प्रत्यस्य श्रेणयो ददृश्र एकं नियानं बहवो रथासः । बाहू यदग्ने अनुमर्मृजानो न्यङ्ङुत्तानामन्वेषि भूमिम्
त्याच्या रांगा दिसतात, अनेक रथ एकाच मार्गाने जातात. जेव्हा तू, अग्ने, आपली बाहू स्वच्छ करतोस, तेव्हा वाकून आणि ताणून तू पृथ्वी शोधतोस.
उत्ते शुष्मा जिहतामुत्ते अर्चिरुत्ते अग्ने शशमानस्य वाजाः । उच्छ्वञ्चस्व नि नम वर्धमान आ त्वाद्य विश्वे वसवः सदन्तु
उठा, हे तेजस्वी शक्तींनो, उठा, हे ज्वाळे, उठा, हे अग्निदेव, आनंदाने वाढणाऱ्या तुझ्या बळाने उठा. वाढत जा, खाली जाऊ नकोस. आज सर्व वसु तुझ्या सोबत बसू देत.
अपामिदं न्ययनं समुद्रस्य निवेशनम् । अन्यं कृणुष्वेतः पन्थां तेन याहि वशाँ अनु
हीच पाण्यांची उतरण आहे, समुद्राचे निवासस्थान आहे. तू दुसरा मार्ग निवड, आज्ञाधारक अस, आणि त्या मार्गाने पुढे जा.
आयने ते परायणे दूर्वा रोहन्तु पुष्पिणीः । ह्रदाश्च पुण्डरीकाणि समुद्रस्य गृहा इमे
तुझ्या येण्या-जाण्याच्या वाटेवर फुलांनी भरलेली दुर्वा उगवो. कमळांनी भरलेली तळी — हेच समुद्राचे घर आहेत.
त्यं चिदत्रिमृतजुरमर्थमश्वं न यातवे । कक्षीवन्तं यदी पुना रथं न कृणुथो नवम्
जो अमर अत्रि आहे, तोही आपल्या कार्यासाठी, प्रवासासाठी घोड्यासारखा आहे. ज्या वेळी तुम्ही नवीन रथ पुन्हा तयार करता, तेव्हा तो पुन्हा नवा होतो.
त्यं चिदश्वं न वाजिनमरेणवो यमत्नत । दृळ्हं ग्रन्थिं न वि ष्यतमत्रिं यविष्ठमा रजः
तो वेगवान घोडा, वाऱ्यांनाही न गाठता आला. जसा घट्ट गाठ सुटत नाही, तसा तरुण अत्रि आकाशाचा मार्ग पार करतो.
नरा दंसिष्ठवत्रये शुभ्रा सिषासतं धियः । अथा हि वां दिवो नरा पुन स्तोमो न विशसे
हे पुरुषांनो, त्रिसुवर्ण रक्षणासाठी प्रयत्न करा, तेजस्वी बना, आणि ज्ञान मिळवा. मगच, हे दिव्य पुरुषांनो, आमचे स्तवन व्यर्थ जाणार नाही.
चिते तद्वां सुराधसा रातिः सुमतिरश्विना । आ यन्नः सदने पृथौ समने पर्षथो नरा
हे अश्विनीद्वय, तुमची ती देणगी खरीच दैवी आणि शुभ विचारांची आहे. जेव्हा तुम्ही आम्हाला विस्तीर्ण आसनावर, एकत्र घरात पोहोचवता.
युवं भुज्युं समुद्र आ रजसः पार ईङ्खितम् । यातमच्छा पतत्रिभिर्नासत्या सातये कृतम्
तुम्ही भुज्यूला समुद्रातून, त्या विस्तीर्ण प्रदेशातून, सुरक्षित आणले. हे नासत्य, तुम्ही पंखांनी झपाट्याने येऊन त्याचे रक्षण केले.
आ वां सुम्नैः शंयू इव मंहिष्ठा विश्ववेदसा । समस्मे भूषतं नरोत्सं न पिप्युषीरिषः
तुमच्याकडे शुभ विचारांनी, शम्यूसारखे, सर्वज्ञानी असताना, मोठ्या देणग्या येवोत. आम्हाला, हे पुरुषांनो, सदैव वाहणारे पोषणाचे स्त्रोत मिळू देत.
अयं हि ते अमर्त्य इन्दुरत्यो न पत्यते । दक्षो विश्वायुर्वेधसे
हे अमर इंद्र, हेच तुझे बळ आहे, जे कुणीही जिंकू शकत नाही. हे कौशल्य, सर्व जीवन, बुद्धिमान सृष्टीकर्त्यासाठी आहे.
अयमस्मासु काव्य ऋभुर्वज्रो दास्वते । अयं बिभर्त्यूर्ध्वकृशनं मदमृभुर्न कृत्व्यं मदम्
आमच्यात हा ऋभू ऋषी आहे, बलवान आणि दानशूरांसाठी. हा ऋभू ताठर, बारीक आनंद धारण करतो, हा आनंदाचा कृती नाही.
घृषुः श्येनाय कृत्वन आसु स्वासु वंसगः । अव दीधेदहीशुवः
उत्साही, गरुडासाठी, कर्तृत्ववान, आपल्या वंशात जन्मलेला. ती टोकदार बाणं चमकू देत.
यं सुपर्णः परावतः श्येनस्य पुत्र आभरत् । शतचक्रं योऽह्यो वर्तनिः
ज्याला तेजस्वी पंख असलेला, दूर उडणारा, गरुडाचा पुत्र घेऊन आला; जो शंभर चाकांचा मार्ग आहे.
यं ते श्येनश्चारुमवृकं पदाभरदरुणं मानमन्धसः । एना वयो वि तार्यायुर्जीवस एना जागार बन्धुता
ज्याला तुझ्या गरुडाने, सुंदर, पायाने आणले, तो तांबूस, आनंददायक मदाचा माप आहे. यामुळे आयुष्य वाढते, जीवन जागृत होते, आणि नातेसंबंधही जागृत होतात.
एवा तदिन्द्र इन्दुना देवेषु चिद्धारयाते महि त्यजः । क्रत्वा वयो वि तार्यायुः सुक्रतो क्रत्वायमस्मदा सुतः
अशा प्रकारे, हे इंद्र, सोमरसाने, देवांमध्येही, तू मोठे सामर्थ्य टिकवलेस. इच्छेने, आयुष्य वाढते, हे कुशल, इच्छेनेच हा सोम आमच्यासाठी पिळला जातो.
इमां खनाम्योषधिं वीरुधं बलवत्तमाम् । यया सपत्नीं बाधते यया संविन्दते पतिम्
मी ही औषधी, सर्वात बलवान वनस्पती, खोदून काढते, जिच्यामुळे प्रतिस्पर्धिनी पत्नी दूर होते आणि पती मिळतो.
उत्तानपर्णे सुभगे देवजूते सहस्वति । सपत्नीं मे परा धम पतिं मे केवलं कुरु
हे वरच्या बाजूने पान असलेली, भाग्यवती, देवांनी निवडलेली, बलशाली वनस्पती, माझी प्रतिस्पर्धिनी पत्नी दूर कर आणि माझा पती फक्त माझाच कर.
उत्तराहमुत्तर उत्तरेदुत्तराभ्यः । अथा सपत्नी या ममाधरा साधराभ्यः
मी सर्वांत वरची, श्रेष्ठ आहे, मी श्रेष्ठांनाही मागे टाकू दे. आणि माझ्यापेक्षा जी प्रतिस्पर्धिनी खालची आहे, ती खालच्या स्त्रियांमध्ये जाऊ दे.
नह्यस्या नाम गृभ्णामि नो अस्मिन्रमते जने । परामेव परावतं सपत्नीं गमयामसि
मी तिचं नाव घेत नाही आणि ती या लोकांत आनंदी राहत नाही; आपण तिच्या प्रतिस्पर्धिनीला फार दूर पाठवूया.
अहमस्मि सहमानाथ त्वमसि सासहिः । उभे सहस्वती भूत्वी सपत्नीं मे सहावहै
मी सहन करणारी आहे, आणि तूही सहनशील आहेस; आपण दोघींनी मिळून माझ्या प्रतिस्पर्धिनीवर विजय मिळवूया.
उप तेऽधां सहमानामभि त्वाधां सहीयसा । मामनु प्र ते मनो वत्सं गौरिव धावतु पथा वारिव धावतु
मी तुला त्या प्रतिस्पर्धिनीपेक्षा वर ठेवले आणि तुला अधिक बळ दिलं; तुझं मन माझ्या मागे वासराच्या मागे गाय धावते तसं किंवा पाण्याचा प्रवाह जसा मार्गाने जातो तसं धावू नये.
अरण्यान्यरण्यान्यसौ या प्रेव नश्यसि । कथा ग्रामं न पृच्छसि न त्वा भीरिव विन्दती३ँ
ही खरीच जंगली आहे, जणू काही ती हरवत आहे; ती गावाबद्दल विचारत नाही, आणि भीतीने तुला शोधत नाही.
वृषारवाय वदते यदुपावति चिच्चिकः । आघाटिभिरिव धावयन्नरण्यानिर्महीयते
जेव्हा सिसिंडा बैलाच्या हंबराला उत्तर देतो, तेव्हा जणू तो जोरात पळतो; ही जंगली खूप मोठी होते.
उत गाव इवादन्त्युत वेश्मेव दृश्यते । उतो अरण्यानिः सायं शकटीरिव सर्जति
कधी ती गायींसारखी चरण्यास जाते, कधी घरासारखी दिसते; कधी संध्याकाळी जंगली स्त्री बैलगाडीप्रमाणे फिरते.
गामङ्गैष आ ह्वयति दार्वङ्गैषो अपावधीत् । वसन्नरण्यान्यां सायमक्रुक्षदिति मन्यते
तो आपल्या आवाजाने गायीला हाक मारतो, काठीने तिला हाकलतो; संध्याकाळी जंगली ठिकाणी राहून, 'मी आवाज केला' असं तो समजतो.
न वा अरण्यानिर्हन्त्यन्यश्चेन्नाभिगच्छति । स्वादोः फलस्य जग्ध्वाय यथाकामं नि पद्यते
जंगली स्त्री कुणालाही त्रास देत नाही, जोपर्यंत कोणी तिच्या जवळ जात नाही; गोड फळ खाऊन ती हवी तशी पडून राहते.
आञ्जनगन्धिं सुरभिं बह्वन्नामकृषीवलाम् । प्राहं मृगाणां मातरमरण्यानिमशंसिषम्
सुगंधी, गोड वासाची, भरपूर अन्नाची, नांगर न चालवलेली — अशी ही जंगली, पशूंची आई, मी तिचं कौतुक केलं.
श्रत्ते दधामि प्रथमाय मन्यवेऽहन्यद्वृत्रं नर्यं विवेरपः । उभे यत्त्वा भवतो रोदसी अनु रेजते शुष्मात्पृथिवी चिदद्रिवः
मी तुझ्यावर, श्रेष्ठ असलेल्या तुझ्या सामर्थ्यावर विश्वास ठेवतो; तू वीर, वृत्राचा वध करून पाणी फोडलेस; तुझ्या सामर्थ्याने आकाश आणि पृथ्वी दोन्ही थरथरतात, अगदी डोंगर आणि पृथ्वीही हलतात.
त्वं मायाभिरनवद्य मायिनं श्रवस्यता मनसा वृत्रमर्दयः । त्वामिन्नरो वृणते गविष्टिषु त्वां विश्वासु हव्यास्विष्टिषु
तू निर्दोष सामर्थ्याने, अद्भुत कौशल्याने, प्रसिद्ध बुद्धीने कपटी वृत्राचा नाश केलास; गायी मिळवण्यासाठी लोक तुला निवडतात, प्रत्येक यज्ञात आणि हवनात तुला हाक मारतात.