क्रत्वा यदस्य तविषीषु पृञ्चतेऽग्नेरवेण मरुतां न भोज्येषिराय न भोज्या । स हि ष्मा दानमिन्वति वसूनां च मज्मना । स नस्त्रासते दुरितादभिह्रुतः शंसादघादभिह्रुतः
जेव्हा त्याच्या इच्छेने, त्याची शक्ती हवी असते, अग्नीच्या मदतीसाठी, मरुतांसाठी, उपभोगासाठी, तेव्हा तो खरोखरच दान वाटतो, संपत्ती आपल्या प्रमाणाने देतो. तो आपल्याला संकट, शाप, वाईट गोष्टींपासून वाचवतो.
विश्वो विहाया अरतिर्वसुर्दधे हस्ते दक्षिणे तरणिर्न शिश्रथच्छ्रवस्यया न शिश्रथत् । विश्वस्मा इदिषुध्यते देवत्रा हव्यमोहिषे । विश्वस्मा इत्सुकृते वारमृण्वत्यग्निर्द्वारा व्यृण्वति
सर्वांचा उपकार करणारा देव सर्व आनंद आपल्या उजव्या हातात ठेवतो; तो वेगवान तेजस्वी कधीच कमी पडत नाही. त्याच्यासाठी देवांमध्ये हवन तयार केलं जातं; त्याच्यासाठी अर्पण आणलं जातं. जो चांगलं वागतो, त्याच्यासाठी मार्ग खुले होतात; अग्नी त्याच्यासाठी दारे उघडतो.
स मानुषे वृजने शंतमो हितोऽग्निर्यज्ञेषु जेन्यो न विश्पतिः प्रियो यज्ञेषु विश्पतिः । स हव्या मानुषाणामिळा कृतानि पत्यते । स नस्त्रासते वरुणस्य धूर्तेर्महो देवस्य धूर्तेः
अग्नी मानवांच्या सभांमध्ये सर्वात शुभ आहे, तो यज्ञात सर्वांचा प्रिय आणि प्रमुख असतो. तो भक्तीने केलेल्या अर्पणांवर राज्य करतो. तो आपल्याला वरुणाच्या बंधनातून, त्या महान देवाच्या बंधनातून वाचवतो.
अग्निं होतारमीळते वसुधितिं प्रियं चेतिष्ठमरतिं न्येरिरे हव्यवाहं न्येरिरे । विश्वायुं विश्ववेदसं होतारं यजतं कविम् । देवासो रण्वमवसे वसूयवो गीर्भी रण्वं वसूयवः
ते अग्नीला पुरोहित, संपत्ती देणारा, प्रिय आणि सर्वात चपळ म्हणून शोधतात, त्याला हव्याचा वहन करणारा म्हणून ठेवतात. सर्व देवांनी त्याला सर्वज्ञ, सर्वकाही जाणणारा, पूज्य पुरोहित, ऋषी म्हणून मदतीसाठी स्थापित केलं आहे; गाण्यांनी त्याला आनंद देणारा, संपत्ती देणारा म्हणून वंदितात.
यं त्वं रथमिन्द्र मेधसातयेऽपाका सन्तमिषिर प्रणयसि प्रानवद्य नयसि । सद्यश्चित्तमभिष्टये करो वशश्च वाजिनम् । सास्माकमनवद्य तूतुजान वेधसामिमां वाचं न वेधसाम्
इंद्रा, ज्याला तू ज्ञान मिळवण्यासाठी रथासारखा मार्गदर्शन करतोस, तो कितीही दूर असला तरी तू त्याला जवळ आणतोस, त्याला सुरक्षित नेतोस. इच्छित गोष्टीसाठी तू मन आणि घोडा दोन्ही वश करतोस. ही निष्कलंक वाणी ज्ञानी लोकांची आमची असो, ती ज्ञानी लोकांचीच असो.
स श्रुधि यः स्मा पृतनासु कासु चिद्दक्षाय्य इन्द्र भरहूतये नृभिरसि प्रतूर्तये नृभिः । यः शूरैः स्वः सनिता यो विप्रैर्वाजं तरुता । तमीशानास इरधन्त वाजिनं पृक्षमत्यं न वाजिनम्
इंद्रा, प्रत्येक लढाईत, कौशल्याने, मदतीसाठी आणि विजयासाठी लोक तुला हाक मारतात, ऐक. जो वीरांसोबत जिंकतो, जो ऋषींसोबत विजय मिळवतो, त्याला सर्वश्रेष्ठ मिळते; तो बलवान, उत्तम घोड्यासारखा, सर्वांत श्रेष्ठ असतो.
दस्मो हि ष्मा वृषणं पिन्वसि त्वचं कं चिद्यावीरररुं शूर मर्त्यं परिवृणक्षि मर्त्यम् । इन्द्रोत तुभ्यं तद्दिवे तद्रुद्राय स्वयशसे । मित्राय वोचं वरुणाय सप्रथः सुमृळीकाय सप्रथः
इंद्रा, तू वीराला सामर्थ्याने भरतोस, काही माणसाला कीर्तीने झाकतोस, तू मर्त्याचे रक्षण करतोस, त्याला झाकतोस. हे इंद्रा, हे रुद्र, हे कीर्ती मिळवणारा, हे मित्र, हे वरुण, हे दयाळू, मी तुझ्यासाठी बोलतो.
अस्माकं व इन्द्रमुश्मसीष्टये सखायं विश्वायुं प्रासहं युजं वाजेषु प्रासहं युजम् । अस्माकं ब्रह्मोतयेऽवा पृत्सुषु कासु चित् । नहि त्वा शत्रु स्तरते स्तृणोषि यं विश्वं शत्रुं स्तृणोषि यम्
इंद्र आमच्यासाठी बळासाठी, मित्रासारखा, सर्वत्र असणारा, लढाईत नेहमी जिंकणारा असो. आमची प्रार्थना त्याच्या मदतीसाठी असो, कोणत्याही स्पर्धेत. तुला कोणताही शत्रू जिंकू शकत नाही; तू प्रत्येक शत्रूला हरवतोस.
नि षू नमातिमतिं कयस्य चित्तेजिष्ठाभिररणिभिर्नोतिभिरुग्राभिरुग्रोतिभिः । नेषि णो यथा पुरानेनाः शूर मन्यसे । विश्वानि पूरोरप पर्षि वह्निरासा वह्निर्नो अच्छ
सर्वात वेगवान, शक्तिशाली आणि प्रखर प्रार्थनांनी, बलवान आह्वानांनी, कुठेही असलेली शत्रुत्व झुकव. जसा पूर्वी नेला तसंच, हे वीर, आम्हाला ने. पूर्वजांचे सर्व दोष दूर कर, हे अग्नी, आमच्याकडे ये.
प्र तद्वोचेयं भव्यायेन्दवे हव्यो न य इषवान्मन्म रेजति रक्षोहा मन्म रेजति । स्वयं सो अस्मदा निदो वधैरजेत दुर्मतिम् । अव स्रवेदघशंसोऽवतरमव क्षुद्रमिव स्रवेत्
आता मी ही स्तुती तेजस्वी इंद्रासाठी अर्पण करतो, ज्याची स्तुती बाणासारखी दुष्टांचा संहार करते, माझी स्तुती दुष्टांना हादरवते. तो स्वतःच आमच्या शत्रूंना शस्त्रांनी मारो, वाईट मनाच्या लोकांवर विजय मिळवो. वाईट इच्छाधारी विरघळून जावो, नीच माणूस पाण्यासारखा विरघळून जावो.
वनेम तद्धोत्रया चितन्त्या वनेम रयिं रयिवः सुवीर्यं रण्वं सन्तं सुवीर्यम् । दुर्मन्मानं सुमन्तुभिरेमिषा पृचीमहि । आ सत्याभिरिन्द्रं द्युम्नहूतिभिर्यजत्रं द्युम्नहूतिभिः
आपण प्रेरित पुरोहितांच्या मदतीने, संपत्ती, भरपूर ऐश्वर्य, आणि तेजस्वी वीरशक्ती जिंकू. वाईट विचार असणाऱ्यांना चांगल्या सल्ल्याकडे वळवू, कृपा मिळवू. खरी आणि तेजस्वी आह्वानांनी आपण पूज्य इंद्राजवळ जाऊ.
प्रप्रा वो अस्मे स्वयशोभिरूती परिवर्ग इन्द्रो दुर्मतीनां दरीमन्दुर्मतीनाम् । स्वयं सा रिषयध्यै या न उपेषे अत्रैः । हतेमसन्न वक्षति क्षिप्ता जूर्णिर्न वक्षति
इंद्र आपल्या तेजस्वी सहाय्याने आपल्याला कीर्ती मिळवून देओ; तो वाईट विचार असणाऱ्यांच्या सभा फोडो, त्यांना पांगवो. जो आपल्यावर हानी घेऊन येतो त्याचा तो स्वतः नाश करो. शत्रू मारला जावो, खाली पडलेला पुन्हा उभा राहू नये, तुटलेल्या गवतासारखा तो पडून राहो.
त्वं न इन्द्र राया परीणसा याहि पथाँ अनेहसा पुरो याह्यरक्षसा । सचस्व नः पराक आ सचस्वास्तमीक आ । पाहि नो दूरादारादभिष्टिभिः सदा पाह्यभिष्टिभिः
इंद्रा, तू अपार संपत्तीने आमच्यासाठी पुढे जा, मार्गावर कोणतीही अडचण येऊ देऊ नकोस, राक्षसांना दूर कर. दूरच्या आणि जवळच्या वाटेवर आमच्यासोबत रहा. दूर आणि जवळ दोन्हीकडून आपल्या सहाय्याने नेहमी आमचे रक्षण कर.
त्वं न इन्द्र राया तरूषसोग्रं चित्त्वा महिमा सक्षदवसे महे मित्रं नावसे । ओजिष्ठ त्रातरविता रथं कं चिदमर्त्य । अन्यमस्मद्रिरिषेः कं चिदद्रिवो रिरिक्षन्तं चिदद्रिवः
इंद्रा, तू संपत्तीने बलवानांना जिंकतोस, आपल्या महानतेने तू मदतीसाठी मोठा मित्र दिसतोस. सर्वात बलवान रक्षक, तारक, अमर, तू रथ चालवतोस. आमच्याशी नसलेला दुसरा कोणी हानी पोहोचवो, हे शत्रूंचा नाश करणारा, जो आपल्याला हानी करतो त्याच्यावरच संकट येवो.
पाहि न इन्द्र सुष्टुत स्रिधोऽवयाता सदमिद्दुर्मतीनां देवः सन्दुर्मतीनाम् । हन्ता पापस्य रक्षसस्त्राता विप्रस्य मावतः । अधा हि त्वा जनिता जीजनद्वसो रक्षोहणं त्वा जीजनद्वसो
इंद्रा, उत्तम स्तुतीने तुला हाक मारतो, आमचे रक्षण कर, हे देव, नेहमी वाईट विचार असणाऱ्यांना दूर कर. वाईटाचा नाश करणारा, विद्वानांचा रक्षक, आम्हाला सोडू नकोस. कारण सृष्टीकर्त्याने तुला राक्षसांचा नाश करणारा म्हणून निर्माण केलं आहे, हे दयाळू.
एन्द्र याह्युप नः परावतो नायमच्छा विदथानीव सत्पतिरस्तं राजेव सत्पतिः । हवामहे त्वा वयं प्रयस्वन्तः सुते सचा । पुत्रासो न पितरं वाजसातये मंहिष्ठं वाजसातये
इंद्रा, दूरवरून आमच्याकडे ये, जसा खरा स्वामी सभा-समारंभात येतो, जसा सूर्य अस्ताला येतो, तसाच ये. आम्ही तुला, बक्षीस मिळवण्यासाठी, सोमरसासोबत पुकारतो. जसे पुत्र बळ मिळवण्यासाठी वडिलांकडे येतात, तसा तू सर्वांत बलवान आमच्यासाठी ये.
पिबा सोममिन्द्र सुवानमद्रिभिः कोशेन सिक्तमवतं न वंसगस्तातृषाणो न वंसगः । मदाय हर्यताय ते तुविष्टमाय धायसे । आ त्वा यच्छन्तु हरितो न सूर्यमहा विश्वेव सूर्यम्
इंद्रा, दगडांनी दाबलेला, पात्रात ओतलेला सोमरस प्या, जसा तहानलेला वासरू दूध पितो. तुझ्या आनंदासाठी, तुझ्या उल्हासासाठी, तुझ्या महान शक्तीसाठी, तुझे घोडे तुला घेऊन येवोत, जसे सर्व देव सूर्याला घेऊन येतात.
अविन्दद्दिवो निहितं गुहा निधिं वेर्न गर्भं परिवीतमश्मन्यनन्ते अन्तरश्मनि । व्रजं वज्री गवामिव सिषासन्नङ्गिरस्तमः । अपावृणोदिष इन्द्रः परीवृता द्वार इषः परीवृताः
त्याने आकाशात लपवलेला, गुप्त ठेवलेला खजिना शोधला, सत्याचा गर्भ, अनंत दगडात गुंडाळलेला. गायींच्या कळपासाठी इच्छुक असलेल्या वज्रधारी इंद्राने, अङ्गिरसांसारखा, अंधार दूर केलं. इंद्राने बंद असलेल्या खजिन्याची दारे उघडली.
दादृहाणो वज्रमिन्द्रो गभस्त्योः क्षद्मेव तिग्ममसनाय सं श्यदहिहत्याय सं श्यत् । संविव्यान ओजसा शवोभिरिन्द्र मज्मना । तष्टेव वृक्षं वनिनो नि वृश्चसि परश्वेव नि वृश्चसि
इंद्राने हातात वज्र घेऊन, लाकूड फाडणाऱ्यासारखा, तीक्ष्ण कुऱ्हाडीने, सर्पाचा वध करण्यासाठी प्रहार केला. तो आपल्या सामर्थ्याने आणि शक्तीने वाढतो, इंद्राने आपल्या बळाने, जसा सुतार झाड तोडतो, तसा तू कुऱ्हाडीने छेदतो.
त्वं वृथा नद्य इन्द्र सर्तवेऽच्छा समुद्रमसृजो रथाँ इव वाजयतो रथाँ इव । इत ऊतीरयुञ्जत समानमर्थमक्षितम् । धेनूरिव मनवे विश्वदोहसो जनाय विश्वदोहसः
इंद्रा, तू नद्यांना मोकळी वाट करून दिलीस, त्या ओसंडून वाहू लागल्या, जणू काही रथांची शर्यतच सुरू झाली आहे आणि त्या सर्व समुद्राकडे धावू लागल्या. तुझ्या मार्गदर्शनाने त्या एकाच ठिकाणी, अढळ ध्येयाकडे एकत्र जातात, जशा गायी मनूसाठी आणि सर्व लोकांसाठी दूध देतात, तशाच त्या सर्वांना आपली समृद्धी देतात.
इमां ते वाचं वसूयन्त आयवो रथं न धीरः स्वपा अतक्षिषुः सुम्नाय त्वामतक्षिषुः । शुम्भन्तो जेन्यं यथा वाजेषु विप्र वाजिनम् । अत्यमिव शवसे सातये धना विश्वा धनानि सातये
समृद्धीची इच्छा असलेल्या कुशल कवींनी तुझ्यासाठी ही वाणी घडवली आहे, जशी कारागीर तुझ्या कृपेकरता रथ तयार करतात. स्पर्धेत तुझी शोभा वाढवतात, जसा शर्यतीत वेगवान घोडा सजवतात, तशीच ही स्तुती तुझ्या सामर्थ्यासाठी आणि सर्व धन मिळवण्यासाठी आहे.
भिनत्पुरो नवतिमिन्द्र पूरवे दिवोदासाय महि दाशुषे नृतो वज्रेण दाशुषे नृतो । अतिथिग्वाय शम्बरं गिरेरुग्रो अवाभरत् । महो धनानि दयमान ओजसा विश्वा धनान्योजसा
इंद्रा, तू पुरूंसाठी, दिवोदासासाठी, या महान दात्यासाठी, आपल्या वज्राने नव्वद किल्ले उद्ध्वस्त केलेस. अतिथिग्वासाठी, तू शंबराला पर्वतावरून खाली पाडलेस आणि आपल्या सामर्थ्याने मोठे धन वाटलेस, सर्व धन आपल्या बळावर दिलेस.
इन्द्रः समत्सु यजमानमार्यं प्रावद्विश्वेषु शतमूतिराजिषु स्वर्मीळ्हेष्वाजिषु । मनवे शासदव्रतान्त्वचं कृष्णामरन्धयत् । दक्षन्न विश्वं ततृषाणमोषति न्यर्शसानमोषति
इंद्रा, युद्धात तू आर्य यजमानाचे रक्षण केलेस, सर्व सभांमध्ये नेहमी विजयी राहिलास, जिथे तेजाचा पुरस्कार असतो तिथे तू चमकत राहिलास. तू धर्म पाळणारा, कृष्णवर्णीय शत्रूचे आवरण मनूसाठी फोडलेस. तुझ्या कौशल्याने, तू सर्व इच्छा पूर्ण करतोस, कधीच अपयशी होत नाहीस.
सूरश्चक्रं प्र वृहज्जात ओजसा प्रपित्वे वाचमरुणो मुषायतीऽशान आ मुषायति । उशना यत्परावतोऽजगन्नूतये कवे । सुम्नानि विश्वा मनुषेव तुर्वणिरहा विश्वेव तुर्वणिः
सूर्य, मोठ्या सामर्थ्याने जन्मलेला, त्याने चक्र फिरवले; अरुणाने आपल्या वाणीचा आरंभ केला, स्वामीने ती पुढे नेली. जेव्हा उशना दूरवरून मदतीसाठी आली, तेव्हा, ऋष्या, तू मनूसाठी सर्व शुभ आशीर्वाद दिलेस, जसे तुर्वणाने सर्वांसाठी केले.
स नो नव्येभिर्वृषकर्मन्नुक्थैः पुरां दर्तः पायुभिः पाहि शग्मैः । दिवोदासेभिरिन्द्र स्तवानो वावृधीथा अहोभिरिव द्यौः
हे वीरकर्म करणाऱ्या इंद्रा, नवीन स्तोत्रांनी तुझी स्तुती केली जाते, तू किल्ले फोडणारा आहेस, आपल्या रक्षणाने आणि सामर्थ्याने आमचे रक्षण कर. दिवोदासांसह, तुझी स्तुती होत असताना, तू दिवसेंदिवस आकाशासारखा वाढत गेलास.
इन्द्राय हि द्यौरसुरो अनम्नतेन्द्राय मही पृथिवी वरीमभिर्द्युम्नसाता वरीमभिः । इन्द्रं विश्वे सजोषसो देवासो दधिरे पुरः । इन्द्राय विश्वा सवनानि मानुषा रातानि सन्तु मानुषा
इंद्रासाठी, महान आकाश वाकले आहे, इंद्रासाठी, मोठ्या पृथ्वीने आपली समृद्धी वाढवली आहे. सर्व देवांनी एकत्र येऊन इंद्राला पुढे स्थान दिले आहे. सर्व मानवांनी केलेली यज्ञातील दाने इंद्रासाठीच असू देत, सर्व भेटवस्तू इंद्रालाच मिळू देत.
विश्वेषु हि त्वा सवनेषु तुञ्जते समानमेकं वृषमण्यवः पृथक्स्वः सनिष्यवः पृथक् । तं त्वा नावं न पर्षणिं शूषस्य धुरि धीमहि । इन्द्रं न यज्ञैश्चितयन्त आयव स्तोमेभिरिन्द्रमायवः
सर्व यज्ञांत, प्रत्येकजण आपापल्या सामर्थ्याने तुला, एकटा वृषभ, जणू वेगळ्या वेगळ्या इच्छांनी जुंपतो. आम्ही तुला, जणू नौका किंवा परडी, स्पर्धेच्या जुव्ह्यावर ठेवतो. ऋत्विज आपल्या स्तोत्रांनी इंद्राला शोधतात, गाण्यांनी त्याला हाक मारतात.
वि त्वा ततस्रे मिथुना अवस्यवो व्रजस्य साता गव्यस्य निःसृजः सक्षन्त इन्द्र निःसृजः । यद्गव्यन्ता द्वा जना स्वर्यन्ता समूहसि । आविष्करिक्रद्वृषणं सचाभुवं वज्रमिन्द्र सचाभुवम्
तीन जोड मदतीच्या हातांनी तुला पसरवले, इंद्रा, गायी मिळवणारा, गोधन सोडवणारा म्हणून. जेव्हा दोन जमाती गायी आणि प्रकाशाच्या शोधात एकत्र येतात, तेव्हा तू आपल्या शक्तिशाली, सोबती असलेल्या वज्राचे दर्शन घडवतोस.
विदुष्टे अस्य वीर्यस्य पूरवः पुरो यदिन्द्र शारदीरवातिरः सासहानो अवातिरः । शासस्तमिन्द्र मर्त्यमयज्युं शवसस्पते । महीममुष्णाः पृथिवीमिमा अपो मन्दसान इमा अपः
पुरूंना तुझे शौर्य माहीत होते, इंद्रा, जेव्हा तू शरद ऋतूतील किल्ले पाडलेस, जिंकलेस. तू, बलाचा स्वामी, त्या मर्त्य, यज्ञ न करणाऱ्याला जिंकलेस. तू मोठ्या पृथ्वीला तापवलेस, या पाण्यांचे मोजमाप केलेस आणि त्यात आनंद घेतलास.
आदित्ते अस्य वीर्यस्य चर्किरन्मदेषु वृषन्नुशिजो यदाविथ सखीयतो यदाविथ । चकर्थ कारमेभ्यः पृतनासु प्रवन्तवे । ते अन्यामन्यां नद्यं सनिष्णत श्रवस्यन्तः सनिष्णत
सुरुवातीपासूनच, तुझ्या या शौर्याची स्तुती केली गेली आहे, हे वृषभ, जेव्हा तू उशिजांना मित्रत्वाने मदत केलीस. युद्धात त्यांना वाहण्यासाठी तू नवा मार्ग तयार केलास. कीर्ती मिळवू पाहणाऱ्यांनी एक नदी दुसऱ्या नदीत मिसळली.