उदीरतां सूनृता उत्पुरंधीरुदग्नयः शुशुचानासो अस्थुः । स्पार्हा वसूनि तमसापगूळ्हाविष्कृण्वन्त्युषसो विभातीः
गोड बोलणारे आणि उदार देणारे उठोत; तेजस्वी अग्नी प्रज्वलित झाले आहेत. जे सुंदर धन अंधारात लपले होते, ते उषा आता प्रकट करते.
अपान्यदेत्यभ्यन्यदेति विषुरूपे अहनी सं चरेते । परिक्षितोस्तमो अन्या गुहाकरद्यौदुषाः शोशुचता रथेन
एक जाते, दुसरी येते—ही दोन वेगवेगळ्या रूपात एकत्र फिरतात; एकीने आपल्या रथाने अंधार दूर केला, तर दुसरी उषा उजळते.
सदृशीरद्य सदृशीरिदु श्वो दीर्घं सचन्ते वरुणस्य धाम । अनवद्यास्त्रिंशतं योजनान्येकैका क्रतुं परि यन्ति सद्यः
आजसुद्धा तशीच, उद्यासुद्धा तशीच, त्या वरुणाच्या दीर्घ आणि अखंड नियमाचा पाठपुरावा करतात; निर्दोष, प्रत्येकी तीस योजनांचा वेग घेतात आणि आपला मार्ग पूर्ण करतात.
जानत्यह्नः प्रथमस्य नाम शुक्रा कृष्णादजनिष्ट श्वितीची । ऋतस्य योषा न मिनाति धामाहरहर्निष्कृतमाचरन्ती
ती पहिल्या दिवसाचे नाव जाणते; उजळ ती काळ्या अंधारातून पांढरी जन्मते. सत्याची कन्या आपल्या मार्गाचा भंग करत नाही, दररोज ठरल्याप्रमाणे चालते.
कन्येव तन्वा शाशदानाँ एषि देवि देवमियक्षमाणम् । संस्मयमाना युवतिः पुरस्तादाविर्वक्षांसि कृणुषे विभाती
जशी एखादी कन्या स्वतःला सजवते, तशी तू देवी, देवाकडे जाण्यास निघतेस; आठवण ठेवून, ही तरुणी पुढे येते आणि तू उजळल्यावर वाटा स्पष्ट करतेस.
सुसंकाशा मातृमृष्टेव योषाविस्तन्वं कृणुषे दृशे कम् । भद्रा त्वमुषो वितरं व्युच्छ न तत्ते अन्या उषसो नशन्त
जशी आईने सजवलेली वधू तेजस्वी दिसते, तशी तू आपले रूप सुंदर करतेस; शुभेच्छा देणाऱ्या उषे, आपले प्रकाश सर्वत्र पसरव—इतर उषा तुझ्यापूर्वी नाहीशा होऊ नयेत.
अश्वावतीर्गोमतीर्विश्ववारा यतमाना रश्मिभिः सूर्यस्य । परा च यन्ति पुनरा च यन्ति भद्रा नाम वहमाना उषासः
घोड्यांनी आणि गायींनी समृद्ध, सर्वांना देणाऱ्या, सूर्याच्या किरणांसह प्रयत्न करणाऱ्या, या उषा पुढे जातात आणि पुन्हा परत येतात, शुभ नाव घेऊन.
ऋतस्य रश्मिमनुयच्छमाना भद्रम्भद्रं क्रतुमस्मासु धेहि । उषो नो अद्य सुहवा व्युच्छास्मासु रायो मघवत्सु च स्युः
सत्याच्या मार्गाने किरणांनी चालणाऱ्या उषे, आम्हांला उत्तम संकल्प दे; आज आमच्यासाठी उजाड, दयाळू हो—समृद्धी आमच्याकडे आणि उदार लोकांत असो.
उषा उच्छन्ती समिधाने अग्ना उद्यन्सूर्य उर्विया ज्योतिरश्रेत् । देवो नो अत्र सविता न्वर्थं प्रासावीद्द्विपत्प्र चतुष्पदित्यै
उषा उगवून अग्नी प्रज्वलित करते; सूर्य वर चढतो आणि प्रकाश सर्वत्र पसरतो. इथे देव साविता आपल्या कल्याणाची व्यवस्था करतो, दोन पायांच्या आणि चार पायांच्या सर्वांसाठी.
अमिनती दैव्यानि व्रतानि प्रमिनती मनुष्या युगानि । ईयुषीणामुपमा शश्वतीनामायतीनां प्रथमोषा व्यद्यौत्
ती दैवी नियमांचे उल्लंघन करत नाही, ना माणसांच्या मार्गांचा भंग करते; येणाऱ्यांमध्ये आणि जाणाऱ्यांमध्ये, उषा, सर्वांत पहिली, शाश्वततेसारखी चमकते.
एषा दिवो दुहिता प्रत्यदर्शि ज्योतिर्वसाना समना पुरस्तात् । ऋतस्य पन्थामन्वेति साधु प्रजानतीव न दिशो मिनाति
ही दिव्याची कन्या, प्रकाशाने सजलेली, पुढे एकत्र येते; ती सत्याचा चांगला मार्ग धरते आणि दिशांचा विसर पडू देत नाही.
उपो अदर्शि शुन्ध्युवो न वक्षो नोधा इवाविरकृत प्रियाणि । अद्मसन्न ससतो बोधयन्ती शश्वत्तमागात्पुनरेयुषीणाम्
ती जशी शुद्ध स्त्रीचे वक्षस्थळ दिसते, तशी प्रकट होते; कुशल पत्नीप्रमाणे प्रिय रूप दाखवते; झोपलेल्यांना जागं करते आणि पुन्हा पुन्हा येते, नेहमीच येणाऱ्यांमध्ये सर्वांत स्थिर.
पूर्वे अर्धे रजसो अप्त्यस्य गवां जनित्र्यकृत प्र केतुम् । व्यु प्रथते वितरं वरीय ओभा पृणन्ती पित्रोरुपस्था
तेजस्वी प्रदेशाच्या पहिल्या भागात, गायींची जननी चिन्ह दाखवते; ती सर्वत्र पसरते, समृद्धी देते आणि दोन्ही पालकांचे कुशीत भर घालते.
एवेदेषा पुरुतमा दृशे कं नाजामिं न परि वृणक्ति जामिम् । अरेपसा तन्वा शाशदाना नार्भादीषते न महो विभाती
हीच सर्वांत उदार, सर्वांना दिसते; ती नवजात किंवा पतीला दूर करत नाही. निष्कलंक, स्वतःला सजवलेली, ती मुलाला किंवा मोठ्याला घाबरत नाही, उजळते.
अभ्रातेव पुंस एति प्रतीची गर्तारुगिव सनये धनानाम् । जायेव पत्य उशती सुवासा उषा हस्रेव नि रिणीते अप्सः
ती जशी ढग पुरुषाकडे येतो, तशी येते; जशी संपत्ती मिळवणाऱ्यासाठी विहीर खणलेली असते, तशी; जशी पत्नी पतीकडे, सजलेली आणि उत्सुक, तशी उषा, तेजस्वी कळपासारखी, पाणी सोडते.
स्वसा स्वस्रे ज्यायस्यै योनिमारैगपैत्यस्याः प्रतिचक्ष्येव । व्युच्छन्ती रश्मिभिः सूर्यस्याञ्ज्यङ्क्ते समनगा इव व्राः
ज्येष्ठ बहिणीकडे लहान बहिण जशी आपल्या घराकडे परत येते, तशी ती सूर्याच्या किरणांनी उजळून, शोभिवंत दिसते. जणू स्त्रियांचे जथ्थे एकत्र येतात, तशी ती सजलेली भासते.
आसां पूर्वासामहसु स्वसॄणामपरा पूर्वामभ्येति पश्चात् । ताः प्रत्नवन्नव्यसीर्नूनमस्मे रेवदुच्छन्तु सुदिना उषासः
या उषा म्हणजे एकमेकींच्या मागोमाग येणाऱ्या बहिणी आहेत; मागची उषा नेहमी पुढच्या उषेला अनुसरते. जशा जुन्या उषा उदयास येत, तशाच या नित्य नवीन उषा आपल्यासाठी संपत्ती आणि शुभ दिवस घेऊन याव्यात.
प्र बोधयोषः पृणतो मघोन्यबुध्यमानाः पणयः ससन्तु । रेवदुच्छ मघवद्भ्यो मघोनि रेवत्स्तोत्रे सूनृते जारयन्ती
हे उषे, तू आम्हाला आपल्या संपत्तीने जागे कर. जे अजून जागे झाले नाहीत, त्यांनाही जागे कर. उदयास ये, दानशूरांसाठी संपत्ती घेऊन ये, आणि गाण्याला व सत्य बोलण्याला फळ दे.
अवेयमश्वैद्युवतिः पुरस्ताद्युङ्क्ते गवामरुणानामनीकम् । वि नूनमुच्छादसति प्र केतुर्गृहंगृहमुप तिष्ठाते अग्निः
ही अश्वांनी समृद्ध, तरुण उषा, पुढे लाल गायींना जुळवते, कळपातील अग्रगण्य. ती उगवताच तिचा झेंडा फडकतो, आणि अग्नी प्रत्येक घरात उभा राहतो.
उत्ते वयश्चिद्वसतेरपप्तन्नरश्च ये पितुभाजो व्युष्टौ । अमा सते वहसि भूरि वाममुषो देवि दाशुषे मर्त्याय
पक्षीदेखील आपल्या घरट्यातून उडून गेले, आणि जे पुरुष वडिलांसोबत अर्पणात सहभागी होतात, तेही उषेच्या प्रकाशात उठतात. हे देवी उषा, तू आपल्या भक्ताला, घरात राहणाऱ्या माणसाला भरपूर संपत्ती देतेस.
अस्तोढ्वं स्तोम्या ब्रह्मणा मेऽवीवृधध्वमुशतीरुषासः । युष्माकं देवीरवसा सनेम सहस्रिणं च शतिनं च वाजम्
मी तुम्हा उषांचा स्तुती आणि प्रार्थनेने गौरव केला आहे. तुम्ही उषा-देवी वाढत जाव्यात. तुमच्या कृपेने, हे देवी, आम्हाला हजारो आणि शेकडो पटीने यश मिळू दे.
प्राता रत्नं प्रातरित्वा दधाति तं चिकित्वान्प्रतिगृह्या नि धत्ते । तेन प्रजां वर्धयमान आयू रायस्पोषेण सचते सुवीरः
सकाळी ज्ञानी माणूस धन मिळवतो, ते स्वीकारतो आणि सुरक्षित ठेवतो. त्या संपत्तीने तो आपली संतती आणि आयुष्य वाढवतो, आणि संपत्ती व शौर्याने समृद्ध होतो.
सुगुरसत्सुहिरण्यः स्वश्वो बृहदस्मै वय इन्द्रो दधाति । यस्त्वायन्तं वसुना प्रातरित्वो मुक्षीजयेव पदिमुत्सिनाति
जो सकाळी तुला दान देतो, त्याला इंद्र उत्तम घर, भरपूर सोने, सुंदर घोडे आणि विपुल संपत्ती देतो. जसा विजेता जाळ्यातून पाऊल सोडवतो, तसा तो धन मुक्त करतो.
आयमद्य सुकृतं प्रातरिच्छन्निष्टेः पुत्रं वसुमता रथेन । अंशोः सुतं पायय मत्सरस्य क्षयद्वीरं वर्धय सूनृताभिः
आज सकाळी दान घेऊन तो धनाने भरलेल्या रथासह, जणू पुत्र वडिलाकडे येतो तसा येतो. त्याला सोमरस प्यायला मिळो, आणि सत्य बोलण्याने त्याचे शौर्य वाढो.
उप क्षरन्ति सिन्धवो मयोभुव ईजानं च यक्ष्यमाणं च धेनवः । पृणन्तं च पपुरिं च श्रवस्यवो घृतस्य धारा उप यन्ति विश्वतः
नद्या आनंद देत एकत्र वाहतात, आणि गायी यज्ञ करणाऱ्याजवळ येतात. जे भरतात आणि जे ओततात, असे सर्व प्रसिद्ध, तुपाच्या धारांनी सर्व बाजूंनी येतात.
नाकस्य पृष्ठे अधि तिष्ठति श्रितो यः पृणाति स ह देवेषु गच्छति । तस्मा आपो घृतमर्षन्ति सिन्धवस्तस्मा इयं दक्षिणा पिन्वते सदा
जो दान देतो तो आकाशाच्या शिखरावर स्थिर असतो; जो भरतो तो देवांमध्ये जातो. त्याच्यासाठी नद्या तूप आणतात, आणि त्याच्यासाठी दान नेहमी वाढत राहते.
दक्षिणावतामिदिमानि चित्रा दक्षिणावतां दिवि सूर्यासः । दक्षिणावन्तो अमृतं भजन्ते दक्षिणावन्तः प्र तिरन्त आयुः
ही सर्व सुंदर गोष्टी दान करणाऱ्याच्या आहेत; दान करणाऱ्यांसाठी आकाशात सूर्य चमकतात. दान करणारे अमरत्व मिळवतात, आणि त्यांचे आयुष्य वाढते.
मा पृणन्तो दुरितमेन आरन्मा जारिषुः सूरयः सुव्रतासः । अन्यस्तेषां परिधिरस्तु कश्चिदपृणन्तमभि सं यन्तु शोकाः
दान करणाऱ्यांना कधीही दु:ख येऊ नये, त्यांची मुलेही सुरक्षित राहोत, हे सज्जनो. इतरांसाठी काही सीमा असू दे, पण जो दान देत नाही त्याच्यावरच दु:ख येवो.
अमन्दान्स्तोमान्प्र भरे मनीषा सिन्धावधि क्षियतो भाव्यस्य । यो मे सहस्रममिमीत सवानतूर्तो राजा श्रव इच्छमानः
मी आपल्या मनाने विपुल स्तुती अर्पण करतो, सिंधूच्या अधिपतीसाठी, जो धनात राहतो. ज्याने मला हजारो दान दिले, असा दानशूर राजा कीर्तीची इच्छा करतो.
शतं राज्ञो नाधमानस्य निष्काञ्छतमश्वान्प्रयतान्सद्य आदम् । शतं कक्षीवाँ असुरस्य गोनां दिवि श्रवोऽजरमा ततान
जो राजा कधी दान थांबवत नाही, त्याचे शंभर सोन्याचे हार, शंभर तयार घोडे लगेच मिळतात. कक्षीवन्त या अधिपतीच्या शंभर गायी, आणि त्याची कीर्ती आकाशात अढळ राहते.