ध्रुवं ध्रुवेण हविषाभि सोमं मृशामसि । अथो त इन्द्रः केवलीर्विशो बलिहृतस्करत्
स्थिर हविर्द्वारे आम्ही सोमाला स्पर्श करतो; आणि मग, हे इंद्रा, तू सर्व जमातींना आपल्या अधीन करतोस, त्यांचा कर घेतोस.
अभीवर्तेन हविषा येनेन्द्रो अभिवावृते । तेनास्मान्ब्रह्मणस्पतेऽभि राष्ट्राय वर्तय
ज्या विजयी हविर्द्वारे इंद्र जिंकला, त्याच हविर्द्वारे, हे ब्रह्मणस्पते, आमच्याकडे वळ, आमच्या राज्यासाठी.
अभिवृत्य सपत्नानभि या नो अरातयः । अभि पृतन्यन्तं तिष्ठाभि यो न इरस्यति
आपल्या शत्रूंवर आणि सर्व विरोधकांवर विजय मिळवून, जो आपल्यावर हल्ला करतो त्याच्याविरुद्ध ठाम उभा रहा, जो आपल्याला त्रास देतो त्याच्याविरुद्ध.
अभि त्वा देवः सविताभि सोमो अवीवृतत् । अभि त्वा विश्वा भूतान्यभीवर्तो यथाससि
देवता सविता आणि सोम यांनी तुला सर्व बाजूंनी वेढावे. जशी तुझी इच्छा आहे, तशी सर्व जीव तुझ्याभोवती असावेत.
येनेन्द्रो हविषा कृत्व्यभवद्द्युम्न्युत्तमः । इदं तदक्रि देवा असपत्नः किलाभुवम्
ज्या यज्ञामुळे इंद्र सर्वांत तेजस्वी आणि श्रेष्ठ झाला, त्या यज्ञाने देवांनी मला शत्रूविरहित केले, आणि मी खरोखर तसा झालो.
असपत्नः सपत्नहाभिराष्ट्रो विषासहिः । यथाहमेषां भूतानां विराजानि जनस्य च
शत्रू नसलेला, शत्रूंचा नाश करणारा, बलवान राज्याचा आणि शत्रूंवर विजय मिळवणारा असा मी या सर्व जीवांमध्ये आणि लोकांमध्ये श्रेष्ठ होऊ दे.
प्र वो ग्रावाणः सविता देवः सुवतु धर्मणा । धूर्षु युज्यध्वं सुनुत
हे दगडांनो, देव सविता तुम्हाला धर्माने शुभाशीर्वाद देवो. जोते लावा आणि रस काढा.
ग्रावाणो अप दुच्छुनामप सेधत दुर्मतिम् । उस्राः कर्तन भेषजम्
हे दगडांनो, वाईट बोलणे आणि वाईट विचार दूर करा. प्रकाशरूपी औषध निर्माण करा.
ग्रावाण उपरेष्वा महीयन्ते सजोषसः । वृष्णे दधतो वृष्ण्यम्
हे दगड एकत्र येऊन वरील वेदिकांवर उंचावतात आणि बलवानासाठी बळ ठेवतात.
ग्रावाणः सविता नु वो देवः सुवतु धर्मणा । यजमानाय सुन्वते
देव सविता आता तुम्हा दगडांना धर्माने शुभाशीर्वाद देवो, यजमानासाठी जो सोम काढतो.
प्र सूनव ऋभूणां बृहन्नवन्त वृजना । क्षामा ये विश्वधायसोऽश्नन्धेनुं न मातरम्
ऋभूंचे पुत्र, जे महान आणि विजयी आहेत, ते पुढे येवोत. जे सर्वांना पुरवतात, त्यांनी पृथ्वीला जशी गाय आपल्या आईला अनुभवते तशी अनुभवलं.
प्र देवं देव्या धिया भरता जातवेदसम् । हव्या नो वक्षदानुषक्
देवीच्या भक्तीने देव जातवेदाला आणा. तो आमच्या हव्यांना योग्य रीतीने पोहोचवो.
अयमु ष्य प्र देवयुर्होता यज्ञाय नीयते । रथो न योरभीवृतो घृणीवाञ्चेतति त्मना
हा देवभक्त पुरोहित यज्ञासाठी पुढे नेला जातो. जसा उत्तम जुळवलेला रथ तेजाने स्वतःच्या इच्छेने चालतो, तसा तो आहे.
अयमग्निरुरुष्यत्यमृतादिव जन्मनः । सहसश्चित्सहीयान्देवो जीवातवे कृतः
हा अग्नी अमर जन्मापासून वाढतो. देव, जो जीवनासाठी निर्माण झाला, तोही सामर्थ्यापेक्षा अधिक बळकट आहे.
पतंगमक्तमसुरस्य मायया हृदा पश्यन्ति मनसा विपश्चितः । समुद्रे अन्तः कवयो वि चक्षते मरीचीनां पदमिच्छन्ति वेधसः
ज्ञानी लोक हृदयाने आणि मनाने असुराच्या मायेत झाकलेल्या पंखधारीला पाहतात. सागराच्या आत ऋषी त्याला पाहतात, किरणांचा मार्ग, सृष्टीकर्त्याचा मागोवा घेतात.
पतंगो वाचं मनसा बिभर्ति तां गन्धर्वोऽवदद्गर्भे अन्तः । तां द्योतमानां स्वर्यं मनीषामृतस्य पदे कवयो नि पान्ति
पंखधारी मनात वाणी ठेवतो; गंधर्वाने गर्भात ती सांगितली. प्रकाशमान, स्वर्गीय बुद्धी, ऋषी अमरत्वाच्या स्थानी जपतात.
अपश्यं गोपामनिपद्यमानमा च परा च पथिभिश्चरन्तम् । स सध्रीचीः स विषूचीर्वसान आ वरीवर्ति भुवनेष्वन्तः
मी तो गुप्तपाल पाहिला, जो न पडता दोन्ही मार्गांनी फिरतो, सारखा आणि वेगळा वस्त्र घालून, तो या जगांत फिरतो.
त्यमू षु वाजिनं देवजूतं सहावानं तरुतारं रथानाम् । अरिष्टनेमिं पृतनाजमाशुं स्वस्तये तार्क्ष्यमिहा हुवेम
आपण येथे तर्क्ष्याला, जो बलवान, देवांनी पाठवलेला, विजयी, सर्वांत वेगवान आणि अखंड चाकाचा आहे, युद्धात जिंकणारा आहे, त्याला कल्याणासाठी बोलावू.
इन्द्रस्येव रातिमाजोहुवानाः स्वस्तये नावमिवा रुहेम । उर्वी न पृथ्वी बहुले गभीरे मा वामेतौ मा परेतौ रिषाम
कल्याणासाठी आपण इंद्राची कृपा मागू. जशी नौका ओलांडते तशी आपणही ओलांडू. ही विशाल, खोल पृथ्वी आपल्याला येथे किंवा पुढे कधीही इजा पोहोचवू नये.
सद्यश्चिद्यः शवसा पञ्च कृष्टीः सूर्य इव ज्योतिषापस्ततान । सहस्रसाः शतसा अस्य रंहिर्न स्मा वरन्ते युवतिं न शर्याम्
जो आपल्या सामर्थ्याने एकाच वेळी सूर्याच्या प्रकाशासारखा पाच लोकांना व्यापतो, त्याचे वैभव हजारो-शेकडोंनी आहे, ते कधीच कमी पडत नाही, जशी स्पर्धेत तरुणी असते.
उत्तिष्ठताव पश्यतेन्द्रस्य भागमृत्वियम् । यदि श्रातो जुहोतन यद्यश्रातो ममत्तन
उठा, पाहा, हे ऋत्विजांनो, इंद्राचा भाग. तुम्ही तयार असाल तर आहुती द्या, नाहीतर इच्छा तरी करा.
श्रातं हविरो ष्विन्द्र प्र याहि जगाम सूरो अध्वनो विमध्यम् । परि त्वासते निधिभिः सखायः कुलपा न व्राजपतिं चरन्तम्
हे इंद्रा, आमच्या या यज्ञातील आहुती ऐक आणि इथे ये. सूर्याने आपला मार्ग पूर्ण केला आहे, तो मधोमध पोहोचला आहे. तुझ्या सभोवताली मित्रांनी धनसंपत्तीने युक्त होऊन गोळा झाले आहेत, जसे घरातील लोक आपल्या कुटुंबप्रमुखाभोवती फिरतात.
श्रातं मन्य ऊधनि श्रातमग्नौ सुश्रातं मन्ये तदृतं नवीयः । माध्यंदिनस्य सवनस्य दध्नः पिबेन्द्र वज्रिन्पुरुकृज्जुषाणः
या पात्रातील आहुती शुद्ध आहे, अग्नीत दिलेली आहुती शुद्ध आहे, आणि नव्या सत्य यज्ञातली आहुती सर्वात शुद्ध आहे, असे मला वाटते. हे इंद्रा, वज्रधारी, तू दुपारच्या सोमरसाच्या दुधाळ यज्ञात आनंदाने पिऊन तृप्त हो.
प्र ससाहिषे पुरुहूत शत्रूञ्ज्येष्ठस्ते शुष्म इह रातिरस्तु । इन्द्रा भर दक्षिणेना वसूनि पतिः सिन्धूनामसि रेवतीनाम्
हे अनेकदा पुकारलेले इंद्रा, तू शत्रूंवर विजय मिळवला आहेस; तुझी सर्वोच्च शक्ती आम्हाला येथे भरपूर दान मिळवून देओ. उजव्या हाताने आम्हाला संपत्ती दे, कारण तू नद्यांचा आणि समृद्धीचा स्वामी आहेस.
मृगो न भीमः कुचरो गिरिष्ठाः परावत आ जगन्था परस्याः । सृकं संशाय पविमिन्द्र तिग्मं वि शत्रून्ताळ्हि वि मृधो नुदस्व
जसा एखादा भयंकर वन्य प्राणी पर्वतात फिरतो, तसा तू दूरवरून, परक्या प्रदेशातून आला आहेस. हे इंद्रा, तुझ्या तीक्ष्ण वज्राला हातात घे आणि शत्रूंना चिरड, वैर दूर कर.
इन्द्र क्षत्रमभि वाममोजोऽजायथा वृषभ चर्षणीनाम् । अपानुदो जनममित्रयन्तमुरुं देवेभ्यो अकृणोरु लोकम्
हे इंद्रा, तू जन्मतःच महान सामर्थ्य आणि पराक्रम घेऊन आला आहेस, लोकांमध्ये वृषभासारखा आहेस. तू शत्रू जाती दूर केल्या आणि देवांसाठी विशाल जागा निर्माण केलीस.
प्रथश्च यस्य सप्रथश्च नामानुष्टुभस्य हविषो हविर्यत् । धातुर्द्युतानात्सवितुश्च विष्णो रथंतरमा जभारा वसिष्ठः
ज्याचे नाव पृथ आणि सप्रथ आहे, जो अनुष्टुप् छंदाचा आहे, ज्याची आहुती म्हणजे यज्ञातील हवि — त्या वसिष्ठाने धाता, सविता आणि विष्णू यांच्या तेजातून रथंतर घेतले.
अविन्दन्ते अतिहितं यदासीद्यज्ञस्य धाम परमं गुहा यत् । धातुर्द्युतानात्सवितुश्च विष्णोर्भरद्वाजो बृहदा चक्रे अग्नेः
तेव्हा त्यांनी जे गुप्त, परमोच्च यज्ञस्थान होते, ते शोधले. भरद्वाजाने धाता, सविता आणि विष्णू यांच्या तेजातून अग्नीकरता बृहद् निर्माण केले.
तेऽविन्दन्मनसा दीध्याना यजु ष्कन्नं प्रथमं देवयानम् । धातुर्द्युतानात्सवितुश्च विष्णोरा सूर्यादभरन्घर्ममेते
ते तेजस्वी मनाने, यजुर्वेदाने विणलेला पहिला देवमार्ग शोधून काढतात. धाता, सविता आणि विष्णू यांच्या तेजातून त्यांनी सूर्यापासून उष्ण हवि आणले.
बृहस्पतिर्नयतु दुर्गहा तिरः पुनर्नेषदघशंसाय मन्म । क्षिपदशस्तिमप दुर्मतिं हन्नथा करद्यजमानाय शं योः
बृहस्पती आम्हाला कठीण वाटा ओलांडून नेवो, पुन्हा परत आणो, वाईट बोलण्याच्या शापापासून दूर ठेवो. तो वैर संपवो, वाईट बुद्धी दूर करो आणि यजमानाला कल्याण देओ.