इमां ते वाचं वसूयन्त आयवो रथं न धीरः स्वपा अतक्षिषुः सुम्नाय त्वामतक्षिषुः । शुम्भन्तो जेन्यं यथा वाजेषु विप्र वाजिनम् । अत्यमिव शवसे सातये धना विश्वा धनानि सातये
समृद्धीची इच्छा असलेल्या कुशल कवींनी तुझ्यासाठी ही वाणी घडवली आहे, जशी कारागीर तुझ्या कृपेकरता रथ तयार करतात. स्पर्धेत तुझी शोभा वाढवतात, जसा शर्यतीत वेगवान घोडा सजवतात, तशीच ही स्तुती तुझ्या सामर्थ्यासाठी आणि सर्व धन मिळवण्यासाठी आहे.
भिनत्पुरो नवतिमिन्द्र पूरवे दिवोदासाय महि दाशुषे नृतो वज्रेण दाशुषे नृतो । अतिथिग्वाय शम्बरं गिरेरुग्रो अवाभरत् । महो धनानि दयमान ओजसा विश्वा धनान्योजसा
इंद्रा, तू पुरूंसाठी, दिवोदासासाठी, या महान दात्यासाठी, आपल्या वज्राने नव्वद किल्ले उद्ध्वस्त केलेस. अतिथिग्वासाठी, तू शंबराला पर्वतावरून खाली पाडलेस आणि आपल्या सामर्थ्याने मोठे धन वाटलेस, सर्व धन आपल्या बळावर दिलेस.
इन्द्रः समत्सु यजमानमार्यं प्रावद्विश्वेषु शतमूतिराजिषु स्वर्मीळ्हेष्वाजिषु । मनवे शासदव्रतान्त्वचं कृष्णामरन्धयत् । दक्षन्न विश्वं ततृषाणमोषति न्यर्शसानमोषति
इंद्रा, युद्धात तू आर्य यजमानाचे रक्षण केलेस, सर्व सभांमध्ये नेहमी विजयी राहिलास, जिथे तेजाचा पुरस्कार असतो तिथे तू चमकत राहिलास. तू धर्म पाळणारा, कृष्णवर्णीय शत्रूचे आवरण मनूसाठी फोडलेस. तुझ्या कौशल्याने, तू सर्व इच्छा पूर्ण करतोस, कधीच अपयशी होत नाहीस.
सूरश्चक्रं प्र वृहज्जात ओजसा प्रपित्वे वाचमरुणो मुषायतीऽशान आ मुषायति । उशना यत्परावतोऽजगन्नूतये कवे । सुम्नानि विश्वा मनुषेव तुर्वणिरहा विश्वेव तुर्वणिः
सूर्य, मोठ्या सामर्थ्याने जन्मलेला, त्याने चक्र फिरवले; अरुणाने आपल्या वाणीचा आरंभ केला, स्वामीने ती पुढे नेली. जेव्हा उशना दूरवरून मदतीसाठी आली, तेव्हा, ऋष्या, तू मनूसाठी सर्व शुभ आशीर्वाद दिलेस, जसे तुर्वणाने सर्वांसाठी केले.
स नो नव्येभिर्वृषकर्मन्नुक्थैः पुरां दर्तः पायुभिः पाहि शग्मैः । दिवोदासेभिरिन्द्र स्तवानो वावृधीथा अहोभिरिव द्यौः
हे वीरकर्म करणाऱ्या इंद्रा, नवीन स्तोत्रांनी तुझी स्तुती केली जाते, तू किल्ले फोडणारा आहेस, आपल्या रक्षणाने आणि सामर्थ्याने आमचे रक्षण कर. दिवोदासांसह, तुझी स्तुती होत असताना, तू दिवसेंदिवस आकाशासारखा वाढत गेलास.
इन्द्राय हि द्यौरसुरो अनम्नतेन्द्राय मही पृथिवी वरीमभिर्द्युम्नसाता वरीमभिः । इन्द्रं विश्वे सजोषसो देवासो दधिरे पुरः । इन्द्राय विश्वा सवनानि मानुषा रातानि सन्तु मानुषा
इंद्रासाठी, महान आकाश वाकले आहे, इंद्रासाठी, मोठ्या पृथ्वीने आपली समृद्धी वाढवली आहे. सर्व देवांनी एकत्र येऊन इंद्राला पुढे स्थान दिले आहे. सर्व मानवांनी केलेली यज्ञातील दाने इंद्रासाठीच असू देत, सर्व भेटवस्तू इंद्रालाच मिळू देत.
विश्वेषु हि त्वा सवनेषु तुञ्जते समानमेकं वृषमण्यवः पृथक्स्वः सनिष्यवः पृथक् । तं त्वा नावं न पर्षणिं शूषस्य धुरि धीमहि । इन्द्रं न यज्ञैश्चितयन्त आयव स्तोमेभिरिन्द्रमायवः
सर्व यज्ञांत, प्रत्येकजण आपापल्या सामर्थ्याने तुला, एकटा वृषभ, जणू वेगळ्या वेगळ्या इच्छांनी जुंपतो. आम्ही तुला, जणू नौका किंवा परडी, स्पर्धेच्या जुव्ह्यावर ठेवतो. ऋत्विज आपल्या स्तोत्रांनी इंद्राला शोधतात, गाण्यांनी त्याला हाक मारतात.
वि त्वा ततस्रे मिथुना अवस्यवो व्रजस्य साता गव्यस्य निःसृजः सक्षन्त इन्द्र निःसृजः । यद्गव्यन्ता द्वा जना स्वर्यन्ता समूहसि । आविष्करिक्रद्वृषणं सचाभुवं वज्रमिन्द्र सचाभुवम्
तीन जोड मदतीच्या हातांनी तुला पसरवले, इंद्रा, गायी मिळवणारा, गोधन सोडवणारा म्हणून. जेव्हा दोन जमाती गायी आणि प्रकाशाच्या शोधात एकत्र येतात, तेव्हा तू आपल्या शक्तिशाली, सोबती असलेल्या वज्राचे दर्शन घडवतोस.
विदुष्टे अस्य वीर्यस्य पूरवः पुरो यदिन्द्र शारदीरवातिरः सासहानो अवातिरः । शासस्तमिन्द्र मर्त्यमयज्युं शवसस्पते । महीममुष्णाः पृथिवीमिमा अपो मन्दसान इमा अपः
पुरूंना तुझे शौर्य माहीत होते, इंद्रा, जेव्हा तू शरद ऋतूतील किल्ले पाडलेस, जिंकलेस. तू, बलाचा स्वामी, त्या मर्त्य, यज्ञ न करणाऱ्याला जिंकलेस. तू मोठ्या पृथ्वीला तापवलेस, या पाण्यांचे मोजमाप केलेस आणि त्यात आनंद घेतलास.
आदित्ते अस्य वीर्यस्य चर्किरन्मदेषु वृषन्नुशिजो यदाविथ सखीयतो यदाविथ । चकर्थ कारमेभ्यः पृतनासु प्रवन्तवे । ते अन्यामन्यां नद्यं सनिष्णत श्रवस्यन्तः सनिष्णत
सुरुवातीपासूनच, तुझ्या या शौर्याची स्तुती केली गेली आहे, हे वृषभ, जेव्हा तू उशिजांना मित्रत्वाने मदत केलीस. युद्धात त्यांना वाहण्यासाठी तू नवा मार्ग तयार केलास. कीर्ती मिळवू पाहणाऱ्यांनी एक नदी दुसऱ्या नदीत मिसळली.
उतो नो अस्या उषसो जुषेत ह्यर्कस्य बोधि हविषो हवीमभिः स्वर्षाता हवीमभिः । यदिन्द्र हन्तवे मृधो वृषा वज्रिञ्चिकेतसि । आ मे अस्य वेधसो नवीयसो मन्म श्रुधि नवीयसः
ही उषा आमच्यावर प्रसन्न होवो आणि आमच्या स्तोत्रांची, हवनाची आठवण ठेवो, आम्हाला प्रकाश मिळवून देओ. इंद्रा, जेव्हा तू, वृषभ, शत्रू मारण्यासाठी उत्सुक असतोस, तेव्हा माझे हे नवीन गीत ऐक, हे बुद्धिमान.
त्वं तमिन्द्र वावृधानो अस्मयुरमित्रयन्तं तुविजात मर्त्यं वज्रेण शूर मर्त्यम् । जहि यो नो अघायति शृणुष्व सुश्रवस्तमः । रिष्टं न यामन्नप भूतु दुर्मतिर्विश्वाप भूतु दुर्मतिः
इंद्रा, आमच्यासाठी बळ वाढवणारा, तू शत्रुत्व करणाऱ्या, विरोध करणाऱ्या माणसाला वज्राने ठार कर, हे वीर. जो आम्हाला त्रास देतो, त्याचा नाश कर, ऐक, सर्वश्रेष्ठ कीर्ती मिळवलेला. आमच्या प्रवासाला कोणतीही बाधा येऊ नये, सर्व वाईट विचार दूर जावोत.
त्वया वयं मघवन्पूर्व्ये धन इन्द्रत्वोताः सासह्याम पृतन्यतो वनुयाम वनुष्यतः । नेदिष्ठे अस्मिन्नहन्यधि वोचा नु सुन्वते । अस्मिन्यज्ञे वि चयेमा भरे कृतं वाजयन्तो भरे कृतम्
हे उदार इंद्रा, तुझ्या बळावर आम्ही, तुझ्या मदतीने, युद्धात जिंकू, विरोध करणाऱ्यांवर विजय मिळवू. या यज्ञात, सोम पिणाऱ्याच्या बाजूने आम्ही बोलू. या यज्ञात, आम्ही विजयासाठी प्रयत्न करू, बक्षीस मिळवू.
स्वर्जेषे भर आप्रस्य वक्मन्युषर्बुधः स्वस्मिन्नञ्जसि क्राणस्य स्वस्मिन्नञ्जसि । अहन्निन्द्रो यथा विदे शीर्ष्णाशीर्ष्णोपवाच्यः । अस्मत्रा ते सध्र्यक्सन्तु रातयो भद्रा भद्रस्य रातयः
सूर्य मिळवू पाहणाऱ्यासाठी, उषेच्या संपत्तीची इच्छा असणाऱ्यासाठी, आपल्या घरातच शोधणाऱ्यासाठी बक्षीस मिळवून दे. इंद्राने अर्बुदाला, प्रसिद्ध आहे तसे, डोक्याने ठार केले. तुझी दाने आमच्यासोबत असू देत, चांगल्याची कृपा चांगल्याला मिळू देत.
तत्तु प्रयः प्रत्नथा ते शुशुक्वनं यस्मिन्यज्ञे वारमकृण्वत क्षयमृतस्य वारसि क्षयम् । वि तद्वोचेरध द्वितान्तः पश्यन्ति रश्मिभिः । स घा विदे अन्विन्द्रो गवेषणो बन्धुक्षिद्भ्यो गवेषणः
ती तुझी जुनी कृपा, जिच्यात त्यांनी यज्ञात अमरत्वाचे स्थान निर्माण केले, ती तू जाहीर केलीस, इंद्रा, जेणेकरून सर्वजण आपल्या तेजाने ते पाहू शकतील. खरोखर, गायी शोधणारा इंद्रा, आपल्या नातलगांमध्ये ते जाणतो.
नू इत्था ते पूर्वथा च प्रवाच्यं यदङ्गिरोभ्योऽवृणोरप व्रजमिन्द्र शिक्षन्नप व्रजम् । ऐभ्यः समान्या दिशास्मभ्यं जेषि योत्सि च । सुन्वद्भ्यो रन्धया कं चिदव्रतं हृणायन्तं चिदव्रतम्
आता, जसे पूर्वी, तुझे हे कृत्य सांगण्यासारखे आहे, जेव्हा तू, इंद्रा, अंगिरसांसाठी गोधन मिळवण्यासाठी वाडा फोडला. त्यांना सामायिक हिस्सा दिलास, आमच्यासाठी जिंकतोस, लढतोस. सोम पिणाऱ्यांपासून कोणताही नियम न पाळणारा, रागावलेला असला तरी, दूर कर.
सं यज्जनान्क्रतुभिः शूर ईक्षयद्धने हिते तरुषन्त श्रवस्यवः प्र यक्षन्त श्रवस्यवः । तस्मा आयुः प्रजावदिद्बाधे अर्चन्त्योजसा । इन्द्र ओक्यं दिधिषन्त धीतयो देवाँ अच्छा न धीतयः
जो वीर, आपल्या सामर्थ्याने धन मिळवू पाहणाऱ्यांवर लक्ष ठेवतो, कीर्ती मिळवू पाहणारे, स्तुती करणारे, त्यांच्यावर लक्ष ठेवतो. म्हणून, जो बळाने पूजा करतो त्याला दीर्घायुष्य आणि संतती मिळते. देवांच्या प्रेरित भावना इंद्राच्या निवासाकडे वळतात, आमच्या भावना त्याच्याकडे वळतात.
युवं तमिन्द्रापर्वता पुरोयुधा यो नः पृतन्यादप तंतमिद्धतं वज्रेण तंतमिद्धतम् । दूरे चत्ताय च्छन्त्सद्गहनं यदिनक्षत् । अस्माकं शत्रून्परि शूर विश्वतो दर्मा दर्षीष्ट विश्वतः
इंद्रा आणि पर्वता, तुम्ही दोघेही आमच्यासाठी शस्त्र घेऊन पुढे उभे राहा. जो शत्रू युद्धात आमच्यावर हल्ला करतो, त्याला तुमच्या वज्राने ठेचून टाका, त्याला दूर फेकून द्या. जर त्याने आम्हाला इजा केली असेल, तर त्याला खोल अंधारात टाका. हे वीर, आमच्या सर्व शत्रूंना चारही बाजूंनी वेढा घाला आणि त्यांना पूर्णपणे उध्वस्त करा.
उभे पुनामि रोदसी ऋतेन द्रुहो दहामि सं महीरनिन्द्राः । अभिव्लग्य यत्र हता अमित्रा वैलस्थानं परि तृळ्हा अशेरन्
मी सत्याच्या जोरावर आकाश आणि पृथ्वी शुद्ध करतो; हे निष्पाप देवांनो, मी कपट जाळून टाकतो आणि मोठ्या शत्रूंना नष्ट करतो. जिथे शत्रू मारले गेले, तिथे त्यांच्या वाईट वस्ती उद्ध्वस्त झाल्या आणि किल्ले कोसळले.
अभिव्लग्या चिदद्रिवः शीर्षा यातुमतीनाम् । छिन्धि वटूरिणा पदा महावटूरिणा पदा
हे वज्रधारी, तुझ्या मोठ्या सामर्थ्याने, जो आपल्याला इजा करण्याचा विचार करतो त्याच्या डोक्यावर प्रहार कर. तुझ्या तीक्ष्ण पावलाने, मोठ्या तीक्ष्ण पावलाने त्यांना छाटून टाक.
अवासां मघवञ्जहि शर्धो यातुमतीनाम् । वैलस्थानके अर्मके महावैलस्थे अर्मके
हे दानशूर, जो आपल्याला इजा करण्याचा विचार करतो अशा लोकांचा समूह दूर हाकलून लाव. त्यांच्या वाईट किल्ल्यांत, वाईट जागी, मोठ्या वाईट किल्ल्यांत, वाईट जागी त्यांना नष्ट कर.
यासां तिस्रः पञ्चाशतोऽभिव्लङ्गैरपावपः । तत्सु ते मनायति तकत्सु ते मनायति
ज्यांच्या तिप्पन्न शत्रूंना तू तुझ्या सामर्थ्याने दूर फेकलेस, हेच तुझे ठरवलेले आहे, हेच तुझे मन आहे जेव्हा तू प्रहार करतोस.
पिशङ्गभृष्टिमम्भृणं पिशाचिमिन्द्र सं मृण । सर्वं रक्षो नि बर्हय
हे इंद्रा, त्या पिवळ्या रंगाच्या अस्त्राला, राक्षसाला, आणि जादूटोण्याला नष्ट कर. सर्व राक्षसी जमावाचा नायनाट कर.
अवर्मह इन्द्र दादृहि श्रुधी नः शुशोच हि द्यौः क्षा न भीषाँ अद्रिवो घृणान्न भीषाँ अद्रिवः । शुष्मिन्तमो हि शुष्मिभिर्वधैरुग्रेभिरीयसे । अपूरुषघ्नो अप्रतीत शूर सत्वभिस्त्रिसप्तैः शूर सत्वभिः
हे इंद्रा, तू कवचाशिवायही ठाम उभा रहा, आमचे ऐक. कारण आकाश उजळले आहे, पृथ्वी तुझ्या तेजामुळे घाबरलेली नाही, हे वज्रधारी. तुझ्या प्रचंड अस्त्रांनी तू अत्यंत बलवान आहेस, भयंकर अस्त्रांनी पुढे जातोस. पुरुष नसलेल्या शत्रूंचा संहार करणारा, अपराजित वीर, तुझ्या एकवीस सामर्थ्यांनी, हे वीर, तुझ्या सामर्थ्यांनी.
वनोति हि सुन्वन्क्षयं परीणसः सुन्वानो हि ष्मा यजत्यव द्विषो देवानामव द्विषः । सुन्वान इत्सिषासति सहस्रा वाज्यवृतः । सुन्वानायेन्द्रो ददात्याभुवं रयिं ददात्याभुवम्
जो सोम अर्पण करतो तो घर मिळवतो, तो खरंच देवांची पूजा करतो आणि देवांचा राग दूर करतो. अर्पण करणारा शक्तीची इच्छा करतो, हजारपट बक्षीस मिळवतो. अर्पण करणाऱ्याला इंद्रा विपुल संपत्ती देतो, तो भरपूर संपत्ती देतो.
आ त्वा जुवो रारहाणा अभि प्रयो वायो वहन्त्विह पूर्वपीतये सोमस्य पूर्वपीतये । ऊर्ध्वा ते अनु सूनृता मनस्तिष्ठतु जानती । नियुत्वता रथेना याहि दावने वायो मखस्य दावने
हे वायू, आमच्याकडे ये, तुझ्या वेगवान अश्वांनी, सोमाच्या पहिल्या प्याल्यासाठी उत्सुक होऊन. तुझे सरळ विचार, जाणणारे, तुझ्यासोबत राहो. तुझ्या अश्वांनी ओढलेल्या रथाने या, या यज्ञासाठी, या उत्सवासाठी.
मन्दन्तु त्वा मन्दिनो वायविन्दवोऽस्मत्क्राणासः सुकृता अभिद्यवो गोभिः क्राणा अभिद्यवः । यद्ध क्राणा इरध्यै दक्षं सचन्त ऊतयः । सध्रीचीना नियुतो दावने धिय उप ब्रुवत ईं धियः
हे वायू, तुझ्यासाठी द्रवणारे सोमाचे थेंब तुला आनंद देऊ देत. गायींनी तयार केलेले हे सोम तुला आवडो. जेव्हा अर्पण करणारे द्यायला उत्सुक असतात, तेव्हा सहाय्यकही त्यांच्यासोबत येतात. सर्वजण एकत्र येऊन यज्ञासाठी विचार मांडतात.
वायुर्युङ्क्ते रोहिता वायुररुणा वायू रथे अजिरा धुरि वोळ्हवे वहिष्ठा धुरि वोळ्हवे । प्र बोधया पुरंधिं जार आ ससतीमिव । प्र चक्षय रोदसी वासयोषसः श्रवसे वासयोषसः
वायू लाल घोडे, तांबडे घोडे, आणि सर्वात वेगवान घोडे रथाला जोडतो, जे जू ओढण्यात सर्वोत्तम आहेत. पुरंधीला, प्रियेला, प्रियकर जसा जागवतो तसा जागव. हे उषा घेऊन येणाऱ्या, दोन जगांना उजळव, कीर्ती मिळव.
तुभ्यमुषासः शुचयः परावति भद्रा वस्त्रा तन्वते दंसु रश्मिषु चित्रा नव्येषु रश्मिषु । तुभ्यं धेनुः सबर्दुघा विश्वा वसूनि दोहते । अजनयो मरुतो वक्षणाभ्यो दिव आ वक्षणाभ्यः
तुझ्यासाठी, हे वायू, शुद्ध उषा, दूरपर्यंत चमकणारी, सुंदर वस्त्रे पसरवतात, नवीन किरणांत उजळतात. तुझ्यासाठी, दूधाने भरपूर गाय सर्व संपत्ती देते. मरुतगण, तरुण, आकाशातून, स्वर्गातून येतात.
तुभ्यं शुक्रासः शुचयस्तुरण्यवो मदेषूग्रा इषणन्त भुर्वण्यपामिषन्त भुर्वणि । त्वां त्सारी दसमानो भगमीट्टे तक्ववीये । त्वं विश्वस्माद्भुवनात्पासि धर्मणासुर्यात्पासि धर्मणा
तुझ्यासाठी तेजस्वी, शुद्ध, वेगवान उषा, हे बलवान, आनंदात पोषण शोधतात, सुख उपभोगू इच्छितात. तुझ्यासाठी यज्ञ करणारा, इच्छुक, भाग्याची कामना करतो. तू सर्व जगाचे रक्षण करतोस, धर्माने सूर्यापासूनही वाचवतोस.