मा नो मित्रो वरुणो अर्यमायुरिन्द्र ऋभुक्षा मरुतः परि ख्यन् । यद्वाजिनो देवजातस्य सप्तेः प्रवक्ष्यामो विदथे वीर्याणि
मित्र, वरुण, अर्यमा, इंद्र, ऋभुक्ष, मरुत—हे देवांनो, आम्ही या देवजन्मी घोड्याच्या पराक्रमांची सभा-मंडपात स्तुती करतो, तेव्हा आमच्यावर कोणीही दोष ठेवू नये.
यन्निर्णिजा रेक्णसा प्रावृतस्य रातिं गृभीतां मुखतो नयन्ति । सुप्राङजो मेम्यद्विश्वरूप इन्द्रापूष्णोः प्रियमप्येति पाथः
जेव्हा आवरणाने झाकलेल्या, अजोड घोड्याच्या तोंडातून घेतलेली भेट पुढे नेतात, तेव्हा उत्तम मार्गदर्शक, सर्वरूप, इंद्र व पूष्णाचा प्रिय मार्ग पुढे जावो.
एष च्छागः पुरो अश्वेन वाजिना पूष्णो भागो नीयते विश्वदेव्यः । अभिप्रियं यत्पुरोळाशमर्वता त्वष्टेदेनं सौश्रवसाय जिन्वति
हा बकरा, पूष्णाचा भाग म्हणून, वेगवान घोड्याच्या पुढे, सर्व देवांसाठी नेला जातो; जसा प्रिय पुरोळाश वेगवानासाठी असतो, तसा त्वष्टा तो सौश्रवसासाठी प्रेरित करतो.
यद्धविष्यमृतुशो देवयानं त्रिर्मानुषाः पर्यश्वं नयन्ति । अत्रा पूष्णः प्रथमो भाग एति यज्ञं देवेभ्यः प्रतिवेदयन्नजः
योग्य वेळी, जेव्हा माणसं देवांसाठी घोड्याला तीनदा प्रदक्षिणा घालतात, तेव्हा इथे पूष्णाचा पहिला भाग जातो, बकरा देवांना यज्ञाची सूचना देतो.
होताध्वर्युरावया अग्निमिन्धो ग्रावग्राभ उत शंस्ता सुविप्रः । तेन यज्ञेन स्वरंकृतेन स्विष्टेन वक्षणा आ पृणध्वम्
होता, अध्वर्यू, अग्नी पेटवणारा, दगड पकडणारा आणि बुद्धिमान स्तोत्रकर्ता—या उत्तम, नीट केलेल्या यज्ञाने, तुमची घरं भरून टाका.
यूपव्रस्का उत ये यूपवाहाश्चषालं ये अश्वयूपाय तक्षति । ये चार्वते पचनं सम्भरन्त्युतो तेषामभिगूर्तिर्न इन्वतु
जे यूपाचे लाकूड तयार करतात, जे यूपा वाहतात, जे घोड्याच्या यूपासाठी कोरतात, आणि जे वेगवानासाठी शिजवायचं सामान जमवतात—त्यांची कीर्ती आमच्यापर्यंत पोहोचो.
उप प्रागात्सुमन्मेऽधायि मन्म देवानामाशा उप वीतपृष्ठः । अन्वेनं विप्रा ऋषयो मदन्ति देवानां पुष्टे चकृमा सुबन्धुम्
माझा प्रेरित विचार देवांसमोर चांगला ठरो, जसा इच्छा जवळ येते, जसे ज्ञानी ऋषी त्यात आनंद मानतात; आपण घोड्याला देवांच्या पोषणासाठी प्रिय सोबती केलं आहे.
यद्वाजिनो दाम संदानमर्वतो या शीर्षण्या रशना रज्जुरस्य । यद्वा घास्य प्रभृतमास्ये तृणं सर्वा ता ते अपि देवेष्वस्तु
वेगवानाचा दोर, बांधण्याचा पट्टा, डोक्याचा दोर, लगाम, किंवा तोंडात ठेवलेलं गवत—हे सगळं तुझ्यासाठी देवांकडे जावो.
यदश्वस्य क्रविषो मक्षिकाश यद्वा स्वरौ स्वधितौ रिप्तमस्ति । यद्धस्तयोः शमितुर्यन्नखेषु सर्वा ता ते अपि देवेष्वस्तु
घोड्याच्या मांसाला माश्या लागल्या असतील, किंवा सुरीने, कुऱ्हाडीने कापलेलं असेल, शिल्पकाराच्या हातावर, नखांखाली जे काही असेल—हे सगळं तुझ्यासाठी देवांकडे जावो.
यदूवध्यमुदरस्यापवाति य आमस्य क्रविषो गन्धो अस्ति । सुकृता तच्छमितारः कृण्वन्तूत मेधं शृतपाकं पचन्तु
पोटातून जे काही काढायचं आहे, कच्च्या मांसाचा जो वास आहे, ते कुशल शिल्पकार तयार करो, आणि ते उत्तम शिजवलेलं अर्पण शिजवू द्या.
यत्ते गात्रादग्निना पच्यमानादभि शूलं निहतस्यावधावति । मा तद्भूम्यामा श्रिषन्मा तृणेषु देवेभ्यस्तदुशद्भ्यो रातमस्तु
तुझ्या शरीरातून, अग्नीने शिजताना, शुलावरून जे काही खाली टपकते, ते जमिनीवर किंवा गवतावर पडू नये; ते देवांना आणि योग्यांना अर्पण होवो.
ये वाजिनं परिपश्यन्ति पक्वं य ईमाहुः सुरभिर्निर्हरेति । ये चार्वतो मांसभिक्षामुपासत उतो तेषामभिगूर्तिर्न इन्वतु
जे शिजलेल्या घोड्याकडे पाहतात, जे म्हणतात 'सुगंधी तो बाहेर आणा', आणि जे घोड्याच्या मांसाचा भाग मागतात—त्यांची कीर्ती आमच्यापर्यंत पोहोचो.
यन्नीक्षणं माँस्पचन्या उखाया या पात्राणि यूष्ण आसेचनानि । ऊष्मण्यापिधाना चरूणामङ्काः सूनाः परि भूषन्त्यश्वम्
शिजवायच्या भांड्यातून जे काही टपकते, जे भांडी, रस गाळणारे, झाकणं, हुक, आणि जे कसाय आहेत—हे सगळं घोड्याभोवती असो.
निक्रमणं निषदनं विवर्तनं यच्च पड्बीशमर्वतः । यच्च पपौ यच्च घासिं जघास सर्वा ता ते अपि देवेष्वस्तु
घोड्याच्या चालण्याने, बसण्याने, वळण्याने आणि त्याच्या चार पायांनी जे काही केले, त्याने जे काही प्याले, जे काही खाल्ले आणि गिळले—हे सर्व तुझ्यासाठी देवांमध्ये जावो.
मा त्वाग्निर्ध्वनयीद्धूमगन्धिर्मोखा भ्राजन्त्यभि विक्त जघ्रिः । इष्टं वीतमभिगूर्तं वषट्कृतं तं देवासः प्रति गृभ्णन्त्यश्वम्
तुला जळणारा, धुराचा वास असलेला अग्नी जळवू नये; तेजस्वी धार तुला लागू नये. जे यज्ञासाठी तयार केलेले, शुद्ध केलेले आणि वषट् उच्चाराने चिन्हांकित केलेले अर्पण आहे, तेच देव घोड्याच्या रूपाने स्वीकारतात.
यदश्वाय वास उपस्तृणन्त्यधीवासं या हिरण्यान्यस्मै । संदानमर्वन्तं पड्बीशं प्रिया देवेष्वा यामयन्ति
जेव्हा घोड्यासाठी चादरी पसरतात, वस्त्रे आणि सोनं ठेवतात, तेव्हा प्रिय, जलद धावणारा, चार पायांचा हा घोडा देवांकडे पाठवला जातो.
यत्ते सादे महसा शूकृतस्य पार्ष्ण्या वा कशया वा तुतोद । स्रुचेव ता हविषो अध्वरेषु सर्वा ता ते ब्रह्मणा सूदयामि
घोड्या, तुला जे काही जोराने टोचले—ते काट्याने असो किंवा चाबकाने; जसे यज्ञात समिधेला चमच्याने स्पर्श करतात, तसे मी मंत्राने हे सर्व तुझ्यापासून मुक्त करतो.
चतुस्त्रिंशद्वाजिनो देवबन्धोर्वङ्क्रीरश्वस्य स्वधितिः समेति । अच्छिद्रा गात्रा वयुना कृणोत परुष्परुरनुघुष्या वि शस्त
चौतीस बरगड्या, दैवी बंध, घोड्याच्या वाकड्या धारेला भिडतात; कौशल्याने त्याचे अवयव अखंड ठेवावेत, सांधे मोकळे करावेत, आणि छेद स्वच्छ असावा.
एकस्त्वष्टुरश्वस्या विशस्ता द्वा यन्तारा भवतस्तथ ऋतुः । या ते गात्राणामृतुथा कृणोमि ताता पिण्डानां प्र जुहोम्यग्नौ
त्वष्ट्याने एक छेद केला, दोन मार्गदर्शक आहेत, आणि ऋतू देखील; ऋतूनुसार मी तुझे जे अवयव तयार करतो, ते भाग मी अग्नीत अर्पित करतो.
मा त्वा तपत्प्रिय आत्मापियन्तं मा स्वधितिस्तन्व आ तिष्ठिपत्ते । मा ते गृध्नुरविशस्तातिहाय छिद्रा गात्राण्यसिना मिथू कः
तुला प्रिय उष्णता जाळू नये, तुझ्या शरीराशी एकरूप होत असताना; धार तुझ्या अंगावर थांबू नये; लोभी, निष्काळजी छेद करणाऱ्याने तुला इजा करू नये, किंवा सुरीने तुझे अवयव तुटू नयेत, एकमेकांवर आदळू नयेत.
न वा उ एतन्म्रियसे न रिष्यसि देवाँ इदेषि पथिभिः सुगेभिः । हरी ते युञ्जा पृषती अभूतामुपास्थाद्वाजी धुरि रासभस्य
तू मरत नाहीस, तुला इजा होत नाही; तू चांगल्या मार्गांनी देवांकडे जातोस. तुझ्यासाठी लाल रंगाच्या आणि डाग असलेल्या घोड्या जुंपल्या आहेत; घोडा गाढवाच्या जुव्यावर उभा आहे.
सुगव्यं नो वाजी स्वश्व्यं पुंसः पुत्राँ उत विश्वापुषं रयिम् । अनागास्त्वं नो अदितिः कृणोतु क्षत्रं नो अश्वो वनतां हविष्मान्
हा घोडा आपल्याला उत्तम गायी, उत्तम घोडे, पुत्र आणि सर्व प्रकारचे पोषण देणारे धन मिळवून देओ. अदिती आपल्याला निष्पाप ठेवो; अर्पण घेऊन जाणारा घोडा आपल्याला राज्य मिळवून देओ.
यदक्रन्दः प्रथमं जायमान उद्यन्समुद्रादुत वा पुरीषात् । श्येनस्य पक्षा हरिणस्य बाहू उपस्तुत्यं महि जातं ते अर्वन्
ज्या वेळी तुझा पहिला आवाज जन्मताना उमटला, समुद्रातून किंवा पाण्यातून उगवला, गरुडाची पंखे, हरणाचे हात—हे तुझे गौरवशाली रूप तेव्हाच जन्मले, हे घोड्या.
यमेन दत्तं त्रित एनमायुनगिन्द्र एणं प्रथमो अध्यतिष्ठत् । गन्धर्वो अस्य रशनामगृभ्णात्सूरादश्वं वसवो निरतष्ट
यमाने दिलेला, त्रिताने बळ दिलेला, इंद्राने सर्वप्रथम यावर स्वार झाला; गंधर्वाने त्याच्या लगामाला धरले, सूर्याने घोडा घडवला, आणि वसुंनी त्याला सोडले.
असि यमो अस्यादित्यो अर्वन्नसि त्रितो गुह्येन व्रतेन । असि सोमेन समया विपृक्त आहुस्ते त्रीणि दिवि बन्धनानि
तू यम आहेस, तू आदित्य आहेस, हे घोड्या; तू त्रिता आहेस, गुप्त व्रताने. तू सोमासोबत एकरूप झालेला, वेगळा ठेवलेला; म्हणतात, तुझे तीन बंध आकाशात आहेत.
त्रीणि त आहुर्दिवि बन्धनानि त्रीण्यप्सु त्रीण्यन्तः समुद्रे । उतेव मे वरुणश्छन्त्स्यर्वन्यत्रा त आहुः परमं जनित्रम्
म्हणतात, तुझे तीन बंध आकाशात, तीन पाण्यात, तीन समुद्रात आहेत. वरुणा, मला आशा आहे, तुझ्यावर कृपा करील, हे घोड्या, जिथे तुझे सर्वोच्च मूळ आहे असे म्हणतात.
इमा ते वाजिन्नवमार्जनानीमा शफानां सनितुर्निधाना । अत्रा ते भद्रा रशना अपश्यमृतस्य या अभिरक्षन्ति गोपाः
हे तुझे नऊ स्नान आहेत, हे घोड्या; हे तुझ्या खुरांचे चिन्ह, तुझ्या सामर्थ्याची ठिकाणे. येथे मी तुझे शुभ लगाम पाहिले, जे अमरत्वाचे रक्षक जपतात.
आत्मानं ते मनसारादजानामवो दिवा पतयन्तं पतंगम् । शिरो अपश्यं पथिभिः सुगेभिररेणुभिर्जेहमानं पतत्रि
माझ्या मनाने मी तुझ्या स्वरूपाजवळ गेलो, दिवसा उडणाऱ्या पक्ष्यासारखा तुला पाहिले. तुझे डोके मी चांगल्या मार्गावर, धुळीत उडणारे, पंख असलेले पाहिले.
अत्रा ते रूपमुत्तममपश्यं जिगीषमाणमिष आ पदे गोः । यदा ते मर्तो अनु भोगमानळादिद्ग्रसिष्ठ ओषधीरजीगः
येथे मी तुझे श्रेष्ठ रूप पाहिले, गायीच्या पायाशी अन्नासाठी धडपडणारे. जेव्हा माणूस तुझ्या आनंदाचा पाठलाग करतो, आणि प्रथम औषधी धरतो, तेव्हा तो तुला शोधतो.
अनु त्वा रथो अनु मर्यो अर्वन्ननु गावोऽनु भगः कनीनाम् । अनु व्रातासस्तव सख्यमीयुरनु देवा ममिरे वीर्यं ते
रथ तुझ्या मागे येतो, तरुण तुझ्या मागे येतो, हे घोड्या; गायी, कन्यांचा स्वामी तुझ्या मागे येतो. तुझे मित्रत्व सर्वजण शोधतात; देवांनी तुझी शक्ती मोजली आहे.