अक्षीभ्यां ते नासिकाभ्यां कर्णाभ्यां छुबुकादधि । यक्ष्मं शीर्षण्यं मस्तिष्काज्जिह्वाया वि वृहामि ते
तुझ्या डोळ्यांतून, नाकातून, कानांतून, हनुवटीखालून, तुझ्या डोक्यातून, मेंदूतून आणि जिभेतून मी रोग दूर करतो.
ग्रीवाभ्यस्त उष्णिहाभ्यः कीकसाभ्यो अनूक्यात् । यक्ष्मं दोषण्यमंसाभ्यां बाहुभ्यां वि वृहामि ते
तुझ्या मानेतून, डोक्याभोवतीच्या पट्ट्यांतून, खोकल्यातून, घशातून, खांद्यांतून, मांसातून आणि बाहूंमधून मी रोग दूर करतो.
आन्त्रेभ्यस्ते गुदाभ्यो वनिष्ठोर्हृदयादधि । यक्ष्मं मतस्नाभ्यां यक्नः प्लाशिभ्यो वि वृहामि ते
तुझ्या आतड्यांतून, गुदद्वारातून, मुळध्वारातून, हृदयातून, चरबी, यकृत आणि प्लीहेमधून मी रोग दूर करतो.
ऊरुभ्यां ते अष्ठीवद्भ्यां पार्ष्णिभ्यां प्रपदाभ्याम् । यक्ष्मं श्रोणिभ्यां भासदाद्भंससो वि वृहामि ते
तुझ्या मांड्यांतून, हाडांतून, टाचांतून, पायाच्या तळव्यांतून, कंबरेतून, तेजस्वी भागांतून आणि नितंबांतून मी रोग दूर करतो.
मेहनाद्वनंकरणाल्लोमभ्यस्ते नखेभ्यः । यक्ष्मं सर्वस्मादात्मनस्तमिदं वि वृहामि ते
तुझ्या जननेंद्रियांतून, अंगोपांगांतून, केसांतून, नखांतून, मी हा रोग तुझ्या संपूर्ण शरीरातून दूर करतो.
अङ्गादङ्गाल्लोम्नोलोम्नो जातं पर्वणिपर्वणि । यक्ष्मं सर्वस्मादात्मनस्तमिदं वि वृहामि ते
प्रत्येक अवयवातून, प्रत्येक केसातून, प्रत्येक सांध्यात जन्मलेल्या रोगाला, मी तुझ्या संपूर्ण शरीरातून दूर करतो.
अपेहि मनसस्पतेऽप क्राम परश्चर । परो निरृत्या आ चक्ष्व बहुधा जीवतो मनः
मनाचे अधिपती, तू दूर जा, इथून निघून दुसरीकडे जा; संकटांपासून दूर राहा, आणि जगणाऱ्यांचे मन अनेक प्रकारांनी फुलू दे.
भद्रं वै वरं वृणते भद्रं युञ्जन्ति दक्षिणम् । भद्रं वैवस्वते चक्षुर्बहुत्रा जीवतो मनः
लोक नेहमी शुभच निवडतात, उजवे हात शुभ कार्यासाठी वापरतात; वैवस्वताचे डोळे शुभ राहो, आणि जगणाऱ्यांचे मन अनेक मार्गांनी फुलू दे.
यदाशसा निःशसाभिशसोपारिम जाग्रतो यत्स्वपन्तः । अग्निर्विश्वान्यप दुष्कृतान्यजुष्टान्यारे अस्मद्दधातु
इच्छेने, श्वासाने, शापांनी, जागेपणी किंवा झोपेत आपण जे काही केले असेल, ते सर्व वाईट कर्म, अप्रिय कृत्य अग्नी आमच्यापासून दूर करो.
यदिन्द्र ब्रह्मणस्पतेऽभिद्रोहं चरामसि । प्रचेता न आङ्गिरसो द्विषतां पात्वंहसः
इंद्रा, वाणीच्या अधिपती, आपण केलेल्या कुठल्याही अपराधापासून, ज्ञानी आंगिरस आम्हाला शत्रूंच्या पापांपासून वाचवो.
अजैष्माद्यासनाम चाभूमानागसो वयम् । जाग्रत्स्वप्नः संकल्पः पापो यं द्विष्मस्तं स ऋच्छतु यो नो द्वेष्टि तमृच्छतु
आम्ही जिंकलो, स्थिर झालो, आणि दोषमुक्त झालो; जागेपणी, स्वप्नात किंवा वाईट विचार करताना — ज्याच्यावर आम्ही रागावतो तो दूर जावो, आणि जो आमच्यावर रागावतो तोही दूर जावो.
देवाः कपोत इषितो यदिच्छन्दूतो निरृत्या इदमाजगाम । तस्मा अर्चाम कृणवाम निष्कृतिं शं नो अस्तु द्विपदे शं चतुष्पदे
देवतांनी कपोत किंवा निरृतिने हे येथे आणले असेल, तर त्यासाठी आपण स्तुती करतो आणि प्रायश्चित्त करतो; आपल्या दोन पायांच्या आणि चार पायांच्या सर्वांची कुशलता असो.
शिवः कपोत इषितो नो अस्त्वनागा देवाः शकुनो गृहेषु । अग्निर्हि विप्रो जुषतां हविर्नः परि हेतिः पक्षिणी नो वृणक्तु
देवतांनी पाठवलेला कपोत आपल्यासाठी शुभ असो; देवदूत पक्षी आपल्या घरांना हानी पोहोचवू नये. अग्नी, पुजारी, आमचे हवन स्वीकारो; पंखधारी अस्त्र आपल्याला स्पर्श करू नये.
हेतिः पक्षिणी न दभात्यस्मानाष्ट्र्यां पदं कृणुते अग्निधाने । शं नो गोभ्यश्च पुरुषेभ्यश्चास्तु मा नो हिंसीदिह देवाः कपोतः
पंखधारी अस्त्र आपल्याला इजा करत नाही; ते चुलीतच आपले स्थान करते. आपल्या गायींना आणि माणसांना कल्याण लाभो; देवतांचा कपोत येथे आपल्याला इजा करू नये.
यदुलूको वदति मोघमेतद्यत्कपोतः पदमग्नौ कृणोति । यस्य दूतः प्रहित एष एतत्तस्मै यमाय नमो अस्तु मृत्यवे
घुबड जे बोलते ते व्यर्थ आहे, कपोत अग्नीमध्ये जे चिन्ह ठेवतो तेही व्यर्थ आहे; ज्याच्याकडे हा दूत पाठवला आहे, त्याला, यमाला, मृत्युला आपण नमस्कार करतो.
ऋचा कपोतं नुदत प्रणोदमिषं मदन्तः परि गां नयध्वम् । संयोपयन्तो दुरितानि विश्वा हित्वा न ऊर्जं प्र पतात्पतिष्ठः
स्तोत्राने कपोताला दूर करा; मी त्याला पुढे ढकलतो — आनंदाने, गायींना सभोवताली घ्या. सर्व वाईट गोष्टी मागे टाका आणि बळ व स्थैर्याकडे उडून जा.
ऋषभं मा समानानां सपत्नानां विषासहिम् । हन्तारं शत्रूणां कृधि विराजं गोपतिं गवाम्
माझ्या समकक्षांमध्ये मला बलशाली वृषभ बनव, प्रतिस्पर्ध्यांवर विजय मिळवणारा, शत्रूंचा नाश करणारा, तेजस्वी, गायींचा आणि धनधान्याचा स्वामी कर.
अहमस्मि सपत्नहेन्द्र इवारिष्टो अक्षतः । अधः सपत्ना मे पदोरिमे सर्वे अभिष्ठिताः
मी इंद्रासारखा शत्रूंमध्ये अजिंक्य, अखंडित आहे; माझ्या पायाखाली माझे सगळे विरोधक दाबले गेले आहेत.
अत्रैव वोऽपि नह्याम्युभे आर्त्नी इव ज्यया । वाचस्पते नि षेधेमान्यथा मदधरं वदान्
इथे आणि आत्ताच मी तुम्हा दोघांना धनुष्याच्या दोरीसारखे घट्ट बांधतो; वाणीच्या अधिपती, त्यांना शांत कर, जेणेकरून ते माझ्याविरुद्ध काहीही बोलू शकणार नाहीत.
अभिभूरहमागमं विश्वकर्मेण धाम्ना । आ वश्चित्तमा वो व्रतमा वोऽहं समितिं ददे
सर्वकर्मा देवाच्या सामर्थ्याने मी विजयी झालो आहे; मी तुमचा निश्चय, व्रत आणि सभा जिंकली आहे.
योगक्षेमं व आदायाहं भूयासमुत्तम आ वो मूर्धानमक्रमीम् । अधस्पदान्म उद्वदत मण्डूका इवोदकान्मण्डूका उदकादिव
तुमचे कल्याण आणि सुरक्षितता मी मिळवली आहे; मी सर्वोच्च होऊ दे. मी तुमच्या डोक्यावर पाऊल ठेवले आहे—माझ्या पायाखालून बाहेर या, जसे बेडूक पाण्यातून वर येतात.
तुभ्येदमिन्द्र परि षिच्यते मधु त्वं सुतस्य कलशस्य राजसि । त्वं रयिं पुरुवीरामु नस्कृधि त्वं तपः परितप्याजयः स्वः
हे इंद्रा, तुझ्यासाठी हा मधुर पेय ओतला जातो; तूं सुताचा कलशाचा राजा आहेस. आम्हाला वीरसमृद्ध संपत्ती दे; तू शत्रूंचा नाश करतोस आणि स्वर्ग जिंकतोस.
स्वर्जितं महि मन्दानमन्धसो हवामहे परि शक्रं सुताँ उप । इमं नो यज्ञमिह बोध्या गहि स्पृधो जयन्तं मघवानमीमहे
हे शक्तिमान, तुझ्यासाठी द्रवलेल्या सोमाचा हा आनंददायी, तेजस्वी पेय आम्ही तुला बोलावतो; या यज्ञात ये, जागरूक रहा आणि या, शत्रूंना जिंकणारा मघवान, आम्ही तुला आळवतो.
सोमस्य राज्ञो वरुणस्य धर्मणि बृहस्पतेरनुमत्या उ शर्मणि । तवाहमद्य मघवन्नुपस्तुतौ धातर्विधातः कलशाँ अभक्षयम्
सोम राजाचा, वरुणाचा धर्म, बृहस्पती आणि अनुमतीच्या रक्षणात, आज, हे मघवान, तुझ्या स्तुतीत मी सोमाचे कलश पिले, हे सृष्टीकर्ता आणि नियंता.
प्रसूतो भक्षमकरं चरावपि स्तोमं चेमं प्रथमः सूरिरुन्मृजे । सुते सातेन यद्यागमं वां प्रति विश्वामित्रजमदग्नी दमे
जन्मल्यानंतर मी भक्षण केले, फिरलो; पहिल्या ऋषीने हे स्तोत्र शुद्ध केले. सुत सोमासह, मी जे काही मिळवले ते दोघांसाठी—विश्वामित्र आणि जमदग्नी—घरात अर्पण केले.
वातस्य नु महिमानं रथस्य रुजन्नेति स्तनयन्नस्य घोषः । दिविस्पृग्यात्यरुणानि कृण्वन्नुतो एति पृथिव्या रेणुमस्यन्
आता वाऱ्याच्या रथाचे सामर्थ्य—तो गडगडत, तडतडत, मोठ्या आवाजात येतो; तो आकाशाला स्पर्श करतो, उषा लाल करतो आणि पृथ्वीवर धूळ उडवत पुढे जातो.
सं प्रेरते अनु वातस्य विष्ठा ऐनं गच्छन्ति समनं न योषाः । ताभिः सयुक्सरथं देव ईयतेऽस्य विश्वस्य भुवनस्य राजा
तो वाऱ्याच्या मार्गाने पुढे जातो; स्त्रिया, सोबतींसारख्या, त्याच्यासोबत चालतात. त्यांच्यासह देव आपला रथ चालवतो—तो या सगळ्या जगाचा राजा आहे.
अन्तरिक्षे पथिभिरीयमानो न नि विशते कतमच्चनाहः । अपां सखा प्रथमजा ऋतावा क्व स्विज्जातः कुत आ बभूव
मधल्या आकाशात मार्गाने जाताना, तो कधीच एका दिवशी स्थिर राहत नाही; तो पाण्यांचा मित्र, ऋताचा पहिला जन्मलेला—तो नेमका कुठे जन्मला, कुठून आला?
आत्मा देवानां भुवनस्य गर्भो यथावशं चरति देव एषः । घोषा इदस्य शृण्विरे न रूपं तस्मै वाताय हविषा विधेम
तो देवांचा आत्मा, जगाचा गर्भ आहे; हा देव आपल्या इच्छेने फिरतो. त्याचा आवाज ऐकू येतो, पण रूप दिसत नाही; त्या वायूसाठी आम्ही आहुती अर्पण करतो.
मयोभूर्वातो अभि वातूस्रा ऊर्जस्वतीरोषधीरा रिशन्ताम् । पीवस्वतीर्जीवधन्याः पिबन्त्ववसाय पद्वते रुद्र मृळ
कल्याणकारी वारा आमच्यावर वाहू दे, पोषक औषधी वाढू देत; दुधाळ, जीवनदायी, संततीसमृद्ध त्या आमच्या भल्यासाठी पिऊ देत—हे रुद्र, कृपादृष्टी ठेव.