अदो यद्दारु प्लवते सिन्धोः पारे अपूरुषम् । तदा रभस्व दुर्हणो तेन गच्छ परस्तरम्
त्या नदीच्या पलीकडे एक मनुष्यरहित लाकूड तरंगते आहे. हे संहारक, ते पकड आणि त्याच्याच मदतीने पलीकडे जा.
यद्ध प्राचीरजगन्तोरो मण्डूरधाणिकीः । हता इन्द्रस्य शत्रवः सर्वे बुद्बुदयाशवः
जेव्हा पूर्वेकडील मंडूर आणि धाणिक लोक निघून गेले, तेव्हा इंद्राचे सर्व शत्रू, त्यांच्या फुगणाऱ्या शक्तीसह, मारले गेले.
परीमे गामनेषत पर्यग्निमहृषत । देवेष्वक्रत श्रवः क इमाँ आ दधर्षति
त्यांनी सर्वत्र गायी शोधल्या, अग्नीभोवती प्रदक्षिणा घातली, आणि देवांमध्ये कीर्ती मिळवली. अशा लोकांना कोण जिंकू शकतो?
अग्निं हिन्वन्तु नो धियः सप्तिमाशुमिवाजिषु । तेन जेष्म धनंधनम्
आपल्या विचारांनी आपण अग्नीला जणू काही स्पर्धेत वेगवान रथ चालवावा तसा प्रेरित करू या; त्याच्या सहाय्याने आपण संपत्तीवर संपत्ती जिंकू या.
यया गा आकरामहे सेनयाग्ने तवोत्या । तां नो हिन्व मघत्तये
हे अग्नी, ज्या बळाने आपण गायी हाकतोस, आणि तुझ्या मदतीने लढाई जिंकतोस, ते बळ आम्हाला दानशीलतेसाठी दे.
आग्ने स्थूरं रयिं भर पृथुं गोमन्तमश्विनम् । अङ्धि खं वर्तया पणिम्
हे अग्नी, आम्हाला भरपूर, विस्तृत आणि गायींनी समृद्ध अशी संपत्ती दे; आम्हाला त्यातला हिस्सा दे आणि लोभी लोकांना दूर ठेव.
अग्ने नक्षत्रमजरमा सूर्यं रोहयो दिवि । दधज्ज्योतिर्जनेभ्यः
हे अग्नी, कधीही न मावळणारे तेजस्वी तारा, म्हणजेच सूर्य, आकाशात उगव; लोकांसाठी प्रकाश निर्माण कर.
अग्ने केतुर्विशामसि प्रेष्ठः श्रेष्ठ उपस्थसत् । बोधा स्तोत्रे वयो दधत्
हे अग्नी, तू सर्व लोकांचा दीपस्तंभ आहेस, सर्वांत प्रिय आणि श्रेष्ठ आहेस; स्तुतीसाठी जागृत हो आणि आम्हाला सामर्थ्य दे.
इमा नु कं भुवना सीषधामेन्द्रश्च विश्वे च देवाः
आता या जगांपैकी आपण कोणते गाठू शकू — इंद्र आणि सर्व देवता?
यज्ञं च नस्तन्वं च प्रजां चादित्यैरिन्द्रः सह चीकॢपाति
इंद्र आणि आदित्यांनी आमच्यासाठी यज्ञ, आपली शरीरे आणि आपली संतती उत्तमरीत्या सिद्ध करावी.
आदित्यैरिन्द्रः सगणो मरुद्भिरस्माकं भूत्वविता तनूनाम्
इंद्र, आदित्य आणि मरुतांसह, आमच्या शरीरांचे रक्षण करणारा असो.
हत्वाय देवा असुरान्यदायन्देवा देवत्वमभिरक्षमाणाः
देवतांनी असुरांचा वध करून आपले दैवतपण जपले आणि आपल्याला दैवी स्वरूप दिले.
प्रत्यञ्चमर्कमनयञ्छचीभिरादित्स्वधामिषिरां पर्यपश्यन्
आपल्या सामर्थ्याने त्यांनी स्तोत्राला नवे वळण दिले; मिळवण्यासाठी त्यांनी पोषण करणारे अन्न पाहिले.
सूर्यो नो दिवस्पातु वातो अन्तरिक्षात् । अग्निर्नः पार्थिवेभ्यः
सूर्याने आकाशातून आपले रक्षण करावे, वाऱ्याने आंतरिक्षातून, आणि अग्नीने पृथ्वीवरील गोष्टींपासून आपले रक्षण करावे.
जोषा सवितर्यस्य ते हरः शतं सवाँ अर्हति । पाहि नो दिद्युतः पतन्त्याः
सवितृच्या कृपेने तुझे तेज शंभर स्तुत्य आहे; पडणाऱ्या वीजेपासून आमचे रक्षण कर.
चक्षुर्नो देवः सविता चक्षुर्न उत पर्वतः । चक्षुर्धाता दधातु नः
देव सविता आमचे डोळे असो, पर्वतही आमचे डोळे असो; सृष्टीकर्त्याने आम्हाला दृष्टी द्यावी.
चक्षुर्नो धेहि चक्षुषे चक्षुर्विख्यै तनूभ्यः । सं चेदं वि च पश्येम
आम्हाला पाहण्यासाठी दृष्टी दे, की ज्यामुळे लोकांमध्ये आपली कीर्ती वाढेल; आपण सर्वांनी हे जग एकत्र आणि स्वतंत्रपणे पाहू शकू.
सुसंदृशं त्वा वयं प्रति पश्येम सूर्य । वि पश्येम नृचक्षसः
हे सूर्य, आम्ही तुला स्पष्ट दृष्टीने पाहू दे; मानवाच्या डोळ्यांनी आपण सर्वत्र पाहू शकू.
उदसौ सूर्यो अगादुदयं मामको भगः । अहं तद्विद्वला पतिमभ्यसाक्षि विषासहिः
सूर्य उगवला, माझे भाग्यही उगवले; मी ज्ञानी असून माझ्या पतीजवळ पोहोचले, आणि मी स्पर्धकांवर विजय मिळवला.
अहं केतुरहं मूर्धाहमुग्रा विवाचनी । ममेदनु क्रतुं पतिः सेहानाया उपाचरेत्
मीच चिन्ह आहे, मीच शिरोमणी आहे, मीच सामर्थ्यवान आणि बोलणारी आहे; माझ्या इच्छेनुसार माझा पती, स्थिर राहणाऱ्या स्त्रीकडे लक्ष देतो.
मम पुत्राः शत्रुहणोऽथो मे दुहिता विराट् । उताहमस्मि संजया पत्यौ मे श्लोक उत्तमः
माझे पुत्र शत्रूंचा नाश करणारे आहेत, आणि माझी कन्या प्रसिद्ध आहे; मी विजयी आहे आणि माझ्या पतीसमवेत माझी कीर्ती श्रेष्ठ आहे.
येनेन्द्रो हविषा कृत्व्यभवद्द्युम्न्युत्तमः । इदं तदक्रि देवा असपत्ना किलाभुवम्
ज्या आहुतीमुळे इंद्राला मोठं यश आणि सामर्थ्य मिळालं, हे देवांनो, तीच आहुती मी देतोय, ज्यामुळे मी कुणाच्याही स्पर्धेशिवाय राहू शकेन.
असपत्ना सपत्नघ्नी जयन्त्यभिभूवरी । आवृक्षमन्यासां वर्चो राधो अस्थेयसामिव
माझ्या विरोधकांशिवाय, विरोधकांना जिंकणारी, विजय मिळवणारी अशी मी होऊ दे. इतरांचं तेज आणि संपत्ती मी झाकू दे, जणू ते स्थिर नसलेल्या लोकांसारखं आहे.
समजैषमिमा अहं सपत्नीरभिभूवरी । यथाहमस्य वीरस्य विराजानि जनस्य च
मी या स्पर्धक स्त्रियांना जिंकले, विजय मिळवला, जेणेकरून या पुरुषाच्या घरात आणि लोकांत मी उजळू शकेन.
तीव्रस्याभिवयसो अस्य पाहि सर्वरथा वि हरी इह मुञ्च । इन्द्र मा त्वा यजमानासो अन्ये नि रीरमन्तुभ्यमिमे सुतासः
या तीव्र संकटातून त्याचं रक्षण कर, सर्व बाजूंनी त्याला सोडव, हे इंद्रा; इतर यजमानांनी तुला थांबवू नये, हे द्रव्य फक्त तुझ्यासाठी असो.
तुभ्यं सुतास्तुभ्यमु सोत्वासस्त्वां गिरः श्वात्र्या आ ह्वयन्ति । इन्द्रेदमद्य सवनं जुषाणो विश्वस्य विद्वाँ इह पाहि सोमम्
तुझ्यासाठीच हे द्रव्य, तुझ्यासाठीच हे पाणी; स्तोत्रे आपल्या आवाजाने तुला बोलावतात; इंद्रा, या सोमपानात आनंद घे, सर्व जाणणारा, इथे सोमपान कर.
य उशता मनसा सोममस्मै सर्वहृदा देवकामः सुनोति । न गा इन्द्रस्तस्य परा ददाति प्रशस्तमिच्चारुमस्मै कृणोति
जो मनापासून, पूर्ण श्रद्धेने, देवांची इच्छा ठेवून तुझ्यासाठी सोमपान करतो, त्याचं धन इंद्र कधीच घेत नाही, उलट त्याला कीर्ती आणि सौंदर्य देतो.
अनुस्पष्टो भवत्येषो अस्य यो अस्मै रेवान्न सुनोति सोमम् । निररत्नौ मघवा तं दधाति ब्रह्मद्विषो हन्त्यनानुदिष्टः
जो मनापासून आणि भरपूर सोमपान करतो, तो प्रसिद्ध होतो; पण जो देत नाही, त्याचं धन इंद्र हिरावून घेतो आणि प्रार्थनेचे शत्रू नष्ट करतो.
अश्वायन्तो गव्यन्तो वाजयन्तो हवामहे त्वोपगन्तवा उ । आभूषन्तस्ते सुमतौ नवायां वयमिन्द्र त्वा शुनं हुवेम
घोडे, गायी आणि सामर्थ्य मिळावं म्हणून आम्ही तुला हाक मारतो; आमच्याकडे ये, इंद्रा. तुझ्या नव्या कृपेने आम्ही सुशोभित होऊ, इंद्रा, आम्ही तुझ्या आशीर्वादासाठी तुला पुन्हा पुन्हा बोलावतो.
मुञ्चामि त्वा हविषा जीवनाय कमज्ञातयक्ष्मादुत राजयक्ष्मात् । ग्राहिर्जग्राह यदि वैतदेनं तस्या इन्द्राग्नी प्र मुमुक्तमेनम्
मी तुला या आहुतीने, जीवनासाठी, ओळखलेल्या आणि राजरोगापासून मुक्त करतो; जर रोगाने पकडले असेल, तर हे इंद्रा आणि अग्नी, त्यातून त्याला मुक्त करा.