त्वमिन्द्रासि वृत्रहा व्यन्तरिक्षमतिरः । उद्द्यामस्तभ्ना ओजसा
इंद्रा, तू वृत्राचा संहार केला आहेस, तू आकाशमधील सर्व काही ओलांडलेस, आणि आपल्या सामर्थ्याने आकाशाला स्थिर केलेस.
त्वमिन्द्र सजोषसमर्कं बिभर्षि बाह्वोः । वज्रं शिशान ओजसा
इंद्रा, तू आपल्या दोन्ही हातांनी वज्र धारण करतोस, एकत्रित शक्तीने ते शस्त्र फिरवतोस.
त्वमिन्द्राभिभूरसि विश्वा जातान्योजसा । स विश्वा भुव आभवः
इंद्रा, तू सर्वांवर विजय मिळवणारा आहेस. तुझ्या सामर्थ्यामुळे सर्व जग निर्माण झाले आहे. तूच सर्व सृष्टीचा आधार आहेस.
सोम एकेभ्यः पवते घृतमेक उपासते । येभ्यो मधु प्रधावति ताँश्चिदेवापि गच्छतात्
काहींसाठी सोम शुद्ध केला जातो, काहीजण तुपाची पूजा करतात, ज्यांच्यासाठी मध वाहते, ते सर्व देवांकडे जावोत.
तपसा ये अनाधृष्यास्तपसा ये स्वर्ययुः । तपो ये चक्रिरे महस्ताँश्चिदेवापि गच्छतात्
जे तपामुळे जिंकता येत नाहीत, जे तपाने स्वर्गाला पोहोचले, ज्यांनी मोठे तप केले, ते सर्व देवांकडे जावोत.
ये युध्यन्ते प्रधनेषु शूरासो ये तनूत्यजः । ये वा सहस्रदक्षिणास्ताँश्चिदेवापि गच्छतात्
जे युद्धात लढतात, वीर असतात, ज्यांनी आपले शरीर अर्पण केले, किंवा ज्यांनी हजारो दान दिले, ते सर्व देवांकडे जावोत.
ये चित्पूर्व ऋतसाप ऋतावान ऋतावृधः । पितॄन्तपस्वतो यम ताँश्चिदेवापि गच्छतात्
जे पूर्वीपासूनच सत्याचे पालन करणारे, सत्यवादी, सत्यात वाढणारे, आणि ज्यांनी तपाने यमाकडे पोहोचले, ते पूर्वजही देवांकडे जावोत.
सहस्रणीथाः कवयो ये गोपायन्ति सूर्यम् । ऋषीन्तपस्वतो यम तपोजाँ अपि गच्छतात्
जे कवींना हजारो मार्ग माहीत आहेत, जे सूर्याचे रक्षण करतात, आणि ज्यांनी तपाने यमाकडे पोहोचले, ते ऋषीही, तपाने जन्मलेले, देवांकडे जावोत.
अरायि काणे विकटे गिरिं गच्छ सदान्वे । शिरिम्बिठस्य सत्वभिस्तेभिष्ट्वा चातयामसि
अरे शत्रू, एक डोळ्याच्या आणि विकृत शरीराच्या, पर्वतावर आणि घनदाट जंगलात जा. शिरिंबिठाच्या आत्म्यांसह आम्ही तुला दूर हाकलतो.
चत्तो इतश्चत्तामुतः सर्वा भ्रूणान्यारुषी । अराय्यं ब्रह्मणस्पते तीक्ष्णशृङ्गोदृषन्निहि
येथूनही आणि तिथूनही, सर्व लाल रंगाच्या गर्भांना दूर कर. ब्रह्मणस्पती, तुझ्या तीक्ष्ण शिंगाच्या बैलाने शत्रूला ठेचून टाक.
अदो यद्दारु प्लवते सिन्धोः पारे अपूरुषम् । तदा रभस्व दुर्हणो तेन गच्छ परस्तरम्
त्या नदीच्या पलीकडे एक मनुष्यरहित लाकूड तरंगते आहे. हे संहारक, ते पकड आणि त्याच्याच मदतीने पलीकडे जा.
यद्ध प्राचीरजगन्तोरो मण्डूरधाणिकीः । हता इन्द्रस्य शत्रवः सर्वे बुद्बुदयाशवः
जेव्हा पूर्वेकडील मंडूर आणि धाणिक लोक निघून गेले, तेव्हा इंद्राचे सर्व शत्रू, त्यांच्या फुगणाऱ्या शक्तीसह, मारले गेले.
परीमे गामनेषत पर्यग्निमहृषत । देवेष्वक्रत श्रवः क इमाँ आ दधर्षति
त्यांनी सर्वत्र गायी शोधल्या, अग्नीभोवती प्रदक्षिणा घातली, आणि देवांमध्ये कीर्ती मिळवली. अशा लोकांना कोण जिंकू शकतो?
अग्निं हिन्वन्तु नो धियः सप्तिमाशुमिवाजिषु । तेन जेष्म धनंधनम्
आपल्या विचारांनी आपण अग्नीला जणू काही स्पर्धेत वेगवान रथ चालवावा तसा प्रेरित करू या; त्याच्या सहाय्याने आपण संपत्तीवर संपत्ती जिंकू या.
यया गा आकरामहे सेनयाग्ने तवोत्या । तां नो हिन्व मघत्तये
हे अग्नी, ज्या बळाने आपण गायी हाकतोस, आणि तुझ्या मदतीने लढाई जिंकतोस, ते बळ आम्हाला दानशीलतेसाठी दे.
आग्ने स्थूरं रयिं भर पृथुं गोमन्तमश्विनम् । अङ्धि खं वर्तया पणिम्
हे अग्नी, आम्हाला भरपूर, विस्तृत आणि गायींनी समृद्ध अशी संपत्ती दे; आम्हाला त्यातला हिस्सा दे आणि लोभी लोकांना दूर ठेव.
अग्ने नक्षत्रमजरमा सूर्यं रोहयो दिवि । दधज्ज्योतिर्जनेभ्यः
हे अग्नी, कधीही न मावळणारे तेजस्वी तारा, म्हणजेच सूर्य, आकाशात उगव; लोकांसाठी प्रकाश निर्माण कर.
अग्ने केतुर्विशामसि प्रेष्ठः श्रेष्ठ उपस्थसत् । बोधा स्तोत्रे वयो दधत्
हे अग्नी, तू सर्व लोकांचा दीपस्तंभ आहेस, सर्वांत प्रिय आणि श्रेष्ठ आहेस; स्तुतीसाठी जागृत हो आणि आम्हाला सामर्थ्य दे.
इमा नु कं भुवना सीषधामेन्द्रश्च विश्वे च देवाः
आता या जगांपैकी आपण कोणते गाठू शकू — इंद्र आणि सर्व देवता?
यज्ञं च नस्तन्वं च प्रजां चादित्यैरिन्द्रः सह चीकॢपाति
इंद्र आणि आदित्यांनी आमच्यासाठी यज्ञ, आपली शरीरे आणि आपली संतती उत्तमरीत्या सिद्ध करावी.
आदित्यैरिन्द्रः सगणो मरुद्भिरस्माकं भूत्वविता तनूनाम्
इंद्र, आदित्य आणि मरुतांसह, आमच्या शरीरांचे रक्षण करणारा असो.
हत्वाय देवा असुरान्यदायन्देवा देवत्वमभिरक्षमाणाः
देवतांनी असुरांचा वध करून आपले दैवतपण जपले आणि आपल्याला दैवी स्वरूप दिले.
प्रत्यञ्चमर्कमनयञ्छचीभिरादित्स्वधामिषिरां पर्यपश्यन्
आपल्या सामर्थ्याने त्यांनी स्तोत्राला नवे वळण दिले; मिळवण्यासाठी त्यांनी पोषण करणारे अन्न पाहिले.
सूर्यो नो दिवस्पातु वातो अन्तरिक्षात् । अग्निर्नः पार्थिवेभ्यः
सूर्याने आकाशातून आपले रक्षण करावे, वाऱ्याने आंतरिक्षातून, आणि अग्नीने पृथ्वीवरील गोष्टींपासून आपले रक्षण करावे.
जोषा सवितर्यस्य ते हरः शतं सवाँ अर्हति । पाहि नो दिद्युतः पतन्त्याः
सवितृच्या कृपेने तुझे तेज शंभर स्तुत्य आहे; पडणाऱ्या वीजेपासून आमचे रक्षण कर.
चक्षुर्नो देवः सविता चक्षुर्न उत पर्वतः । चक्षुर्धाता दधातु नः
देव सविता आमचे डोळे असो, पर्वतही आमचे डोळे असो; सृष्टीकर्त्याने आम्हाला दृष्टी द्यावी.
चक्षुर्नो धेहि चक्षुषे चक्षुर्विख्यै तनूभ्यः । सं चेदं वि च पश्येम
आम्हाला पाहण्यासाठी दृष्टी दे, की ज्यामुळे लोकांमध्ये आपली कीर्ती वाढेल; आपण सर्वांनी हे जग एकत्र आणि स्वतंत्रपणे पाहू शकू.
सुसंदृशं त्वा वयं प्रति पश्येम सूर्य । वि पश्येम नृचक्षसः
हे सूर्य, आम्ही तुला स्पष्ट दृष्टीने पाहू दे; मानवाच्या डोळ्यांनी आपण सर्वत्र पाहू शकू.
उदसौ सूर्यो अगादुदयं मामको भगः । अहं तद्विद्वला पतिमभ्यसाक्षि विषासहिः
सूर्य उगवला, माझे भाग्यही उगवले; मी ज्ञानी असून माझ्या पतीजवळ पोहोचले, आणि मी स्पर्धकांवर विजय मिळवला.
अहं केतुरहं मूर्धाहमुग्रा विवाचनी । ममेदनु क्रतुं पतिः सेहानाया उपाचरेत्
मीच चिन्ह आहे, मीच शिरोमणी आहे, मीच सामर्थ्यवान आणि बोलणारी आहे; माझ्या इच्छेनुसार माझा पती, स्थिर राहणाऱ्या स्त्रीकडे लक्ष देतो.