाही. मरुतांची ही स्पर्धा, सूर्यप्रकाशाने उजळणारी, या युद्धात विजयासाठी चमकत आहे.