स यो वृषा नरां न रोदस्योः श्रवोभिरस्ति जीवपीतसर्गः । प्र यः सस्राणः शिश्रीत योनौ
तो पुरुषांमध्ये वृषभ आहे, दोन्ही लोकांत प्रसिद्ध आहे, जिवंत आणि स्तुतीने परिपूर्ण; तो पुढे जाऊन गर्भात स्थिर होतो.
आ यः पुरं नार्मिणीमदीदेदत्यः कविर्नभन्यो नार्वा । सूरो न रुरुक्वाञ्छतात्मा
जो बळकट किल्ल्यातून बाहेर आला, तो चमकला, ज्ञानी, मेघासारखा, दूर नाही; सूर्याप्रमाणे, तो शंभरपट शक्तीने पुढे गेला.
अभि द्विजन्मा त्री रोचनानि विश्वा रजांसि शुशुचानो अस्थात् । होता यजिष्ठो अपां सधस्थे
द्विजन्मा तेजाने तिन्ही तेजोमय लोकांत, सर्व अवकाशांत उभा राहिला; तो सर्वात योग्य होतार, जलाच्या आसनावर.
अयं स होता यो द्विजन्मा विश्वा दधे वार्याणि श्रवस्या । मर्तो यो अस्मै सुतुको ददाश
हा तो होतार आहे, जो दोनदा जन्मलेला असून, सर्व इच्छित गोष्टी कीर्तीकरता निर्माण करतो; जो मनुष्य त्याला सोमरस अर्पण करतो, तो आनंद अनुभवतो.
पुरु त्वा दाश्वान्वोचेऽरिरग्ने तव स्विदा । तोदस्येव शरण आ महस्य
अग्ने, मी तुला वारंवार दान करणारा म्हणून बोललो आहे, कारण तू आमचा आहेस; बलवानापासून आश्रय मिळावा तसे, आमच्या महिमेला ये.
व्यनिनस्य धनिनः प्रहोषे चिदररुषः । कदा चन प्रजिगतो अदेवयोः
मोठ्याने बोलणारा, धनवान किंवा रागावलेला देखील तुला जिंकू शकत नाही; जे तुझा आश्रय घेतात, त्यांना किंवा देवत्व न मानणाऱ्यांना तू कधीही सोडत नाहीस.
स चन्द्रो विप्र मर्त्यो महो व्राधन्तमो दिवि । प्रप्रेत्ते अग्ने वनुषः स्याम
तो ज्ञानी मनुष्य, तेजस्वी, आकाशात सर्वात बलवान आहे; अग्ने, आम्ही तुझ्या कृपेचे अनुयायी होऊ दे.
मित्रं न यं शिम्या गोषु गव्यवः स्वाध्यो विदथे अप्सु जीजनन् । अरेजेतां रोदसी पाजसा गिरा प्रति प्रियं यजतं जनुषामवः
जसा मित्र, ज्याला ज्ञानी लोकांनी गायींमध्ये, संपत्ती, सभांमध्ये आणि पाण्यात निर्माण केले, तसे; पृथ्वी आणि आकाश, आपल्या सामर्थ्याने आणि वाणीने थरथर कापत, प्राण्यांच्या प्रिय, पूज्य आधाराला प्रतिसाद देऊ देत.
यद्ध त्यद्वां पुरुमीळ्हस्य सोमिनः प्र मित्रासो न दधिरे स्वाभुवः । अध क्रतुं विदतं गातुमर्चत उत श्रुतं वृषणा पस्त्यावतः
जेव्हा सोमरस अर्पण करणाऱ्या भक्ताने तुम्हा दोघांना वारंवार बोलावले, आणि तुम्ही मित्रासारखे, आपल्या स्वभावाने स्थान घेतले, तेव्हा तुम्ही बुद्धी देता, मार्गासाठी स्तुती मिळवता, आणि घराचे रक्षण करणारे म्हणून प्रसिद्ध होता.
आ वां भूषन्क्षितयो जन्म रोदस्योः प्रवाच्यं वृषणा दक्षसे महे । यदीमृताय भरथो यदर्वते प्र होत्रया शिम्या वीथो अध्वरम्
तुमच्यासाठी, लोकांनी, आकाश आणि पृथ्वीचा जन्म, हे सामर्थ्यवान, मोठ्या कौशल्यासाठी सांगितले पाहिजे; जेव्हा तुम्ही अमर आणि धर्मशील यांना वाहता, तेव्हा तुम्ही होतार म्हणून यज्ञाला योग्य मार्गाने चालवता.
प्र सा क्षितिरसुर या महि प्रिय ऋतावानावृतमा घोषथो बृहत् । युवं दिवो बृहतो दक्षमाभुवं गां न धुर्युप युञ्जाथे अपः
हे असुरांनो, ती मोठी, प्रिय आणि सामर्थ्यवान मदत, जी तुम्ही धर्माने आणि विशालतेने जाहीर केली; तुम्ही दोघांनी मोठ्या आकाशाचे कौशल्य निर्माण केले, जसे जूंपर्यंत गाय जुळवतात तसे, तुम्ही पाण्यांना प्रवाहित केले.
मही अत्र महिना वारमृण्वथोऽरेणवस्तुज आ सद्मन्धेनवः । स्वरन्ति ता उपरताति सूर्यमा निम्रुच उषसस्तक्ववीरिव
इथे, तुमच्या सामर्थ्याने, तुम्ही आवरण दूर करता, हे बलवानांनो; धुळी आणि पाया स्थिर होतात; त्या वरती सूर्याकडे धाव घेतात, जसे उषा आपल्या किरणांसह कुशल स्त्रियांप्रमाणे येतात.
आ वामृताय केशिनीरनूषत मित्र यत्र वरुण गातुमर्चथः । अव त्मना सृजतं पिन्वतं धियो युवं विप्रस्य मन्मनामिरज्यथः
तुमच्याकडे, दीर्घ केसांची व्यक्ती अमरत्वासाठी आली आहे, जिथे, मित्रा आणि वरुणा, तुम्ही मार्गासाठी स्तुती मिळवता; आपल्या सामर्थ्याने, आमच्या विचारांना मुक्त करा आणि पोसवा, तुम्ही दोघे कवीच्या मनाला आपल्या बुद्धीने प्रेरणा देता.
यो वां यज्ञैः शशमानो ह दाशति कविर्होता यजति मन्मसाधनः । उपाह तं गच्छथो वीथो अध्वरमच्छा गिरः सुमतिं गन्तमस्मयू
जो यज्ञांनी तुम्हा दोघांची भक्ती करतो, तो ज्ञानी होतार, जो स्तोत्र तयार करतो, त्याच्याकडे तुम्ही येता, यज्ञ मार्गदर्शित करता, त्याच्या स्तोत्रांना, त्याला उत्तम कृपा देण्यासाठी.
युवां यज्ञैः प्रथमा गोभिरञ्जत ऋतावाना मनसो न प्रयुक्तिषु । भरन्ति वां मन्मना संयता गिरोऽदृप्यता मनसा रेवदाशाथे
तुम्ही दोघे, प्रथम यज्ञांनी आणि गायींनी सुशोभित, धर्मशील, जसे मन प्रेरित होते; विचारपूर्वक रचलेली स्तोत्रे तुम्हाला वाहतात, आणि अखंड मनाने तुम्ही समृद्ध दान देता.
रेवद्वयो दधाथे रेवदाशाथे नरा मायाभिरितऊति माहिनम् । न वां द्यावोऽहभिर्नोत सिन्धवो न देवत्वं पणयो नानशुर्मघम्
तुम्ही दोघे, हे नरांनो, संपत्ती वाहता, समृद्धी देता, आपल्या सामर्थ्याने महानाचे रक्षण करता; दिवस, नद्या, देवत्व किंवा व्यापारी कधीच तुमच्या महिमेला बाधा आणू शकले नाहीत.
युवं वस्त्राणि पीवसा वसाथे युवोरच्छिद्रा मन्तवो ह सर्गाः । अवातिरतमनृतानि विश्व ऋतेन मित्रावरुणा सचेथे
तुम्ही दोघे समृद्ध वस्त्रे परिधान करता; तुमचे विचार निर्दोष आहेत, तुमची निर्मिती खरी आहे; मित्रा आणि वरुणा, तुम्ही दोघे सत्याने सर्व काही टिकवता, सर्व असत्य दूर करता.
एतच्चन त्वो वि चिकेतदेषां सत्यो मन्त्रः कविशस्त ऋघावान् । त्रिरश्रिं हन्ति चतुरश्रिरुग्रो देवनिदो ह प्रथमा अजूर्यन्
तुमची हीच बुद्धी, हे मित्रावरुणा, या लोकांमध्ये ओळखली जाते; तुमचा सत्य सल्ला, कवीने स्तुत्य, सामर्थ्यवान आहे; तीन धार असलेला वार घाव करतो, चार धार असलेला कठोर आहे, दैवी नियम प्रथमच स्थापन झाले.
अपादेति प्रथमा पद्वतीनां कस्तद्वां मित्रावरुणा चिकेत । गर्भो भारं भरत्या चिदस्य ऋतं पिपर्त्यनृतं नि तारीत्
पाय असणाऱ्यांपैकी पहिला निघून जातो; हे मित्रावरुणा, तुमच्यातील ते कोण जाणतो? गर्भ भार वाहतो, जिचा तो आहे तिचाही, तो सत्य टिकवतो, असत्य दूर करतो.
प्रयन्तमित्परि जारं कनीनां पश्यामसि नोपनिपद्यमानम् । अनवपृग्णा वितता वसानं प्रियं मित्रस्य वरुणस्य धाम
आपण तरुण स्त्रियांच्या प्रियकराला फिरताना पाहतो, तो जवळ येत नाही; जो वस्त्र परिधान करतो, विस्तारतो, पण पडत नाही, तो मित्र आणि वरुणाचा प्रिय निवास आहे.
अनश्वो जातो अनभीशुरर्वा कनिक्रदत्पतयदूर्ध्वसानुः । अचित्तं ब्रह्म जुजुषुर्युवानः प्र मित्रे धाम वरुणे गृणन्तः
घोडा नसलेला, चाबूक नसलेला, तो गर्जणारा धावतो, त्याचे शिखर उंच आहे; तरुणांनी त्या अज्ञानी स्तोत्राला आवडले, मित्र आणि वरुणाच्या निवासाचे गाणे गात.
आ धेनवो मामतेयमवन्तीर्ब्रह्मप्रियं पीपयन्सस्मिन्नूधन् । पित्वो भिक्षेत वयुनानि विद्वानासाविवासन्नदितिमुरुष्येत्
ज्ञानप्रेमी गायी इथे भरपूर दूध द्याव्यात, आणि जो मार्ग जाणतो तो आपला उदरनिर्वाह शोधो. तो जागृत होऊन अदितीला विशालता द्यायला प्रवृत्त करो.
आ वां मित्रावरुणा हव्यजुष्टिं नमसा देवाववसा ववृत्याम् । अस्माकं ब्रह्म पृतनासु सह्या अस्माकं वृष्टिर्दिव्या सुपारा
मित्र आणि वरुणा, आम्ही तुम्हाला आदरपूर्वक आणि भक्तीने आवाहन करतो. आमचे स्तोत्र युद्धात विजयी होवो आणि आमच्यावर स्वर्गीय पाऊस कृपापूर्ण बरसू दे.
यजामहे वां महः सजोषा हव्येभिर्मित्रावरुणा नमोभिः । घृतैर्घृतस्नू अध यद्वामस्मे अध्वर्यवो न धीतिभिर्भरन्ति
मित्रा आणि वरुणा, आम्ही एकत्रितपणे तुम्हाला भक्तीने आणि आहुतींनी पूजतो. जसे यज्ञकर्म करणारे पुरोहित तुपाने तुमचे दान आमच्यापर्यंत पोहोचवतात.
प्रस्तुतिर्वां धाम न प्रयुक्तिरयामि मित्रावरुणा सुवृक्तिः । अनक्ति यद्वां विदथेषु होता सुम्नं वां सूरिर्वृषणावियक्षन्
माझे स्तवन मित्रा आणि वरुणा, सुंदर रचलेल्या ऋचेसारखे तुमच्यापर्यंत पोहोचो. यज्ञात पुरोहित जेव्हा तुम्हाला बोलावतो, तेव्हा ज्ञानी तुमची कृपा मिळवून देतात.
पीपाय धेनुरदितिरृताय जनाय मित्रावरुणा हविर्दे । हिनोति यद्वां विदथे सपर्यन्स रातहव्यो मानुषो न होता
अदिती ही पोषण करणारी गाय, सत्यासाठी आणि लोकांसाठी मित्रा-वरुणांना ही आहुती अर्पण करते. जसे यज्ञात पुरोहित तुम्हाला सन्मान देतो, तसेच मानव दान अर्पण करतो.
उत वां विक्षु मद्यास्वन्धो गाव आपश्च पीपयन्त देवीः । उतो नो अस्य पूर्व्यः पतिर्दन्वीतं पातं पयस उस्रियायाः
मद्ययुक्त पेये, गायी आणि पवित्र पाणी देखील तुम्हाला पोसतात. प्राचीन स्वामी आम्हाला पिवळ्या गायीच्या दुधाचे रक्षण लाभू दे.
विष्णोर्नु कं वीर्याणि प्र वोचं यः पार्थिवानि विममे रजांसि । यो अस्कभायदुत्तरं सधस्थं विचक्रमाणस्त्रेधोरुगायः
मी विष्णूच्या महान कृत्यांचे वर्णन करतो, ज्याने पृथ्वीवरील सर्व क्षेत्रे मोजली आणि जो तीन मोठ्या पावलांनी वरचे स्थान स्थिर केले.
प्र तद्विष्णु स्तवते वीर्येण मृगो न भीमः कुचरो गिरिष्ठाः । यस्योरुषु त्रिषु विक्रमणेष्वधिक्षियन्ति भुवनानि विश्वा
विष्णूच्या पराक्रमाचे स्तवन केले जाते, तो पर्वतांमध्ये फिरणाऱ्या भयंकर वन्य प्राण्यासारखा आहे. त्याच्या तीन विशाल पावलांमध्ये सर्व जग वास करते.
प्र विष्णवे शूषमेतु मन्म गिरिक्षित उरुगायाय वृष्णे । य इदं दीर्घं प्रयतं सधस्थमेको विममे त्रिभिरित्पदेभिः
माझे स्तोत्र पर्वतांचा स्वामी, बलवान आणि विशाल पावलांनी चालणाऱ्या विष्णूकडे जावो. त्याने एकट्याने तीन पावलांनी हे दीर्घ आणि विस्तीर्ण स्थान मोजले.