नराशंसो नोऽवतु प्रयाजे शं नो अस्त्वनुयाजो हवेषु । क्षिपदशस्तिमप दुर्मतिं हन्नथा करद्यजमानाय शं योः
नाराशंस आम्हाला प्रारंभिक आहुतीत रक्षण करो, समारोपाच्या आणि इतर आहुतीतही आम्हाला शुभ लाभो. तो वैर संपवो, वाईट बुद्धी दूर करो आणि यजमानाला कल्याण देओ.
तपुर्मूर्धा तपतु रक्षसो ये ब्रह्मद्विषः शरवे हन्तवा उ । क्षिपदशस्तिमप दुर्मतिं हन्नथा करद्यजमानाय शं योः
तेजस्वी शिराने त्या राक्षसांना, वेदद्वेष्ट्यांना जाळून टाको, जे बाणाने मारले जाणार आहेत. तो वैर संपवो, वाईट बुद्धी दूर करो आणि यजमानाला कल्याण देओ.
अपश्यं त्वा मनसा चेकितानं तपसो जातं तपसो विभूतम् । इह प्रजामिह रयिं रराणः प्र जायस्व प्रजया पुत्रकाम
मी तुला मनाने पाहिले, तू तपस्येने जन्मलेला, तपस्येने तेजस्वी आहेस. इथेच संतती दे, इथेच संपत्ती दे; पुत्राची इच्छा असणाऱ्याला तू संतती प्राप्त करून दे.
अपश्यं त्वा मनसा दीध्यानां स्वायां तनू ऋत्व्ये नाधमानाम् । उप मामुच्चा युवतिर्बभूयाः प्र जायस्व प्रजया पुत्रकामे
मी तुला मनाने, तुझ्या स्वतःच्या तेजस्वी रूपात पाहिले, ऋतूच्या मर्यादेतून न ढळता. तरुण स्त्री माझ्याजवळ येवो; पुत्राची इच्छा असणाऱ्याला तू संतती प्राप्त करून दे.
अहं गर्भमदधामोषधीष्वहं विश्वेषु भुवनेष्वन्तः । अहं प्रजा अजनयं पृथिव्यामहं जनिभ्यो अपरीषु पुत्रान्
मी गर्भ वनस्पतींमध्ये ठेवला, सर्व जगांत ठेवला. मी पृथ्वीवर संतती निर्माण केली, स्त्रियांना पुत्र दिले.
विष्णुर्योनिं कल्पयतु त्वष्टा रूपाणि पिंशतु । आ सिञ्चतु प्रजापतिर्धाता गर्भं दधातु ते
विष्णू गर्भधारणेसाठी जागा तयार करो, त्वष्टा रूपे घडवो, प्रजापती गर्भ ओतवो, आणि धाता तुझ्यात गर्भ ठेवो.
गर्भं धेहि सिनीवालि गर्भं धेहि सरस्वति । गर्भं ते अश्विनौ देवावा धत्तां पुष्करस्रजा
सिनीवाळी, तू गर्भ ठेव; सरस्वती, तू गर्भ ठेव; आणि दोन्ही अश्विनीकुमार, कमळमाळ घालून, तुमच्याही कृपेने गर्भ ठेवो.
हिरण्ययी अरणी यं निर्मन्थतो अश्विना । तं ते गर्भं हवामहे दशमे मासि सूतवे
ज्या सुवर्णमय अरणीला तुम्ही अश्विनीकुमारांनी घासून पेटवले, तो गर्भ आम्ही तुमच्यासाठी दहाव्या महिन्यात जन्म घेण्यासाठी मागतो.
महि त्रीणामवोऽस्तु द्युक्षं मित्रस्यार्यम्णः । दुराधर्षं वरुणस्य
स्वर्गातील तेजस्वी, मित्र, अर्यमन् आणि पराभव न होणाऱ्या वरुण यांच्याकडून आम्हाला मोठे सहाय्य लाभो.
नहि तेषाममा चन नाध्वसु वारणेषु । ईशे रिपुरघशंसः
त्यांना कुठेही, वाटांवर किंवा वळणांवर, शत्रू नाही; त्यांच्यावर वाईट इच्छिणारा काहीही करू शकत नाही.
यस्मै पुत्रासो अदितेः प्र जीवसे मर्त्याय । ज्योतिर्यच्छन्त्यजस्रम्
ज्याला अदितीचे पुत्र जगण्यासाठी कायमचा प्रकाश देतात, त्या माणसाला तो प्रकाश सदैव मिळतो.
वात आ वातु भेषजं शम्भु मयोभु नो हृदे । प्र ण आयूंषि तारिषत्
वारा आमच्यासाठी औषध घेऊन येवो, तो आमच्या मनाला सुखद आणि आनंददायी वाटो; तो आमचे आयुष्य पुढे नेवो.
उत वात पितासि न उत भ्रातोत नः सखा । स नो जीवातवे कृधि
वारा, तू आमचा वडील आहेस, भाऊ आहेस आणि मित्रही आहेस; आम्हाला चांगले आयुष्य दे.
यददो वात ते गृहेऽमृतस्य निधिर्हितः । ततो नो देहि जीवसे
वारा, तुझ्या घरी जो अमृताचा खजिना आहे, त्यातून आम्हाला जगण्यासाठी दे.
प्राग्नये वाचमीरय वृषभाय क्षितीनाम् । स नः पर्षदति द्विषः
मी अग्नीला, लोकांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या वृषभाला, वाणी अर्पण करतो; तो आम्हाला द्वेषापासून वाचवो.
यः परस्याः परावतस्तिरो धन्वातिरोचते । स नः पर्षदति द्विषः
जो फार दूर, वाळवंटाच्या पलीकडे प्रकाशतो, तो आम्हाला द्वेषापासून वाचवो.
यो रक्षांसि निजूर्वति वृषा शुक्रेण शोचिषा । स नः पर्षदति द्विषः
जो शुद्ध तेजाने राक्षसांना जिंकतो, तो वृषभ, तो आम्हाला द्वेषापासून वाचवो.
यो विश्वाभि विपश्यति भुवना सं च पश्यति । स नः पर्षदति द्विषः
जो सर्व जगाला जाणतो आणि सर्व प्राणी एकत्र पाहतो, तो आम्हाला द्वेषापासून वाचवो.
यो अस्य पारे रजसः शुक्रो अग्निरजायत । स नः पर्षदति द्विषः
जो तेजस्वी अग्नी, या विश्वाच्या टोकाला जन्मला, तो आम्हाला द्वेषापासून वाचवो.
प्र नूनं जातवेदसमश्वं हिनोत वाजिनम् । इदं नो बर्हिरासदे
आता, जातवेदाला वेगवान घोडा अर्पण करा; हे आसन आमच्यासाठी असो.
अस्य प्र जातवेदसो विप्रवीरस्य मीळ्हुषः । महीमियर्मि सुष्टुतिम्
या ज्ञानी आणि उदार जातवेदासाठी मी मोठी स्तुती अर्पण करतो.
या रुचो जातवेदसो देवत्रा हव्यवाहनीः । ताभिर्नो यज्ञमिन्वतु
जातवेदाच्या त्या ज्योती, ज्या देवांना हव्या पोहोचवतात, त्या आमच्या यज्ञाला प्रेरणा देवोत.
आयं गौः पृश्निरक्रमीदसदन्मातरं पुरः । पितरं च प्रयन्स्वः
ही पांढरी गाय पुढे गेली, ती आईसमोर बसली आणि वडिलांच्या जवळ, सूर्याची इच्छा करत पोहोचली.
अन्तश्चरति रोचनास्य प्राणादपानती । व्यख्यन्महिषो दिवम्
ती तेजस्वी प्रदेशात फिरते, श्वास घेते आणि सोडते; मोठा वृषभ आकाश जाहीर करतो.
त्रिंशद्धाम वि राजति वाक्पतंगाय धीयते । प्रति वस्तोरह द्युभिः
ती तीस ठिकाणी चमकते; वाणी वेगवानासाठी अर्पण केली जाते; सकाळ येताना, दिवसांसोबत.
ऋतं च सत्यं चाभीद्धात्तपसोऽध्यजायत । ततो रात्र्यजायत ततः समुद्रो अर्णवः
ऋत आणि सत्य तपातून जन्मले; त्यातून रात्र झाली, आणि रात्रीतून वाहणारे समुद्र निर्माण झाले.
समुद्रादर्णवादधि संवत्सरो अजायत । अहोरात्राणि विदधद्विश्वस्य मिषतो वशी
समुद्र आणि वाहत्या पाण्यातून वर्ष निर्माण झाले; तो सर्व जगाचे दिवस आणि रात्री वेगळे करतो.
सूर्याचन्द्रमसौ धाता यथापूर्वमकल्पयत् । दिवं च पृथिवीं चान्तरिक्षमथो स्वः
पूर्वीप्रमाणेच सृष्टीकर्त्याने सूर्य आणि चंद्र निर्माण केले; त्याने आकाश, पृथ्वी, मधील अवकाश आणि स्वर्गही ठरवून दिले.
संसमिद्युवसे वृषन्नग्ने विश्वान्यर्य आ । इळस्पदे समिध्यसे स नो वसून्या भर
ओ तेजस्वी अग्ने, जेथे सर्वजण एकत्र येतात तिथे तुझी स्तुती केली जाते; प्रत्येक घरात तू प्रज्वलित होतोस. वेदीवर पेटलेला असताना, आम्हाला सर्व प्रकारचे धन दे.
सं गच्छध्वं सं वदध्वं सं वो मनांसि जानताम् । देवा भागं यथा पूर्वे संजानाना उपासते
सर्वांनी एकत्र चालावे, एकत्र बोलावे, सर्वांची मने एकत्र जुळावीत; जसे देवांनी पूर्वी एकत्र होऊन आपला भाग मिळवण्यासाठी उपासना केली.