अग्निं दूतं वृणीमहे होतारं विश्ववेदसम् । अस्य यज्ञस्य सुक्रतुम्
आपण अग्नीला आपला दूत आणि सर्वज्ञ पुजारी म्हणून निवडतो, कारण तो या यज्ञासाठी कुशल आहे.
अग्निमग्निं हवीमभिः सदा हवन्त विश्पतिम् । हव्यवाहं पुरुप्रियम्
हवनांनी लोकांचा स्वामी, सर्वांना प्रिय आणि हव्य वाहणारा अग्नी याला नेहमीच आवाहन केले जाते.
अग्ने देवाँ इहा वह जज्ञानो वृक्तबर्हिषे । असि होता न ईड्यः
अग्ने, सुंदर कुशावर जन्मलेला, तू देवांना इथे घेऊन ये. तूच स्तुत्य पुजारी आहेस.
ताँ उशतो वि बोधय यदग्ने यासि दूत्यम् । देवैरा सत्सि बर्हिषि
अग्ने, जे उत्सुक आहेत त्यांना जागे कर, जेव्हा तू दूत म्हणून जातोस; आणि देवांसोबत यज्ञकुशावर बस.
घृताहवन दीदिवः प्रति ष्म रिषतो दह । अग्ने त्वं रक्षस्विनः
तुपाच्या आहुती स्वीकारणाऱ्या तेजस्वी अग्ने, वाईट करणाऱ्यांना जाळून टाक; तूच आपला रक्षक आहेस.
अग्निनाग्निः समिध्यते कविर्गृहपतिर्युवा । हव्यवाड्जुह्वास्यः
अग्नीमुळेच अग्नी प्रज्वलित होतो, तो तरुण, ज्ञानी, घराचा स्वामी आणि हव्य वाहणारा आहे.
कविमग्निमुप स्तुहि सत्यधर्माणमध्वरे । देवममीवचातनम्
अग्नीला, सत्यधर्मी आणि संकट दूर करणाऱ्या देवाला, यज्ञात स्तुती कर.
यस्त्वामग्ने हविष्पतिर्दूतं देव सपर्यति । तस्य स्म प्राविता भव
जो तुझी पूजा करतो, अग्ने, तुला दूत आणि हव्यांचा स्वामी मानतो, त्याचा तू नेहमी रक्षण कर.
यो अग्निं देववीतये हविष्माँ आविवासति । तस्मै पावक मृळय
जो देवांच्या कृपेसाठी अग्नीला हव्यांसह बोलावतो, त्या शुद्ध अग्ने, त्याच्यावर कृपा कर.
स नः पावक दीदिवोऽग्ने देवाँ इहा वह । उप यज्ञं हविश्च नः
तेजस्वी अग्ने, देवांना इथे आण आणि आमचा यज्ञ व आहुती स्वीकार.
स न स्तवान आ भर गायत्रेण नवीयसा । रयिं वीरवतीमिषम्
जो तुझी स्तुती करतो, त्याला नवीन गायत्री स्तोत्राने वीरसंपन्न संपत्ती आणि भरपूर अन्न दे.
अग्ने शुक्रेण शोचिषा विश्वाभिर्देवहूतिभिः । इमं स्तोमं जुषस्व नः
अग्ने, तुझ्या शुद्ध ज्वाळेने आणि सर्व देवांच्या आवाहनांनी, आमची ही स्तुती स्वीकार.
सुसमिद्धो न आ वह देवाँ अग्ने हविष्मते । होतः पावक यक्षि च
सुंदर पेटलेल्या अग्ने, हव्य देणाऱ्याजवळ देवांना घेऊन ये. तू शुद्ध पुजारी आहेस, पूजा कर आणि सेवा कर.
मधुमन्तं तनूनपाद्यज्ञं देवेषु नः कवे । अद्या कृणुहि वीतये
ज्ञानी अग्ने, आज देवांमध्ये आमच्यासाठी मधुर यज्ञ तयार कर, आमच्या कल्याणासाठी.
नराशंसमिह प्रियमस्मिन्यज्ञ उप ह्वये । मधुजिह्वं हविष्कृतम्
या यज्ञात प्रिय असलेल्या, मधुर जिव्हेच्या आणि हव्यांसाठी सज्ज असलेल्या नराशंसाला मी इथे बोलावतो.
अग्ने सुखतमे रथे देवाँ ईळित आ वह । असि होता मनुर्हितः
अग्ने, सुखद रथात देवांना आमच्याकडे घेऊन ये, जेव्हा त्यांना बोलावले जाते; तू मनूने नेमलेला पुजारी आहेस.
स्तृणीत बर्हिरानुषग्घृतपृष्ठं मनीषिणः । यत्रामृतस्य चक्षणम्
ज्ञानी लोकांनी तूप लावलेली कुशांची आसनं पसरावी, जिथे अमरत्वाचं दर्शन होतं.
वि श्रयन्तामृतावृधो द्वारो देवीरसश्चतः । अद्या नूनं च यष्टवे
देवी स्वरूपाच्या, अमरत्वाने पोसलेल्या दारांनी सर्व बाजूंनी उघडावं, आज आणि आत्ताच या यज्ञासाठी.
नक्तोषासा सुपेशसास्मिन्यज्ञ उप ह्वये । इदं नो बर्हिरासदे
रात्री आणि उषा, सुंदर अलंकारांनी सजलेल्या, या यज्ञात मी बोलावतो; त्या आमच्या आसनावर येऊन बसाव्यात.
ता सुजिह्वा उप ह्वये होतारा दैव्या कवी । यज्ञं नो यक्षतामिमम्
सुंदर वाणी असलेले, कुशल आणि दिव्य पुरोहित मी बोलावतो; त्यांनी आमचा हा यज्ञ पूर्ण करावा.
इळा सरस्वती मही तिस्रो देवीर्मयोभुवः । बर्हिः सीदन्त्वस्रिधः
इळा, सरस्वती आणि मही या तीन दयाळू देव्या, आमच्या कुशांच्या आसनावर कोणतीही अडथळा न येता बसाव्यात.
इह त्वष्टारमग्रियं विश्वरूपमुप ह्वये । अस्माकमस्तु केवलः
इथे मी सर्व रूपांचा आणि श्रेष्ठ असलेल्या त्वष्ट्याला बोलावतो; तो फक्त आमचाच असावा.
अव सृजा वनस्पते देव देवेभ्यो हविः । प्र दातुरस्तु चेतनम्
वनस्पतींच्या अधिपती, देवांसाठी अर्पण सोड; देणाऱ्याचा संकल्प पूर्ण होऊ दे.
स्वाहा यज्ञं कृणोतनेन्द्राय यज्वनो गृहे । तत्र देवाँ उप ह्वये
स्वाहा म्हणत, यजमानाच्या घरात इंद्रासाठी यज्ञ करा; तिथे मी देवांना बोलावतो.
ऐभिरग्ने दुवो गिरो विश्वेभिः सोमपीतये । देवेभिर्याहि यक्षि च
या स्तुतींनी, अग्ने, सर्व देवांसह सोमपानासाठी ये आणि आनंदाने सहभागी हो.
आ त्वा कण्वा अहूषत गृणन्ति विप्र ते धियः । देवेभिरग्न आ गहि
कण्वांनी तुला बोलावलं आहे; ज्ञानी तुझी स्तुती करतात; अग्ने, देवांसह इथे ये.
इन्द्रवायू बृहस्पतिं मित्राग्निं पूषणं भगम् । आदित्यान्मारुतं गणम्
इंद्र, वायू, बृहस्पती, मित्र, अग्नी, पूषण, भाग, आदित्य आणि मरुतांचा समूह.
प्र वो भ्रियन्त इन्दवो मत्सरा मादयिष्णवः । द्रप्सा मध्वश्चमूषदः
उत्कट आणि आनंददायक सोमरसाचे थेंब तुमच्यापर्यंत पोहोचू द्या; मधासारखे तेजस्वी रस द्या.
ईळते त्वामवस्यवः कण्वासो वृक्तबर्हिषः । हविष्मन्तो अरंकृतः
कण्व, मदतीची अपेक्षा ठेवून, नीट पसरलेल्या कुशांवर, हव्यांनी तुझा सन्मान करतात.
घृतपृष्ठा मनोयुजो ये त्वा वहन्ति वह्नयः । आ देवान्सोमपीतये
मनाने जोडलेले आणि तुपाने अभिषिक्त असलेले ज्या अग्नी तुला देवांसाठी सोमपानासाठी आणतात.