अश्वं न गूळ्हमश्विना दुरेवैरृषिं नरा वृषणा रेभमप्सु । सं तं रिणीथो विप्रुतं दंसोभिर्न वां जूर्यन्ति पूर्व्या कृतानि
अश्विनीद्वयांनो, जसा लपलेला घोडा दूर पाण्यात असतो, तसा ऋषी रेभा पाण्यात होता; तुम्ही त्याला तुमच्या सामर्थ्याने सोडवले—तुमची जुनी कृत्ये कधीच निष्फळ होत नाहीत.
सुषुप्वांसं न निरृतेरुपस्थे सूर्यं न दस्रा तमसि क्षियन्तम् । शुभे रुक्मं न दर्शतं निखातमुदूपथुरश्विना वन्दनाय
जो विनाशाच्या कुशीत झोपला होता, जसा सूर्य अंधारात असतो, अशा त्या व्यक्तीस, हे अद्भुत अश्विनीद्वयांनो, तुम्ही जणू गडद मातीत गाडलेला तेजस्वी सोन्याचा दागिना उघडावा तसे, बाहेर काढले आणि त्याचे स्तवन व्हावे म्हणून प्रकट केले.
तद्वां नरा शंस्यं पज्रियेण कक्षीवता नासत्या परिज्मन् । शफादश्वस्य वाजिनो जनाय शतं कुम्भाँ असिञ्चतं मधूनाम्
हे वीर अश्विनीद्वयांनो, कक्षीवत पज्रिया याच्यासाठी केलेले तुमचे हे स्तुत्य कार्य—तुमच्या वेगवान घोड्याच्या खुरातून लोकांसाठी शंभर मधाचे घडे ओतलेत.
युवं नरा स्तुवते कृष्णियाय विष्णाप्वं ददथुर्विश्वकाय । घोषायै चित्पितृषदे दुरोणे पतिं जूर्यन्त्या अश्विनावदत्तम्
हे वीर अश्विनीद्वयांनो, तुम्ही स्तुती करणाऱ्या कृष्णीयाला विष्णाप्व दिला, सर्वांना दिसावे म्हणून; आणि घोषा हिच्या वडिलांच्या घरी, वृद्ध होत असलेल्या तिला पती दिला.
युवं श्यावाय रुशतीमदत्तं महः क्षोणस्याश्विना कण्वाय । प्रवाच्यं तद्वृषणा कृतं वां यन्नार्षदाय श्रवो अध्यधत्तम्
अश्विनीद्वयांनो, तुम्ही श्यावाला तेजस्विनी स्त्री दिली, आणि कण्वाला पृथ्वीवरील मोठेपण दिले; हे तुमचे कार्य सर्वांनी ऐकावे असे आहे—जेव्हा तुम्ही नार्षदाला कीर्ती दिली.
पुरू वर्पांस्यश्विना दधाना नि पेदव ऊहथुराशुमश्वम् । सहस्रसां वाजिनमप्रतीतमहिहनं श्रवस्यं तरुत्रम्
अनेक रूपे धारण करून, अश्विनीद्वयांनो, तुम्ही वेगवान अशा पेडूला, हजारो सामर्थ्य असलेल्या, अजिंक्य, सर्पांचा नाश करणाऱ्या, कीर्तीमंत घोड्याला वाहून नेले.
एतानि वां श्रवस्या सुदानू ब्रह्माङ्गूषं सदनं रोदस्योः । यद्वां पज्रासो अश्विना हवन्ते यातमिषा च विदुषे च वाजम्
हे अश्विनीद्वयांनो, तुमची ही कीर्तिवंत, दानशूर कृत्येच गाणे, स्तुती आणि आकाश-पृथ्वी यांच्यातील स्थान आहेत; जेव्हा पज्र लोक तुम्हाला हाक मारतात, तेव्हा ज्ञानी आणि संपन्नतेसाठी या.
सूनोर्मानेनाश्विना गृणाना वाजं विप्राय भुरणा रदन्ता । अगस्त्ये ब्रह्मणा वावृधाना सं विश्पलां नासत्यारिणीतम्
सूर्याच्या प्रमाणाने, हे अश्विनीद्वयांनो, तुम्ही स्तुतीत आनंद मानता आणि विद्वानांना सामर्थ्य देता; अगस्त्याच्या प्रार्थनेने वाढून, नासत्यांनो, तुम्ही दोघांनी विश्पला हिला पुन्हा एकत्र केले.
कुह यान्ता सुष्टुतिं काव्यस्य दिवो नपाता वृषणा शयुत्रा । हिरण्यस्येव कलशं निखातमुदूपथुर्दशमे अश्विनाहन्
कुठे चाललात, हे स्तुत्य, सामर्थ्यशाली, जलद स्वर्गपुत्रांनो? जणू सोन्याचा कलश मातीत गाडला तसा, दहावा भाग तुम्ही त्या दिवशी प्रकट केला, अश्विनीद्वयांनो.
युवं च्यवानमश्विना जरन्तं पुनर्युवानं चक्रथुः शचीभिः । युवो रथं दुहिता सूर्यस्य सह श्रिया नासत्यावृणीत
अश्विनीद्वयांनो, तुम्ही वृद्ध झालेल्या च्यवनाला पुन्हा तारुण्य दिले; सूर्यकन्येने तुमचा रथ आणि सौंदर्यासह तुम्हाला निवडले.
युवं तुग्राय पूर्व्येभिरेवैः पुनर्मन्यावभवतं युवाना । युवं भुज्युमर्णसो निः समुद्राद्विभिरूहथुरृज्रेभिरश्वैः
तुग्रासाठी, पूर्वीच्या सहाय्याने, तुम्ही त्याचा मुलगा पुन्हा तरुण केला; आणि भुज्युला समुद्राच्या लाटांतून वेगवान, बलवान घोड्यांनी बाहेर काढले.
अजोहवीदश्विना तौग्र्यो वां प्रोळ्हः समुद्रमव्यथिर्जगन्वान् । निष्टमूहथुः सुयुजा रथेन मनोजवसा वृषणा स्वस्ति
तुग्रपुत्र अजा समुद्रात टाकला असता, त्याने तुम्हाला हाक मारली, अश्विनीद्वयांनो; तुम्ही त्याला उत्तम जुळलेल्या, मनासारख्या जलद रथाने सुरक्षितपणे बाहेर काढले.
अजोहवीदश्विना वर्तिका वामास्नो यत्सीममुञ्चतं वृकस्य । वि जयुषा ययथुः सान्वद्रेर्जातं विष्वाचो अहतं विषेण
अजा तुम्हाला हाक मारतो, अश्विनीद्वयांनो, जेव्हा बटेर तुमच्या काळजीत होती, आणि तुम्ही तिला लांडग्याच्या तावडीतून सोडवले; विजयी होऊन, पर्वताच्या उतारावर जन्मलेल्या विषारी शत्रूचा नाश केला.
शतं मेषान्वृक्ये मामहानं तमः प्रणीतमशिवेन पित्रा । आक्षी ऋज्राश्वे अश्विनावधत्तं ज्योतिरन्धाय चक्रथुर्विचक्षे
शंभर मेंढ्या तुम्ही वृक्याला दिल्या, आणि दयाळू वडिलांच्या मदतीने मोठा अंधार दूर केला; ऋज्राश्वाला, अश्विनीद्वयांनो, तुम्ही दृष्टी दिली—अंधासाठी प्रकाश दिला.
शुनमन्धाय भरमह्वयत्सा वृकीरश्विना वृषणा नरेति । जारः कनीन इव चक्षदान ऋज्राश्वः शतमेकं च मेषान्
ऋज्राश्वाने तुम्हाला हाक मारली, अश्विनीद्वयांनो, तेव्हा लांडगिणी म्हणाली, 'हे वीर पुरुष!'; प्रियकर, जणू लहान पिल्लासारखा, पाहू शकणारा ऋज्राश्व, शंभर एक मेंढ्यांसह.
मही वामूतिरश्विना मयोभूरुत स्रामं धिष्ण्या सं रिणीथः । अथा युवामिदह्वयत्पुरंधिरागच्छतं सीं वृषणाववोभिः
अश्विनीदेवतांनो, तुमचं सहाय मोठं आहे, आनंद देणारं आहे; तुम्ही दोघे थकवा दूर करता. मग त्या गृहिणीने तुम्हा दोघांना हाक मारली, हे बलवान अश्विनीदेवता, तिच्या मदतीला तात्काळ या.
अधेनुं दस्रा स्तर्यं विषक्तामपिन्वतं शयवे अश्विना गाम् । युवं शचीभिर्विमदाय जायां न्यूहथुः पुरुमित्रस्य योषाम्
हे अद्भुत अश्विनीदेवता, तुम्ही हरवलेली आणि भरकटलेली गाय त्या झोपलेल्या माणसासाठी दूध देऊ केली. आणि तुमच्या सामर्थ्याने, पुरुमित्राच्या विमदाला त्याची पत्नी परत मिळवून दिली.
यवं वृकेणाश्विना वपन्तेषं दुहन्ता मनुषाय दस्रा । अभि दस्युं बकुरेणा धमन्तोरु ज्योतिश्चक्रथुरार्याय
अश्विनीदेवता, तुम्ही लांडग्यासोबत ज्वारी उगाळली; आणि त्या माणसासाठी गाय दूध देऊ केली. बकुरासोबत तुम्ही दस्यूवर तडाखा दिला आणि आर्यांसाठी विस्तीर्ण प्रकाश निर्माण केला.
* आथर्वणायाश्विना दधीचेऽश्व्यं शिरः प्रत्यैरयतम् । स वां मधु प्र वोचदृतायन्त्वाष्ट्रं यद्दस्रावपिकक्ष्यं वाम्
अथर्वण दधीच्यासाठी, अश्विनीदेवता, तुम्ही घोड्याचं डोकं पुन्हा जोडून दिलं. त्याने मग तुम्हाला खरी गोड वाणी सांगितली, जेव्हा तुम्ही दोघांनी तुमचं मधुर रहस्य त्याला दिलं.
सदा कवी सुमतिमा चके वां विश्वा धियो अश्विना प्रावतं मे । अस्मे रयिं नासत्या बृहन्तमपत्यसाचं श्रुत्यं रराथाम्
ज्ञानी नेहमीच तुमचं कृपाप्रसाद मागत असतो; अश्विनीदेवता, तुम्ही माझ्या सर्व विचारांचं रक्षण केलं. हे नासत्या, आम्हाला संततीसह मोठं, प्रसिद्ध आणि समृद्ध धन द्या.
हिरण्यहस्तमश्विना रराणा पुत्रं नरा वध्रिमत्या अदत्तम् । त्रिधा ह श्यावमश्विना विकस्तमुज्जीवस ऐरयतं सुदानू
अश्विनीदेवता, तुम्ही वध्रिमतीला सोन्याचे हात असलेला मुलगा दिला. आणि तीनदा, काळा व विकृत असलेल्याला पुन्हा जीवन दिलं, हे उदार अश्विनीदेवता.
एतानि वामश्विना वीर्याणि प्र पूर्व्याण्यायवोऽवोचन् । ब्रह्म कृण्वन्तो वृषणा युवभ्यां सुवीरासो विदथमा वदेम
हे अश्विनीदेवता, ही तुमची प्राचीन शौर्यकृत्ये आहेत, जी पूर्वीच्या ऋषींनी गायिली. आम्ही यज्ञ करीत, बलवान पुत्रांसह, तुमच्या सभेत उत्तम बोलू दे.
आ वां रथो अश्विना श्येनपत्वा सुमृळीकः स्ववाँ यात्वर्वाङ् । यो मर्त्यस्य मनसो जवीयान्त्रिवन्धुरो वृषणा वातरंहाः
अश्विनीदेवता, तुमचं गरुडासारखं वेगवान, सौम्य आणि आपोआप चालणारं रथ इथे येवो—माणसाच्या मनापेक्षा जलद, तीन बैलांनी जोडलेलं, बलशाली आणि वाऱ्यासारखं धावणारं.
त्रिवन्धुरेण त्रिवृता रथेन त्रिचक्रेण सुवृता यातमर्वाक् । पिन्वतं गा जिन्वतमर्वतो नो वर्धयतमश्विना वीरमस्मे
तीन बैलांनी जोडलेल्या, त्रिविध रूप असलेल्या, उत्तम चाकांच्या रथाने या जवळ या. गायी दूध देऊ द्या, आमचे घोडे वाढवा, आणि आमचा वीरही वाढवा, हे अश्विनीदेवता.
प्रवद्यामना सुवृता रथेन दस्राविमं शृणुतं श्लोकमद्रेः । किमङ्ग वां प्रत्यवर्तिं गमिष्ठाहुर्विप्रासो अश्विना पुराजाः
उत्तम चाकांच्या रथावर बसून, हे अद्भुत अश्विनीदेवता, या गायकाचा स्तुतीगीत ऐका. प्राचीन काळापासून कवी काय म्हणतात, तुमचा सर्वात जलद परत येण्याचा मार्ग कोणता आहे?
आ वां श्येनासो अश्विना वहन्तु रथे युक्तास आशवः पतंगाः । ये अप्तुरो दिव्यासो न गृध्रा अभि प्रयो नासत्या वहन्ति
अश्विनीदेवता, तुमचे गरुड, रथाला जोडलेले, वेगवान आणि पंख असलेले, तुम्हाला इथे घेऊन येवोत. हे थकवा न येणारे, स्वर्गीय, गिधासारखे, तुम्हाला, हे नासत्या, यज्ञाकडे घेऊन येतात.
आ वां रथं युवतिस्तिष्ठदत्र जुष्ट्वी नरा दुहिता सूर्यस्य । परि वामश्वा वपुषः पतंगा वयो वहन्त्वरुषा अभीके
अश्विनीदेवता, इथे तुमचा रथ उभा आहे, प्रिय सूर्यकन्या त्यावर चढली आहे. तुमच्याभोवती तेजस्वी, पंख असलेले घोडे आणि तांबड्या रंगाचे पक्षी तुम्हाला वेगाने घेऊन जातात.
उद्वन्दनमैरतं दंसनाभिरुद्रेभं दस्रा वृषणा शचीभिः । निष्टौग्र्यं पारयथः समुद्रात्पुनश्च्यवानं चक्रथुर्युवानम्
तुमच्या औषधी शक्तीने तुम्ही वंदनाला उचलले, हे अद्भुत, बलवान अश्विनीदेवता. तौग्राचा मुलगा समुद्र ओलांडून नेला, आणि च्यवनाला पुन्हा तरुण केलं.
युवमत्रयेऽवनीताय तप्तमूर्जमोमानमश्विनावधत्तम् । युवं कण्वायापिरिप्ताय चक्षुः प्रत्यधत्तं सुष्टुतिं जुजुषाणा
अश्विनीदेवता, गरजूंना अत्रयीला तुम्ही तापवलेलं पोषण दिलं. आणि काण्वाला, जो अंध होता, तुम्ही त्याचं डोळसपण परत दिलं, त्याच्या सुंदर स्तुतीने प्रसन्न होऊन.
युवं धेनुं शयवे नाधितायापिन्वतमश्विना पूर्व्याय । अमुञ्चतं वर्तिकामंहसो निः प्रति जङ्घां विश्पलाया अधत्तम्
अश्विनीदेवता, प्राचीन काळी तुम्ही शयु या गरजूला गाय दूध देऊ केली. वर्तिकाला संकटातून मुक्त केलं, आणि विश्पलेला पुन्हा पाय दिला.