ब्रह्माणि मे मतयः शं सुतासः शुष्म इयर्ति प्रभृतो मे अद्रिः । आ शासते प्रति हर्यन्त्युक्थेमा हरी वहतस्ता नो अच्छ
माझ्या स्तुती, माझे विचार छान दाबले गेले आहेत; माझी ताकद जागी झाली आहे, माझा दगड तयार आहे. ते आज्ञा देतात, स्तोत्रासाठी उत्सुक आहेत; ते दोन घोडे तुला आणतात—ते आम्हाला तुझ्याजवळ घेऊन येवोत.
अतो वयमन्तमेभिर्युजानाः स्वक्षत्रेभिस्तन्वः शुम्भमानाः । महोभिरेताँ उप युज्महे न्विन्द्र स्वधामनु हि नो बभूथ
म्हणून आम्ही हे जुळवून, आपल्या सामर्थ्यात उजळत, आपली शरीरे सजवतो. या महानांसोबत आम्ही तुझ्याजवळ येतो, इंद्रा; कारण तू तुझ्या स्वभावाने आमचा झालास.
क्व स्या वो मरुतः स्वधासीद्यन्मामेकं समधत्ताहिहत्ये । अहं ह्युग्रस्तविषस्तुविष्मान्विश्वस्य शत्रोरनमं वधस्नैः
मरुतांनो, जेव्हा तुम्ही मला एकट्याला सर्पवधात सोडले, तेव्हा तुमचे सामर्थ्य कुठे होते? कारण मी प्रचंड, बलवान, शक्तिशाली आहे; शत्रूंच्या कोणत्याही शस्त्रांनी मी कधीही हरत नाही.
भूरि चकर्थ युज्येभिरस्मे समानेभिर्वृषभ पौंस्येभिः । भूरीणि हि कृणवामा शविष्ठेन्द्र क्रत्वा मरुतो यद्वशाम
तू आम्हाला तुझ्या जुळलेल्या, एकत्रित, वृषभासारख्या सामर्थ्यांनी बरेच दिलेस. खरंच, इंद्रा, तुझ्या आज्ञेत असताना, मरुतांनो, आपण बुद्धीने अनेक महान कार्ये करूया.
वधीं वृत्रं मरुत इन्द्रियेण स्वेन भामेन तविषो बभूवान् । अहमेता मनवे विश्वश्चन्द्राः सुगा अपश्चकर वज्रबाहुः
मरुतांनो, तुम्ही तुमच्या स्वतःच्या सामर्थ्याने, उजेडाने वृताचा वध केला; मी, वज्रधारी, सर्वांसाठी हे मार्ग सोपे केले, सर्वांसाठी तेजस्वी केले.
अनुत्तमा ते मघवन्नकिर्नु न त्वावाँ अस्ति देवता विदानः । न जायमानो नशते न जातो यानि करिष्या कृणुहि प्रवृद्ध
हे दानशूरा, तुझ्यासारखा दुसरा कोणी नाही; तुझ्यासारखी देवता ज्ञानात कुणीच नाही. जन्मताना किंवा पुन्हा जन्मताना कोणीही हरवत नाही; वाढत्या सामर्थ्याने, तू जे करशील ते कर.
एकस्य चिन्मे विभ्वस्त्वोजो या नु दधृष्वान्कृणवै मनीषा । अहं ह्युग्रो मरुतो विदानो यानि च्यवमिन्द्र इदीश एषाम्
एकट्याच्या सामर्थ्यानेसुद्धा, मी ठरवलं तर ते करू शकतो, जर मी धाडस केलं. कारण मी प्रचंड आहे, मरुतांना जाणणारा आहे, आणि इंद्र जे काही इच्छितो ते मी करू शकतो.
अमन्दन्मा मरुत स्तोमो अत्र यन्मे नरः श्रुत्यं ब्रह्म चक्र । इन्द्राय वृष्णे सुमखाय मह्यं सख्ये सखायस्तन्वे तनूभिः
इथे माझ्या स्तुतींनी मरुतांना आनंद दिला, जेव्हा पुरुषांनी माझ्यासाठी योग्य स्तोत्र केले. इंद्रासाठी, बलशाली, दानशूर, माझ्यासाठी, मित्रासाठी, मित्रांनी आपली शरीरे आणि मन देऊन.
एवेदेते प्रति मा रोचमाना अनेद्यः श्रव एषो दधानाः । संचक्ष्या मरुतश्चन्द्रवर्णा अच्छान्त मे छदयाथा च नूनम्
हे इथे माझ्यासमोर तेजाने चमकत आहेत, त्यांनी न कधी कमी होणारी कीर्ती मिळवली आहे. मरुत, सुंदर रूपाचे, एकत्र येतील; आता तुम्ही मला झाकून, माझे रक्षण करा.
को न्वत्र मरुतो मामहे वः प्र यातन सखीँरच्छा सखायः । मन्मानि चित्रा अपिवातयन्त एषां भूत नवेदा म ऋतानाम्
मरुतांनो, तुमच्यातील कोण इथे माझा मदतीला येईल? या, मित्रांनो, मित्रासारखे या. तुमचे अद्भुत विचार वाहू द्या; सत्य जाणणाऱ्यांमध्ये तुम्ही राहा.
आ यद्दुवस्याद्दुवसे न कारुरस्माञ्चक्रे मान्यस्य मेधा । ओ षु वर्त्त मरुतो विप्रमच्छेमा ब्रह्माणि जरिता वो अर्चत्
जेव्हा कवी दिवसासाठी, दिवसाच्या निमित्ताने आवाहन करतो, तेव्हा त्याच्या बुद्धीने आम्हाला मान मिळवून दिला. आता, मरुतांनो, प्रेरित कवी येवो; गायक या स्तोत्रांनी तुमची स्तुती करो.
एष व स्तोमो मरुत इयं गीर्मान्दार्यस्य मान्यस्य कारोः । एषा यासीष्ट तन्वे वयां विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्
ही तुमची स्तुती आहे, मरुतांनो, कवीचे हे गीत, मान मिळवणारे, गायकाचे. हे त्याच्या स्वतःसाठी पुढे जावो; आपण हे दीर्घायुषी लोक जाणूया.
तन्नु वोचाम रभसाय जन्मने पूर्वं महित्वं वृषभस्य केतवे । ऐधेव यामन्मरुतस्तुविष्वणो युधेव शक्रास्तविषाणि कर्तन
आता आपण त्या प्राचीन महिमेची गोष्ट सांगू, त्या उत्सुकासाठी, वृषभाच्या जन्मासाठी, त्या चिन्हासाठी. जसा अग्नी प्रज्वलित होतो, जसे मरुत बलशाली आहेत, जसे योद्धे युद्धात पराक्रमी असतात, तसे तुम्ही सामर्थ्य दाखवा, हे शक्तिमानांनो.
नित्यं न सूनुं मधु बिभ्रत उप क्रीळन्ति क्रीळा विदथेषु घृष्वयः । नक्षन्ति रुद्रा अवसा नमस्विनं न मर्धन्ति स्वतवसो हविष्कृतम्
नेहमीच गोडवा घेऊन, त्या बलवान मरुतगण सभांमध्ये आनंदाने खेळतात. रुद्रगण आपल्या कृपेने भक्ताला त्रास देत नाहीत, आणि स्वतःच्या सामर्थ्याने यज्ञ करणाऱ्याला हानी पोहोचवत नाहीत.
यस्मा ऊमासो अमृता अरासत रायस्पोषं च हविषा ददाशुषे । उक्षन्त्यस्मै मरुतो हिता इव पुरू रजांसि पयसा मयोभुवः
ज्याला अमर सेवकांनी संपत्ती आणि पोषण दिले आहे, आणि जो भक्तीने यज्ञ करतो, त्याच्यावर मरुतगण मित्रांसारखे भरपूर पावसाने आशीर्वाद ओततात.
आ ये रजांसि तविषीभिरव्यत प्र व एवासः स्वयतासो अध्रजन् । भयन्ते विश्वा भुवनानि हर्म्या चित्रो वो यामः प्रयतास्वृष्टिषु
मरुतगण आपल्या सामर्थ्याने आकाशातील प्रदेश पसरवतात, त्यांची शक्ती मुक्तपणे पुढे जाते. सर्व जीव आणि घरं त्यांच्या भीतीने थरथरतात; तुमचे आगमन पावसाच्या धारांमध्ये अद्भुत वाटते.
यत्त्वेषयामा नदयन्त पर्वतान्दिवो वा पृष्ठं नर्या अचुच्यवुः । विश्वो वो अज्मन्भयते वनस्पती रथीयन्तीव प्र जिहीत ओषधिः
जेव्हा मरुतगण आपल्या शक्तीने पर्वतांना गडगडवतात किंवा उंच आकाश हलवतात, तेव्हा त्यांच्या सर्व कृत्यांनी झाडे थरथरतात आणि औषधी रथासारख्या पळून जातात.
यूयं न उग्रा मरुतः सुचेतुनारिष्टग्रामाः सुमतिं पिपर्तन । यत्रा वो दिद्युद्रदति क्रिविर्दती रिणाति पश्वः सुधितेव बर्हणा
हे बलवान मरुतगण, तुम्ही चांगल्या विचारांनी सुरक्षित कुटुंबांचे रक्षण करता आणि शुभ कृपा देता. जिथे तुमची वीज चमकते, तिथे वादळ गर्जते आणि गुरे जणू छान छपराखाली पांगतात.
प्र स्कम्भदेष्णा अनवभ्रराधसोऽलातृणासो विदथेषु सुष्टुताः । अर्चन्त्यर्कं मदिरस्य पीतये विदुर्वीरस्य प्रथमानि पौंस्या
दृढ सामर्थ्याने, थकवा न येता, सभांमध्ये गौरवले गेलेले मरुतगण, ते सूर्याला आनंदाने गातात आणि वीराच्या श्रेष्ठ कृत्यांना जाणतात.
शतभुजिभिस्तमभिह्रुतेरघात्पूर्भी रक्षता मरुतो यमावत । जनं यमुग्रास्तवसो विरप्शिनः पाथना शंसात्तनयस्य पुष्टिषु
शंभर हातांनी मरुतगण आपल्याला संकटांपासून वाचवोत. ज्यांच्यावर त्यांची कृपा असते, त्यांना ते जपतात. ते तिखट, सामर्थ्यवान, तेजस्वी असतात आणि लोकांचे रक्षण करून संततीला समृद्धी देतात.
विश्वानि भद्रा मरुतो रथेषु वो मिथस्पृध्येव तविषाण्याहिता । अंसेष्वा वः प्रपथेषु खादयोऽक्षो वश्चक्रा समया वि वावृते
मरुतगण, तुमच्या रथांमध्ये सर्व शुभ शक्ती ठेवलेल्या आहेत, जणू स्पर्धक जिद्दीने प्रयत्न करत आहेत. तुमच्या खांद्यावर, मार्गांवर अलंकार आहेत; अक्ष आणि चाक एकत्र फिरतात आणि सर्वत्र पसरतात.
भूरीणि भद्रा नर्येषु बाहुषु वक्षस्सु रुक्मा रभसासो अञ्जयः । अंसेष्वेताः पविषु क्षुरा अधि वयो न पक्षान्व्यनु श्रियो धिरे
तुमच्या शूर हातांवर अनेक सुंदर अलंकार आहेत, छातीवर सोन्याचे तेजस्वी दागिने आहेत. खांद्यावर, रथाच्या दांड्यांवर धारदार पाती आहेत; जणू पक्ष्यांच्या पंखांसारखी तुमची शोभा मांडलेली आहे.
महान्तो मह्ना विभ्वो विभूतयो दूरेदृशो ये दिव्या इव स्तृभिः । मन्द्राः सुजिह्वाः स्वरितार आसभिः सम्मिश्ला इन्द्रे मरुतः परिष्टुभः
महान सामर्थ्याने, विपुल ऐश्वर्याने, दूरदृष्टी असलेले, स्वर्गातील देवांसारखे सुंदर मरुतगण, मधुर वाणीने, सुंदर गाण्याने, इंद्रासोबत मिसळून स्तोत्र गातात.
तद्वः सुजाता मरुतो महित्वनं दीर्घं वो दात्रमदितेरिव व्रतम् । इन्द्रश्चन त्यजसा वि ह्रुणाति तज्जनाय यस्मै सुकृते अराध्वम्
हे मरुतगण, हेच तुमचे मोठेपण आणि दीर्घकाळ टिकणारे दान आहे, आदितीसारखे व्रत आहे. इंद्रसुद्धा ते सामर्थ्याने ओलांडू शकत नाही; जो सत्कर्म करतो त्याला तुम्ही कृपा देता.
तद्वो जामित्वं मरुतः परे युगे पुरू यच्छंसममृतास आवत । अया धिया मनवे श्रुष्टिमाव्या साकं नरो दंसनैरा चिकित्रिरे
हे मरुतगण, हेच तुमचे प्राचीन नाते आहे, जेव्हा अमर असलेल्या तुम्ही अनेक आशीर्वाद देता. या विचाराने तुम्ही मनूला स्वतःची ओळख करून दिली, चमकदार शस्त्रांसह सर्वांनी एकत्र.
येन दीर्घं मरुतः शूशवाम युष्माकेन परीणसा तुरासः । आ यत्ततनन्वृजने जनास एभिर्यज्ञेभिस्तदभीष्टिमश्याम्
ज्यामुळे आम्ही तुम्ही मरुतगणांना दीर्घकाळ गौरवले, तुमच्या संरक्षणाने, हे वेगवान देवहो. जेव्हा लोक पसरतात, तेव्हा या यज्ञांनी आम्ही इच्छित फल मिळवू दे.
एष व स्तोमो मरुत इयं गीर्मान्दार्यस्य मान्यस्य कारोः । एषा यासीष्ट तन्वे वयां विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम्
हे मरुतगण, हा स्तोत्र, हा गाणे कवी मांदार्य यांचा आहे, जो मान्य आहे. हे शरीरासाठी शुभ होवो, आम्ही हे दीर्घायुषी आणि बलवान लोक जाणू दे.
सहस्रं त इन्द्रोतयो नः सहस्रमिषो हरिवो गूर्ततमाः । सहस्रं रायो मादयध्यै सहस्रिण उप नो यन्तु वाजाः
हे इंद्र, तुझ्या मदतीचे हजार मार्ग आहेत; हे सुवर्णमय, तुझ्या हजार संपत्ती आहेत, आणि हजार आनंद आहेत. हजार घोड्यांचे बल आमच्याकडे येवो.
आ नोऽवोभिर्मरुतो यान्त्वच्छा ज्येष्ठेभिर्वा बृहद्दिवैः सुमायाः । अध यदेषां नियुतः परमाः समुद्रस्य चिद्धनयन्त पारे
मरुतगण आपल्या मदतीने, श्रेष्ठांसह, मोठ्या आकाशासह आणि चांगल्या बुध्दीने आमच्याकडे येवोत. त्यांच्या सैन्याने जेव्हा दूरच्या किनाऱ्यापर्यंत पोहोचले, तेव्हा त्यांनी समुद्रही ओलांडला.
मिम्यक्ष येषु सुधिता घृताची हिरण्यनिर्णिगुपरा न ऋष्टिः । गुहा चरन्ती मनुषो न योषा सभावती विदथ्येव सं वाक्
ज्यांच्याकडे सुंदर, तेजस्वी रथ आहेत, सोन्याच्या सजावटीने, तीक्ष्ण भाल्यासारखी, ते गुप्तपणे फिरतात, जणू स्त्री पुरुषांमध्ये, आणि सभेत वाणी एकत्र येते.