ऐषु चाकन्धि पुरुहूत सूरिषु वृधासो ये मघवन्नानशुर्मघम् । अर्चन्ति तोके तनये परिष्टिषु मेधसाता वाजिनमह्रये धने
हे बहुप्रसिद्ध, उदार दात्यांमध्ये तू उपस्थित रहा, हे मेघवाहन, जे यज्ञ विसरत नाहीत; ते आपल्या घरात, मुलांमध्ये तुझं स्तवन करतात, बक्षीस, वेगवान घोडा आणि संपत्ती मिळवण्यासाठी.
स इन्नु रायः सुभृतस्य चाकनन्मदं यो अस्य रंह्यं चिकेतति । त्वावृधो मघवन्दाश्वध्वरो मक्षू स वाजं भरते धना नृभिः
जो तुझ्या जलद कृपेला ओळखतो, तोच खरंच उत्तम संपत्तीचा आनंद घेतो; तुझ्या बळावर, हे मेघवाहन, यज्ञ करणारा लवकरच बक्षीस आणि धन मिळवतो.
त्वं शर्धाय महिना गृणान उरु कृधि मघवञ्छग्धि रायः । त्वं नो मित्रो वरुणो न मायी पित्वो न दस्म दयसे विभक्ता
तुझ्या मोठेपणासाठी आम्ही तुझे गुणगान करतो, तू आमचं सैन्य मोठं कर; आम्हाला संपत्ती दे; तू आमच्यासाठी मित्र, वरुण आणि हुशार वडिलासारखा, उदार वाटप करणारा आहेस.
सुष्वाणास इन्द्र स्तुमसि त्वा ससवांसश्च तुविनृम्ण वाजम् । आ नो भर सुवितं यस्य चाकन्त्मना तना सनुयाम त्वोताः
सोम पिळून, हे इंद्र, आम्ही तुझं स्तवन करतो; तू बलवान आहेस, आम्हाला सामर्थ्याचं बक्षीस दे; तुझ्या मदतीने आम्ही आणि आमची संतती सुखी होऊ.
ऋष्वस्त्वमिन्द्र शूर जातो दासीर्विशः सूर्येण सह्याः । गुहा हितं गुह्यं गूळ्हमप्सु बिभृमसि प्रस्रवणे न सोमम्
तू बलवान आहेस, हे इंद्र, वीर म्हणून जन्मलास; सूर्याबरोबर तू दास लोकांना जिंकलेस; पाण्यात लपलेली, गुप्त गोष्ट तू स्रोताजवळील सोमासारखी धरून ठेवतोस.
अर्यो वा गिरो अभ्यर्च विद्वानृषीणां विप्रः सुमतिं चकानः । ते स्याम ये रणयन्त सोमैरेनोत तुभ्यं रथोळ्ह भक्षैः
ज्ञानी, श्रेष्ठ, ऋषींच्या स्तुतीचं आदर करणारा, प्रेरित होऊन त्यांची कृपा मिळवतो; आम्ही त्या लोकांत असू, जे सोमाच्या मदतीने प्रयत्न करतात, आणि तुझ्यासाठी, रथावर बसलेल्या तुझ्यासाठी, अर्पण करतात.
इमा ब्रह्मेन्द्र तुभ्यं शंसि दा नृभ्यो नृणां शूर शवः । तेभिर्भव सक्रतुर्येषु चाकन्नुत त्रायस्व गृणत उत स्तीन्
हे इंद्र, ही स्तोत्रं मी तुझ्यासाठी गातो; पुरुषांना बळ दे, हे वीर; जे तुला शोधतात त्यांना मदत कर, आणि जे तुझे गुणगान करतात त्यांना वाचव.
श्रुधी हवमिन्द्र शूर पृथ्या उत स्तवसे वेन्यस्यार्कैः । आ यस्ते योनिं घृतवन्तमस्वारूर्मिर्न निम्नैर्द्रवयन्त वक्वाः
हे वीर इंद्रा, आमचा आवाज ऐक. वेणाच्या गाण्यांनी तुझं गुणगान केलं जातं. जिथे तूपाने भरलेलं तुझं आसन आहे, तिथे गायक लाटा जशा खोल पाण्यात वाहतात तसं आपली वाणी ओततात, तिथे ये.
सविता यन्त्रैः पृथिवीमरम्णादस्कम्भने सविता द्यामदृंहत् । अश्वमिवाधुक्षद्धुनिमन्तरिक्षमतूर्ते बद्धं सविता समुद्रम्
सवित्यानं आपल्या उपायांनी पृथ्वीला तिच्या जागी स्थिर केलं आणि आकाशाला आधार दिला. त्यानं मध्य आकाश जणू एखाद्या अश्वासारखं दुध काढून घेतलं आणि सागराला त्याच्या जागी घट्ट बांधून ठेवलं.
यत्रा समुद्र स्कभितो व्यौनदपां नपात्सविता तस्य वेद । अतो भूरत आ उत्थितं रजोऽतो द्यावापृथिवी अप्रथेताम्
जिथे सागर उभा आहे आणि उघडला आहे, तिथे जलाचा पुत्र सविता त्याचा मार्ग जाणतो. तिथूनच विशाल आकाश वर उगवलं आणि तिथूनच आकाश आणि पृथ्वी स्थिरपणे पसरले.
पश्चेदमन्यदभवद्यजत्रममर्त्यस्य भुवनस्य भूना । सुपर्णो अङ्ग सवितुर्गरुत्मान्पूर्वो जातः स उ अस्यानु धर्म
त्याने हे काहीतरी वेगळं, अमर जगाचं आणि असण्याचं, वृद्ध न होणारं पाहिलं. सविताचा गरुड, मोठ्या पंखांचा, आधी जन्मला; तोच त्याच्या नियमाचा पाठपुरावा करतो.
गाव इव ग्रामं यूयुधिरिवाश्वान्वाश्रेव वत्सं सुमना दुहाना । पतिरिव जायामभि नो न्येतु धर्ता दिवः सविता विश्ववारः
गायी जशा कळपाकडे, घोडे जसे जुव्याकडे, मायाळू मेंढी जशी आपल्या कोकराकडे धावते, तसंच आकाशाचा आधार देणारा, सर्व काही असलेला सविता, पती जसा पत्नीला एकत्र आणतो तसं आम्हाला एकत्र आणो.
हिरण्यस्तूपः सवितर्यथा त्वाङ्गिरसो जुह्वे वाजे अस्मिन् । एवा त्वार्चन्नवसे वन्दमानः सोमस्येवांशुं प्रति जागराहम्
सुवर्णस्तंभ असणाऱ्या सवित्या, जसं अंगिरसांनी तुला बळासाठी हाक मारली, तसंच मीही तुझं स्तवन करून, मदतीची याचना करत, सोमाच्या थेंबासाठी जागा असतो तसं तुझी वाट पाहतो.
समिद्धश्चित्समिध्यसे देवेभ्यो हव्यवाहन । आदित्यै रुद्रैर्वसुभिर्न आ गहि मृळीकाय न आ गहि
तू अग्नी, देवांना अर्पण नेणारा, पेटवला तरी पुन्हा पेटतोस. आदित्य, रुद्र, वसु यांच्यासह आमच्याकडे ये. कृपा करण्यासाठी आमच्याकडे ये.
इमं यज्ञमिदं वचो जुजुषाण उपागहि । मर्तासस्त्वा समिधान हवामहे मृळीकाय हवामहे
हा यज्ञ, हे वचन स्वीकार आणि जवळ ये. आम्ही माणसं, तुला पेटवून, तुझं आवाहन करतो, कृपेकरता तुझं आवाहन करतो.
त्वामु जातवेदसं विश्ववारं गृणे धिया । अग्ने देवाँ आ वह नः प्रियव्रतान्मृळीकाय प्रियव्रतान्
तुला, सर्व काही असलेल्या जातवेद्या, मी मनाने स्तोत्र गातो. अग्ने, आमच्याकडे देवांना आण, जे अर्पणात आनंद मानतात, कृपेकरता, अर्पणात आनंद मानणारे.
अग्निर्देवो देवानामभवत्पुरोहितोऽग्निं मनुष्या ऋषयः समीधिरे । अग्निं महो धनसातावहं हुवे मृळीकं धनसातये
अग्नी हा देवांचा पुरोहित झाला; माणसं आणि ऋषींनी अग्नी पेटवला. मी मोठं धन देणाऱ्या, कृपाळू अग्नीचं आवाहन करतो, धन मिळवण्यासाठी.
अग्निरत्रिं भरद्वाजं गविष्ठिरं प्रावन्नः कण्वं त्रसदस्युमाहवे । अग्निं वसिष्ठो हवते पुरोहितो मृळीकाय पुरोहितः
अग्नीने आमच्यासाठी अत्री, भरद्वाज, गविष्ठिर, कण्व आणि युद्धात त्रसदस्यु यांचं रक्षण केलं. वसिष्ठ पुरोहित अग्नीचं आवाहन करतो, कृपेकरता, पुरोहित म्हणून.
श्रद्धयाग्निः समिध्यते श्रद्धया हूयते हविः । श्रद्धां भगस्य मूर्धनि वचसा वेदयामसि
श्रद्धेने अग्नी पेटतो, श्रद्धेने हवन दिलं जातं. भगाच्या शिरावर श्रद्धा ठेवतो, हे शब्दांनी आम्ही सांगतो.
प्रियं श्रद्धे ददतः प्रियं श्रद्धे दिदासतः । प्रियं भोजेषु यज्वस्विदं म उदितं कृधि
हे श्रद्धे, श्रद्धेने जे दिलं जातं ते प्रिय, श्रद्धेने जे मागितलं जातं तेही प्रिय. जे जे भोगतात, जे यज्ञ करतात, त्यांच्यात हे माझ्यासाठी बोललं जावो.
यथा देवा असुरेषु श्रद्धामुग्रेषु चक्रिरे । एवं भोजेषु यज्वस्वस्माकमुदितं कृधि
जसं देवांनी बलवान असुरांमध्ये श्रद्धा ठेवली, तसंच जे भोगतात, जे यज्ञ करतात, त्यांच्यात आमच्यासाठी हे बोललं जावो.
श्रद्धां देवा यजमाना वायुगोपा उपासते । श्रद्धां हृदय्ययाकूत्या श्रद्धया विन्दते वसु
देव, यजमान, वायूच्या संरक्षणाखाली श्रद्धेची उपासना करतात. मनाच्या इच्छेने, श्रद्धेनेच धन मिळतं.
श्रद्धां प्रातर्हवामहे श्रद्धां मध्यंदिनं परि । श्रद्धां सूर्यस्य निम्रुचि श्रद्धे श्रद्धापयेह नः
सकाळी आम्ही श्रद्धेचं आवाहन करतो, दुपारीही श्रद्धेचं आवाहन करतो. सूर्य मावळताना, हे श्रद्धे, आम्हाला श्रद्धेकडे घेऊन चल.
शास इत्था महाँ अस्यमित्रखादो अद्भुतः । न यस्य हन्यते सखा न जीयते कदा चन
तो असाच आदेश देतो, महान आहे, शत्रूंचा नाश करणारा, अद्भुत आहे. त्याचा मित्र कधीच मारला जात नाही, कधीच पराभूत होत नाही.
स्वस्तिदा विशस्पतिर्वृत्रहा विमृधो वशी । वृषेन्द्रः पुर एतु नः सोमपा अभयंकरः
कल्याण देणारा, लोकांचा स्वामी, वृत्राचा संहार करणारा, शत्रूंना जिंकणारा, बलवान इंद्र, सोमपान करणारा, निर्भयता देणारा, आमच्याकडे येवो.
वि रक्षो वि मृधो जहि वि वृत्रस्य हनू रुज । वि मन्युमिन्द्र वृत्रहन्नमित्रस्याभिदासतः
हे इंद्रा, शत्रूंचा नाश कर, आपल्यावर हल्ला करणाऱ्यांचा राग दूर कर. वृत्राच्या जबड्यांना फोड आणि राक्षसांना पांगव. वृत्राचा संहार करणाऱ्या इंद्रा, आमच्यावर दुष्टपणा करणाऱ्यांचा रागही दूर कर.
वि न इन्द्र मृधो जहि नीचा यच्छ पृतन्यतः । यो अस्माँ अभिदासत्यधरं गमया तमः
इंद्रा, आमच्यासाठी शत्रूंना दूर कर, आमच्यावर हल्ला करणाऱ्यांना खाली पाड. जो कोणी आमच्यावर आक्रमण करतो, त्याला अगदी अधःतम अंधारात टाक.
अपेन्द्र द्विषतो मनोऽप जिज्यासतो वधम् । वि मन्योः शर्म यच्छ वरीयो यवया वधम्
इंद्रा, द्वेष करणाऱ्यांचे मन दूर कर, आमच्या हानीसाठी कट करणाऱ्यांचा विचारही दूर कर. रागापासून आम्हाला आश्रय दे, मोठे संरक्षण दे आणि संकट दूर कर.
ईङ्खयन्तीरपस्युव इन्द्रं जातमुपासते । भेजानासः सुवीर्यम्
इंद्र जन्मला तेव्हा, त्याला पाहण्यासाठी आणि त्याची शक्ती मिळवण्यासाठी स्त्रिया आतुरतेने येतात. त्या सर्वजण वीर्याची इच्छा धरून त्याची उपासना करतात.
त्वमिन्द्र बलादधि सहसो जात ओजसः । त्वं वृषन्वृषेदसि
इंद्रा, तू जन्मताच बल आणि सामर्थ्य मिळवलेस. तू खरोखरच मोठा आणि शक्तिशाली आहेस.