त्वं त्यमिन्द्र सूर्यं पश्चा सन्तं पुरस्कृधि । देवानां चित्तिरो वशम्
हे इंद्रा, तू मागे असलेल्या सूर्याला पुढे आणतोस; देवतांच्या इच्छेचं नियंत्रण फक्त तुझ्याकडे आहे.
आ याहि वनसा सह गावः सचन्त वर्तनिं यदूधभिः
इथे ये, वनासह, बळासह; गायी आपल्या वासरांसह या वाटेवर सामील होऊ दे.
आ याहि वस्व्या धिया मंहिष्ठो जारयन्मखः सुदानुभिः
इथे ये, उत्तम विचारांसह, सर्वांत दानशूर यजमान, भरपूर देणाऱ्यांसह.
पितुभृतो न तन्तुमित्सुदानवः प्रति दध्मो यजामसि
जसे वडिलांना आधार देणारे असतात, तसे आम्ही, दानशूरांनो, हा धागा ओढतो; आम्ही भक्तीने यज्ञ करतो.
उषा अप स्वसुस्तमः सं वर्तयति वर्तनिं सुजातता
उषा, सर्व बहिणींमध्ये श्रेष्ठ, आपल्या उत्तम जन्मामुळे वाट एकत्र करते.
आ त्वाहार्षमन्तरेधि ध्रुवस्तिष्ठाविचाचलिः । विशस्त्वा सर्वा वाञ्छन्तु मा त्वद्राष्ट्रमधि भ्रशत्
इथे ये, आत प्रवेश कर; स्थिर उभा रहा, हलू नकोस. सर्व लोक तुझी इच्छा करो; तुझे राज्य कधीही ढळू नये.
इहैवैधि माप च्योष्ठाः पर्वत इवाविचाचलिः । इन्द्र इवेह ध्रुवस्तिष्ठेह राष्ट्रमु धारय
इथेच राहा, जाऊ नकोस; पर्वतासारखा स्थिर उभा रहा, हलू नकोस. इंद्रासारखा इथेच स्थिर उभा रहा; इथेच राज्य टिकव.
इममिन्द्रो अदीधरद्ध्रुवं ध्रुवेण हविषा । तस्मै सोमो अधि ब्रवत्तस्मा उ ब्रह्मणस्पतिः
इंद्राने हे स्थिर स्थान, स्थिर हविर्द्वारे, स्थापन केले आहे; त्याच्यासाठी सोमाने सांगितले, त्याच्यासाठीच ब्रह्मणस्पतीनेही सांगितले.
ध्रुवा द्यौर्ध्रुवा पृथिवी ध्रुवासः पर्वता इमे । ध्रुवं विश्वमिदं जगद्ध्रुवो राजा विशामयम्
आकाश स्थिर आहे, पृथ्वी स्थिर आहे, हे पर्वतही स्थिर आहेत; हे संपूर्ण जग स्थिर आहे, आणि राजा सर्व लोकांवर स्थिर आहे.
ध्रुवं ते राजा वरुणो ध्रुवं देवो बृहस्पतिः । ध्रुवं त इन्द्रश्चाग्निश्च राष्ट्रं धारयतां ध्रुवम्
तुझ्यासाठी वरुण राजा स्थिर आहे, बृहस्पती देवही स्थिर आहे; इंद्र आणि अग्नी दोघे मिळून राज्याला नेहमीच स्थिर ठेवोत.
ध्रुवं ध्रुवेण हविषाभि सोमं मृशामसि । अथो त इन्द्रः केवलीर्विशो बलिहृतस्करत्
स्थिर हविर्द्वारे आम्ही सोमाला स्पर्श करतो; आणि मग, हे इंद्रा, तू सर्व जमातींना आपल्या अधीन करतोस, त्यांचा कर घेतोस.
अभीवर्तेन हविषा येनेन्द्रो अभिवावृते । तेनास्मान्ब्रह्मणस्पतेऽभि राष्ट्राय वर्तय
ज्या विजयी हविर्द्वारे इंद्र जिंकला, त्याच हविर्द्वारे, हे ब्रह्मणस्पते, आमच्याकडे वळ, आमच्या राज्यासाठी.
अभिवृत्य सपत्नानभि या नो अरातयः । अभि पृतन्यन्तं तिष्ठाभि यो न इरस्यति
आपल्या शत्रूंवर आणि सर्व विरोधकांवर विजय मिळवून, जो आपल्यावर हल्ला करतो त्याच्याविरुद्ध ठाम उभा रहा, जो आपल्याला त्रास देतो त्याच्याविरुद्ध.
अभि त्वा देवः सविताभि सोमो अवीवृतत् । अभि त्वा विश्वा भूतान्यभीवर्तो यथाससि
देवता सविता आणि सोम यांनी तुला सर्व बाजूंनी वेढावे. जशी तुझी इच्छा आहे, तशी सर्व जीव तुझ्याभोवती असावेत.
येनेन्द्रो हविषा कृत्व्यभवद्द्युम्न्युत्तमः । इदं तदक्रि देवा असपत्नः किलाभुवम्
ज्या यज्ञामुळे इंद्र सर्वांत तेजस्वी आणि श्रेष्ठ झाला, त्या यज्ञाने देवांनी मला शत्रूविरहित केले, आणि मी खरोखर तसा झालो.
असपत्नः सपत्नहाभिराष्ट्रो विषासहिः । यथाहमेषां भूतानां विराजानि जनस्य च
शत्रू नसलेला, शत्रूंचा नाश करणारा, बलवान राज्याचा आणि शत्रूंवर विजय मिळवणारा असा मी या सर्व जीवांमध्ये आणि लोकांमध्ये श्रेष्ठ होऊ दे.
प्र वो ग्रावाणः सविता देवः सुवतु धर्मणा । धूर्षु युज्यध्वं सुनुत
हे दगडांनो, देव सविता तुम्हाला धर्माने शुभाशीर्वाद देवो. जोते लावा आणि रस काढा.
ग्रावाणो अप दुच्छुनामप सेधत दुर्मतिम् । उस्राः कर्तन भेषजम्
हे दगडांनो, वाईट बोलणे आणि वाईट विचार दूर करा. प्रकाशरूपी औषध निर्माण करा.
ग्रावाण उपरेष्वा महीयन्ते सजोषसः । वृष्णे दधतो वृष्ण्यम्
हे दगड एकत्र येऊन वरील वेदिकांवर उंचावतात आणि बलवानासाठी बळ ठेवतात.
ग्रावाणः सविता नु वो देवः सुवतु धर्मणा । यजमानाय सुन्वते
देव सविता आता तुम्हा दगडांना धर्माने शुभाशीर्वाद देवो, यजमानासाठी जो सोम काढतो.
प्र सूनव ऋभूणां बृहन्नवन्त वृजना । क्षामा ये विश्वधायसोऽश्नन्धेनुं न मातरम्
ऋभूंचे पुत्र, जे महान आणि विजयी आहेत, ते पुढे येवोत. जे सर्वांना पुरवतात, त्यांनी पृथ्वीला जशी गाय आपल्या आईला अनुभवते तशी अनुभवलं.
प्र देवं देव्या धिया भरता जातवेदसम् । हव्या नो वक्षदानुषक्
देवीच्या भक्तीने देव जातवेदाला आणा. तो आमच्या हव्यांना योग्य रीतीने पोहोचवो.
अयमु ष्य प्र देवयुर्होता यज्ञाय नीयते । रथो न योरभीवृतो घृणीवाञ्चेतति त्मना
हा देवभक्त पुरोहित यज्ञासाठी पुढे नेला जातो. जसा उत्तम जुळवलेला रथ तेजाने स्वतःच्या इच्छेने चालतो, तसा तो आहे.
अयमग्निरुरुष्यत्यमृतादिव जन्मनः । सहसश्चित्सहीयान्देवो जीवातवे कृतः
हा अग्नी अमर जन्मापासून वाढतो. देव, जो जीवनासाठी निर्माण झाला, तोही सामर्थ्यापेक्षा अधिक बळकट आहे.
पतंगमक्तमसुरस्य मायया हृदा पश्यन्ति मनसा विपश्चितः । समुद्रे अन्तः कवयो वि चक्षते मरीचीनां पदमिच्छन्ति वेधसः
ज्ञानी लोक हृदयाने आणि मनाने असुराच्या मायेत झाकलेल्या पंखधारीला पाहतात. सागराच्या आत ऋषी त्याला पाहतात, किरणांचा मार्ग, सृष्टीकर्त्याचा मागोवा घेतात.
पतंगो वाचं मनसा बिभर्ति तां गन्धर्वोऽवदद्गर्भे अन्तः । तां द्योतमानां स्वर्यं मनीषामृतस्य पदे कवयो नि पान्ति
पंखधारी मनात वाणी ठेवतो; गंधर्वाने गर्भात ती सांगितली. प्रकाशमान, स्वर्गीय बुद्धी, ऋषी अमरत्वाच्या स्थानी जपतात.
अपश्यं गोपामनिपद्यमानमा च परा च पथिभिश्चरन्तम् । स सध्रीचीः स विषूचीर्वसान आ वरीवर्ति भुवनेष्वन्तः
मी तो गुप्तपाल पाहिला, जो न पडता दोन्ही मार्गांनी फिरतो, सारखा आणि वेगळा वस्त्र घालून, तो या जगांत फिरतो.
त्यमू षु वाजिनं देवजूतं सहावानं तरुतारं रथानाम् । अरिष्टनेमिं पृतनाजमाशुं स्वस्तये तार्क्ष्यमिहा हुवेम
आपण येथे तर्क्ष्याला, जो बलवान, देवांनी पाठवलेला, विजयी, सर्वांत वेगवान आणि अखंड चाकाचा आहे, युद्धात जिंकणारा आहे, त्याला कल्याणासाठी बोलावू.
इन्द्रस्येव रातिमाजोहुवानाः स्वस्तये नावमिवा रुहेम । उर्वी न पृथ्वी बहुले गभीरे मा वामेतौ मा परेतौ रिषाम
कल्याणासाठी आपण इंद्राची कृपा मागू. जशी नौका ओलांडते तशी आपणही ओलांडू. ही विशाल, खोल पृथ्वी आपल्याला येथे किंवा पुढे कधीही इजा पोहोचवू नये.
सद्यश्चिद्यः शवसा पञ्च कृष्टीः सूर्य इव ज्योतिषापस्ततान । सहस्रसाः शतसा अस्य रंहिर्न स्मा वरन्ते युवतिं न शर्याम्
जो आपल्या सामर्थ्याने एकाच वेळी सूर्याच्या प्रकाशासारखा पाच लोकांना व्यापतो, त्याचे वैभव हजारो-शेकडोंनी आहे, ते कधीच कमी पडत नाही, जशी स्पर्धेत तरुणी असते.